16.....
“มาที่นี่ทำไมล่ะคุณชวิน”
เสียงกล่าวทักด้วยความแปลกใจของเทวดาจัตุรัสที่เห็นิญญาของชวินเข้ามาภายในวัด
“ผมมีเื่จะมาขอให้ช่วยครับ”
ชวินบอกด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
“ว่ามาเถอะถ้าพอช่วยได้ผมก็จะช่วยแต่ถ้าเหนืออำนาจบารมีของผมก็คงจะไม่ได้”
ท่านจัตุรัสออกตัวไว้ก่อน
“ผมจะให้ท่านช่วยบอกที่อยู่ของเ้าดุ๊กดิ๊กน่ะครับ”
“ใครกันเ้าดุ๊กดิ๊ก”
“มันเป็หมาของดรีมคนรักของผมน่ะครับ เธอรักและเอ็นดูเ้าดุ๊กดิ๊กมาก แล้วตอนนี้เธอก็เสียใจที่ผมตาย ผมก็อยากจะให้เธอมีความสุขกับการได้เลี้ยงเ้าดุ๊กดิ๊กน่ะครับ พอดีผมไปหาดรีมที่บ้าน แล้วนายปอนด์เพื่อนผมโทรบอกดรีมว่าเ้าดุ๊กดิ๊กป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ผมอยากจะรู้ว่าอยู่โรงบาลแถวไหนผมจะได้ไปเยี่ยมแล้วก็จะพามันกลับไปหาดรีมที่บ้าน คือผมอยากจะไถ่บาปที่เคยทำไม่ดีเอาไว้กับดรีมแล้วก็เ้าดุ๊กดิ๊กน่ะครับ”
ชวินบอกจากใจจริง
“อุตส่าห์แอบฟังเขาโทรคุยกัน แล้วไม่รู้หรือไงว่าเ้าหมาอยู่ที่ไหน”
“ก็นายปอนด์ไม่ได้บอกว่าโรงบาลไหนนี่ครับพอผมตามไปที่บ้านสวนของคุณยาย เพื่อจะได้ถามเ้าที่ที่บ้านของคุณยายกันยา ท่านเ้าที่ก็ไม่ยอมบอก แถมไม่ยอมอนุญาตให้ผมเข้าไปในบ้านหานายปอนด์ด้วยครับ”
“ิญญาที่อยู่ระหว่างรอตัดสินก็เป็แบบนี้แหละส่วนมากเ้าที่จะไม่อนุญาตให้เข้าบ้านได้ง่าย ๆ หรอก คุณต้องทำใจในเื่นี้นะ”
เทวดาจัตุรัสบอก
“มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็ผู้ต้องหาที่ไม่มีใครอยากคบยังไงก็ไม่รู้”
“ทำไงได้ล่ะคุณในเมื่อชะตากรรมของคุณตกอยู่ในภาวะที่ต้องรอฟังคำพิพากษาแบบนี้ก็ต้องเป็ไปตามนั้นเพราะิญญาที่ไม่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้จะต้องเป็ผู้ประพฤติธรรมมีบุญกุศลถึงพร้อมจริงๆ อย่างเช่นตายปุ๊บได้ขึ้น์ปั๊บ แบบนั้นไม่ต้องมาอยู่ในภาวะแบบคุณหรอก”
“อย่างเช่นท่านใช่ไหมครับ”
ชวินชักอยากรู้ประวัติเทวดาจัตุรัสบ้าง
“อย่างผมถึงจะเรียกว่าผุดเกิดบน์แต่ก็เป็แค่ชนชั้นติดดินไม่มีบุญขนาดนั้นหรอกคุณ เทวดาที่มีบุญจริงก็ต้องเกิดั้แ่ชั้นที่สองขึ้นไปผมมีบุญแค่นี้ก็ได้เป็เพียงเทวดาเ้าที่อยู่ที่ชั้นจาตุมหาราชิกานี่ไงล่ะแล้วชั้นนี้ก็ใช่ว่าจะมีเฉพาะเทวดาเ้าที่นะ มีทั้งที่เป็เทวดาประจำต้นไม้หรืออยู่ตามป่าเขาลำเนาไพรที่เรียกว่ารุกขเทวดา มีทั้งเทวดาแบบกินนรหรือกินรีที่เรียกว่าคนธรรพ์ มีทั้งั์ทั้งครุฑทั้งนาคแล้วก็อื่น ๆ อีก”
“ที่ท่านได้มาเกิดที่์ชั้นนี้ล่ะครับท่านทำอะไรไว้หรือครับ”
“ตอนเป็คนผมก็ไม่ได้รู้หลักในการทำบุญหรอกก็แค่ไม่ได้ทำบาปกรรมหนัก ๆ ไม่ได้ฆ่าคนตาย นาน ๆทีมีโอกาสได้ทำบุญสักทีขนาดเพื่อน ๆ ให้ซองทำบุญมา ผมก็ยังให้แบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่เลยแต่อาศัยว่ามีบุญเก่าสะสมเอาไว้อยู่บ้าง ประกอบกับตอนที่ผมใกล้ตายใจผมนึกถึงแต่สิ่งที่ดีที่เคยทำเอาไว้มันวูบขึ้นมาในสำนึกสุดท้ายก่อนตายน่ะก็เลยได้มาผุดเกิดเป็เทวดาเ้าที่นี่แหละ แต่ถ้าหมดบุญจากการเป็เทวดาเ้าที่เมื่อไหร่ก็อาจจะต้องไปชดใช้กรรมในภพภูมิอื่นๆ อีก ไม่รู้ว่าจะได้เป็คนหรือว่าเป็สัตว์หรือว่าตกนรกก็ยังไม่รู้เลย ตอนนี้ผมก็ต้องเร่งทำความดีเอาไว้เหมือนกันจะได้ไม่ต้องตกลงไปต่ำกว่าการเป็คนแต่พูดก็พูดเถอะผมอยากจะขึ้น์ชั้นที่สูงกว่านี้เป็ชั้นที่สองอย่างดาวดึงส์ก็ยังดีเห็นเพื่อนเทวดาบอกว่าเป็เมืองหลวงของ์ที่น่าอยู่ แต่ชั้นสามอย่างยามาคงจะยากสักหน่อยเพราะต้องประพฤติธรรมระดับอริยบุคคลั้แ่ชั้นโสดาบันขึ้นไป”
“ดูท่านจะมีความรู้เื่นี้ดีจัง ผมนับถือพุทธแต่บอกตรงๆ ผมไม่รู้เื่พวกนี้เลย”
ชวินสารภาพความจริง
“ตอนผมมีชีวิตอยู่ก็ไม่รู้หรอกอาศัยว่ามาเป็เทวดาเ้าที่ที่วัดก็ได้ฟังธรรมจากพระท่านบรรยายให้ญาติโยมที่มาปฏิบัติธรรมที่วัดฟัง ผมก็ได้ความรู้ไปด้วยนิดหน่อย”
“แล้วคนที่ไปเกิด์ชั้นดาวดึงส์ล่ะครับต้องทำยังไง”
“ได้ยินมาว่าต้องประพฤติธรรมทำสิ่งที่ดีงามเกรงกลัวต่อบาปกรรม ผมถึงไม่ค่อยจะยุ่งกับคนเท่าไหร่ไง เวลาที่ใครมาตั้งศาลให้ผมอยู่อาศัยเพื่อจะเอาอกเอาใจ เอาข้าวของมาเซ่นมากราบไหว้เพื่อขอหวย มาบนขอโน่นขอนี่ให้ผมช่วยผมก็จะไม่ยุ่งด้วย”
“แบบนี้จะดีหรือครับ ดูจะแล้งน้ำใจไปหน่อยนะครับคนเขาอุตส่าห์เอาของมาเซ่นไหว้บูชานะครับ”
