จินกำลังเบิกตากว้างเพ่งมองดูร่างกายตนเองด้วยความตื่นเต้น! ระคนดีใจ ใครจะไปคาดคิดว่า เพียงแค่นึกในใจต้องการอยากจะได้ร่างกายเดิมกลับมาก็สามารถเปลี่ยนได้ดั่งใจนึกเช่นนี้!
“นี่เรายังคงเป็นมนุษย์อยู่ใช่มั้ยเนี่ย?”จินกล่าวกับตัวเอง!
หลังจากระงับสติอารมณ์จากความดีใจของตัวเองได้แล้วก็เริ่มตั้งสติวางแผนว่าจะเอายังไงต่อดี?
‘สถานที่นี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนักเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน? เอาเถอะ!ยังไงก็ลองเดินสำรวจดูก่อนแล้วกันว่าจะเจออะไรบ้าง’จินคิดในใจและเริ่มต้นเดินออกสำรวจ
ขณะเดินมาได้ซักพักหนึ่งจินพบว่าพื้นที่รอบด้านเป็นพื้นที่โล่งไม่ว่าจะมองไปทางไหนมีแต่พื้นที่ราบเรียบกว้างกระจายออกไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา! ไม่มีต้นไม้! ไม่มีสิ่งมีชีวิต! มีเพียงแต่ท้องฟ้าที่ดูยังไงก็ไม่คุ้นตากับพื้นดินที่มีแต่กรวดทรายละเอียดสีออกดำประกายแวววาวสะท้อนแสงจากดวงอาทิตย์!
‘ให้ตายสิเดินมาตั้งนานแล้วแต่ยังไม่เจออะไรซักกะอย่าง?’ เมื่อเดินมาเป็นเวลานานจินก็เริ่มรู้สึกท้อกับพื้นที่ที่กว้างใหญ่ไพศาลซึ่งการที่อยู่ๆ ก็โผล่มาอยู่ในที่ที่แปลกประหลาด แถมยังอยู่ตัวคนเดียวมองไปทางไหนก็หาจุดหมายปลายทางไม่เจอความรู้สึกนี้ยากจะคาดเดาได้ว่าหากใครมาเผชิญเหตุการณ์เดียวกันจะรู้สึกเช่นไร!
หลังจากที่จินเดินมาเป็นเวลานานก็ยังไม่พบอะไรมีเพียงพื้นที่ว่างเปล่า จินจึงเริ่มออกวิ่ง! ...วิ่ง!...วิ่ง!...แล้วก็วิ่ง!!!
‘แปลกแฮะ! วิ่งมาตั้งนานแล้วแต่ไม่ยักกะรู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด?หรือจะเป็นเพราะร่างกายนี้กัน?’จินเริ่มรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับร่างกายอันมหัศจรรย์ของตัวเองเพราะแม้ว่าจะวิ่งมาเป็นเวลานานจนนับชั่วโมงได้ อย่าว่าแต่เหนื่อยเลย! เหงื่อซักหยดก็ยังไม่มี! แถมยังรู้สึกว่าตัวเองยังวิ่งได้เร็วกว่านี้อีก!
‘เอาล่ะนะ ขอเร่งสปีดดูหน่อยละกัน’ จากนั้นจินจึงเริ่มออกแรงวิ่งให้เร็วขึ้นอีก ฟุบบ!!
ความเร็วในการวิ่งของจินค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้นๆจากที่เริ่มออกตัววิ่งอย่างช้าๆ เปลี่ยนมาเป็นพุ่งทะยาน! ทำให้มีความเร็วจนแทบไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะวิ่งเร็วขนาดนี้ได้!!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! ย้าฮู้!!เร็ว เร็วมาก! ไม่น่าเชื่อว่าเราจะวิ่งเร็วได้ขนาดนี้!เร็ว! เร็วขึ้นอีก! เร็ว!เร็ว! เร็ว!” จินพยายามเร่งความเร็วจนถึงขีดสุด! เร็วเสียจนภาพรอบด้านและฉากหลังกลายเป็นภาพเบลอ!!
”เหวอออ!! เร็ว! เร็ว! เกิน! ไป! แล้วเฟ้ยยยย!! ว๊ากกกกก!!”
ฟ้าววว!! ฟุ่บบ!!
