God Equipment Super Armor

ตอนที่ 82

ข่าวลือ

          ผ่านไป5 วัน (เหลืออีก 7 วันจะถึงสอบปลายภาค)

          ณ สถานที่แห่งหนึ่ง

          “องค์หญิงเก้าบาดแผลของท่านหายดีแล้วพะยะค่ะ”ชายชราผิวสีเขียวกล้ามโตกล่าว

          “อืม! ขอบใจเจ้ามากออกไปได้”เธอกล่าวด้วยเสียงที่เคร่งขรึม

          “พะยะค่ะ!”

          เมื่อชายชราผิวสีเขียวจากไปองค์หญิงเก้าก็เดินไปยังสวนหย่อมที่ตั้งอยู่หลังตำหนักของเธอแล้วนั่งทำสมาธิสาวใช้เดินมาหาพร้อมกับชุดน้ำชาสีเขียว กลิ่นหอมของชาทำให้สมองของเธอปลอดโปร่งและลืมเรื่องเลวร้ายไปจนหมดสิ้น

          “องค์หญิงเพค่ะนี่คือหนังสือสรุปการเติบโตของพื้นในแต่ละพื้นที่เพค่ะ”แสงสีเขียวรูปร่างคล้ายมนุษย์ยื่นหนังสือหนังแกะให้กับเธอ(เปลี่ยนผู้ช่วยใหม่)

          องค์หญิงเก้ารับมันมาจากนั้นก็เปิดหนังสือหนังแกะอ่านตอนแรกสีหน้าของเธอยังคงปกติแต่พอเปิดไปหน้าสุดท้ายของหนังสือถ้วยชาในมือก็ถูกบีบจนแตก

          ‘มันจะต้องเป็นฝีมือของไอ้สารเลวนั่น!!บัดซบ!! ข้าจะฆ่ามัน!! ข้าจะต้องฆ่ามันให้ได้!!อ๊ากกกกกกกกกก!!!’เธอกรีดร้องด้วยความโกรธแค้นภายในใจ

          ป่าไม้มากกว่า 3%ของพื้นที่ถูกทำลายจนหมดสิ้น เหล่านักรบแห่งพฤกษาที่ถูกส่งออกไปมีทั้งหมด 1498 ตัวถูกฆ่าตายหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ!! แม้แต่ราชันและผู้พิทักษ์แห่งพฤกษาก็ยังไม่สามารถสามารถทำอะไรมันได้!ทำไมกัน! ทำไมไอ้ตัวปัญหานี่ถึงได้ปรากฏตัวในที่ของเธอได้!!!

          ด้วยพลังของสมบัติทำให้เธอสามารถส่งนักรบแห่งพฤกษาไปได้สูงสุดครั้งละ100 คนและต้องรอ 4 - 5 ชั่วโมงถึงจะใช้งานได้อีกครั้งเพราะมันต้องคูลดาวน์เท่าที่ดูจากรายงานมีการส่งนักรบแห่งพฤกษาออกไปจำนวน 100 คนแล้ว 4 ครั้งสุดท้ายแล้วทั้ง100 คนก็ถูกฆ่าตายภายใน 20 นาทีเท่านั้นเอง! เธอจะต้องส่งนักรบไปมากกว่านี้ไปไม่อย่างนั้นป่าของที่นั่นจะถูกทำลายภายใน2 - 3 ปีเพราะไอ้สารเลวนั่นแน่ๆ แต่เพราะมันเป็นพื้นที่ต้องสาป(?)เลยทำให้ถูกจำกัดพลังเอาไว้ขนาดเธอที่อยู่ในระดับที่เรียกได้ว่าอัจฉริยะยังต้องพ่ายแพ้ต่อเศษเดนมนุษย์

          ดังนั้นจำนวนคือปัจจัยสำคัญที่จะทำให้เธอสามารถฆ่ามันได้สำเร็จ

          “นำหยกราชวงศ์มาให้ข้า!”องค์หญิงเก้ากล่าว

          ‘ดูเหมือนว่าข้าจะต้องยืมสมบัติของพี่น้องเสียน้อยแล้ว!คอยดูเถอะแกไม่ได้ตายดีแน่นอน!!’องค์หญิงเก้ายิ้มอย่างชั่วร้าย

          ....

