เทพกระบี่เงาสังหาร

แววตาของเสี่ยวฮุ่ยสว่างสดใสเหมือนอัญมณี เสี่ยวฮุ่ยกวาดตามองรอบๆภายในห้องอย่างน้ำลายสอ"อู่หมิงพวกเราเจอโชคก้อนโตแล้ว ด้วยทรัพย์สมบัติในนี้ทั้งหมดข้าสามารถทำให้เจ้าสองคนนั้นทะลวงปราณนภาได้เร็วขึ้นครึ่งปีเลยละ " เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยความตื่นเต้น"อย่ามัวแต่พูดมากรีบลงมือเร็วเข้า" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงยินดีอู่หมิงนำแหวนโบรารออกมาและเริ่มดูดทรัพยากรบ่มเพราะเป็นอย่างแรก เสี่ยวฮุ่ยและอสรพิษน้อยเองก็พุ่งตรงไปยังที่เก็บแกนอสูรอย่างบ้าคลั่งทั่งสองเริ่มทะเลาะและแย่งแกนอสูรกันอย่างดุเดือด"เจ้าปลาใหลอย่างได้มาแย่งแกนอสูรระดับราชันกับข้า" เสี่ยวฮุ่ยตะวาดครั้งหนึ่ง"ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ!!!!!!" อสรพิษน้อยก็ไม่ยอมแพ้พร้อมกับอ้าปากกลืนแกนอสูรระดับราชันไปอย่างหน้าตาเฉย"อ๊ากกก เจ้าปลาใหลบ้าบังอาจกินแกนอสูรของข้า" เสี่ยวฮุ่ยกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดใจอีกด้านอู่หมิงไม่ได้สนใจสองตัวที่กำลังทะเลาะกันแต่มุ่งเน้นเก็บทรักยากรบ่มเพาะทุกอย่างไม่ว่าเม็ดยาหรือสมุนไพรอู่หมิงก็เก็บหมด"ฮ่า ฮ่า ทรัพยากรที่ข้ามีตอนนี้ต่อให้เป็นศิษย์หลักอันดับหนึ่งก็ยังมีทรักยากรไม่เท่าข้าแน่" อู่หมิงกล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายในขณะที่ทั้งสองตัวกำลังทะเลาะกันอู่หมิงก็แอบนำอาวุธและเกาะระดับปฐพีและนภาเก็บไว้ในแหวนมิติอีกวงหนึ่งโดยไม่ให้เสี่ยวฮุ่ยรู้ จนกระทั้งเสี่ยวฮุ่ยและอสรพิษน้อยเก็บแกนอสูรจนหมดอสรพิษน้อยจึงยอมถอยกลับไปที่แขนเสื้อของอู่หมิงแต่โดยดี เสี่ยวฮุ่ยส่งเสียงฟึดฟัดก่อนจะรีบเก็บสมบัติที่เหลือด้วยความชำนาญและว่องไว้จนขนาดอู่หมิงยังอึ้ง"เจ้านี่มันมืออาชีพจริงๆ" อู่หมิงพึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัว"นี่มันอะไรกัน ทำไมข้ารู้สึกว่าจำนวนของอาวุธและพวกเกาะมันน้อยลงไปหรือว่าข้าจำผิด" เสี่ยวฮุ่ยบ่นออกมา"เสี่ยวฮุ่ยเร็วๆเข้าเดี๋ยวมีคนมาเจอแล้วจะยุ่ง" อู่หมิงกล่าวเร่งเสี่ยวฮุ่ยไม่คิดมากและใช้ความเร็วสูงสุดเก็บสมบัติที่เหลืออย่างรวดเร็ว และไม่นานทั้งสองคนก็รีบหนีออกจากคลั่งสมบัติอย่างเงียบๆ อีกด้าน การต่อสู้ของหอสมบัติและตระกูลซือได้มาถึงจุดสำคัญ หัวหน้าตระกูลซือและบรรพบุรุษตระกูลซือเริ่มเคลื่อนใหวพร้อมกับปลดปล่อยพลังราชันออกมาแรงกดดันของราชันทำให้นักสู้ของหอสมบัติที่อยู่ปราณนภาลงไปต้องกระอักเลือดและหน้าซีดด้วยความหวาดกลัว กลุ่มคนที่แอบดูอยู่ห่างๆต่างก็แสดงสีหน้าคาดหวัง พวกเขาต่างก็คาดหวังว่าให้หอสมบัติโค่นล้มตระกูลซือและขับไล่ตระกูลซือออกจากอาณาจักรแห่งนี้ไป"แม่นางเสี่ยวหลินเจ้ายอมแพ้ซะดีๆเถอะ พวกเจ้าหอสมบัติไม่สามารถเอาชนะพวกข้าได้หรอก" ผู้นำตระกูลซือกล่าวพร้อมกับปลดปล่อยปราณราชันขั้นต้นออกมา ส่วนชายชราที่เป็นบรรพบุรุษของตระกูลซือก็ปลดปล่อยปราณราชันขั้นกลางออกมาเพื่อกดดันเสี่ยวหลินที่อยู่ในหอสมบัติ"คิก คิก พวกเจ้าชั่งเป็นพวกที่ชอบกล่าวอะไรไร้สาระออกมาจริงๆ เพียงแค่มีตระกูลหวังหนุนหลังก็คิดว่าจะกดดันหสมบัติของข้าได้แล้วเหรอ ชั่งไม่รู้ที่ต่ำที่สูงจริงๆ" เสี่ยวหลินกล่าวเสียงเย็น"นัง เเพศยา วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าต้องตกนรกทั้งเป็น" ผู้นำตระกูลซือกล่าวพร้อมกับพุ่งเข้าหาเสี่ยวหลินทันที"บังอาจ!!!!!!!!!!!!" แต่ในตอนนั้นเองเสียงคำรามก็ดังขึ้นพร้อมกับปรากฎร่างของชายวัยกลางคนสวมชุดเขียวปรากฎอยู่ตรงหน้าของเสี่ยวหลินชายวัยกลางคนอยู่ปราณราชันขั้นกลางได้ปลดปล่อยหมัดเข้าใส่หัวหน้าตระกูลซืออย่างรุนแรงทำให้หัวหน้าตระกูลซือต้องหน้าซีดและรีบป้องกันทันที"ตูม!!!!!"ร่างของหัวหน้าตระกูลซือกระเด็นถอยหลังไป 10 ก้าวก่อนจะตั้งตัวได้อย่างยากลำบาก หัวหน้าตระกูลซือจ้องมองชายวัยกลางคนด้วยสีหน้าตกตะลึงก่อจจะหันไปมองชายชราด้วยสายตาเคารพ"ท่านพ่อ" หัวหน้าตระกูลซือกล่าว"ชายคนนั้นข้าจะจัดการเองเจ้ารีบไปจับตัวนางเด็กนั่นเถอะ" ชายชรากล่าว"ขอบคุณท่านพ่อ ข้าจะรีบจัดการให้จบๆ" หัวหน้าตระกูลซือกล่าวชายชราพุ่งเข้าหาชายวัยกลางคนและเริ่มต่อสู้ทันที เมื่อเห็นว่าเสี่ยวหลินไร้คนปกป้องแล้วหัวหน้าตระกูลซือจึงยิ้มเหี้ยมก่อนจะพุ่งเข้าหาเสี่ยวหลินด้วยความเร็ว"เมื่อไม่มีใครปกป้องแล้วตัวเจ้าก็ไม่ต่างจากหญิงสาวที่อ่อนแอ ยอมกลับไปกับข้าแล้วข้าจะมองค่ำคืนที่แสนสุขให้เจ้า" หัวหน้าตระกูลซือกล่าวด้วยความหื่นกระหายร่างอันงดงามและยั่วยวนของเสี่ยวหลินขยับเล็กน้อยที่มุมปากของนางบอดขึ้นก่อนจะเอ่ยปากออกมาสี่คำ "โง่เขลายิ่งนัก""วูป!!!!!!!!!!!!"