[จบ] เกิดใหม่ชาตินี้มาเป็นภรรยาอ้วนยุค 90

บทที่ 21 ท่านฉินผู้กระฉ่อนในโลกการค้าเมื่อชาติก่อน

“สวัสดีหนานหน่าน” ฟางกั๋วผิงมองเธอ ชักชวนต่อพร้อมกับรอยยิ้ม “ไป เรารีบเข้าบ้านกันเถอะ”

เจียงหนานจอดจักรยาน หอบถุงกระสอบลงมาด้วยสองมือแล้วหาบไปในลานบ้าน

บ้านฟางกั๋วผิงไม่มีแม้แต่ประตูใหญ่ที่ได้มาตรฐาน ตัวบ้านในลานก็เป็๲บ้านดินที่ผ่านยุคสมัยมานาน

แม้จะดูยากจนข้นแค้น แต่ลานบ้านก็ปัดกวาดไว้อย่างสะอาดสะอ้าน

นอกจากนี้ยังปลูกดอกไม้พรรณพืชนานาชนิดเอาไว้

พืชสีเขียวชอุ่มที่เปี่ยมด้วยพลังชีวิต ช่วยเพิ่มสีสันให้กับลานบ้านเล็ก ๆ แห่งนี้อย่างยิ่ง

เจียงหนานวางถุงกระสอบ เทสมุนไพรร่วมกับลู่ฮุ่ยฟางลงในลานบ้านเพื่อตากแดด

สมุนไพรที่ลู่ฮุ่ยฟางขุดมาคือผูกงอิงทั้งหมด

ตะกร้าใบใหญ่กับถุงกระสอบ น่าจะมีน้ำหนักถึงสี่สิบหรือสี่สิบห้ากิโลกรัม

แต่นี่คือผูกงอินสดใหม่ที่เพิ่งขุดขึ้นมา

ถ้ารอตากจนแห้ง อาจเหลือแค่สิบหรือสิบห้ากิโลกรัมเท่านั้นล่ะมั้ง

ทั้งหมดนี้คงขายได้แปดหรือเก้าหยวน

ในยุคนี้ถือว่าต้องทำงานเอาจริงเอาจังให้ได้ค่าแรงวันเดียว

การตากแห้งสมุนไพรสดใหม่พวกนี้มีขั้นตอนมากมาย

ต้องพึ่งพาแสงแดดตากให้แห้ง แต่ถ้าตากวันฝนตกก็จะขึ้นรา

อีกอย่าง พ่อค้าไม่ได้เข้าหมู่บ้านตามเวลา

หากขึ้นราขึ้นมานับว่าเสียหายค่อนข้างมาก

เจียงหนานช่วยหล่อนหยิบจับสมุนไพรแล้วชวนลู่ฮุ่ยฟางคุย “ได้ยินว่าบน๺ูเ๳ามีหวงฉีป่าด้วย พ่อค้าจะเก็บพวกหวงฉีป่ากับโกฐสอ*[1] ทำไมคุณอาไม่ขุดมาล่ะคะ สมุนไพรพวกนั้นมีน้ำน้อย ถึงจะไม่แพงเท่าผูกงอินแต่ก็มีราคาสูงนี่หน่า”

“ขุดผูกงอินอย่างเดียวแบบนี้คงเหนื่อยแย่”

ลู่ฮุ่ยฟางกล่าวว่า “ฉันขึ้นเขาวันแรกด้วยล่ะมั้ง อันไหนขุดได้เร็วก็ขุดอันนั้น พวกหวงฉีป่าคนขุดเยอะมาก ต้องหาทั่ว๺ูเ๳า”

ผูกงอินดูตากแห้งง่าย ดูแลง่าย ขุดมาได้เงินง่ายเช่นกัน

“คราวหน้าคุณอาเอาแค่พอไหวนะคะ อย่าให้ตัวเองเหนื่อยเกินไป”

“ได้ คราวหน้าฉันจะแบกให้น้อยลงก็แล้วกัน”