“แอ่กกกกก!!”
คลืดดดดด!!!……หน้าคะมำคว่ำกระจาย!!!
พื้นดินและกรวดทรายเกิดรอยลากเป็นทางยาวจากระยะสายตาร่วมหลายร้อยเมตรได้!ทำให้ฝุ่นละอองคละคลุ้งกระจายเต็มพื้นดิน จินเงยหน้าลุกขึ้นจากพื้นพร้อมพ่นเศษกรวดทรายออกจากปากพรวด! แอ่ก! แค่กๆๆ!!
“บ้าเอ๊ยย! ตกใจหมด!ไม่คิดว่าจะเร็วได้ขนาดนี้!”จินสบถออกมาด้วยความหัวเสีย!
จากนั้นจินได้หันกลับไปมอง ณจุดที่ตัวเองวิ่งผ่านมาก็อดขนลุกขึ้นมาไม่ได้เมื่อเห็นลอยขูดลากยาวของพื้นดินที่ยาวนับร้อยๆเมตรได้! ‘เอ๊ะ! ไม่ยักกะรู้สึกเจ็บแฮะแถมร่างกายก็ไม่มีบาดแผลซักนิด!!’ จินนึกในใจด้วยความสงสัย?
เมื่อพบว่าตนเองไม่ได้เป็นอะไรมากรอยขีดข่วนซักรอยก็ยังไม่มี จึงได้เริ่มออกวิ่งต่อ ผ่านไปไม่นานจึงพบกับทางลาดชันลงไปด้านล่างจึงพบว่าตัวเองนั้นได้ยืนอยู่บนยอดเขาที่โล่งกว้างไกลสุดลูกหูลูกตานี่เอง! แต่ก็นึกเอ่ะใจว่า สิ่งใดกันที่ทำให้ภูเขาขนาดใหญ่เกิดพื้นที่โล่งเตียนเนียนเรียบได้ขนาดนี้!ซึ่งหารู้ไม่ว่าตัวเองนั่นแหล่ะที่เป็นสาเหตุให้ภูเขาแหว่งเว้ากลายเป็นพื้นที่ราบเรียบเช่นนี้!
เมื่อมองลงไปด้านล่างภูเขาจินได้พบกับภาพแปลกตาอย่างที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน!ด้านล่างของภูเขานั้นไม่ได้ราบเรียบเตียนโล่งอย่างที่คิดจึงแอบดีใจขึ้นมาบ้าง
พื้นดินด้านล่างนั้นประกอบไปด้วยต้นไม้นานาชนิดทอดยาวเป็นแนวป่าที่กว้างใหญ่ไพศาลมีแนวเทือกเขาที่ต่ำกว่าภูเขาสูงที่จินได้ยืนอยู่ มีแม่น้ำใหญ่ไหลพาดผ่านกลางผืนป่าดูเหมือนจะเป็นธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ปกติทั่วไปของพื้นพิภพหากเพียงแต่ผืนป่าไม่ได้เป็นสีเขียวชอุ่ม! กลับกันต้นไม้ทุกต้นในผืนป่านั้นกลับเป็นสีเงินแวววาวสลับสีดำ! เหมือนต้นไม้ทั้งต้นทำมาจากเหล็กยังไงยังงั้น!!
จินได้ตัดสินใจวิ่งลงจากภูเขา ฟุบบ!! ความเร็วที่ใช้ลดลงจากเดิมเพราะกลัวหน้าจะคะมำคว่ำกระจาย! ดั่งคราวที่แล้ว!
หลังจากบุกตะลุยวิ่งผ่านผืนป่าแนวภูเขาทางลาดชันหลายแห่งจึงพบว่านอกจากตัวเองจะวิ่งได้เร็วแล้ว ยังสามารถกระโดดได้สูงเกินจินตนาการณ์! จากฝึกวิ่ง ก็เริ่มฝึกกระโดด สลับกันไปมาจนคุ้นชินกับพลังความเร็วและแรงกระโดดที่ตัวเองมีแล้วก็ได้มายืนหยุดพักที่หน้าผาแห่งหนึ่ง! ซึ่งดูไปแล้วคงจะเป็นหน้าผาแห่งสุดท้ายก่อนที่จะลงถึงพื้นดินด้านล่างสุด!
