หลังจากมาถึงสนามบินจังหวัดของบ้านผมก็นั่งรถตรงดิ่งไปที่บ้านที่ผมสร้างขึ้นเอง
“นี่คือบ้านใหม่ของเธอ เฮเลน”
ผมจูงมือเฮเลนเข้าบ้านที่ผมสร้างขึ้น ลักษณะของบ้านโมเดิร์น2ชั้น ของในตกแต่งอย่างสวยงาม
ชั้นแรกมีครัวทำอาหาร ห้องนั่งเล่น ห้องสมุด และเซิฟเวอร์คอมพิวเตอร์ขนาดเล็กตั้งอยู่สร้างขึ้นมาเพราะ้าขุดเหรียญดิจิทัล เหรียญพวกนี้จะมีราคาสูงมากในอีกไม่กี่ปีตอนนี้ผู้คนยังไม่ให้ความสนใจ
ที่สำคัญสร้างAIคอยดูแลบ้านหลังนี้ มีกล้องวงจรปิดติดตั้งรอบๆ บ้านเพื่อความปลอดภัยและที่สำคัญห้องลับชั้นใต้ดินที่ผมสร้างไว้ ผมสร้างเอาไว้ทดลองสิ่งสำคัญๆ และมีคอมพิวเตอร์ใหญ่ที่เชื่อมต่อกับเซิฟเวอร์คอมพิวเตอร์้าเหมาะแก่การรวมข้อมูลและเก็บความลับ
เทคโนโลยีในยุคนี้ยังก้าวหน้าไม่มาก คอมพิวเตอร์ยังมีราคาค่อนข้างสูงแต่การสั่งทำชิ้นส่วนและประกอบขึ้นเองสามารถลดส่วนต่างไปเยอะมาก ปริญญาวิศวะคอมพิวเตอร์เป็ประโยชน์ ตอนนี้ห้องใต้ลับของผมก้าวหน้ากับโลกในยุคนี้เป็10-20ปีเลย ผมนำความรู้จากยุคเดิมมาใช้
มีAIที่ฉลาดที่สุดของยุคอยู่ในยุคนี้ ผมอยากได้อะไรแค่เอ่ยปากขอAIตัวนี้ก็จะหามาให้ นอกจากนี้ผมยังสร้างร่างให้กับAIตัวนี้อีกด้วยเป็ร่างที่สร้างจากยางพาราผสมผสานกับธาตุต่างๆ ใกล้เคียงกับมนุษย์และให้หน้าที่เป็เหมือนพ่อบ้านของบ้านหลังนี้
พ่อบ้านคนนี้มีชื่อว่า สตีฟ
ผมอยู่หน้าประตูบ้านแล้วตอนนี้
“สตีฟเปิดประตูให้หน่อย”
#กำลังประมวลคลื่นเสียงและใบหน้า ยืนยันข้อมูล#
#ยินดีต้อนรับกลับบ้าน เ้านาย#
เฮเลนเธอกำลังตกตะลึงในสิ่งที่เห็นเป็สิ่งที่หาไม่ได้จากที่ไหนตอนนี้เธออยู่ในบ้านที่ล้ำสมัยที่สุดในยุค
หลังจากประตูบ้านเปิดออก สตีฟก็มายืนต้อนรับผม
#ไม่ทราบว่าบุคคลที่อยู่กับท่านคือใครครับ#
“คนนี้คือเฮเลนจะมาอยู่กับเราั้แ่นี้”
“สะ…สวัสดีค่ะ…หนูเฮเลนนั่นคือชื่อใหม่ของหนู”
“สตีฟ ช่วยเตรียมของว่างให้ทีนะฉันจะพาเฮเลนทัวร์บ้าน”
ผมพาเฮเลนทัวร์รอบๆ บ้าน
“ชั้นแรกก็มีพวกห้องพื้นฐานห้องครัวห้องนั่งเล่นห้องน้ำ ห้องเซิฟเวอร์”
