หลังจากออกตั๋วสามใบแล้ว ซูลั่วลั่วมองดูทิวทัศน์ข้างถนนนอกหน้าต่างพลางนึกถึงเื่เมื่อห้าปีก่อนคืนที่น่าอับอายเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่มีช่องคลอดเทียมดังนั้นความรู้สึกเมื่อถูกชายหนุ่มรุกล้ำเข้ามาจนฉีกขาดนั้นทำให้เธอไม่ลืมไปตลอดชีวิต
ผู้ชายคนนั้นเป็ปีศาจ
หลังจากที่เธอได้รับการทรมานอย่างไร้ความปราณีจากฝันร้ายในวันนั้นจนถึงตอนนี้เมื่อไหร่ที่เธอหลับตาเธอก็ยังนึกถึงความเ็ปนั้นได้อยู่
บนรถหรูสีดำด้านล่างของโรงแรมชายหนุ่มกำลังถือโทรศัพท์รอข้อความอยู่
“ คุณท่านคะพวกเราพบว่าเด็กทั้งสองคนและแม่ของพวกเขาได้เข้าประเทศเมื่อห้าวันที่ผ่านมาพวกเขาอายุสี่ขวบสามเดือนเป็ฝาแฝด”เสียงของผู้หญิงพูดขึ้น ก่อนเสริมอีกว่า "ลั่วลั่วเพิ่งจองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศFเวลาบ่ายสามโมงครึ่งวันนี้"
“ โอเค ฉันเข้าใจแล้ว” ชายหนุ่มตัดสายด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจจะพูดได้ก่อนความคิดบางอย่างจะปรากฎขึ้นทางแววตาเขา
สี่ขวบสามเดือนหรอถ้าคืนนั้นเธอบริสุทธิ์จริงแล้วบวกกับระยะเวลาที่เธอคลอดลูกก็พอเหมาะกันพอดี ยิ่งไปกว่านั้นเด็กผู้ชายคนนั้นก็มีหน้าตาเหมือนเขามากมันยิ่งทำให้เขามั่นใจมากขึ้น
ลูกๆของเธอและเขา
“ คุณท่านครับ พวกเราจะไปไหนกันครับ?” บอดี้การ์ดเอ่ยถาม
“ ไปสนามบิน” ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีความสุข
ที่คอนโดของเซี่ยซินลั่วลั่วรีบเก็บกระเป๋าเดินทางอย่างรวดเร็วเซี่ยซินพูดปลอบใจ“ไม่ต้องห่วงน่า ยังมีเวลาอีกสองชั่วโมงไม่ใช่หรอ?”
เด็กๆทั้งสองคนกำลังดูทีวีอยู่ด้านนอก ลั่วลั่วเงยหน้ามองเซี่ยซินพลางกระซิบเสียงเบา“ ฉันจะไม่ร้อนใจได้ยังไงกัน? ตอนนี้ตระกูลซูรู้ว่าฉันมีลูกด้วยกันสองคนถ้าพวกเขารู้อายุของเด็กๆละก็ก็รู้ทันทีสิว่าเด็กๆเป็ลูกของผู้ชายคนนั้น”
“ ทำไมไม่บอกว่าเป็ของแฟนที่เมืองนอกล่ะ?”
ซูลั่วลั่วถอนหายใจ“ เสี่ยวเชินกับชายคนนั้นเหมือนกันราวกับถอดแบบออกมา เธอคิดว่าพวกเขาจะเชื่อไหม?”
เซี่ยซินพยักหน้า“ ใช่ แต่ทำไมต้องกังวลเื่หลงเย้เจว่ล่ะ”
ซูลั่วลั่วเอ่ยอย่างแน่วแน่“ เขาจำเื่พวกนั้นไม่ได้หรอก หลังจากที่ฉันออกมาจากห้องในคืนนั้นซูหยูฝูก็เดินเข้าไปทันทีตอนที่เขายังหลับอยู่!”
“ เธอแน่ใจเหรอ” เซี่ยซินยิ้มเยาะ
“ แน่นอนอยู่แล้ว ตอนเช้าถ้าเขาตื่นขึ้นมา เขาก็จะเห็นแค่ซูหยูฝูนอนอยู่ข้างๆอีกอย่างคืนนั้นเขาดื่มไวน์ไปหลายแก้วด้วย” ลั่วลั่วคิดว่ามีเพียงคนของตระกูลซูที่คอยจ้องจะตามหาเธอขณะที่คนของตระกูลหลงไม่ได้รู้เื่นี้เลยสักนิด
“ หลงเย้เจว่ผู้น่าสงสาร แม้ว่าเขาจะหล่อและรวยมากแต่กลับได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่บริสุทธิ์และยังโกหกเขาอีก ต่อให้เขาฉลาดหลักแหลมขนาดนั้นแต่กลับโดนผู้หญิงหลอกให้สับสนไปหมด” เซี่ยซินถอนหายใจ
ซูลั่วลั่วเก็บกระเป๋าทั้งใบใหญ่และเล็ก ก่อนพูดกลับไปว่า“ เราจะไปกินข้าวกลางวันที่สนามบินกัน”
เด็กทั้งสองคนถูกลั่วลั่วดุเมื่อกลับมาถึงพวกเขาทำท่าทีเชื่อฟังแล้ว แต่ว่าซินกลับสงสัยว่าทำไมคุณพ่อถึงไม่มาหาพวกเขาสักที
เมื่อเทียบกับความสงสัยของซูเสี่ยวซิน แล้วซูเสี่ยวเชินยิ่งโมโหกว่ามากว่าผู้ชายคนนั้นจำแม่ไม่ได้หรือว่าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่พ่อของพวกเขา?
เมื่อลั่วลั่วขึ้นรถไปเธอก็พูดกับเด็กน้อยทั้งสองว่า“ ลูกๆต้องเชื่อฟังแม่ ไม่อย่างนั้นแม่จะลงโทษ”
ซินเบ้ปาก
ลั่วลั่วจ้องมองเธอ“ ไม่ต้องมาเบ้ปาก”
ซินรีบกัดปากทันที
“ และอย่ากัดปากด้วย”
“ แล้วให้หนูทำยังไงคะ!”ซินพูดพลางรู้สึกผิด
3.06M
