พู่กันเนรมิต

    บทที่ 48 รถม้าระดับกลาง

    บทที่ 48 

    รถม้าระดับกลาง

    "รถม้านี้เป็นอุปกรณ์ระดับกลางจริงหรือ?" ผู้อาวุโสสามตกใจมากและรู้สึกเหลือเชื่อ


    รู้หรือไม่ว่า ภายในเมืองลั่วหยุนทั้งหมด มีอุปกรณ์วิเศษระดับกลางอยู่เพียงไม่กี่ชิ้น แม้แต่สี่ตระกูลใหญ่ก็ยังไม่สามารถมีอาวุธวิเศษคุณภาพระดับกลางเป็นสมบัติของตระกูลได้


    แต่ตอนนี้เซียวหลงนำรถม้าที่มีคุณภาพระดับกลาง ออกไปอย่างทันที....จะไม่ทำให้พวกเขาตกใจได้อย่างไร?        เซียวหลงหัวเราะและไม่ได้อธิบายอะไร


    เซียวหลงไม่สามารถพูดได้ว่าเขาเพียงแค่ "ระบายสี" รถม้ามันก็กลายเป็นอุปกรณ์ระดับกลาง? ก่อนหน้านั้นเซียวหลงสะสม "หมึกดั้งเดิม" ได้ 10500 หยด


    เซียวหลงใช้ "วิธีการวาดภาพด้วยหมึกบริสุทธิ์" และใช้ "หมึกดั้งเดิม" จำนวน 10,000 หยดในการวาดรถม้าระดับกลาง


    "น้ำหมึกดังเดิมจำนวนสี่หยด" ที่ถูกใช้ในการวาดภาพรถม้าคันนี้ สุดท้ายแล้วเขาใช้ "น้ำหมึกดั้งเดิม" จำนวน 100 หยด เพื่อวาดคนขับรถม้าที่มีระดับความแข็งแกร่งขั้นกงหวู่


    รถม้าระดับกลางเป็นอุปกรณ์วิเศษคุณภาพระดับกลางมีพลังการป้องกันที่แข็งแกร่ง แม้ว่าจะเป็นการโจมตีในระดับของกงหวู่ แต่ก็ยากที่จะบุกทะลวงได้อย่างง่ายดาย


    เหตุผลที่เซียวหลง "ทาสี" รถม้าให้กลายเป็นอุปกรณ์วิเศษระดับกลาง ก็เพื่อความปลอดภัยของเซียวฝานและคนอื่น ๆ ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันใด ๆ 


    หลังจากที่เซียวหลงได้พาทุกคนขึ้นไปบนรถม้าแล้ว เขาก็สั่งให้คนขับรถม้า ขับรถไปยังทิศทางของห้องฝึกฝนของอาวุโสรอง

    ในช่วงเวลานี้. ห้องโถงฝึกฝนของผู้อาวุโสรองถูกปกคลุมด้วยกำแพงอากาศโปร่งใส เซียวหนู ผู้อาวุโสรองเดินมาออกจากห้องโถง และยืนอยู่หน้ากำแพงอากาศ ด้วยใบหน้าที่อดกลั้น


    “ เจ้าต้องการทำอะไรกันแน่?” ดวงตาของเซียวหนูมืดมน และเจตนาสังหารของเขาเข้มข้นจนน่าหวาดกลัว เซียวไป๋ ผู้อาวุโสห้าและผู้บัญชาการห้า ยืนอยู่นอกกำแพงโปร่งใส และเผชิญหน้ากับ เซียวหนู


    "หึ ... " เซียวไป๋เพ่งมองอย่างเหยียดหยาม: "เจ้าคิดว่าตอนนี้เจ้ายังสามารถกระโดดไปรอบ ๆ ตระกูลเซียวได้อีกงั้นหรือ? บอกความจริงเจ้า หลังจากวันนี้ตระกูลเซียวทั้งหมดจะตกอยู่ในกำมือของพวกเราโดยสิ้นเชิง! ผู้อาวุโสใหญ่จะกลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของตระกูลเซียว


    ใบหน้าของเซียวหนูเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และเขาพูดอย่างโกรธ ๆ "วันนี้เจ้าทำอะไรลงไป...เหตุใดข้าต้องถูกขังอยู่ที่นี่"