          ณ พื้นที่ระดับ 2 (ดาวเคราะห์ระดับ2) เมืองยามาดะ

          ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง

          “นี่นี่เมื่อวานตอนขากลับจากการล่าฉันเห็นคนกำลังต่อสู้กับนักรบแห่งพฤกษาจำนวนมากอยู่”ชายคนหนึ่งกล่าว

          “บ้าน่า! นักรบแห่งพฤกษามันเป็นเหมือนกับประกาศิตแห่งสวรรค์ที่ไม่ว่าใครก็ตามที่ถูกพวกมันตามล่าจะต้องตายศพไม่สวยแล้วไอ้โง่ที่ไหนไปลองดีกับพวกมันวะ!?”

          “ฉันเองก็ไม่รู้เพราะไม่เห็นหน้ารู้แต่ว่าเป็นคู่วัยรุ่นชายหญิงผู้ชายสวมเกราะและใช้กรงเล็บสีทองและธนูเป็นอาวุธส่วนผู้หญิงใช้ดาบคู่! นอกจากฉันแล้วยังมีคนอื่นเห็นการต่อสู้นั่นด้วยบอกเลยว่าโคตรอลังการสุดๆขนาดหนังที่ใช้การตัดต่อยังไม่สามารถทำได้!”ชายคนนั้นกล่าว

          “แล้วยังไงพวกเขาชนะรึเปล่า?”

          “เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่รู้เพราะมันอันตรายเกินไปที่จะดูต่อเพราะพวกนักรบแห่งพฤกษาทุกตัวอยู่ในระดับจักรพรรดิเหล็ก 3 ดาวทั้งหมด!!”

          ทุกคนที่อยู่ในนั่งล้อมวงต่างอ้าปากค้างด้วยความตะลึง

          “บ้าน่า! นี่มันคือดาวเคราะห์ระดับ 2 นะ! มันไม่ใช่มอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิเหล็กที่นี่แข็งแกร่งมากแม้แต่ถังซิ่วยังต้องใช้จอมยุทธถึง5คนในการฆ่ามอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิเหล็กสักตัว...นี่มันจะไม่น่าเหลือเชื่อเกินไปเหรอ!?”

          ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่ก็มีชายคนหนึ่งเดินมาที่โต๊ะของพวกเขาแล้วกล่าว

          “สวัสดี! คุณพอจะบอกจุดล่าสุดที่พวกเขาต่อสู้ให้ผมหน่อยได้ไหม?”

          เขาหยิบเช็คเงินสดออกมาวางเอาไว้ที่โต๊ะชายที่กำลังเล่าเรื่องเห็นจำนวนเงินดวงตาก็ลุกวาวแล้วกล่าว

          “เมื่อ 1ชั่วโมงที่แล้วผมเห็นพวกเขาอยู่แถวที่ราบมรกตเขตใน”

          “ขอบคุณมาก!”

          จากนั้นชายคนนั้นก็เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมชายใช้ดาบใหญ่และผู้หญิงใช้เคียวสีเขียวเดินมาหยุดที่อยู่ต่อหน้าของเขา

          “ฉันได้ตำแหน่งล่าสุดของเจ้าของข่าวลือนั่นแล้ว”ชายที่เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมกล่าว

          “ที่นี่มันก็แค่ดาวเคราะห์ระดับ2 เท่านั้นเองนายไม่จำเป็นต้องสนใจข่าวลือที่น่าเหลือเชื่อนี่เลยด้วยซ้ำ”ชายใช้ดาบกล่าว

