ไม่มียังไม่ได้คิด

    บทที่ 11 เริ่มต้นการกวาดล้าง และนี้เป็นครั้งแรกในรอบ 20,000ปี

    หลังจากที่ผู้กล้าเข้าไปข้างใน ทางผู้นำองค์กร SCP ก็ได้ขึ้นไปและยืนมอง ภาพที่ขึ้นอยู่บนจอภาพขนาดใหญ่ บนจอขนาดใหญ่มีภาพของผู้กล้าอยู่


    แกรบ แกรบ แกรบ


    เป็นเสียงเท้าของผู้กล้าที่กำลังเดินอยู่ในที่กักกันของ T-001 โทรลล์ ยักไร้สมองอยู่


    'เอาหละอย่างแรก จำนวนศัตรูของข้ามีทั้ง หมดประมาณ 1000-1500 ตัว ข้าต้องกวาดล้างพวกมันทั้งหมด เป็นโทรลล์ จุดแข็ง แข็งแรง มีพลังในการรักษาตัวเองที่น่ารำคาญ จุดอ่อนตัวใหญ่ จึงเคลื่อนที่ช้า และจากที่ตัวใหญ่จึกเป็นเป้าหมายที่ง่ายต่อการ ยิงสินะ"


    ผู้กล้ากำลังคิดถึงสิ่งที่ตัวเองมี เพราะ เขาถือคติที่ว่า แม้จะเป็นการล่ากระต่าย แต่สิงโตจะทุ่มทุกอย่างที่ตัวเองมีและไม่ประมาท


    'อืม อาวุธของข้าสามารถ พลิกแพลงได้หลายอย่าง จำนวนกระสุนของข้าตอนนี้มี หกนัด อืม..หรือข้าจะทำกระสุนขึ้นมาเองดี มันก็ไม่น่าจะยากก็แค่เวทระเบิท และเวทสร้างนิดหน่อยน่าจะสร้างได้'


    ผู้กล้าพูดเสร็จก็ลองดูทันที่ เขาได้ดึงเอากระสุน รถถึงขนาด 40 มม. ออกมาจากตัวดาบ และลองดูโครงสร้างและวิเคราะห์ดู


    'หืมง่ายกว่าที่คิด ถ้าแค่นี้ข้าว่าน่าจะทำได้ง่ายเลยละ หึ หึ"


    หลังผู้กล้าวิเคราะห์เสร็จเขาก็ประกอบ กระสุน รถถังคืนด้วยความคล่องแคล้ว บวกกับเวทอีกนิดหน่อยก็เหมือนใหม่


    'เอาหละถึงเวลาทำงานแล้ว หึ หึ หึ'


    ผู้กล้าพูดพลางนำดาบขึ้น และเล็งไปหา โทรลล์ตัวหนึ่ง 


    ตูม


    "1 จาก 1500 "


    ผู้กล้าพูดขึ้นเบาๆ แต่อยู่ๆเขาก็รู้สึกรำคาญ


    "มาเข้ามาได้แล้ว มากันให้หมด!!!!!!"


    ผู้กล้าพูดขึ้นด้วยเสียงที่ดังอย่างไม่หน้าเชื่อ


    หลังจากเสียงเงียบลงก็มีเสียงฝีเท้าขนาดใหญ่ดังขึ้นจากทุกทิศทาง

    .

    .

    .

    .

    'นี้เขาคิดจะทำอะไรกัน'


    ผู้นำองค์กร SCP คิดในใจแต่ไม่พูดอะไร แต่กลับมองจอด้วยสายตาที่ดูจะเป็นห่วง

    .

    .

    .

    .


    ตึงๆ ตึงๆ ตึงๆ ตึงๆ


    ตูม


    ฉิง


    ปึง


    โทรลล์ตัวแรกมาโผล่ขึ้นมาตรงหน้าของผู้กล้า และฝาดกระบองมันลงมา ผู้กล้าใช้ดาบรับไว้ทัน และตวัดดาบสวนกลับ จนโทรลล์ตัวนั้น ตายในทันที


    "เข้ามาได้แล้ว!!"


    ผู้กล้าตะโกนขึ้นอีกกลับและกระโดดเข้าไป ใช้ดาบปักดิน และใช้ท่าของดาบ ระเบิดกระแสไฟฟ้าออกมา จนทำให้เกิดโดมไฟฟ้าขึ้นมา


    อ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!


    อ๊ากกกกกกกกกกก!!


    อ๊ากกกก!!


