ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

เคได้คุยกับสาวแต่ละคนบ้างอธิบายเรื่องความสัมพันธ์ให้แต่ละคนเข้าใจ จะได้ไม่ผิดใจกันภายหลังเพราะหลังจากนี้พวกเธอจะเป็นกำลังสำคัญให้กับเขาในอนาคต
"ทีนี้ทุกคนคงจะเข้าใจและผมหวังว่าทุกคนจะเข้ากันได้ดีน่ะ"
"อืม พวกเราต่างเป็นคนกันเองทั้งนั้นแหล่ะเนาะ"
"ใช่ๆ 555"
"เป็นแบบนั้นผมก็ดีใจ เอาล่ะไปอาบน้ำแล้วเข้านอนกันเถอะพรุ่งนี้มีเรื่องต้องทำอีกมาก"
"จ้าาา" X7
เคนั้นต่างตกใจมากไม่ใช่ว่าเมื่อกี้ยังทะเลาะกันอยู่อย่างงั้นหรอกหรือแต่ตอนนี้กับเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยสะอย่างงั้น แต่มันก็ดีสำหรับเขาเหมือนกันหากพวกเธอผิดใจกันขึ้นมาเขาก็ไม่รู้จะห้ามยังไง หากผู้ชายมีเรื่องกันแค่ต่อยตีก็จบแล้ว แต่หากว่าเป็นผู้หญิงละก็....ต่อให้อยู่กันคนล่ะซีกโลกก็ยังเกียจกันถึงขั้นอยากจะฆ่ากันเลยด้วยซ้ำ เอาง่ายๆว่าอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ นี้เป็นสิ่งที่เขากลัวที่สุดหลังจากอาบน้ำทานข้าวเสร็จ เขาก็ออกมาเดินข้างนอกเพื่อจะมาดูความเรียบร้อย หากว่าใครมีปัญหาเขาจะจัดการกับมันทันที เขาไม่ต้องการคนที่ชอบสร้างปัญหาให้กับเขาเขาต้องการคนที่มีประโยชน์ซะมากกว่าพวกปัญญาอ่อนพวกนั้นเยอะเคได้เดินไปรอบค่ายชั่วคราวของเขา เขาเห็นผู้คนต่างหาพวกเสื้อผ้าเก่าที่หาได้จากรอบค่ายมาทำเป็นเต็นพักชั่วคราวพอที่จะหลบแดดหลบฝนพอได้พักให้หายเหนื่อยจากเรื่องที่โหดร้ายมาทั้งวัน หากหลับฝันไปแล้วพวกเขาก็ของให้เรื่องที่เจอมาวันนี้ขอให้เป็นเพียงความฝัน พอตื่นขึ้นมาก็ขอให้ทุกอย่างกลับมาสงบสุขเหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็น แต่มันก็คงเป็นได้แค่ความฝันโลกไม่มีวันกลับมาสงบสุขอีกแล้ว แม้ว่าพวกเราทุกคนจะรวมตัวกันสร้างเมืองขึ้นมาใหม่แต่มันก็ยังมีอีกหลายๆอย่างที่ไม่สามารถทำให้กลับคืนมาได้อีกแล้ว
"เฮอะ!! ดูท่าคงจะไม่มีปัญหาอะไรสิน่ะ เข้านอนดีกว่าพรุ่งนี้มีเรื่องต้องทำอีกเยอะ"
เคได้เดินกลับเข้ามาในห้องของเขาเพื่อที่จะนอนหลับพักผ่อนเพื่อให้ร่างกายพร้อมรับกับเรื่องที่จะเจอในวันพรุ่งนี้แต่ว่า...พอเขาเดินเข้ามาในห้องของเขาก็พบว่าผู้หญิงของเขาทุกคนกำลังนอนหลับอยู่เต็มห้องไม่เหลือพื้นที่ให้เขาได้นอนเลยสักนิด มองซ้ายมองขวาก็ไม่เหลือ ต้องบอกก่อนว่าห้องของเขาไม่ได้กว้างใหญ่อะไรเลยการที่ผู้หญิงทั้งเจ็ดคนมานอนกองอยู่ในนี้มันแทบจะเหมือนกับปลากระป๋องเลยก็ว่าได้ ไม่ได้ๆเขาจะต้องแสดงให้ทุกคนได้เห็นว่าใครคือเจ้าของห้องที่แท้จริง
"นี่พวกเธอจะให้ฉันนอนที่ไหนกันห้ะ"
"หืม? เคไม่มีที่นอนหรอ? มานอนกับแนนก็ได้นะแนนไม่ถือหรอก"
เขาได้พูดขึ้นมาเพื่อที่จะถามหาที่นอนสำหรับตนแต่เหมือนจะมีแค่แนนเท่านั้นที่ตื่นขึ้นมาแล้วเธอยังบอกให้เขาไปนอนกับเธออีกการที่แนนพูดชักชวนเขาพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานๆให้เขาแบบนี้ มันทำให้น้องชายของเขาเริ่มที่จะตื่นตัว ยิ่งแนนส่วมใส่ชุดนอนตัวบางๆ ยิ่งแล้วใหญ่
โอ้วววว จอร์จมันยอดมากกก อึก!!
มันทำให้การที่แนนยั่วยวนเขาแบบนี้มันแทบจะทำให้เขาบ้าตายอยู่ แอนและคนอื่นได้หลับสนิทไปแล้วพวกเธอจึงไม่รู้ว่าเคและแอนคุยกัน เขากลืนน้ำลายเข้าไปอึกหนึ่งก่อนจะเดินไปหาแนนเบาๆ เพื่อไม่ให้ทุกคนตื่นขึ้นมาเคได้เดินมาถึงแนนแล้วค่อยไปล้มตัวลงนอนกับแนนแนนได้ยิ้มหวานให้กับเขาพร้อมกับล็อกคอเขาแล้วจูบไปที่เขาอย่างเร้าร้อน
"อืมมมม ซี้ดดดด"

โปรอติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่31 โอ้วววจอร์จ

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้ ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่31 โอ้วววจอร์จ

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้