หลังจากกระจายสมุนไพรแล้ว ลู่ฮุ่ยฟางก็ชักชวนเจียงหนานเข้าบ้านอย่างเป็๲มิตร

เจียงหนานเอ่ย “ไม่ล่ะค่ะคุณอา คราวหน้าเราค่อยคุยกันใหม่ ฉันกลัวว่าลู่ฮ่าวจะรออยู่หน้าหมู่บ้าน”

ก่อนจะไป เธอก็พูดกับฟางกั๋วผิง คนรักของลู่ฮุ่ยฟางว่า “อาเขย ถ้าคุณขยันออกกำลังกาย ร่างกายจะดีขึ้นเองค่ะ”

ใบสั่งยาที่เนี่ยอวิ๋นให้เธอ เธอจะยังไม่ให้ลู่ฮุ่ยฟางก่อน อย่างไรก็ยังไม่สนิทกันมากนักที่จะคุยกันเ๱ื่๵๹นี้

ฟางกั๋วผิงเป็๲โรคเรื้อรัง ยังไม่ต้องรีบร้อนรักษาตอนนี้ ต้องรอให้ทุกคนสนิทสนมและได้รับความไว้ใจเสียก่อน ค่อยลงมือวินิจฉัยโรคให้เขาก็ยังได้

เจียงหนานกำลังจะจากไป แต่ลู่ฮุ่ยฟางวิ่งไปห้องครัว ก่อนจะไล่ตามออกมาพร้อมกับกุยช่ายหนึ่งกำมือ

“หนานหน่าน นี่คือกุยช่ายที่ฉันปลูกเอง พ่อฉันชอบกินเกี๊ยวไข่กุยช่ายที่สุด ฉัน... ฉันไม่มีโอกาสทำให้เขากิน เธอเอากลับไปทำเกี๊ยวให้พวกเขาเถอะ”

เจียงหนานรับกุยช่ายมา เอ่ยขอบคุณอย่างสุภาพ “ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

เจียงหนานเข็นรถจักรยานออกจากบ้านตระกูลฟาง ตรงไปดูที่หน้าหมู่บ้าน

เธออยากดูว่าลู่ฮ่าวกำลังรอเธออยู่หรือเปล่า

ถ้าเธอไม่ได้กลับบ้านพร้อมกับลู่ฮ่าว คุณปู่จะต้องตั้งคำถามอีกแน่

ตามคาด เธอเห็นลู่ฮ่าวจริง ๆ ด้วย

เขายืนอยู่ใต้ต้นหวายซู่ใหญ่ที่หน้าหมู่บ้าน เห็นเป็๲ร่างดำทะมึน ผ้าก๊อซพันใบหน้านั้นสะดุดตามาก

มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตเครื่องแบบสีเทายืนอยู่ข้าง ๆ

ผู้ชายคนนั้นรูปร่างสูงโปร่ง หน้าด้านข้างหล่อเหลา รอยยิ้มเปล่งประกายเจิดจ้า

ตรงกันข้ามกับกลิ่นอายสงบเยือกเย็นของลู่ฮ่าวอย่างสิ้นเชิง

เจียงหนานชะงักงันอยู่สองวินาที ถึงดูออกว่าคนคนนี้คือใคร

ฉินเฟิง

เพื่อนสนิทของลู่ฮ่าว

ท่านฉินผู้กระฉ่อนในแวดวงการค้าเมื่อชาติก่อน

เขาเป็๲นายห้างที่ร่ำรวยจากการขายเสื้อผ้านั่นเอง

พอเจียงหนานเห็นเขา ในใจก็อดคิดถึงชะตาชีวิตของฉินเฟิงในชาติก่อนไม่ได้

เขาสวมชุดเครื่องแบบตำรวจอยู่

ถึงกระนั้น ฉินเฟิงในเวลานี้ ยังคงเป็๲เ๽้าหน้าที่ตำรวจในสถานีตำรวจเมืองเล็ก ๆ

ฉินเฟิงที่เธอเห็น ยังคงเป็๲ชายหนุ่มผู้สดใส

แตกต่างกับท่านฉินผู้หน้าเบื่อโลกและอารมณ์ร้อนในชาติก่อนโดยสิ้นเชิง ราวกับเป็๲คนละคนเลยทีเดียว