เพียงแค่เอ่ยสี่คำพลังของเสี่ยวหลินก็ปะทุขึ้นครั้งใหญ่พลังปราณที่หน้าแน่นและน่าหวาดกลัวสาดซัดไปทั่วสนามรบ หัวหน้าตระกูลซือตกตะลึงก่อนที่จะหยุดลงและถอยหลังออกไปด้วยความหลัว เพราะพลังของเสี่ยวหลินในตอนนี้เทียบเท่ากับปราณราชันขั้นต้นแล้ว แต่ไม่ใช่แค่นั้นพลังของนางยังพุ่งสูงขึ้นไปอีกจนกระทั้งมาหยุดอยู่ปราณราชันขั้นสูง"ราชันขั้นสูงงั้นหรือ เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่รุ่นเยาว์อายุ 20 ปีเช่นเจ้าจะเป็นราชันขั้นสูงได้" หัวหน้าตระกูลซือกล่าวด้วยความหวาดกลัว"เหอะ ตัวเจ้าที่อยู่ในทวีปเล็กๆแห่งนี้คงจะไม่เคยเห็นอัจฉริยะจากทวีปศูนย์กลางสินะ" เสี่ยวหลินกล่าวเสียงเย็น"ทวีปศูนย์กลาง นี่เจ้าเป็นคนจากทวีปศูนย์กลางงั้นหรือ" หัวหน้าตระกูลซือกล่าวด้วยความกลัวใบหน้าเริ่มชาและซีดขาว"ใช่แล้วนายหญิงเป็นอัจฉริยะของหอสมบัติที่ทวีปศูนย์กลางและการที่พวกเจ้าคิดทำร้ายนายหญิงของข้ามันก็เท่ากับว่าพวกเจ้านั้นจบสิ้นแล้ว" ชายวัยกลางคนชุดเขียวกล่าวพร้อมกับปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งออกมาซัดชายชราตระกูลซือกระเด็ดตกลงไปยังพื้นทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่"บัดซบเอ้ย!!!!!!!!!" หัวหน้าตระกูลซือสบถออกมาพร้อมกับหันหลังหลบหนีทันที"คิดหนีไม่มีทาง" เสี่ยวหลินกล่าวพร้อมกับซะบัดมือออกมา และในตอนนั้นเองด้ายที่เกิดจากพลังปราณของนางก็พุ่งเข้ารัดตัว แขน และขาของหัวหน้าตระกูลซืออย่างรวดเร็ว"ได้โปรดไว้ชีวิตด้วยพวกเราแค่ทำตามคำสั่งของตระกูลหวังเท่านั้น" หัวหน้าตระกูลซือกล่าวด้วย้ำเสียงหวาดกลัว"เรื่องพวกนั้นข้ารู้อยู่แล้วรวมถึงแผนการทั้งหมดของตระกูลหวังด้วย แต่ว่านะพวกเจ้าที่เป็นแค่ขยะกลับคิดจะยึดอำนาจจากพวกเราที่เป็นขุมอำนาจจากทวีปศูนย์กลางแบบนี้ ชั่งเป็นการกระทำที่โง่เขลาโดยแท้ แต่เอาเถอะตระกูลหวังไว้ให้คนๆนั้นจัดการเองก็แล้วกัน" เสี่ยวหลินกล่าวพร้อมกับกระตุกนิ้วชี้ของตนสองครั้ง ด้ายที่รัดตัวของหัวหน้าตระกูลซือก็กลายเป็นคมเหมือนใบมีดและหั่นร่างของหัวหน้าตระกูลซืออกเป็นชิ้นๆทันที---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พลังที่แท้จริงของเสี่ยวหลิน

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พลังที่แท้จริงของเสี่ยวหลิน

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้