    พวกโทรลล์ที่ พุ่งเข้ามาหลายสิบตัวโดนไฟฟ้านี้ช็อตจนตายไป พลังจากที่พวกโทรลล์เริ่มเรียนรู้ว่าไม่ควรเข้าไกล้ ผู้กล้าจึงเลิกใช้ท่านี้ และกระโดดเข้าหาพวกโทรลล์ในทันที


    ฟุบ ฉิง


    มีพวกโทรลล์หลายตัวตายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว


    ฉิง ฉิง ฉิง


    ผู้กล้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงและจัดการกับโทรลล์ไปหลายร้อยตัว

    .

    .

    .

    "นี้มันบ้าไปแล้ว.."


    ผู้นำองค์กร SCP พูดออกมาอย่างลืมตัว ขนาดตัวผู้นำที่รู้ถึงความแข็งแกร่งของผู้กวาดล้างคนนี้ดีอยู่แล้วยังตะลึงเมื่อได้เห็น ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นๆเลย เพราะพวก T-001 พวกนี้ มันฆ่ายากมาก ทั้งพลัง ทั้งความเร็วในการฟื้นฟู แต่นี้ผู้กล้ากลับฆ่าพวกมันอย่างกับ พวกมันเป็นผักปลาที่จะฆ่าเมื่อไหล่ก็ได้


    อึก


    "นี้หนะหรอ พลังของคนที่ชนะสงคราม"

    .

    .

    .

    .

    .


    ตูม!!!


    ผู้กล้ากระทืบจนพื้นยุบ และพุ่งตัวไปและใช้ไอพ่นของดาบ เสริม ได้ฟาดฟันพวกโทรลล์ไปอีก หลายสิบตัว


    ผั่ว! ตูม!


    ผู้กล้าเตะโทรลล์ตัวนึงจนมันกระเด็นไปชนกับหินจนตาย และยิงโทรลล์อีกสองตัว ด้วยกระสุนปืนใหญ่


    ผู้กล้าใช้ดาบใหญ่ได้คล่องแคล่วมากผู้กล้า อย่างกับเป็นหนึ่งเดียวกับดาบ

    .

    .

    .

    .

    .

    "รายงาน เราได้ตัวเป้าหมายแล้ว แต่เราได้เด็กอีกคนนึงติดมาด้วย"


    "เด็ก? ชั่งเถอะนำตัวมาด้วยเลย อย่าให้เป็นอันตรายใดๆ พวกเราจะใช้พวกเธอเพื่อทำการต่อลองกับ องค์กร SCP"


    "รับ ทราบครับ"

    .

    .

    .

    .


    "เห้อ อุ่นเครื่องมาพอแล้ว"


    ผู้กล้าพูดขึ้นพร้อมกับยกดาบขนาดใหญ่ที่เปื้อนเลือด จนถูกย้อมเป็นสีแดง ขึ้นและสะบัดเลือดที่ติดอยู่ออก


    หลังจากนั้นเวลาเพียงไม่กี่นาที โทรลล์ทั้งหมดก็ถูกสังหารจนะไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว..


    อึก..


    "แค่ 30นาทีเท่านั้น ก็จัดการกับพวกโทรลล์หมด"


    ผู้นำองค์กร SCP พูดขึ้น เวลา 30นาทีเริ่มนับตั่งแต่ ก้าวแรกที่ผู้กล้าเข้าไปข้างใน แต่จิงๆแล้วผู้กล้าใช้เวลาประมาณ 10นาทีเท่านั้นในการล้างบางพวกนี้ทั้งหมด

    .

    .

    .


    "งานข้าเรียบร้อยแล้ว ข้าถูกใจดาบเล่มนี้มาก"


    ผู้กล้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูดีใจ อย่างปิดไม่มิด


    "ครับดีใจที่ชอบครับ คุณจะกวาดล้างต่อเลยไหมครับ


    ผู้นำองค์กร SCP พูดขึ้นด้วยท่าทีที่สุภาพมาก


    "ไม่หละ ข้าจะรีบกลับไปหาลินลี่ เดี๋ยวนางจะร้องให้ได้ถ้าข้าไปช้า"


    ผู้กล้าพูดขึ้นและเดินจากไป


    'เราต้องไม่ทำอะไรที่ทำให้เขาโกรธขึ้นมา จริงๆ เด็ดขาด' 


    ผู้นำองค์กร SCP แอบสาบานกับตัวเองลับๆ เพื่อความสงบสุขของโลก


    "ผมขอตามไปด้วยนะครับ ผมจะไปหาเลขาของผมด้วยครับ"


    ผู้นำองค์กร SCP ขอตามไปด้วยเพราะต้องไปหาเจนเพื่อคุยเรื่องนี้


    "อืม"


    ผู้กล้าตอบสั้นๆเหมือนเดิม


    .

    .

    .

    .

    .