          “ฉันเองก็คิดแบบเดียวกับกาเน็ต! กลุ่มของพวกเราก็ไม่ได้ขาดแคลนรุ่นเยาว์แถมมีคนมีพรสวรรค์มากมายต้องการทำงานกับพวกเรามันคุ้มค่ากับเวลาที่เราเสียไปจริงเหรอ?”ผู้หญิงใช้เคียวกล่าวด้วยเสียงที่เบื่อนาย

          “หากไม่มีคนเห็นมาด้วยตาก็ไม่มีทางเป็นข่าวลือแน่นอนอีกอย่างดูเหมือนว่ากลุ่มอื่นเองก็กำลังตามหาพวกเขาอยู่เช่นกันดังนั้นพวกเราควรจะรีบเคลื่อนไหวก่อนที่กลุ่มอื่นจะได้อัจฉริยะคนนั้นไป”ฟิลิปกล่าว

          “เอาล่ะพวกเรารีบไปที่ราบมรกตส่วนในกันเถอะ!”

          จากนั้นฟิลิปและสหายทั้ง2 ก็ได้มุ่งหน้าไปยังที่ราบมรกตด้วยสัตว์เลี้ยงประเภทบินของพวกเขาไม่นานพวกเขาก็มาถึงสถานที่ดังกล่าว

          “นั่นมันอะไรกัน!? ทำไมต้นไม้แถวนี้ถึงได้ถูกทำลายจนเกลี้ยงไม่มีเหลือแถมยังมีร่องรอยการต่อสู้ที่หนักหน่วงราวกับว่ามันพึ่งเกิดสงครามที่นี่!”ไอนี่กล่าว(ผู้หญิงเคียว)

          กาเน็ตและฟิลิปพยักหน้าเห็นด้วยหลุมบ่อที่ปรากฏขึ้นเหล่านี้เกิดขึ้นจากการโจมตีของมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิเหล็กแน่นอนแต่สิ่งที่พวกเขาสงสัยคือรอยไหม้ทั้งหลายและต้นไม้ที่ถูกแหวกออกคล้ายกับว่ามันถูกแรงอัดขนาดมหาศาลกระแทก

          ตูมมมมมมมมมมมม!!! เปรี้ยงๆๆๆๆ

          เสียงระเบิดดังขึ้นด้านหน้าของพวกเขา

          “ไปทางนั้น!”ฟิลิปสั่งสัตว์เลี้ยงของตนเอง

          “โอ้พระเจ้า! ดูโกเลมไม้นั่นสิเชี่ย! ตัวใหญ่ฉิบหาย!”กาเน็ตตะลึง

          ไอนี่ใช้พลังพิเศษดวงตาแห่งสัจธรรมเธอก็มองเห็นก้อนพลังงานขนาดใหญ่2 ก้อนอยู่กลางวงของพวกโกเลมไม้และเหล่านักรบแห่งพฤกษา

          ‘ก้อนพลังงานของพวกเขาใหญ่และหนาแน่นกว่าคนทั่วไปมาก!นี่พวกเขาถูกจำกัดพลังในดาวเคราะห์ระดับ 2 จริงเหรอ!?’เธอกล่าวในใจ

          “มีคน 2คนที่แข็งแกร่งมากยืนอยู่กลางฝูงโกเลมไม้และนักรบแห่งพฤกษา!”เธอชี้และกล่าว

          กาเน็ตและฟิลิปเอากล้องส่องทางไกลขึ้นมาจากนั้นก็ส่องลงไปยังตำแหน่งที่เธอชี้อย่างรวดเร็วพวกเขามองเห็นคนสวมเกราะและสาวสวยระดับเทพธิดาอยู่กลางดงมอนสเตอร์หัวใจของฟิลิปและกาเน็ตเต้นตูมตามอย่างแปลกประหลาดถึงแม้ว่าพวกเขาจะเห็นสาวสวยมาเยอะแล้วแต่สาวสวยคนนี้กลับมีเสน่ห์ที่แตกต่าง!