    เซียวไป๋ตะคอกอย่างเย็นชา และพูดด้วยความสมเพชว่า: "มันไม่มีอะไร...เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม วันนี้ผู้อาวุโสได้ส่งทีมผู้คุมกฎไปสังหารอาวุโสสามและคนอื่น ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าสร้างปัญหา เจ้าจึงต้องติดอยู่ที่นี่เท่านั้น "


    “ ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!” ดวงตาของเซียวหนูแดงก่ำและเขาพูดขึ้นว่า: "พวกเจ้าตั้งใจจะสังหารเซียวหลิวจริง ๆ เซียวไป๋ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า "ไม่ต้องรีบร้อน เจ้าจะตามพวกเขาไปปรโลกในไม่ช้า!"


    "หึ เซียวหนูโกรธมากและเริ่มสงบลง แต่เจตนาสังหารในใจไม่ลดน้อยลงไป


    “ เจ้าคิดว่าเจ้าจะสังหารข้าได้ด้วยกำลังของเจ้าจริง ๆหรือ? เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะตายไปพร้อมกับพวกเจ้าหรอกหรือ?” ดวงตาของเซียวหนูหรี่ลงเล็กน้อย และพูดพร้อมกับกัดฟันของเขา


    อย่างไรก็ตาม เซียวไป๋หัวเราะอย่างดุเดือด และพูดอย่างเหยียดหยาม: "ผู้อาวุโสรอง เจ้าไม่มีทางได้ตายไปพร้อมกับเรา ไม่คิดว่า เราจะหาคนมาช่วยที่เหนือกว่าเจ้างั้นหรือ?



    "อะไร....พวกเจ้าสมรู้ร่วมคิดกับคนนอก?" ดวงตาของเซียวหนูเย็นชา และคาดเดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น


    “ พวกเจ้านั้นมัน เดรัจฉานจริงๆ!” เซียวหนูถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความโกรธ ทันใดนั้นดวงตาของเซียวหนูก็พลันเบิกโพลงขึ้น และความโกรธ เจตนาสังหารที่ระงับมานาน ก็ขาดผึงอย่างสิ้นเชิง


    "พรึ่บ เซียวหนูระเบิดพลังความแข็งแกร่งของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว คลื่นพลังที่ระเบิดออกมาจากร่างของเขา แม้แต่อากาศโดยรอบก็ระเบิดเป็นระลอกคลื่น เซียวไป๋และคนอื่น ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าทันที


    แม้ว่าพวกเขาจะถูกคั่นด้วยชั้นของ "ค่ายกล" แต่พวกเขาก็ยังรู้สึกใจสั่น และได้รับความทุกข์ทรมานจากพลังปราณที่กดขี่ของอาวุโสเซียวหนู


    “ นายท่าน อาวุโสรองจะทลายค่ายกลออกมาได้หรือไม่?” ผู้บัญชาการเก้าดูตกใจและถามอย่างประหม่า


    เซียวไป๋สงบสติอารมณ์และพูดด้วยเสียงเบาๆว่า "ไม่ต้องกังวล" ค่ายกลปิดผนึก "ได้ใช้ธงค่ายกลทั้งหมดหกชุด! ธงค่ายกลเหล่านี้ ยืมมาจากตระกูลหลี่ โดยผู้อาวุโสใหญ่ แต่ละธงเปรียบได้กับ อาวุธวิเศษคุณภาพต่ำระดับ "ค่ายกลเฟิงต้าปิดผนึก" 


    ไม่ใช่สิ่งที่ เซียวหนูในปัจจุบันจะสามารถทำลายได้! " เสียงของเซียวไป๋ลดลง เซียวหนูก็ได้เริ่มต้นแล้ว ทลายค่ายกลทันที


    "จงหายไปซะ!" เซียวหนูคำรามอย่างรุนแรง ซึ่งกระตุ้นพลังลึกลับของร่างกายในทันที และระเบิดออกมา


    "ตูม มีเสียงดังอึกทึก ณ ห้องโถงการฝึกฝนด้านหลังเซียวหนูพังทลายลงในทันที และกลายเป็นกำแพงโปร่งใสที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ทั้งตระกูลเซียวก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง


