หลังจากที่ได้นอนหลับไปหนึ่งคืนทำให้ซิงเหยียนได้ทบทวนอะไรหลายอย่าง เธอทะลุมิติมาในนิยาย เื่ ‘ทะลุมิติมาเป็แม่เลี้ยงของพี่น้องตัวร้าย’ เข้าแล้วจริง ๆ
ตอนแรกที่หยิบนิยายเื่นี้ขึ้นมาอ่านก็เพราะมีตัวละครที่ชื่อเหมือนกับเธอนั่นเอง ซึ่งก็คือ ซ่งซิงเหยียนนางเอกของเื่
ซ่งซิงเหยียนมีใจปฏิพัทธ์กับองค์ชายสามซึ่งเป็พระเอกของเื่แต่นางมีสัญญาหมั้นหมายกับซื่อจื่อจวนโหว นามว่า หนิงเว่ยหลง ซึ่งเป็ตัวร้ายเขามีบุตรฝาแฝดชายหญิง
บอกเลย ว่าเด็กแฝดนรกนี้เล่นงานนางเอกั้แ่วันแรกที่แต่งเข้าจวนและถูกกลั่นแกล้งจนถึงขั้นแท้งลูกเลยทีเดียว
พระเอกก็รักมั่นนางเอกมากแม้จะแต่งงานกับภรรยาที่เป็ตัวร้ายอีกคน แต่ก็ยังคงคอยเป็ห่วงเป็ใยนางเอก
ซึ่งตัวร้ายชายและพระเอกเป็ศัตรูกันในที่สุดเมื่อพระเอกถูกแต่งตั้งเป็รัชทายาท ตัวร้ายชายก็ช่วยชินอ๋องก่อฏแต่ก็ล้มเหลว จึงถูกพระเอกสังหาร นางเอกถูกช่วยเอาไว้แต่ชินอ๋องก็พาลูกแฝดของตัวร้ายหลบหนีไปได้ จากนั้น พระเอกแต่งตั้งนางเอกเป็พระสนมเอก
ผ่านไปยี่สิบปี ตอนนั้นพระเอกขึ้นเป็ฮ่องเต้แล้วแต่ลูกแฝดตัวร้ายก็ยกทัพมาเพื่อก่อฏอีกครั้ง เพื่อแก้แค้นให้กับบิดาของพวกเขาแม้จะไม่สามารถสังหารพระเอกได้ แต่ทั้งสองก็ทรมานนางเอกอย่างโหดร้าย ทำให้พระเอกเสียใจจนเสียสติ
แม้ตอนจบจะปราบฏลงได้นางเอกได้รับการจารึกว่าเป็ยอดสตรีที่เสียสละตนเองเพื่อแผ่นดิน
คนเขียนบัดซบเรียกว่า นางเอกตรงไหน มีนางเอกเื่ไหนบ้างที่ตายแบบนี้
ตรงไหน ตรงไหน เอาปากกามาวงซิ
ซ่งซิงเหยียนต้องตายอย่างอนาถซึ่งในตอนนี้ก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็ตัวฉัน...ฉันน่ะสิ
ฉันน่ะสิเป็ฉันต้องตาย กรี๊ดดด แย่แล้ว
“ทำไงดี ทำไงดี”
แล้วเื่ในนิยาย เขียนบรรยายไว้ว่านางเอกเป็โรคหัวใจอ่อน ๆ ที่นางเอกเสียชีวิตในครั้งนี้ก็เกิดจากการที่ถูกหวั่นเฟินเย่กลั่นแกล้งเพราะริษยาที่นางเอกเป็คนที่พระเอกรัก จนทำให้นางเอกหัวใจวาย และก็เป็เธอที่ก็น่าจะหัวใจวายจากการที่ปาร์ตี้หนักไปหน่อยมาสวมร่างนี้แทน
“คุณหนูเ้าคะ สำหรับเช้าพร้อมแล้วเ้าค่ะคุณหนูเดินวนไปเวียนมาเกิดอะไรขึ้นหรือเ้าคะ”
“ข้ากำลังใช้ความคิดอยู่”
“เื่อะไรหรือเ้าคะเผื่อบ่าวจะช่วยได้”
หลังจากที่รับสำรับเช้าเรียบร้อยแล้วซิงเหยียนก็ให้เสียวอีไปเตรียมหมึกกับกระดาษมาให้ จากนั้นนางก็เขียนเนื้อหาสำคัญของเส้นเื่ในนิยายบอกมา
ภาษาที่ใช้เขียนเป็ภาษาบ้านเกิดดังนั้น ไม่มีผู้ใดสามารถอ่านออกได้แน่นอน
ตอนนี้นางกลายเป็ซ่งซิงเหยียนนางเอกผู้มีชีวิตรันทดไปเสียแล้ว เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดและใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย นางต้องเปลี่ยนเส้นเื่ที่จะเกิดขึ้น
แต่ทว่า เขียนได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งบ่าวจากเรือนของท่านย่าก็มาตาม
“คารวะท่านปู่ท่านย่า ท่านพ่อ ท่านแม่เ้าค่ะ”
เหมือนว่าร่างกายจะตอบสนองโดยสัญชาตญาณซึ่งนั่นทำให้ซิงเหยียนรู้สึกโล่งใจที่ไม่ได้แสดงสิ่งใดผิดปกติ
แม้นางเอกจะเป็ลูกรักของคนในจวนแต่หากผิดปกติมากเกินไป ก็คงไม่ค่อยดีนัก เพราะตามคำบรรยายของผู้เขียนในสมัยนี้มีความเชื่อเกี่ยวกับเื่ภูตผีอยู่ไม่น้อยทีเดียว
“เหยียนเอ๋อร์เป็อย่างไรบ้าง รีบมานั่งข้าง ๆ ย่า”
ซิงเหยียนจึงสาวเท้าไปหาท่านย่าแต่ก่อนที่นางจะได้นั่งบนเก้าอี้ เสียงที่เ็าของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นเสียก่อน
“ข้าเพิ่งรู้ว่าในจวนของเสนาบดีมีธรรมเนียมให้บุตรสาวของอนุนั่งตีเสมอกับภรรยาเอก”
ซิงเหยียนรู้สึกตกตะลึงเธอมาจากยุคที่มีแต่คนสวยเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมดแต่ว่าน้อยคนนักที่จะสวยโดยธรรมชาติ
แต่ผู้ที่พึ่งเดินเข้ามามีใบหน้ารูปไข่ที่เครื่องหน้ากลมกลืนไปหมด ริมฝีปากแดงอมชมพูตัดกับผิวหน้าที่ขาวละเอียดราวกับหยกมันแพะผมดำเงางาม ประดับด้วยปิ่นทองที่แกะสลักอย่างประณีต
หากไล่มองไปทั้งตัวแทบจะเรียกได้ว่า องคาพยพล้วนสมบูรณ์แบบ มีความสวยในแบบที่เรียกได้ว่า สวยะโสวยจนไม่อาจจะหาคำบรรยายมาได้
ซึ่งทำให้ซิงเหยียนนึกขึ้นมาได้อีกอย่าง
นางเอกมีพี่สาวต่างมารดาที่เป็ตัวร้ายฝ่ายหญิง คู่หมั้นขององค์ชายสาม
หรือนี่จะเป็ซ่งซูหลิน
1K