เฮเลนดูตื่นเต้นกับทุกอย่างที่ได้เห็นถึงแม้เธอจะเคยอยู่บ้านพ่อแม่อุปถัมภ์แต่นั่นก็เป็บ้านทั่วไป เธอเองก็บอกว่าพ่อกับแม่เลี้ยงคนก่อนให้เธอนอนที่ห้องใต้บันไดด้วยซ่ำแต่นี่คือบ้านที่ทันสมัยและตกแต่งอย่างสวยงามหรูหรา มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกมากมายทัั้งวิดีโอเกม ทีวี หนังสือ ในภายภาคหน้าผมว่าจะเพิ่มสระเข้าอีกด้วย
“ไปชั้น2กันเถอะ”
ผมพาเฮเลนไปที่ชั้น2
“นี่คือห้องนอนของเธอส่วนที่ตรงข้ามคือห้องของฉันและนั่นคือห้องน้ำเวลาดึกๆ เธอจะได้ไม่ต้องลงไปเข้าห้องน้ำข้างล่างสะดวกดีใช่ไหมเข้าไปดูห้องของเธอกันเถอะ”
ผมเปิดเข้าไปในห้องของเฮเลน ภายในห้องเป็เหมือนห้องมุมกระจกครึ่งหนึ่ง สามารถมองวิวของหมู่บ้านได้ทุกส่วน
“เฮเลน เธอชอบห้องนี้ไหม…?”
จู่ๆ เฮเลนก็ร้องไห้ออกมาแบบไม่มีเสียงร้องไห้เลย
“เฮเลน ไม่เคยอยู่บ้านที่หรูขนาดนี้ถึงแม้เฮเลนจะเคยอยู่บ้านอุปถัมภ์แต่มันก็เป็เหมือนห้องเก็บของมากกว่า ไม่คิดเลยว่าตอนนี้เฮเลนจะมีห้องที่สวยเท่านั้นยังไม่พอเฮเลนยังอยู่บ้านหลังใหญ่นี้อีกด้วย….แถมยังได้อยู่บ้านเดียวกับพี่ชายอีกด้วย”
ผมลูบที่หัวเธอเบาๆ
“แต่ว่านะ…เฮเลน….”
“คะ…ค่ะ?”
“ที่เข้าใจผิดไปอย่างฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ตลอดหรอกนะ ฉันเองก็มีบ้านอีกหลัง”
ทุกอย่างคือความลับพ่อแม่เองก็ไม่รู้ว่าผมมีเงินมากขนาดที่สร้างบ้านด้วยตัวเองได้ในอายุ13ขวบ ต่อหน้าพวกเขาผมก็ยังเป็ลูกชายพวกเขา
“แต่ไม่เป็่นี้ฉันยังจะต้องไปโรงเรียนอยู่อีกแค่10กว่าวันฉันก็จะปิดเทอมแล้ว ่ปิดเทอมฉันก็จะมาเจอเธอทุกวันได้”
“เอ๋ พี่ชายไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกหรอ ทำไม…ทำไมกัน…หนูอยากอยู่กับพี่นะ…”
“ไม่เป็ไร มีสตีฟอยู่เขาจะทำหน้าที่แทนฉันเอง”
“แต่ถึงอย่างนั้น…หนูจะ….ไปโรงเรียนกับพี่เองก็ได้นิ!”
ตอนนี้หนูเหมือนเธอจะติดผมแล้วสินะ…
“โรงเรียนเธอได้ไปแน่ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ตอนนี้เธอนะอ่านหนังสือออกหรือยังละ?”
เฮเลนเธอไม่เคยได้รับการศึกษาเลยถึงแม้จะมี่เวลาสั้นๆ ในบ้านอุปถัมภ์แต่นั่นแค่ไม่กี่เดือนเอง
“หนูพอรู้จัก พยัญชนะค่ะ!”
