"เดี๋ยวนะนี่มันอะไรกันเนี่ย ไม่สิตอนนี้คงต้องรีบหนีเอาตัวรอดก่อน"หลังจากพูดกับตัวเองเสร็จน๊อตได้รีบกลับหลังหันพร้อมวิ่งหนีออกจากจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
ซึ่งหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงเขาได้หนีกลับมาถึงบ้านได้อย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนแต่ร่างกายกลับอ่อนล้าเต็มทีเนื่องจากการที่ต้องวิ่งหนีโดยไม่คิดชีวิตเป็เวลานาน
แฮ่ก แฮ่ก ..."เหนื่อยจัดๆ แล้วไอ้เ้าหน้าต่างที่เหมือนในอนิเมะต่างโลกนี่คืออะไรก่อนเนี่ย"เขาพึมพำกับตัวเองพลางตั้งสติคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นั้แ่ต้นเื่
เราจับจี้ห้อยคอแล้วมันก็มีแสงออกมานี่นาแต่ทำไมจับอีกรอบแล้วถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"เควส! ระบบ! เมนู! สเตตัส!"เขาพยายามคิดทุกทางที่จะเรียกออกมาดูอีกครั้งแต่กลับไม่ได้ผลอะไรเขาจึงได้ล้มตัวลงไปนอนแผ่อยู่กับพื้นพร้อมกำจี้ห้อยคอเอาไว้ขณะคิดหาวิธีให้หน้าต่างภารกิจออกมาอีกครั้ง
_____________________________________________________________
บททดสอบวัดระดับนักผจญภัย ความยากระดับB**
เนื้อหา : สังหารสิ่งมีชีวิตต่างมิติ
*ภารกิจจะสิ้นสุดเมื่อคุณเสียชีวิต
**เนื่องจากตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่าระดับของดาวเคราะห์จำนวนมาก ความยากของภารกิจเปลี่ยนเป็ระดับS
_____________________________________________________________
"โอ้ววว!! ในที่สุดก็ออกมาแล้วแต่ เอ๊ะ! นี่มันอะไรล่ะเนี่ย"
สิ่งที่เขาใไม่ใช่เพราะหน้าจอประหลาดและไม่ใช่เพราะระดับภารกิจที่ถูกปรับเป็ระดับS แต่เป็จุดสิ้นสุดของภารกิจนั่่นเอง
"เดี๋ยวนะ...คือถ้าเราตายมันก็จบหรอ ใครมันบ้าคิดเควสแบบนี้ขึ้นมาเนี่ย"น๊อตเริ่มรู้สึกหงุดหงิดที่ภารกิจที่ได้ดูไร้สาระอย่างมากและไม่มีรายละเอียดที่ชัดเจนว่าหลังจบภารกิจแล้วตัวเขาจะเป็อย่างไรและที่สำคัญที่สุด!!!! รางวัลภารกิจก็ไม่บอกมาอีก
แย่จริงแต่เราก็คงทำอะไรไม่ได้สินะคงทำได้แค่ตามน้ำไปก่อนแหละ เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาจึงหันหลังกลับเพื่อที่จะกลับไปตั้งหลักยังที่พักของตัวเองแต่สิ่งที่เขาพบคือสิ่งมีชีวิตคล้ายกับเวโรซีแรปเตอร์ที่มีใบมีดขนาดใหญ่ติดอยู่ที่หลัง กำลังยืนมองเค้าด้วยท่าทางสงสัยอยู่
"พบสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่ทำการตรวจสอบและบันทึกข้อมูล"
_____________________________________________________________
ชื่อ : เรเซอร์ แร็ปเตอร์ (ทดสอบ) 0%
เลเวล : 10
ระดับสายพันธ์ุ : B
_____________________________________________________________
"ว้าวเท่จัดๆ เอากลับไปเลี้ยงที่บ้านซักตัวได้มั๊ยเนี่ย"
"ก๊าาาาา" สัตว์ร้ายร้องขู่คำรามพร้อมะโหมุนตัวพุ่งเข้าโจมตีใส่น๊อตด้วยความรวดเร็วแต่โชคดีที่น๊อตหลบได้จึงไม่เป็อะไรมาก
เขาเริ่มรู้สึกได้ถึงความอันตรายของสถานการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นจึงได้รีบวิ่งหนีเข้าตรอกซอยสลับไปมาเพื่อรีบกลับบ้านอย่างรวดเร็วที่สุดและหนีจากเ้ากิ่งก่าั์ตัวนี้ เมื่อกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้วสิ่งที่เค้านึกถึงคงไม่พ้นเหล่าเพื่อนร่วมงานที่ทุกคนในนั้นตอนนี้คงจะไม่รอดกันหมดแล้ว
