ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ข้อความที่ลอยอยู่บนหัวของน้ำถูกเปลี่ยนจากต้องการหาแทงค์เป็นต้องการหานักเวทย์ ในระหว่างที่กำลังรอผู้เล่นมาสมัครนั้นก็มีผู้เล่นชายจำนวนหนึ่งเข้ามาด้วยจุดประสงค์ที่ไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็จะถูกทรินิตี้แกล้งบอกว่าเป็นแฟนอยู่เสมอ"สเน่ห์นี้ผมว่าอีกไม่นานคงโดนเอฟซีน้ำไล่กวดผมแน่ ๆ เลยหละ" เขาแกล้งพูดหยอกใส่น้ำท่ามกลางผู้คนที่เดินไปเดินมาน้ำที่ได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วตอบกลับไป "ปกป้องก็ปั่นซาเล้งหนีเหมือนเดิมสิคะ" น้ำแอบหัวเราะเล็กน้อยทั้งสองคนหันมามองหน้ากันแล้วหัวเราะมากกว่าเดิม "เห็นซาเล้งแบบนี้ผมบอกเลยว่าไม่ธรรมดาหรอกนะครับ""น้ำเชื่อค่ะ ถ้าไอเทมธรรมดา ๆ ไม่มีทางที่ระบบจะทำขายแน่นอน"สักพักหนึ่งก็มีผู้เล่นชายคนหนึ่งใส่ชุดคลุมสีดำแวววาวไม่มีลายข้างในเป็นชุดสีขาวกางเกงขายาวหน้าตาจัดว่าคมผิวค่อนข้างขาวดูมาดเหมือนนักเวทย์แต่ไม่ได้ถืออาวุธไว้แต่อย่างใดเดินหน้านิ่งเข้ามาสอบถาม"เอ่อ ผมเป็นนักเวทย์ครับ พอดีได้รับเควสนี้มาเหมือนกันขอเข้าร่วมปาร์ตี้ได้หรือเปล่าครับ""ยินดีค่ะ"น้ำรีบตอบกลับทันที"มีกันอยู่สองคนเหรอครับ" ชายผู้มาใหม่ถามด้วยน้ำเสียงเรียบโดยมองไปยังทรินิตี้กับน้ำ"จริง ๆ แล้วมีสามคนครับ อีกคนหนึ่งจะมาตอนออกไปทำเควสนี้ในเช้าหกโมงพรุ่งนี้ที่ประตูเมืองทิศใต้ครับ""อ๋อเข้าใจแล้วครับ งั้นขอแลกชื่อกับสมัครเข้าปาร์ตี้เลยนะครับ"คำขอเข้าร่วมปาร์ตี้จากผู้เล่น อาคาเดีย อนุญาตหรือไม่"ผมชื่อเดียนะครับ" ชายผู้มาใหม่แนะนำตัว"ชื่อน้ำนะคะ""ชื่อปกป้องครับ"หลังจากนั้นทั้งสามคนก็แลกชื่อกันเป็นที่เรียบร้อยชายผู้มาใหม่ก็แยกย้ายกลับไป"เอ่อ ที่จริงผมมีเพื่อนอีกคนเดี๋ยวจะลองชวนเขาดูนะครับ" หลังจากนั้นทรินิตี้ก็ส่งจดหมายไปหาแฮคเพื่อชวนมาทำเควสตีบอส"ถ้าอย่างนั้นสมาชิกก็เยอะพอสมควรแล้วค่ะ ยังไงก็ยังว่างอยู่ น้ำพาปกป้องไปทำเควสส่งอาหารดีกว่า""โอเคคร้าบบบ"หลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันตรงไปที่ร้านอาหารเดิมที่พวกเขานั่งกันตอนกลางวันซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว โดยที่เขาลืมไปว่าเขายังไม่ได้บอกสถานที่นัดพบกับแฮคในที่สุดเขาก็เดินมาถึงร้านอาหารที่กินประจำ ร้านอาหารขนาดใหญ่ชั้นเดียวที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้ค่อนข้างหรู โดยตอนนี้ก็มีคนนั่งอยู่เต็มร้านไปหมด ด้านนอกสามารถมองเห็นด้านในได้เพราะว่าไม่ได้กั้นปิดไว้เป็นเพียงราวไม้กั้นไว้เท่านั้น"ต้องทำอะไรยังไงบ้างหรือครับ" ทรินิตี้หันไปถามน้ำที่อยู่ข้าง ๆ ในขณะที่เขาทั้งสองคนและสไลม์ที่นิ่งเงียบอีกหนึ่งตัว"เดินไปที่เคาท์เตอร์ขอเควสส่งอาหารเลยค่ะ" เขารีบเดินเข้าไปในร้านตรงเข้าไปที่เคาท์เตอร์ไม้สูงระดับอกซึ่งอยู่มุมด้านในสุดของร้านมีพนักงานหญิงอยู่ที่เคาท์เตอร์"สวัสดีครับผมมาขอรับเควสส่งอาหารครับ" พนักงานมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วหน้าจอเควสก็เด้งขึ้นทันทีท่านได้รับภารกิจส่งอาหารของร้านอาหารเมืองเริ่มต้นส่งอาหารให้แก่ร้านดังต่อไปนี้ร้านขายอาวุธร้านขายสกิลร้านขายชุดเกราะร้านขายยารางวัลภารกิจ คูปองแลกซื้ออาหารร้านอาหารของเมืองเริ่มต้น(อาหารระดับธรรมดา)ในราคา 1 เหรียญทองแดง ใช้ได้จนถึงเลเวล 50 คลาส 0หลังจากนั้นเขาก็ได้รับกล่องอาหารซึ่งเป็นกล่องไม้สี่เหลี่ยมขนาดใหญ่สี่กล่อง เขารีบเก็บใส่หน้าต่างไอเท็มและออกไปหาน้ำที่รออยู่หน้าร้านทันที"ทำไมผมรู้สึกว่าแปลก ๆ ยังไงไม่รู้ ไม่มีเอฟซีมาวิ่งไล่ผมเลย" เขาแกล้งทำหน้าเซ็งเล็กน้อย น้ำเมื่อเห็นดังนั้นก็รู้สึกแปลกใจ"เหงาเหรอคะที่ไม่มีผู้เล่นวิ่งไล่ตาม" น้ำอมยิ้มเล็กน้อย"ล้อเล่นครับ ไม่เหงาเลย" เขาทิ้งยิ้มบาง ๆ แล้วเดินออกไปที่ร้านขายสกิลเป็นร้านแรกระหว่างเดินทางเขาก็ได้แต่คิดในใจว่าคงไม่ถูกแกล้ง เพราะเขามากินข้าวที่ร้านนี้ตั้งหลายครั้งแล้วก็ไม่ได้เกิดปัญหาแต่อย่างใด จนเดินมาถึงร้านขายสกิลเขาเปิดประตูแล้วเดินไปพบกับชายวัยกลางกำลังนั่งหันหลังให้เคาท์เตอร์อยู่ชายคนนั้นเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูจึงหันหน้ามาหาทำหน้านิ่งเหมือนเดิมแล้วพูดออกมาว่า"มาทำไรหละวันนี้ หรือว่าสำเร็จเควสแล้ว"เสียงเรียบ ๆ ดังออกมาจากหน้านิ่ง ๆ นั้น"เอ่อ มาส่งอาหารครับ" เขาเปิดหน้าต่างไอเท็มแล้วหยิบกล่องข้าวสี่เหลี่ยมยื่นให้ชายหน้านิ่งทันที"ขอบใจ..." ชายหน้านิ่งคนนั้นตอบกลับมา"ครับผม ไปก่อนนะครับ สวัสดีครับ" เขากล่าวลาแล้วรีบออกมาหาน้ำที่อยู่หน้าร้าน"เอ่อ เควสง่ายจังเลยนะครับ"ทรินิตี้เกิดความสงสัยเล็กน้อย เขานึกว่ามันจะมีความยากหรือถูกแทรกแซงด้วยอาชีพขอทานของเขา"ปกติค่ะ เควสสนับสนุนผู้เล่นเริ่มต้น เราไปร้านถัดไปกันเถอะค่ะ"หลังจากนั้นทั้งคู่ก็มุ่งหน้าต่อไปยังร้านอาวุธ เมื่อมาถึงหน้าร้านก็เป็นบ้านอิฐชั้นเดียวสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่พอสมควร มีปล่องควันยื่นออกมาจากหลังคาตรงมุมหนึ่งของร้าน เขาเปิดประตูร้านเข้าไปพบชายรูปร่างใหญ่ทะมัดทะแมงมีกล้ามเนื้อเต็มทุกส่วน ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราสีดำยาวเต็มคางหัวล้านเตียนใส่เสื้อกล้ามเก่า ๆ ที่ไม่ได้มีคราบสกปรกกับกางเกงขาสั้น"หืม ใครกันเจ้าหน้าหมานั่น" เสียงเข้ม ๆ ดังออกมาจากร่างใหญ่เมื่อเขามองมายังทรินิตี้ด้วยความประหลาดใจ"เอาอาหารมาส่งครับ" ทรินิตี้รีบตอบกลับไปเพราะเกรงว่าอาชีพขอทานของตนจะทำพิษให้กับเขา"เข้ามาสิ ๆ " ชายวัยกลางคนรีบเชิญทรินิตี้เข้าร้านมา ทรินิตี้จึงเดินเข้าร้านมาทันทีพบกับภายในที่เป็นอิฐแดงมีอาวุธแขวนเต็มไปทั่วทั้งร้าน"ว่าแต่หน้านั่นไปโดนคำสาปไรมาหละ" ชายร้านอาวุธถามด้วยความสงสัย"มองออกด้วยเหรอครับ ผมโดนคำสาปของหน้ากากครับ""คงถอดไม่ออกสินะ เอางี้ข้าขอตรวจสอบหน่อย" เขาพูดพลางจ้องมาที่หน้าของทรินิตี้ และเหลือบมองไปเห็นเงาของคนที่พาดผ่านช่องประตูที่ปิดไม่สนิท"มีคนอื่นมาด้วยเหรอ ชวนเข้ามาสิ" เขารีบเดินออกไปเรียกน้ำที่อยู่ข้างนอกให้เข้ามา"น้ำครับ พอดีเจ้าของร้านเขาจะตรวจสอบหน้ากากให้ผม น้ำช่วยเข้าไปรอด้านในก่อนนะครับ""เข้าใจแล้วค่ะ" เสร็จแล้วทั้งคู่ก็เดินกลับเข้ามาในร้าน"โอ๊ะ สวยไม่เบาหนิ" ชายเจ้าของร้านแซวน้ำเล็กน้อย จนน้ำต้องยิ้มด้วยความเขิน"ขอบคุณค่ะ" เจ้าของร้านขยิบตามาให้ทรินิตี้ทีนึง เขาถึงกับเอ๋อไปชั่วขณะ แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องทันที"เอ่อลุงครับต้องตรวจยังไงครับ" เขารีบพูดขึ้นมาทันที"ข้าตรวจสอบไอเท็มด้วยการสัมผัสได้ ยื่นหน้ามาให้ข้าสิ" เขารีบยื่นหน้ามาทางชายวัยกลางคนแต่มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดกลับทำให้ดูแก่เกินวัยมืออันหยาบกร้านทั้งสองจับเขาที่ใบหน้าที่มีลักษณะคล้ายหมาปั๊กของเขา หน้าต่างระบบเด้งขึ้นบนหน้าของชายเจ้าของร้านทันที"อืม ของพังอยู่ในสถานะที่สวมใส่ไม่ได้แต่เอ็งใส่ได้เนี่ยนะ" เจ้าของร้านพูดด้วยความงุนงง"อ่อ เป็นทักษะพิเศษของอาชีพผมครับที่ทำให้สวมของที่พังได้แต่สวมใส่ของที่สภาพปกติไม่ได้" ทรินิตี้อธิบายซึ่งทำให้ทั้งน้ำและเจ้าของร้านงงยิ่งขึ้น"อาชีพแปลกดีนะคะ ทั้งที่ดาเมจออกจะแรงขนาดนั้น""หืม!" เจ้าของร้านขมวดคิ้วเล็กน้อย "สวมของปกติไม่ได้เหรอ ถ้าอย่างนั้นก็เข้าทางข้าหละ" ทรินิตี้เมื่อได้ยินดังนั้นก็รู้สึกมีความหวังขึ้นมา"ข้าจะซ่อมมันทั้งที่อยู่บนหน้าเอ็ง แต่ก็มีเงื่อนไขเล็กน้อย"ทรินิตี้รีบตอบกลับกลับทันทีด้วยน้ำเสียงดีใจ "ผมจะไม่ถามว่าเงื่อนไขอะไร แต่ผมจะบอกว่าได้โปรดมอบเงื่อนไขนั้นให้ผมเถอะ" ทรินิตี้ส่งสายตาวิงวองไปยังเจ้าของร้านท่านได้รับภารกิจรวบรวมกรงเล็บของหมาป่าที่ป่าทิศใต้(ป่าหมาป่าสามหาง)รายละเอียด : ช่างอาวุธต้องการของบางอย่างเป็นของตอบแทนในการซ่อมอาวุธของท่านกรงเล็บบอสหมาป่าหางดำ เลเวล 20 คลาส 0กรงเล็บบอสหมาป่าหางแดง เลเวล 30 คลาส 0กรงเล็บบอสหมาป่าหางเหลือง เลเวล 40 คลาส 0กรงเล็บบอสหมาป่าสามหาง เลเวล 50 คลาส 0"เจ๋ง !" เขาพูดออกมาอย่างดีใจชายเจ้าของร้านพยักหน้าแล้วบอกว่า"อยากให้ซ่อมตอนไหนก็ไปรวบรวมมาให้ครบตอนนั้น ข้าไม่รีบ ข้าชื่ออากัสจำชื่อนี้ไว้""ครับ ผมชื่อทรินิตี้ ส่วนนี่น้ำนะครับ""อืม รักกันนาน ๆ เอาข้าวมาให้ข้าได้หละ"อากัสเร่งให้เขาเอาข้าวมาให้"เอ่อ ไม่ใช่ครับ ผมสองคนเป็นเพื่อนกันนะครับ"เขารีบแก้ตัวพัลวันแล้วรีบส่งกล่องข้าวให้อากัสไปส่วนน้ำนั้นก็อมยิ้มเล็กน้อยไม่ได้พูดอะไร"งั้นผมลาก่อนนะครับ ขอบพระคุณเป็นอย่างสู๊ง สูง" เขาหยอกล้อชายเจ้าของร้านแล้วเดินออกไปจากร้านขายอาวุธ"เอ๊ะ ทำไมกะปิเงียบจังช่วงนี้" เขาพูดด้วยความสงสัย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 ส่งอาหาร

นิยายแนะนำ

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 ส่งอาหาร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้