เธอพูดด้วยความมั่นใจและกำมืออย่างมีความหวัง แต่แค่นั้นไม่พอหรอกนะ
“ฉันจะให้สตีฟสอนเธอที่บ้าน ตอนนี้เธอยังอ่อนแอต่อโลกใบนี้เกินไป”
“พี่ชาย จะมาหาหนูบ่อยๆ …ใช่ไหม”
“่จันทร์-ศุกร์ ฉันจะมาแค่่เย็น ส่วนเสาร์อาทิตย์จะมาทั้งวัน”
ระหว่างที่ผมกำลังพูดคุยกับเฮเลน
“#ของว่างมาแล้วครับ#”
สตีฟที่ทำของว่างเสร็จนำของว่างมาเสิร์ฟเป็แซนด์วิชกับนมสินะ
“มาก็ดีเลยสตีฟ ฉันจะสั่งอะไรนายหน่อย เฮเลนนั่งที่เตียงก่อนสิ”
จากนี้ไปจะเป็นรกสำหรับเธอแล้วเฮเลน
“เจาะเข้าระบบหน่วยงานราชการของจังหวัด เพิ่มบ้านหลังนี้เข้าไปในทะเบียนบ้านข้าราชการ ใส่ชื่อนายเป็เ้าของบ้าน และชื่อเฮเลนเข้าไป และเตรียมเอกสารสำหรับเฮเลนบัตรประชาชนด้วย”
“#ไม่มีปัญหาครับ#”
“และก็สั่งอาหารเสริมบำรุงสมอง ยี่ห้อรหัสGN1XX เวย์โปรตีนยี่ห้อWP89Xสำหรับผู้หญิง”
สั่งเวย์โปรตีนเพิ่มให้ร่างกายเฮเลนมีร่างกายที่สมส่วนตอนนี้เธอออกผอมนิดๆ แต่ผมอยากให้เธอสร้างกล้ามเนื้อที่แข็งแรง ดูจะโหดไปหน่อยสำหรับเด็ก แต่เพื่อเป้าหมายของผมถึงแม้จะโหดแค่ไหนหินแค่ไหน ในเมื่อเธอเลือกจับมือฉันแล้วเธอต้องผ่านมันไปให้
“เปิดใช้งานโปรแกรมสอนการเรียนสำหรับเด็ก ชื่อไฟล์การเรียนรู้อย่างรวดเร็วจบประถมใน1ปี เปิดใช้งานโปรแกรมเทรนนิ่งออกกำลังสำหรับเด็กอาทิตย์ละ2วัน ผู้รับการศึกษาคือ เฮเลน”
สตีฟคือAIที่ล้ำสมัยที่สุดเป็ทั้งคอมพิวเตอร์ ทั้งพ่อบ้าน และเป็ทั้งครู ไม่เสียแรงผมสร้างมันขึ้นมา
“#รับทราบครับ!#”
“ตามนี้ละเฮเลน ั้แ่นี้เธอจะต้องเรียนอยู่ที่นี้ จนจบเมื่อเธอเรียนเสร็จฉันจะพาเธอเข้าโรงเรียนเอง”
ตอนนี้ผมเองก็กำลังเรียนกับสตีฟ ทุกวิชาป้องกันตัว สกิลของผมยังไม่ตื่นผมต้องพยายามมากกว่าคนอื่นเพื่อลบจุดนั้น ตอนนี้ผมกำลังวิจัยเพิ่มเพื่อให้สกิลผมตื่นขึ้นทุกวิถีทางอยู่ ผมต้องทำให้สกิลของผมตื่นก่อนขึ้นมัธยมปลาย เพราะ่มัธยมต้นคือจุดเปลี่ยนที่สำคัญมากๆ และเหมาะแก่การเปลี่ยนแปลงอนาคต ให้อนาคตนทั้งหมดเป็ของผม
เวลาค่อยๆ ผ่านไป
วันนี้เป็วันสุดท้ายที่เราจะเรียนในชั้นมัธยมปีที่3โรงเรียนประจำหมู่บ้านหลังจากนี้ที่นี่จะเป็อดีต ผมจะย้ายเข้าไปเรียนที่ตัวเมืองเมื่อการศึกษาเทอมหน้ามาถึง ผมหมดความท้าทายในโรงเรียนประจำหมู่บ้านแล้ว ที่นี่ผมคือเบอร์1