          “แม้เจ้าโว้ย!เธอสวยมาก!!”กาเน็ตกล่าว

          “ใช่แล้วเธอสวยมากจริงๆบ้าเอ้ย!! ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย!”ฟิลิปบ่น

          “ฉันจะลงไปช่วยเธอ!! เธอจะต้องสำนึกบุญคุณของฉันแล้วยอมเป็นแฟนของฉันแน่นอน!!”กาเน็ตกล่าว

          “ฝันไปเถอะ! เทพธิดาอย่างเธอไม่สนใจคนเจ้าชู้แบบนายหรอกกาเน็ต!คนที่คู่ควรกับเธอก็คือฉัน!!!”ฟิลิปกล่าว

          “ฉันจะเลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคนเพื่อเธอ!”กาเน็ตกล่าวด้วยความจริงใจ

          ไอนี่ขมวดคิ้วแน่นเธอละเบื่อเสือผู้หญิง2 ตัวนี้มาก พวกมันไปตายอดตายอยากมาจากไหน?

          ทันใดนั้นเองโกเลมไม้(ผู้พิทักษ์แห่งพฤกษา)ได้ชกหมัดขนาดใหญ่เท่ากับรถ6 ล้อไปที่บอสและอีวานเจอรีนเมื่อกาเน็ตและฟิลิปเห็นแบบนั้นก็หน้าซีดเพราะเทพธิดาของพวกเขากำลังจะถูกฆ่าตาย!

          “ไม่นะ!!ว่าที่ภรรยาในอนาคนของฉัน!!”กาเน็ตโอครวญต่อให้เขาพุ่งลงไปตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว!

          หมัดของโกเลมไม้กระแทกเข้ากับตำแหน่งที่บอสยืนอยู่

          ตูมมมมมมม!!!

          ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในบริเวณนั้นถูกทำลายจนไม่เหลือซาก

          บอสและอีวานเจอรีนหนีออกมาตั้งแต่ก่อนที่หมัดยักษ์นั่นจะมาถึงตัวพวกเขาแล้ว

          “ล่อให้พวกมันกลายเป็นกลุ่มก่อนแล้วค่อยใช้การโจมตีหมู่รอบเดียว!”บอสกล่าว

          “อืม!”อีวานเจอรีนตอบแล้ววิ่งไปรอบๆ

          เหล่ามอนสเตอร์เริ่มเกาะกันเป็นกลุ่มก้อนเมื่อบอสเห็นว่ามันถึงเวลาอันสมควรแล้วที่จะโจมตีเขาก็นำธนูเวโรนิก้าออกมาจากนั้นก็อัดพลังงาน80% เข้าไปเพื่อใช้สกิลฝนธนูลูกธนูสายฟ้าสีน้ำเงินถูกยิงขึ้นฟ้าบอสได้กำหนดตำแหน่งที่ฝนธนูจะตกลงมาเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

          ลูกธนูสายฟ้าลอยได้สักพักมันก็หยุดนิ่งแล้วเริ่มแตกตัวออกเป็นลูกธนูนับร้อย

          ฟิ้ว~ ฟิ้ว~ ฟิ้ว~

          ลูกธนูสายฟ้าตกลงที่พื้นบริเวณที่เหล่ามอนสเตอร์ยืนอยู่อย่างแม่นยำ

          เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

          [- 7k]

          [- 9k]

          [- 18k (คริติคอล)]

          …

          ถึงแม้ว่าตอนนี้ความเสียหายจากการโจมตีของมันจะต่ำแต่มอนสเตอร์ทุกตัวโดนโจมตีมากกว่าหนึ่งครั้งทำให้พลังชีวิตของพวกมันลดลงเฉลี่ยตัวละ27,000 - 29,000 หน่วย ส่วน
อีวานเจอรีนใช้พลังงาน 80% ยิงลูกไฟขนาดยักษ์ใส่กลุ่มมอนสเตอร์ที่ติดสถานะมึนงงความเสียหายที่เธอสร้างนั้นอยู่ที่ 2 หมื่นหน่วยต่อตัวเลยทีเดียว

          ยังไม่จบเพียงเท่านี้บอสนำยาฟื้นฟูพลังงานขนาดกลางออกมาดื่มจากนั้นใช้สกิล
คลื่นกรงเล็บโจมตีใส่พวกมันอีกครั้ง

          ตูมมมมมมมมมมม!!!!