"เห้อ....งั้นตอนนี้ก็คงจะไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้วสินะ" เขาพูดกับตัวเองพลางจัดหาอุปกรณ์ที่จำเป็โดยเฉพาะสิ่งที่จะสามารถนำมาใช้เป็อาวุธได้ซึ่งหลังจากค้นหามาทั้งบ้านแล้วมีแค่มีดทำครัวเพียงเล่มเดียวเท่านั้นที่พอใช้ได้ ส่วนอาหารเหลือแค่บะหมี่สำเร็จรูปซองสุดท้ายเท่านั้น
หลังจากนี้เราคงต้องเลือกแล้วว่าจะเป็ผู้ล่าหรือถูกล่าสินะ เขาคิดเช่นนั้นและพยายามไล่ความคิดฟุ้งซ่านต่างๆออกจากหัวก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนพักผ่อนให้มากที่สุดเพื่อเตรียมตัวสำหรับการล่าของเขาในวันต่อไป
เมื่อเช้าวันใหม่มาถึงเสียงนกร้องต้อนรับริมหน้าต่างที่เคยได้ยินกลับถูกแทนที่ด้วยเสียงคำรามมาจากที่ไกลๆผสมปนไปกับเสียงปืนและะเิที่ไม่ต้องเห็นเหตุการณ์ก็พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
เขาได้ตื่นขึ้นมาพร้อมเตรียมอาวุธและสิ่งของจำเป็อื่นๆเตรียมเดินไปเปิดประตูแต่ยังไม่ทันที่จะเอื้อมมือไปเปิดประตูบ้านของเขาที่มีบางสิ่งพุ่งเข้ามาชนอย่างจังจนเป็รอยยุบเข้ามา
"ว๊อท เดอะ!!!" เขาใมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นและคิดอยู่นานว่าควรจะเปิดประตูออกไปดีหรือไม่จึงแอบส่องมองลอดใต้ประตูเพื่อดูว่าหน้าบ้านของเขามีอะไรอันตรายหรือไม่ สิ่งที่เขาเห็นคือชายกล้ามโตคนหนึ่งแต่งตัวเหมือนกับนักรบในเกมล่ามอนสเตอร์ชื่อดังกำลังใช้ค้อนขนาดใหญ่เหวี่ยงไปที่เ้า เรเซอร์ แร็ปเตอร์ ที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวที่เขาพบเมื่อวานเสียอีก แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจคือชายคนนี้ไม่ดูเสียเปรียบกับการต่อสู้นี้เลยแม้แต่น้อย
"ย้ากกกก!!!" ผลลการต่อสู้ได้จบลงจากการที่ชายคนนี้เหวี่ยงค้อนกระแทกโดนคอเ้าแร็ปเตอร์เต็มๆพร้อมเสียงเอฟเฟกต์ดัง กร๊อบบ ที่ได้ยินแล้วเขาถึงกลับขนลุก เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงเปิดประตูออกไปหาชายคนนั้นทันที
"สวัสดีครับพี่ชาย สนใจเข้ามานั่งพักในบ้านผมก่อนมั๊ย" เขาพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันแสนสดใสและจริงใจ แต่ชายคนนั้นกลับเมินการกระทำของเขาแล้วเดินไปที่ซากศพของแร็ปเตอร์ตัวนั้นพร้อมหยิบเขี้ยวของสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิดขึ้นมาแล้วบรรจงชำแหละแยกส่วนต่างๆออกมา หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้วเขาได้โยนชิ้นส่วนต่างๆมี่ไม่ได้ใช้มาทางน๊อตที่ยืนเหม่อมองภาพทั้งหมดอย่างผะอืดผะอม
"เอาไปใช้ซะทั้งหมดนี่ข้าไม่ใช้แล้ว ถือซะว่าเป็ของขวัญแรกพบละกัน" ทันทีที่พูดจบประโยคชายคนนั้นได้ดีดนิ้วครั้งหนึ่งและหาบวับไปในทันที
น๊อตที่ยังงงอยู่ได้ทรุดตัวลงไปกองกับพื้นและอ้วกออกมาทันที แต่ยังคงตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ว่านี่เขาเจอคนแปลกๆเข้าอีกแล้วหรอ
แต่สิ่งหนึ่งที่อยู่ในหัวของเขาในตอนนี้คือ เรากลัวมากๆ .... แต่เราอยากแข็งแกร่งขึ้น
....
2K