“คนที่มาเซ่นไหว้บูชาก็จะมากราบไหว้ขอหวยขอให้รวยขอให้ประสบความสำเร็จในเื่ต่าง ๆ ทั้งนั้น เรียกว่ามาด้วยจิตที่เต็มไปด้วยกิเลส ถ้าขืนผมสนองกิเลสพวกเขา ผมก็ต้องตกอยู่ในวงจรกิเลสเช่นกันเพราะอยากได้ของเซ่นไหว้ อยากให้คนมากราบไหว้บูชาตัวเอง เป็การหลงในอิทธิฤทธิ์อันน้อยนิดของตัวเองถ้าผมทำเช่นนั้นโอกาสที่ผมจะได้ขึ้น์ชั้นดาวดึงส์ก็ดับสนิทเลยล่ะ แต่ถ้ามีคนปฏิบัติธรรมมายืนแผ่เมตตาอุทิศกุศลผลบุญให้ผมแบบนี้สิ ผมถึงจะอนุโมทนาสาธุด้วย ไม่ต้องลงทุนซื้อหมูขนมผลไม้อะไรมาให้มันสิ้นเปลือง แค่มายืนสงบนิ่งตั้งใจอุทิศแผ่เมตตาให้ก็พอ ตัวคนที่แผ่เมตตาก็ได้กุศลด้วย ตัวผมก็ได้ด้วย ต่างคนต่างก็ได้บุญกันเต็มที่ไม่เจือปนด้วยบาปหรือกิเลสเรียกว่าปฏิบัติต่อเทวดาเ้าที่ได้อย่างถูกต้องทุกวันนี้ผมก็อาศัยว่าใครมาปฏิบัตธรรมที่วัดผมก็จะไปอนุโมทนาด้วย ไปนั่งไหว้พระ ฟังคนเขาสวดมนต์บ้างเพื่อให้จิตเราผ่องแผ้วเป็กุศลน่ะ”
“ถ้าผมได้เกิดเป็เทวดาชั้นนี้ผมจะถือปฏิบัติเช่นเดียวกับท่านครับ..เอ้อ..ว่าแต่เื่ที่ผมถามท่านเมื่อกี้นี้ท่านพอจะช่วยผมได้ไหมครับ..ผมคงไม่ขอแบบมีกิเลสใช่ไหมครับ แค่ขอรู้ว่าดุ๊กดิ๊กอยู่ที่โรงบาลไหน”
“ความอยากก็เป็กิเลสทั้งนั้นแหละคุณเพียงแต่ที่คุณขอนี่เป็เพราะคุณปรารถนาจะให้คนที่คุณรักมีความสุข คุณสำนึกผิดที่ได้ทำไม่ดีต่อเธอและทำกับเ้าดุ๊กดิ๊กเอาไว้ก็เลยอยากจะให้ทั้งสองได้อยู่ร่วมกันถือว่าจิตเป็กุศลถึงเป็กิเลสก็เป็ในทางที่เป็กุศล”
“ถ้าอย่างนั้นได้โปรดช่วยบอกชื่อโรงพยาบาลที่เ้าดุ๊กดิ๊กไปนอนป่วยด้วยเถอะครับ” ชวินขอร้อง
ท่านจัตุรัสยืนหลับตาชั่วครู่ก่อนจะลืมตาขึ้นมาแล้วจ้องหน้าชวิน
“เ้าดุ๊กดิ๊กไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลแต่ว่ามันหายออกจากบ้านคุณยายกันยาไปหลายวันแล้ว”
“โอ๊ะ..จริงหรือครับท่าน งั้นก็แสดงว่านายปอนด์โกหกดรีมน่ะสิครับ”
“น่าจะเป็เช่นนั้นแต่ที่เขาต้องโกหกก็เพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ”
“ผมเข้าใจนายปอนด์ครับ แล้วเ้าดุ๊กดิ๊กหายไปอยู่ที่ไหนครับ”
“อืม..ข้อนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”
“อ้าว..ท่านเป็เทวดาก็น่าจะรู้ทุกอย่างสิครับ”
“คุณเข้าใจผิดแล้ว เทวดาเ้าที่อย่างผมไม่ได้รู้ทุกอย่างหรอกนะถ้าเทียบกับคุณยายกันยาแล้ว ผมก็ยังสู้ท่านไม่ได้เลย เพราะคุณยายกันยาประพฤติธรรมด้วยการทำบุญครบวงจรมีทั้งให้ทาน รักษาศีล และภาวนาด้วย”