          [- 47k]

          [- 44k]

          …

          ความเสียหายที่สกิลคลื่นกรงเล็บสร้างนั้นสูงมากแต่มันก็ลดลงทุกครั้งที่ชนเข้ากับ
มอนสเตอร์หนึ่งตัว

          “เชี้ย!! โคตรอลังการ! สิ่งที่พวกเขาใช้ต้องเป็นเมล็ดพันธุ์ระดับจักรพรรดิเหล็กแน่นอน!!”ฟิลิปกล่าว

          พวกเขายืมมองบอสและอีวานเจอรีนฆ่ามอนสเตอร์อยู่นานกว่า20 นาที ในที่สุดพวกมอนสเตอร์ทุกตัวก็ตายหมดร่างกายของพวกมันสูญสลายไปไม่เหลือแม้แต่เศษซาก สิ่งที่พวกฟิลิปทึ่งคือทั้ง 2คนไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่แผลเดียว

          “ฟู่ว~ เหนื่อยหน่อยนะ”บอสเดินไปหาอีวานเจอรีนแล้วยื่นโพชั่นฟื้นฟูให้กับเธอ

          “กลับไปนายต้องเลี้ยงข้าวฉันนะ”เธอกล่าว

          “ไม่มีปัญหา! เลี้ยงไปตลอดชีวิตเลยก็ยังได้!”บอสหยอกล้อ

          “งั้นก็ดีเลยฉันจะไม่ช่วยนายอีกแล้วและจะนอนรออยู่บ้านให้นายเลี้ยง”

          “ยกเลิกตอนนี้ทันไหม?”

          “ไม่ทันแล้ว~”อีวานเจอรีนหัวเราะออกมาเล็กน้อย

          ตลอด 5วันที่ผ่านมาบอสได้ฆ่ามอนสเตอร์ไปมากมายนับไม่ถ้วนส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพวกนักรบแห่งพฤกษาปัจจุบันเขามีค่าประสบการณ์สะสมอยู่ 127 ล้าน พลังงานสะสม 47 ล้าน และทอง 37ล้านทอง ซึ่งมันเยอะกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก! ต้องขอบคุณธนูเวโรนิก้าและโกลเด้นครอวไม่อย่างนั้นเขาคงไม่สามารถหาค่าประสบการณ์ได้มากมายอย่างรวดเร็วขนาดนี้

          “เราพักกันก่อนเถอะ! วันนี้เราล่ามามากพอแล้ว...”บอสกล่าว

          “อืม! กลับเมืองไปอาบน้ำกันก่อนได้ไหม? ฉันไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันแล้ว~”เธอกล่าว

          “ได้สิ! ฉันเองก็รู้สึกเหนียวตัวเหมือนกัน”

          หลังจากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังเมืองยามาดะ

          “รีบตามพวกเขาไปเร็ว!”ฟิลิปสั่งสัตว์เลี้ยงของเขาด้วยความรีบร้อน

          ผ่านไป 10 นาที

          บอสและอีวานเจอรีนก็เดินทางมาถึงที่เมืองยามาดะตอนนี้ก็เป็นเวลา 4 โมงเย็นแล้วแต่ท้องฟ้ากลับมืดเสียแล้วแสงสว่างจากหลอดนีออนทำให้เมืองยามาดะสวยงามมากในยามค่ำคืนนักล่ามากมายต่างพากันมุ่งหน้าไปยังโรงเตี๊ยมเพื่อพักผ่อนจากการล่าอันเหน็ดเหนื่อย