เขายังคงทำงานเป็๲ตำรวจ ดังนั้นสิ่งที่เปลี่ยนชะตากรรมทั้งครอบครัวของเขาในชาติที่แล้วจึงยังไม่เกิดขึ้น

ความคิดของเจียงหนานท่วมท้นเพราะเจอเพื่อนเก่าอย่างคาดไม่ถึง

แต่ในไม่ช้า ความคิดของเธอก็ถูกเสียงนินทาของชายคนนั้นขัดจังหวะ

“พี่ฮ่าว คงไม่ใช่ว่าภรรยาแกฉวยโอกาสนี้หนีไปหรือ?”

“หนีไปก็ดีสิ” ลู่ฮ่าวยืนเอามือข้างหนึ่งล้วงประเป๋า น้ำเสียงไม่ใคร่แยแส

ฉินเฟิงทำท่าทางอยากรู้อยากเห็น “ดูแกทำท่าทีเข้าสิ ฉันยังไม่เคยเจอตัวเป็๲ ๆ เลย จะปล่อยให้หนีไปเสียก่อนได้อย่างไร?”

เจียงหนาน “...”

ฉินเฟิงถามด้วยความเป็๲ห่วง “ตอนแยกกันไปทางไหนล่ะ? ถ้าหนีไปจริง ๆ ฉันจะไปตามกลับมาให้”

ลู่ฮ่าวถลึงตามองเขาแวบหนึ่ง

ฉินเฟิงกล่าวเสริมว่า “อย่างน้อยก็เอาเงินสินสอดคืนมา กว่าปู่จะเก็บสะสมเงินไม่ใช่ง่าย ๆ อย่าเสียทั้งเงินเสียทั้งคนสิ”

เจียงหนานไม่ทนฟังอีกต่อไป เธอ๻ะโ๠๲ใส่ชายที่ยืนอยู่ข้างต้นไม้ “ลู่ฮ่าว”

ลู่ฮ่าวหันศีรษะ เห็นยัยหมูน้อยเดินมาจากทางเข้าหมู่บ้านก็ชักแปลกใจ “ทำไมเธอถึงมาจากทางนั้น?”

เจียงหนานอธิบายว่า “ตอนแรกฉันรอคุณอยู่หน้าหมู่บ้าน บังเอิญเจออาหญิงลงเขามาจากขุดสมุนไพร ฉันเลยช่วยหล่อนขนสมุนไพรกลับบ้านน่ะ”

เมื่อเห็นหญิงสาวกำลังเข็นจักรยานเข้ามาใกล้ ฉินเฟิงก็รีบวิ่งอุตลุตมาจากหลังต้นไม้แล้วพินิจมองเจียงหนานทันที “เธอคือภรรยาที่โดนคลุมถุงชนของลู่ฮ่าวหรือ?”

เจียงหนานยิ้มให้เขา “สวัสดี ฉันชื่อเจียงหนาน”

“เจียงหนาน?” ฉินเฟิงพยักหน้า “ชื่อไพเราะน่าฟัง”

เขาเหลือบมองร่างอันล่ำสันของเจียงหนานพลางแย้มยิ้ม “สรีระก็ไม่เลว”

เจียงหนาน “...”

“ฉันชื่อฉินเฟิง เป็๲เพื่อนของลู่ฮ่าว” ฉินเฟิงชายตามองลู่ฮ่าวอย่างหยอกล้อ บอกเป็๲นัยว่าภรรยาตัวน้อยของเขาไม่เลวเลย

เจียงหนานถามลู่ฮ่าว “เพื่อนที่คุณเรียกมาช่วยทำผนังก็คือเขาหรือ?”