“นี่ผมเข้าใจผิดเองหรือครับเนี่ยตอนที่ผมยังไม่ตายผมก็คิดว่าเป็ิญญาก็คงจะรู้จะเห็นได้ทุกอย่าง แต่ที่ไหนได้ พอได้ตายเป็ิญญาจริง ๆ กลับไม่ได้เป็เช่นนั้นเลยแถมยังมีข้อจำกัดหยุมหยิมอีกด้วย สู้เป็คนก็ไม่ได้อยากรู้อะไรก็ยังส่งนักสืบไปสืบมาให้ได้ หรือกดมือถือถามในกูเกิ้ลได้เลย”
“ดีแล้วที่คุณเข้าใจความจริง เพราะเทวดาอย่างผมก็ไม่ได้รู้ทุกอย่างเหมือนกันแต่ก็ใช่ว่าจะเหนือบ่ากว่าแรง สามารถขอความช่วยเหลือจากเทวดาเ้าที่ในเขตต่าง ๆให้ช่วยดูให้ก็พอได้อยู่”
“จริงหรือครับ..” ชวินทำน้ำเสียงตื่นเต้น
“แต่อย่าเพิ่งดีใจไปผมััได้ว่ามีคำเตือนเข้ามา ไม่ให้ผมเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกรรมของคนอื่น ทุกอย่างต้องปล่อยให้เป็ไปตามที่มันควรจะเป็”
“แล้วกัน..แบบนี้ผมก็ต้องพึ่งตัวเองแล้วน่ะสิ คงต้องออกตามหาเอง”
“คงงั้นแหละ..เสียใจด้วยนะที่ช่วยไม่ได้”
“ไม่เป็ไรครับอย่างน้อยท่านก็บอกผมได้ว่าเ้าดุ๊กดิ๊กไม่ได้ป่วยอยู่โรงบาล และที่สำคัญท่านได้ให้ความรู้แก่ผมด้วย ขอบพระคุณท่านมากครับ”
ชวินยกมือไหว้พร้อมกับกล่าวลาจากนั้นเขาก็เดินทอดน่องออกมายังด้านหน้าของวัด ยืนครุ่นคิดจะไปตามหาเ้าดุ๊กดิ๊กที่ไหนก่อนดีแต่ไม่ทันจะได้ตัดสินใจเขาก็เห็นิญญาทองก้อนเดินหน้าตาตื่นเข้ามาหา
“ไอ้วินอยู่นี่เอง ข้าไปตามหาแกที่บ้านหนูดรีม แต่เ้าที่ที่นั่นบอกว่าแกมาหาท่านจัตุรัสที่นี่”
“พ่อมาก็ดีแล้วครับจะได้ช่วยผมตามหาเ้าดุ๊กดิ๊กกัน”
“ใครวะ..กิ๊กใหม่แกรึไง”
“กิ๊กใหม่บ้าอะไรชื่อดุ๊กดิ๊กล่ะพ่อเป็หมาต่างหากล่ะ”
“นึกยังไงถึงจะต้องตามหาหมาวะ มันเป็ญาติแกรึไง”
“ไม่ใช่ก็เหมือนใช่ เพราะมันเป็หมาที่ดรีมรักมากผมจะต้องตามมันกลับไปคืนดรีมให้ได้”
“โอ้ย..เื่ของหมาเอาไว้ก่อนเถอะวะข้าว่าไปช่วยคนก่อนเถอะ”
“ช่วยคน ใครครับพ่อ”
“ก็ก่อนตายแกทำอะไรไว้บ้างล่ะ”
“ทำตั้งหลายอย่างพ่อมีอะไรก็พูดมาเถอะผมี้เีคิด”
“หน็อย..ไข่เอาไว้แล้วดันทำลืม”
“พ่อพูดอย่างนี้หมายความว่าไง”
“หมายความว่ากิ๊กเก่าที่แกทำเขาท้องไว้ก่อนตายตอนนี้กำลังไปทำให้แม่กับน้องแกกลุ้มน่ะสิวะ”
“หา!..ว่าไงนะพ่อ”
ชวินตาค้างเหมือนถูกผีหลอกทั้งที่ตัวเองก็เป็อยู่แล้ว
169K
