ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

อี้เฉิน หายใจหนักถี่ขึ้นเรื่อยๆ ตัวเขาเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก เนื่องจากต่อสู้เป็นระยะเวลายาวนานเกินไป

หากเขาชนะสัตว์อสูรผู้พิทักษ์อีกหนึ่งครั้งทุกอย่างก็จะจบ ดวงตาของเขาแฝงด้วยความดื้อรั้น

ไม่คิดยอมแพ้ ร่างของเขามีบาดแผลฉีกขาดหลายแห่ง อี้เฉินอยากจะรักษาอาการบาดเจ็บของเขาเป็นอย่างมาก แต่ไม่มีเวลามากพอ

ลานประลองสั่นไหวอย่างรุนแรง หินที่สลักสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ค่อยๆ แตกร้าวหินหลุดร่วงเป็นแผ่นๆ มันดึงไม้พลองสีทองขนาดใหญ่ออกมา

ตัวของมันใหญ่เท่าบ้านหนึ่งหลัง ขนของมันเป็นสีทอง หน้าตาดุร้ายเป็นอย่างมากมันคือสัตว์อสูรวานร6หู มันร้องคำรามก้องฟ้า

ก่อนที่มันจะทุบ อกตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

วานร6หู หันกายามาทางอี้เฉินทันที ก่อนมันจะแยกเขี้ยวออกมาหน้าตาดุร้ายเป็นอย่างมาก มันกระโดดขึ้นฟ้า

หมุนควงไม้พลองสีทองลงฟาดหัวอี้เฉินเต็มแรงที่มี

อี้เฉินเอี้ยวตัวหลบการโจมตีของมันอย่างรวดเร็วก่อนจะถอยหนีออกไป
เสียง"ตูม"ดังก้อง พื้นลานประลองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษหินเศษฝุ่นรอยฟุ้ง

วานร6หู กระโดดเข้าฟาดไม้พลองสีทอง อีกหลายครั้งแต่ก็ไม่อาจทำให้อี้เฉินบาดเจ็บได้ วานร6หู

เริ่มบ้าคลั่งมันที่เห็นอี้เฉินเอาแต่หลบการโจมตีของมัน

มันหมุนควงไม้พลองสีทองปลดปล่อยปราณพลังท่วมท้นท้องฟ้าก่อรูปเป็นพายุที่รุนแรงเต็มไปด้วยปราณพลัง

เข้าเชือดเฉือนสิ่งที่เข้าใกล้ ล้อมทั้งสนามประลองไว้หมายขวางกั้นการหลบหนีของอี้เฉิน

ก่อนที่วานร6หู จะกระโดด หมุนควงไม้พลองสีทอง ลงฟาดใส่อี้เฉินเต็มแรง ไม้พลองยักษ์ร่วงลงใส่หัวอี้เฉินเหมือนตบยุงที่กวนใจมัน

อี้เฉินถึงกับหนังตากระตุกตัวเขาไม่มีที่ให้หนีมาก ต้องฝืนรับการโจมตีของวานร6หูไว้ หากเขาหนีออกไปทางพายุ

ร่างเขาได้ถูกเชือดเฉือนจนบาดเจ็บสาหัสแน่

อี้เฉินเรียกหอกเลือดออกมา ระเบิดพลังกายาขับเคลื่อนอักขระทั้งหมด

เข้ารับการโจมตีของไม้พลองสีทองที่ฟาดลงมา "ตูม"ดังก้อง อากาศบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงปราณพลังสองเสียดสีกันอย่างบ้าคลั่ง

อี้เฉินรับการโจมตีของวานร6หู ได้หลายลมหายใจก่อนที่หอกเลือดของเขาจะเริ่มแตกร้าว หักเป็นสองท่อน

อี้เฉินกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ถอนล่นไปอีกหลายก้าว ยังดีที่มันเป็นอาวุธประเภทเลือดถึงมันจะพังทลายลงไป

แต่ก็สามารถเรียกหอกเลือดออกมาใหม่ได้

ทันทีที่อี้เฉินยันกายขึ้นมาได้เขา หมายมั่นอยาก จบการต่อสู้นี้ให้ไวที่สุด เขาคิดจะสำแดงวิชาทั้งหมดที่มี

อี้เฉินระเบิดปราณพลังสายฟ้าออกมา กายาเต็มไปด้วยสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ก่อนที่อี้เฉินจะสำแดง"วิชากายามังกร"

ร่างกายของอี้เฉินมีเกล็ดสีฟ้าใสคล้ายสายฟ้าทั่วกายาเหมือนใส่ชุดเกราะสงคราม ศีรษะมีเขางอกยาวขึ้นมา2ข้าง

พลังมหาศาลพลุ่งพล่านไหลเวียนในกายา เขาเผาผลาญเลือดบริสุทธิ์เสริมพลังการต่อสู้ขึ้นไปอีกระดับ

อี้เฉินพุ่งดิ่งดั่งสายฟ้าฟาด หมุนควงหมัดเข้าต่อยวานร6หูเต็มแรง "ตูม"หมัดอี้เฉินกระแทกเข้าลำตัววานร6หูจนตัวมันหักงอ

