กลุ่มชายชุดดำชะงักการเคลื่อนไหว หันไปมองตามเสียงที่ดังมาจากเงามืดนอกค่ายทหาร แสงจันทร์ส่องสว่างพอที่จะเผยให้เห็นร่างของผู้มาใหม่ได้รางๆ เขาเป็นชายวัยกลางคน สวมชุดสีดำสนิทเช่นเดียวกับคนอื่นๆ แต่มีผ้าคลุมยาวสีม่วงเข้มพาดอยู่บนบ่า ท่าทางของเขาสง่างามและแฝงไว้ด้วยอำนาจอย่างน่าประหลาด
ผู้นำกลุ่มชายชุดดำรีบคุกเข่าลงทันที "ท่านอาจารย์!" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพ
กวนอูมองไปยังผู้มาใหม่ด้วยความสงสัยและความระแวดระวัง เขาไม่เคยเห็นชายผู้นี้มาก่อน แต่จากท่าทีของลูกน้องแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นบุคคลสำคัญ
"พวกเจ้ากำลังทำอะไร?" ชายในชุดม่วงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่กลับแฝงไว้ด้วยความไม่พอใจ "ข้าสั่งให้พวกเจ้าเพียงแค่ทดสอบพลังของท่านแม่ทัพกวนอูเท่านั้น เหตุใดจึงเลยเถิดถึงขั้นนี้?"
ผู้นำกลุ่มชายชุดดำรีบตอบ "ท่านอาจารย์ พวกเรา..."
"พอได้แล้ว" ชายในชุดม่วงโบกมือเป็นการตัดบท "ท่านแม่ทัพกวนอู ข้าขออภัยสำหรับความเสียมารยาทของลูกน้องข้า" เขาหันมากล่าวกับกวนอูด้วยท่าทางนอบน้อม "พวกเราไม่มีเจตนาร้าย เพียงต้องการจะประเมินความแข็งแกร่งของท่านเท่านั้น"
กวนอูมองชายผู้นั้นอย่างไม่เชื่อใจ "การประเมินความแข็งแกร่งถึงกับต้องใช้กลอุบายและทำร้ายทหารของข้าเช่นนี้หรือ?"
ชายในชุดม่วงถอนหายใจ "บางครั้ง วิธีการที่รุนแรงที่สุดก็เป็นวิธีที่ทำให้เราเข้าใจอะไรบางอย่างได้ชัดเจนที่สุด ท่านแม่ทัพ โปรดเข้าใจว่าโลกของเรากำลังเผชิญกับภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่กว่าสงครามระหว่างแคว้นเสียอีก พลังของท่านอาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการปกป้องทุกสิ่ง" เขามองไปยังโจผีที่ยืนตัวสั่นอยู่ภายในเต็นท์และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สุภาพแต่ไม่ได้แสดงความเคารพเป็นพิเศษ "ท่านชาย"
หลี่อิงและฮัวโต๋ค่อยๆ เดินออกมาจากเต็นท์ด้วยความระมัดระวัง เมื่อเห็นชายในชุดม่วง หลี่อิงก็จำได้ทันที เขาคือหนึ่งในกลุ่มคนที่เคยช่วยเหลือพวกเขาที่บ้านของฮัวโต๋ในคืนนั้น
"ท่าน..." หลี่อิงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ
ชายในชุดม่วงหันมามองหลี่อิงด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย "ยินดีที่ได้พบเจ้าอีกครั้ง สาวน้อยแห่งอนาคต ดูเหมือนว่าเจ้าจะนำพาเรื่องราวที่น่าสนใจมาสู่ยุคนี้จริงๆ" เขามองไปยังกวนอู "ท่านแม่ทัพ นี่คือสหายของข้า พวกเรามีเป้าหมายเดียวกัน นั่นคือการปกป้องโลกจากภัยพิบัติ"
กวนอูมองหลี่อิงสลับกับชายในชุดม่วงด้วยความสับสน "เจ้าเป็นสหายกับพวกเขาหรือ?"
หลี่อิงพยักหน้า "ท่านแม่ทัพ ท่านนี้คือ... ผู้ที่เคยช่วยข้าไว้ค่ะ"
ชายในชุดม่วงหันกลับมามองกวนอูอีกครั้ง "ข้ามีนามว่า... ท่านเรียกข้าว่า 'จื่อหลง' ก็ได้ ข้าและสหายของข้ามีเรื่องสำคัญที่จะต้องคุยกับท่านเป็นการส่วนตัว ท่านจะให้โอกาสพวกเราหรือไม่?"
เสียงการต่อสู้ภายนอกค่อยๆ เงียบลง ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความไม่แน่นอนในค่ำคืนนั้น