          “เราจะพักที่ไหนกันดี!?”บอสถาม

          “ที่ไหนก็ได้ขออ่างน้ำใหญ่ๆนะเราจะได้แช่น้ำด้วยกัน”อีวานเจอรีนกล่าว

          พอเขาได้ยินแบบนั้นเลือดในตัวก็สูบฉีดอย่างบ้าคลั่งบอสเคยเห็นเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบของเธอมาแล้วและมันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบลูเลยโดยเฉพาะหน้าอก

          “ข้าคิดว่าเขาจะต้องคิดเรื่องไม่ดีอยู่เป็นแน่!”ฟางเซียนกล่าวตอนนี้เธออยู่ในเสื้อของบอส

          “ใครบอกให้เธอพูด!? รอถึงห้องพักก่อนค่อยพูด!”อีวานเจอรีนกล่าว

          “เจ้าไม่เข้าใจข้าเงียบมาทั้งวันและต้องทนวินหัว ข้าอยากจะพูดข้าคันปาก!!”ฟางเซียนกล่าว

          บอสได้ให้ทั้ง 2ปรับความเข้าใจกันแล้วมันเป็นไปตามที่เขาคาดเอาไว้ว่าอีวานเจอรีนและฟางเซียนทะเลาะกันในตอนที่เธอทุบหัวของเขาจนแหลกละเอียดฟางเซียนรู้สึกผิดมากแต่อีวานเจอรีนก็ไม่ให้โอกาสให้เธอได้ขอโทษจนบอสต้องลงมือด้วยตัวเองโดยจับพวกเธอมัดติดกันเอาไว้ จนคืนดีกันในที่สุด

          “ตามจริงเธอออกมาจากเสื้อแล้วยืนอยู่บนหัวของฉันก็ได้นะเพราะยังไงก็มีคนที่มีพลังพิเศษเชิดหุ่นอยู่ มันไม่ทำให้เธอน่าสงสัยหรอก”บอสกล่าว

          “จริงรึ!? อ่า~ ยอดเยี่ยม!”ฟางเซียนปีนออกมาจากเสื้อของบอสแล้วยืนอยู่บนหัวของเขาพร้อมกับหันไปมาด้วยความตื่นเต้น

          “น่าไม่อาย! สตรีนางนั้นช่างแต่งตัวลดคุณค่าของตัวเองโดยแท้!”

          “มนุษย์สตรีเหล่านี้ช่างไร้ยางอายยิ่ง”

          “เชื่อข้าหากเจ้าอยากได้ภรรยาอย่าเอาพวกนางมาทำพันธุ์เด็ดขาดมิฉะนั้นเจ้าจะต้องปวดหัวไปตลอดชีวิต”

          ...

          ฟางเซียนพูดไม่หยุดส่วนใหญ่แล้วเธอจะพูดเกี่ยวการแต่งตัวของผู้หญิงที่เปิดเผยสัดส่วนบอสคิดว่ามันดูเซ็กซี่ดีออกหากได้นอนกับพวกเธอคืนหนึ่งนับว่าไม่เลวเลยแต่หารู้ไม่ว่าถึงพวกเธอจะแต่งตัวแบบนั้นแต่พวกเธอก็ไม่ได้ง่ายเหมือนกับการแต่งตัว

          “โอ้!? โรงแรมนี่น่าอยู่มาก! มันคือโรงแรมระดับ5 เราพักที่นี่กันดีไหม?”บอสถาม
อีวานเจอรีน

          “ดีเลย!”เธอยิ้ม

          “เหตุใดมนุษย์ถึงชอบสร้างบ้านสูงถึงเพียงนี้? ไม่กลัวมันเด่นเกินไปรึ?มอนสเตอร์สามารถเห็นมันจากระยะไกลหลายลี้”ฟางเซียนสงสัย

          “ฉันไม่ตอบเธอหรอกหาคำตอบเองก็แล้วกัน!”บอสรำคาญ

          ในตอนที่บอสกำลังจะเดินเข้าไปภายในโรงแรมก็มีชายคนหนึ่งตะโกนเรียกเขา

          ...............................................................................................................