ร่างบางส่วนแตกสลายกลายเป็นหิน จนกระเด็นถอยร่นออกไปใส่พายุที่มันสร้าง ร่างของมันถูกเชือดเฉือนจนขาดไปหลายส่วน

พายุค่อยๆ สลายหายไป

วานร6หู ร้องคำรามอย่างบ้าคลั่ง ก่อนมันจะยันตัวขึ้นมายืน ร่างของมันกลายเป็นเศษหินร่วงหล่นไปหลายส่วนราวกับจะสลายในไม่ช้า

อี้เฉินที่เห็นยังหนังตากระตุกเหตุใดวานร6หู ถึงไม่สลายหายไป โดนโจมตีไปขนาดนั้น แต่เขาก็ต้องตกใจขึ้นอีก อยู่ๆ

วานร6หูก็แปลงกายเป็นตัวเขาอีกคนขึ้นมาทั้งปราณพลัง ทั้งวิชาที่เขาสำแดงออกมา มันเหมือนตัวเขาทุกอย่าง

อี้เฉิน หายใจหนักถี่ขึ้นเรื่อยๆ ตัวเขาเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก เนื่องจากต่อสู้เป็นระยะเวลาที่ยาวนานเกินไป

เลือดในกายาของเขาหดหายไปมาก หากต่อสู้ยืดเยื้อมากกว่านี้ตัวเขาได้แพ้แน่

อี้เฉินพุ่งหมัดเข้ากระแทกใส่ วานร6หู วานร6หูที่แปลงเป็นอี้เฉินก็พุ่งหมัดเข้ามาโจมตีสวน

เสียง"ตูม"ดังก้อง ปราณพลังสายฟ้า ทั้งสองสายฟ้าแลบแปลบปลาบ
เข้าห้ำหั่นหลายร้อยกระบวนท่า ในไม่กี่ลมหายใจ ตอนนี้อี้เฉินเหมือนสู้กับตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

แต่ร่างวานรหกหูไม่มีความเจ็บปวดเหมือนเขา แขนของเขาชาหนึบร่างทั้งร่างสั่นไหวอย่างรุนแรง กระดูกทั่วทั้งร่างดังลั่น

อี้เฉินสำแดง"วิชาอสูรคลั่ง"ทันที จริงๆ เขาไม่อยากใช้วิชานี้มันเกือบทำให้เขาตายมาหลายครั้ง
พลังกายาอี้เฉินพุ่งขึ้นสูงไปอีกระดับหนึ่ง
หมุนเท้าเหยียบอากาศไปดั่งสายฟ้า ปล่อยหมัดเข้าใส่ วานร6หูเข้าเต็มแรง วานร6หูเองก็สวนหมัดเข้าโจมตีอี้เฉินอย่างบ้าคลั่ง

มันไม่คิดว่าอี้เฉินจะมีวิชาเสริมกายาเหลืออยู่

เสียงหมัดทั้ง2ปะทะกันอย่างรุนแรง"ตูม" ลมกระโชกพัดเอาเศษหินเศษฝุ่นรอยฟุ้ง กระจายทั่วลานประลอง
แรงหมัดของอี้เฉินนั้นรุนแรงเป็นอย่างมาก ทันทีที่ปะทะกับวานร6หูร่างมนุษย์แขนของมันแตกสลายกายเป็นเศษหินในทันที

วานร6หูตัวนี้มันมีความคิดเป็นของตัวเอง มันถอยหนีอี้เฉิน หมายถ่วงเวลาให้อี้เฉินหมดปราณพลัง

ปราณพลังสายฟ้าอี้เฉินไกล้หมดเต็มที อี้เฉินระเบิดปราณพลังสายฟ้าหลั่งไหลเข้าไป
ในอากาศ ก่อนจะสร้างเขตแดนสายฟ้าขึ้นมา ปิดกั้นการหนีของวานร6หูไว้
วานร6หูไม่สนใจสายฟ้าที่อี้เฉินสร้างหมายคิดหนีออกไปจากเขตแดนที่อี้เฉินสร้าง

ทันทีที่มันพยามจะออกจากเขตแดนสายฟ้า มันกลับโดนอสนีบาตหลายร้อยเส้นสาย รอบบริเวณผ่าฟาดลงมา "ครื้น!! เปรี้ยง!!"
วานร6หูร้องคำรามอย่างแค้นเคือง

อี้เฉินที่เห็นโอกาศ หมุนควงหมัดเข้าต่อยใส่วานร6หู ที่ไร้ทางหนีอย่างบ้าคลั่ง

หมัดนั้นก่อรูปเป็นมังกรสายฟ้าพุ่งออกไปกลืนกิน วานร6หู เสียง"ตูม"ดังก้องปะปนเสียงสายฟ้า "ครื้น!! เปรี้ยง!!"

รอบบริเวณเหมือนมีคลื่นสายฟ้าขนาดใหญ่เข้ากลืนกินร่างวานร6หู จนแหละสลายหายไปในทันที

อี้เฉินยิ้มเป็นปีติ ก่อนที่เขาจะถอนหายใจอย่างโล่งอก