แต่การย้ายเข้าไปเรียนที่ตัวเมืองจะทำให้ผมได้เจอคนเก่งๆ จากทั่วมุมทุกมุมของจังหวัด ผมทำเื่และเอกสารย้ายเสร็จแล้ว เพื่อนๆ ในชั้นเรียนต่างก็พาอำลาผม ถึงพวกที่ชอบแกล้มผมแต่ก่อนก็ยังมาลา นั่นเพราะพวกเขาที่ใจที่ผมจากไปแล้วต่างหาก
และแล้วเสียงอ๊อดก็ดังขึ้นนั่นคือเสียงครั้งสุดท้ายที่ผมได้ยินก่อนจะจากไป
ผมกลับมาถึงบ้านเปลี่ยนชุดนักเรียนและออกจากห้องนอนไป
“แม่ครับผมออกไปเล่นก่อนนะครับ”
“อย่ากลับดึกนักนะ”
่นี้พ่อค่อนข้างที่จะกลับดึกจนกลายเป็เื่ปกติแต่ผมก็พอรู้ว่าเขาไม่ได้ทำOTอะไรหรอก
ผมรีบปั่นจักรยานไปยังบ้านที่ผมสร้างขึ้น พอถึงหน้าบ้านผมก็ตรงไปที่่ประตูที่ดูหรูหราทันสมัย
“เปิดประตู”
“#ยืนยันเสียงและใบหน้า ยินดีต้อนรับท่านเลออน#”
ประตูค่อยๆ เปิดขึ้น ภาพที่ผมเห็นคือเฮเลนกำลังนั่งเขียนหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่น
“พะ…พี่ชาย”
เฮเลนเธอรีบวิ่งออกมาจากห้องสมุดโดยทิ้งสมุดที่กำลังเรียนอย่างไม่ไยดี เข้ามาโอบกอดตัวผม
“วันนี้ก็ตั้งใจเรียนสินะ”
ผมพูดพร้อมกับลูบหัวเฮเลนอย่างอ่อนโยน
“อ่ออืมแน่นอนอยู่แล้ว”
ผมเดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่นและนั่งลงบนโซฟาเฮเลนยังกอดผมอยู่
“ดีใจจัง ฉันเหงามากๆ เลยอยู่บ้านกับคุณสตีฟแต่คุณสตีฟแข็งทื่อมากไม่ยอมเล่นกับฉันเลย”
ถึงยังไงเธอก็ยัง้าเพื่อนสินะ
“สตีฟ รายงานผลการเรียนเฮเลนที”
“#ครับ สำหรับ1เดือนที่ผ่านมา ผลการเรียนของเธอในตอนนี้อยู่ในระดับประถมปี4ครับ นับว่าเป็การเรียนที่เร็วมากสำหรับคนที่เริ่มต้นจาก0#”
“โถ่วสตีฟก็เล่นปลุกฉันั้แ่เช้า มาท่องศัพท์ ตอนบ่ายก็ออกกำลังกายกับฝึกต่อสู้ และตอนเย็นยังเรียนวิชาจุกจิกๆ อีกเวลาว่างของฉันก็ถูกกำกับโดยแค่การมาหาของพี่เลออนอีก”
อืมมันค่อนข้างเป็โปรแกรมที่โหดเอามากฉันจำได้ตอนประถมส่วนมากจะใช้เวลากับการเล่นและค่อยๆ เรียน แต่สำหรับเฮเลนเป็การเรียนที่หนักเหมือนโปรแกรมของเด็กมหาลัยสมองของเธอจะทำงานหนักไปรึเปล่านะ