    "หายไปไหนกัน"


    ผู้กล้ามองไปลอบๆแล้วไม่เห็นเจนกับลินลี่ จึงหันไปมองหน้าผู้นำองค์กร SCP และเริ่มเดินสำรวจห้อง


    กรอดด


    เสียงผู้กล้ากัดฟันดังขึ้นและพื้นปูนชนิดพิเศษเริ่มแตกร้าวไปทั่วทั้งห้อง เนื่องจากผู้กล้าดูออกว่าเกิดการลักพาตัวขึ้นแล้ว


    "จะ...ใจเย็นๆก่อนครับคุณผู้กล้าพวกเราจะตามหาพวกเธอให้เจอแน่นอนครับ"


    ผู้นำองค์กร SCP พูดขึ้นด้วยความหวาดกลัว เพราะความกดดันที่ผู้กล้าปล่อยออกมาตอนนี้นั้น มากมายเหลือเกินมากมายจนเขาหายใจไม่ออก


    "อย่าเป็นห่วงไปครับ ผมได้ใส่เครื่องติดตามไว้ที่เจนครับยังไงพวกเราต้องหาพวกเธอเจอแน่นอนครับ"


    หลังจากพูดประโยคนี้จบ แรงกดดันก็ค่อยๆหายไป มีแต่สายตาของผู้กล้าที่ตอนนี้ ดูกระหายการฆ่าฟันยิ่งกว่าตอนที่กำลังกวาดล้างพวกโทรลล์เสียอีก หน้ากลัวจนผู้นำองค์กร SCP ไม่กล้าที่จะสบตาตรงๆ


    "หาพวกมันให้เจอ แล้วติดต่อข้า ข้าจะเป็นคนไปรับพวกนางคืน เอง"


    ผู้กล้าพูดออกมาด้วยความโมโหสุดขีด ถึงขั้นที่ถ้าใครเข้าใกล้เขาตอนนี้ อาจถูกแรงกดดันจนตายเลยก็เป็นได้


    "ครับ"


    ผู้นำองค์กร SCP ถูกแรงกดดันทำให้สามารถตอบได้แค่คำเดียว

    .

    .

    .

    .


    "ปล่อยนะ พี่ชายจะมารับลินลี่กลับแล้ว ถ้าไม่ปล่อยพวกคุณจะตายได้นะ"


    ลินลี่ตะโกนออกมา อย่างน่าสงสาร


    "หือ ไอเด็กนี้มันพูดอะไรของมันวะ ฮ่าๆ พี่ชายเธอเป็นใครงั้นหรอ ฮ่าๆ คิดว่ามันจะทำอะไรพวกเราได้งั้นหรอพวกเราคือทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ไม่มีทางที่พี่ชาย โง่ๆของเธอจะทำอะไร พวกเราได้หรอก"


    หนึ่งในพวกที่ลักพาตัวพูดด้วยท่าทางเหยียดหยาม


    "พวกคุณไม่เข้าใจ ถ้าพวกคุณไม่ปล่อยเด็กคนนี้ไปมันจะไม่ใช่เรื่องความมั่นคงของชาติหรอกนะ"


    เจนเสริมขึ้นมา นั้นทำให้ทหารคนอื่นๆเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย แต่ยังดูเหมือนไม่เชื่อ


    "งั้นหรอ งั้นพี่ชายของเด็กคนนี้หมายถึงใครละ ที่จะทำได้ขนาดนั้นหนะพระเจ้าหรอไง ฮ่าๆ"


    ทหารคนเดิมยังคงพูด ต่อไป


    "พี่ชายของเด็กคนนี้ นะคือผู้กล้า"


    ทหารทั้งหมดชะงักไป และเริ่มขำกันออกมา


    "บ้าไปแล้วหรอ ผู้กล้า? มีจ้าที่ไหนจะโกหกก็เอาให้ เนียนกว่านี้หน่อยนะ ฮ่าๆๆๆๆ"


    ทหารทั้งหมดขำกันออกมา


    "อ้อแน่นอนถ้าพูดว่าผู้กล้าพวกนายอาจไม่รู้จัก งั้น ผู้ชายคนเดียวที่ชนะสงครามโลกครั้งที่ 3 หละ"


    ทหารทั้งหมดเงียบไปและมองไปที่ลินลี่


    "ไม่ ไม่ใช่หรอกหน่า คนนั้นมันคนเดียวนี้ไม่เคยได้ยินว่ามีน้องสาวมาก่อนเลย เหอะ ไปพวกเราจะพักที่นี้หนึ่งคืน


    ___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

    คล้ายกับเรื่องไม่มียังไม่ได้คิด ที่คุณอ่าน