    พลังโจมตีของเซียวหนูนั้น ร้ายกาจยิ่งนัก !แต่ไม่สามารถพังค่ายกลลงไปได้

    อย่างไรก็ตาม เกือบจะในเวลาเดียวกัน ธงทั้งหกที่รองรับ "ค่ายกลปิดผนึก" ก็ระเบิดแสงพราวออกมาทันที ซึ่งสามารถกำจัดพลังที่น่ากลัว ที่ถูกปล่อยออกมาโดยเซียวหนู


    "ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ... " เมื่อเห็นเช่นนี้ เซียวไป๋ก็หัวเราะอย่างดุเดือด และกล่าวว่า "ผู้อาวุโสรอง อย่าเปลืองพลังงานของเจ้า ข้าพูดแล้วว่า ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้า เจ้าไม่สามารถทำลาย "ค่ายกลปิดผนึก"! 


    เมื่อผู้อาวุโสใหญ่กลับมาพร้อมกับความช่วยเหลือ วันนี้เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน! "


    “ สารเลว!” เซียวหนูโกรธมาก และร่างกายของเขาสั่นเทาเล็กน้อย


    “ เจ้าจะสังหารพวกเราทุกคนเลยหรือ?” ใบหน้าของ  เซียวไป๋เต็มไปด้วยความเยาะเย้ย และพูดอย่างเหยียดหยามว่า "น่าเสียดายที่เจ้าไม่สามารถทำลาย" ค่ายกลปิดผนึก "ได้ แล้วเจ้าจะสังหารเราได้อย่างไร?


    ฝูงชนหัวเราะเยาะและเย้ยหยัน

    "ตอนนี้เจ้าเป็นสุนัขที่รอเวลาถูกเชือด! เมื่อผู้อาวุโสใหญ่กลับมา เจ้าจะถูกถลกหนังและทั้งเป็น และสับกระดูกเป็นหมื่นๆ ชิ้น"


    "อย่างไรก็ตาม เซียวหลงสารเลวตัวน้อยจะต้องถูกสังหารในตอนนี้ด้วยเช่นกัน"


    “ ฮึ่ม อาวุโสรอง เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถช่วยเซียวหลงได้ตลอดเวลางั้นหรือ ข้าบอกเจ้าแล้วว่า เป็นไปไม่ได้!”


    “ นั่นคือหลังจากสังหารเจ้าแล้ว เราจะสังหารเขาทันที! ตราบใดที่เจ้าถูกสังหาร ตระกูลเซียวนี้ก็เป็นของพวกเรา


    "ผายลม! ดวงตาของเซียวหนูเป็นสีแดงก่ำ และความโกรธของเขากำลังโจมตีหัวใจของเขา เขากระอักเลือดออกมาในทันที


    "ข้าไม่ยอม สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมเหลือเกิน เซียวหนูโกรธมาก ทั้งสองมือของเขา ทึ้งผมของตนเอง เพื่อเห็นแก่ตระกูลเซียว และผู้นำตระกูลเซียว เซียวหลง เขาอดกลั้นมานานและเสียสละ


    แต่ข้าไม่คาดคิดว่า จนถึงตอนนี้ เราก็ต้องมาพบกับจุดจบที่น่าเศร้าเช่นนี้ ใครจะรับรู้ถึงความเจ็บปวดภายในใจของเขา


    เมื่อเห็นเซียวหนูเริ่มคลั่ง เซียวไป๋และคนอื่น ๆ ก็มีความสุข และหัวเราะอย่างดุเดือด


    ในสายตาของพวกเขาตอนนี้ เซียวหนู เป็นลิงโง่ที่กำลังบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตามไม่มีใครพบว่า รถม้าหรูหรามาถึงที่นี่อย่างเงียบ ๆ


    “ ฮึ่ม กลุ่มขยะไร้สาระ ตระกูลเซียวจะกลายเป็นของเจ้าจริงหรือ?” เซียวลงเดินลงออกจากรถม้า ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยและเขาพูดอย่างเย็นชา รอยยิ้มบนใบหน้าของ เซียวไป๋แข็งทื่อทันที



    คล้ายกับเรื่องพู่กันเนรมิต ที่คุณอ่าน