แต่ว่าการออกกำลังกายช่วยเร่งเซลล์ในร่างกายและทำลายเซลล์เก่าในร่างกายทำให้เซลล์ในสมองจดจำอะไรได้ดีขึ้นและยังเสริมได้ด้วยอาหารเสริมบำรุงสมองอีกด้วยนอกจากนี้สิ่งแวดล้อมที่จัดให้พร้อมมีการเรียนเรียนตลอดเวลายังช่วยให้เธอเรียนรู้ได้รวดเร็ว
“เอาเถอะเย็นนี้ก็พัก1วันละกันนะ”
“เย้ๆ งั้นพี่ชายวันนี้เรามาเล่นวิดีโอเกมกับหนูนะ”
“อ่าได้สิ แต่ฉันมีเื่จะบอกเธอไว้ก่อน ั้แ่วันนี้ไปใน1เดือนนี้ฉันสามารถมาหาเธอได้ทุกวันเพราะปิดเทอมแล้ว
“จริงหรอค่ะพี่ชาย”
เธอยิ้มเป็ประกาย ช่างน่ารักจริงๆ
และผมก็จะมาเรียนที่นี่ด้วยผมต้องฝึกฝนกล้ามเนื้อและทำงานวิจัยหาวิธีเร่งเมล็ดพันธุ์วิวัฒนาการให้ได้
เวลาผ่านไปอีกครั้ง เช้าผมเรียนการต่อสู้ทุกสาขาแม้แต่การใช้ดาบใช้อาวุธธนูและปืนผมทำได้แค่ปานกลาง
ตอนบ่ายผมทำวิจัยต่อ มันตันแล้วตันอีกผมไม่ยอมแพ้หาทุกวิถีทาง
1เดือนของปิดเทอมผ่านไปเร็วเหลือเกิน
“สตีฟรายงานผลการเรียนเฮเลน”
“#ตอนนี้ยังอยู่แค่ประถม6ครับแต่ว่าทักษะด้านศิลปะป้องกันตัวเธอสูงกว่านายท่าอีกท่าจะให้เทียบ…#”
มันคือพร์ของเธอสินะตอนเธออยู่ฝ่ายกองกำลังจอมมารเธอเป็มือขวาทักษะสกิลเป็แค่เื่รองไปเลยเมื่อเทียบกับการต่อสู้ของเธอ
“เก่งมากเฮเลนจัง”
ผมยิ้มให้เธอและชมเธอ เธอเองก็มีความมั่นใจมากขึ้นมาแล้ว2เดือนนี้บุคลิกเธอเปลี่ยนไปแล้ว
“เอาละวันนี้พอแค่นี้”
“เดี๋ยวก่อนสิ….”
“หืม อะไรหรอ”
“คือว่า…”
“พูดมาสิ”
“วันนี้วันเกิดหนู หนูจะ13แล้ว”
อยากได้ของขวัญละสิท่าพูดแบบนี้
“อ่อ อยากได้ของขวัญหรอ อืม~เฮเลนอยากได้อะไรละ”
“กะ…..”
“กะ…กระเป๋าหรอได้อยู่แล้วถ้าแค่นั้น”
“ไม่ใช่ กะ…”
เธอเริ่มหน้าแดงนิดๆ แล้วก็พูดต่อไปอีก
“กะ…แก้ม พี่ชายหนูอยากหอมกะ…แก้มพี่ชาย”
“เอ๋…ได้สิ”
เธอค่อยๆ ยื่นหน้ามาหาผมและค่อยๆ หอมแก้มผมเบาๆ เธอคงคิดว่าผมเหมือนพ่อสินะ นี่เป็การแสดงความรักต่อครอบครัวเดียวที่เธอมีสินะ”
“ขอบ…คุณนะคะ..”
“อืองั้นฉันไปก่อนนะ…”
ผมต้องเตรียมตัวไปโรงเรียนใหม่พรุ่งนี้
เื่ราวของมัธยมต้นที่เหลือ ไม่ได้เป็่สำคัญมากนักแต่ว่า…มีคนที่ผมควรรู้จักก่อนขึ้นไปมัธยมปลาย ต้องสารสัมพันธ์กับหมอนั่นไว้ก่อนแค่ทำเหมือนชีวิตที่แล้วก็เพียงพอ เื่นี้เท่านั้นที่ต้องทำให้เหมือนเดิมและเป็สิ่งสุดท้ายก่อนที่ฉันเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้