ณ คฤหาสต์...
เมื่อขับรถหรูมาถึงหน้าบ้าน ร่างระหงของลูกสาวคนสุดท้องก็มุ้ยหน้าขึ้นไปบนห้อง คุณหนูจริงใจอยากจะะโออกมาดังๆว่าเธอไม่อยากไปตรวจไซต์งานบ้าบอนั้นอีกแล้ว แต่หลังจากที่เดินผ่านห้องทำงานของคุณพ่อและได้ยินเสียงชายวัยกลางคนคุยกับผู้ช่วย มันก็ต้องทำให้ร่างเว้าโค้งหยุดฟังอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ลูกสาวฉันทำงานที่ไซต์เป็ยังไงบ้าง”
“คนงานบอกว่าคุณหนูจริงใจไม่ตรวจงานเลยครับ”
“เฮ้อ ยัยลูกคนนี้”
“อีกอย่างหนึ่งครับคุณท่าน…”
“อะไร”
“คนงานยังบอกอีกว่าคุณหนูจริงใจชอบพูดจาดูถูกและไม่ให้เกียรติพวกเขาอีกด้วยครับ”
“ฉันเลี้ยงยัยเด็กคนนี้มาตามใจเกินไปจริงๆ”
คุณหนูใช้ใบหูแนบฟังจนได้ยินแผนการของคุณพ่อทั้งหมด...
เธอรับรู้ว่าพวกกรรมกรชั้นต่ำเ่าั้รายงานเื่การทำงานของเธอให้ผู้ช่วยรับรู้ทุกการเคลื่อนไหว แต่สิ่งที่ทำให้คุณหนูใไปมากกว่านั้นคือการได้รับรู้ว่าพวกคนงานก่อสร้างจะเป็คนโหวตเลือกผู้รับผิดชอบงานในอนาคต
นั่นหมายถึง...
หน้าที่การงานของคุณหนูตกอยู่ในมือของพวกลุงหื่นทั้งหลายตั้งนานแล้ว!
“ถ้าพวกคนงานไม่ยอมรับลูกสาวคนเล็ก ฉันก็คงจำเป็ที่จะต้องส่งต่อธุรกิจให้พี่สาวคนโตทั้งหมด”
“แต่วันตัดสินยังไม่มาถึง ไม่แน่ในอนาคตคุณหนูจริงใจอาจจะทำตัวดีก็ได้นะครับ”
“ฉันก็หวังว่าอย่างนั้น”
บทสนทนาถูกลูกสาวยืนฟังทุกถ้อยคำ...
จริงใจโกรธคุณพ่อจนดวงตาลุกเป็ไฟ ทั้งๆที่เธอเป็ถึงลูกสาวตระกูลใหญ่ แต่ทำไมถึงได้เอาพวกคนงานต่ำต้อยมาตัดสินอนาคตของเธอด้วย ั้แ่ที่เข้าไปทำงาน หญิงสาวก็เอาแต่ชี้นิ้วด่าและไม่เคยปฏิบัติตัวดีกับพวกลุงเ่าั้เลย
เธอรังเกียจรผิวกายดำเมี่ยมและเสื้อผ้ามอมแมมของพวกมัน...
แถมกลิ่นเหงื่อชั้นต่ำก็โชยเหม็นออกมาอย่างหยาบโลน...
แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับสลับสับเปลี่ยนไปจนหมด คุณหนูลูกผู้ดีเช่นจริงใจกำลังจะเสียตำแหน่งหน้าที่การงานไปเพราะพวกลุงกรรมกรนับร้อย พวกมันมีอำนาจที่จะเลือกเ้านายด้วยตัวเอง และคุณหนูจะไม่ยอมให้พี่สาวจอมจุ้นได้ทุกอย่างไปแต่เพียงผู้เดียว...
ภายในเวลาสามเดือนนี้...
คุณหนูจะต้องทำให้พวกลุงกรรมกรหันมาชื่นชอบเธอให้ได้!