“จะเอายังไงต่อดีล่ะเนี่ย!ทิศไหนเป็นทิศไหนก็ยังไม่รู้เลยแฮะ??” ขณะที่ยืนอยู่ขอบหน้าผา จินกล่าวกับตัวเองพร้อมครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อดี?
‘เอาวะ!! ลองเลือกดูซักทางละกัน!’เมื่อตัดสินใจได้แล้ว จากนั้นจินจึงกระโดดลงจากหน้าผาที่ตัวเองยืนอยู่ลงไปณ ผืนป่าที่อยู่ด้านล่าง
ฟ้าววว!...พลั่กกก!!...ฟุ่บ! เสียงเท้าที่สัมผัสลงถึงพื้นดินด้านล่าง!
‘เอ๊ะ! เมื่อตะกี้?...รู้สึกเหมือนเหยียบโดนอะไรบางอย่างเลยแฮะ?’
เมื่อลงมาถึงพื้นดินได้แล้ว จินสัมผัสได้ว่าในขณะที่เหยียบปลายเท้าลงจังหวะสุดท้ายก่อนที่จะลงถึงพื้นดินอยู่ชั่วขณะได้บังเอิญไปเหยียบอะไรบางอย่างหนุบๆแข็งๆ เข้า! ด้วยความที่กระโดดลงมาแบบไม่ได้ตั้งใจมองด้านล่าง!พอใกล้ถึงพื้นดินจึงมองไปทางด้านหน้าเพื่อหวังที่จะมุ่งวิ่งไปทางด้านหน้าต่อก็เผอิญดันไปเหยียบกับอะไรเข้า?จึงได้หันกลับไปมอง?
‘หืม? เฮ้ย!!! นั่นมันตัวอะไรวะน่ะ?’เมื่อหันกลับมามองจินก็ต้องผงะด้วยความตกใจให้กับภาพที่เห็น!!
ภาพที่ปรากฏต่อหน้าจิน คือสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีช่วงลำตัวหนาขนาดสูงใหญ่รูปร่างคล้ายแรด! ผิวหนังเป็นเกล็ดหนาสีเงินอมดำส่องประกายเหมือนแร่เหล็กชนิดหนึ่งกำลังเอาหน้าจุ้มลงไปในกองโคลนแปลกประหลาดสีเทาหม่นกองหนึ่งที่มีควันกำลังลอยโชยอยู่เหนือกองโคลนนั้น!!ขณะเดียวกันลำตัวของสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวนี้นั้นกำลังสั่นเทิ้ม!! เหมือนกำลังจะพยายามดึงหน้าตัวเองออกมาจากกองโคลนเพราะหายใจไม่ออก!!
พรวดดด!! ควั่บ! ควั่บ! แคล่กกๆๆ!! ทันใดนั้นเองสิ่งมีชีวิตประหลาดก็สามารถดันตัวเองดึงหัวออกมาจากกองโคลนได้ในที่สุด!หลังจากนั้นมันจึงสะบัดหน้าเอาเศษโคลนออก กระทั่งพยายามไอเอาเศษโคลนที่ติดอยู่ในลำคอออกมา!
คว่ากก!! อ่อกก!! เหมือนเศษโคลนจะเข้าไปในคอของสิ่งมีชีวิตประหลาดลึกจนเอาไม่ออก! มันจึงพยายามจะสำรอกออกมา! เมื่อสำรอกเอาเศษโคลนออกมาได้แล้วสิ่งมีชีวิตประหลาดจึงเงยหน้าขึ้น และได้พบเข้ากับจินที่ยืนนิ่งทำตาปลิบ ๆอยู่ด้านหน้า
ทันใดนั้นเองสิ่งมีชีวิตประหลาดได้รู้สึกตัวจ้องมองหน้าจินด้วยดวงตาถมึงตึง!! ร่างกายสั่นเทิ้ม!!อ้าปากแยกเขี้ยว!! และคำรามออกมาเสียงดังสนั่น!!!
โฮกกกกกก!!!
‘ …..(-___-)…..!!! ‘ จิน!!!
![สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723483718_81968770.webp)
9.93M
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592451905_80705599.webp)
![เจ้าสำราญจอมป่วน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1702206190_34690114.webp)