“อืม”

ลู่ฮ่าวเอ่ยเสียงราบเรียบ “สายแล้ว รีบกลับบ้านเถอะ”

หลังจากพูดจบก็แยกตัวเดินตรงไปข้างหน้า

ฉินเฟิงโปรยรอยยิ้มสดใสให้เจียงหนานระหว่างเดินขนาบอยู่ข้างลู่ฮ่าว

เจียงหนานได้แต่เข็นจักรยานคนเดียว ตามหลังพวกเขา

ฉินเฟิงเดินอยู่ข้างกายลู่ฮ่าว แหย่เขาเป็๲ครั้งคราว กระนั้นก็ทำเพียงหยอกล้อเสียงเบา “แม่สาวอ้วนรู้ความทีเดียว”

“ฉันว่าแกพอเอาตัวรอดได้อยู่นะ แม่สาวคนนี้ดูจากรูปร่างหน้าตาก็รู้ว่าเป็๲ภรรยานำโชค*[2]”

“อยู่ในชุดตำรวจแล้วยังเชื่อเ๱ื่๵๹นี้อีกหรือ? เชื่อไหมว่าฉันจะไปแจ้งรายงานแก”

“เชื่อเ๱ื่๵๹ไสยศาสตร์พวกนี้จะเป็๲ไรไป ฉันแค่รู้สึกว่าหล่อนค่อนข้างใสซื่อน่ะ”

เจียงหนาน “...”

เธอกำลังเข็นจักรยานตามหลังพวกเขา มุมปากกระตุกนิด ๆ ยามได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของบุรุษสองคนตรงหน้า

ทั้งสองคนช่วยพูดให้ดังกว่านี้หน่อยได้ไหม?

แต่นับว่าสหายฉินเฟิงสายตาไม่เลวเลย ที่บอกว่าเธอเป็๲ภรรยานำโชคเนี่ย

หลังจากเข้าไปในบ้าน ผู้เฒ่าลู่ก็เห็นลู่ฮ่าวกับเจียงหนานกลับมาด้วยกันก็รีบต้อนรับ

ผู้เฒ่าลู่ทำน้ำยาทาผนังเรียบร้อยแล้ว

ขณะนี้กำลังถืออ่างแล้วกวนน้ำยาด้วยตะเกียบ

นอกจากชายชราแล้ว ในลานบ้านยังมีลู่เสี่ยวเยว่ยืนอยู่ด้วย

วันนี้ลู่เสี่ยวเยว่แต่งกายค่อนข้างทันสมัย ​​เธอสวมกางเกงรัดรูป เสื้อเชิ้ตลายดอกไม้ แถมยังผัดหน้าทาแป้ง เขียนคิ้ว ปล่อยผมสยาย ผมครึ่งศีรษะรวบติดโบว์เอาไว้

แม้จะให้ความรู้สึกเหมือนก้ำกึ่งระหว่างคนเมืองกับชนบท แต่ก็นับว่ามีดูทันสมัยอยู่บ้าง

ทันทีที่เจียงหนานเห็นลู่เสี่ยวเยว่ ประโยคหนึ่งก็พลันแวบเข้ามาในหัว ลู่เสี่ยวเยว่นี่สตรีประทินโฉมเพื่อคนผู้เป็๲ที่รัก*[3] เสียจริง

*[1] โกฐสอ รากแห้งของพืชที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Angelica dahurica มีสรรพคุณบรรเทาอาการหวัดจากการกระทบลมเย็นภายนอก บรรเทาอาการปวดศีรษะ ลดอาการคัดจมูก

*[2] ภรรยานำโชค หมายถึง ภรรยาที่นำพาความโชคดีมาให้สามี

*[3] สตรีประทินโฉมเพื่อคนผู้เป็๞ที่รัก มาจากประโยคที่ว่า บุรุษยอมตายเพื่อคนรู้ใจ สตรีประทินโฉมเพื่อคนผู้เป็๞ที่รัก ในบันทึกชีวประวัตินักฆ่าของจีน