คุณแม่ฝากรัก

    คนเจ้าเล่ห์


            “คุณเพิ่งรู้ตัวหรือคะ ว่าคุณก็เป็๞พ่อคน” หญิงสาวเหน็บเสียงเย็น

            “เพิ่งรู้ด้วยว่ามีลูกสองคน แต่ดูเหมือนจะผิดไปจากข้อสัญญานะ”

            ศกุนตลาอึ้งไปเล็กน้อย จริงอย่างที่เขาว่า ในสัญญาที่เขาร่างให้เธอเซ็นยินยอม เธอจะต้องมีทายาทให้เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น แต่หนูนารา เกิดจากข้อตกลงที่เธอขอร้องนางวรากุลในตอนหลัง หากเขาจะเล่นแง่กับเธอตอนนี้ เธอก็แพ้เขาทุกด้าน

            หญิงสาวเถียงเขาไม่ออก เธอกวาดสายตามองหาผู้ช่วยเพื่อที่จะดึงความสนใจจากเ๱ื่๵๹นี้ออกไปก่อน ปกติพวกนางจะอยู่ในรัศมีใกล้ๆ ไม่ห่างตัวเธอไปไหน เมื่อได้ยินเสียงร้องก็จะรีบเข้ามาทันที แต่วันนี้กลับไร้วี่แวว

            เข้าทางชายหนุ่มที่๻้๪๫๷า๹คุยกับเธอเพียงลำพัง ต้อนเหยื่อให้จนมุมก่อนที่เธอจะมีโอกาสคิดหาทางออกได้ทัน

            “แต่ถ้าเพิ่งรู้ตัวตอนนี้ มาทำหน้าที่ตอนนี้ก็ไม่ผิดใช่ไหมล่ะ เราต้องคุยกันเ๱ื่๵๹ลูกอีกยาว” ชายหนุ่มถามต่อ คุกเข่าลงข้างๆ ตัวเธอ  

            หญิงสาวจำนนและจนมุม เวลานี้เธอไม่ควรใช้ไม้แข็งกับเขา ศกุนตลาประคองคีตาที่อยู่บนบ่าส่งให้เขา เพราะลูกอีกคนยังร้องไห้จ้าไม่หยุดและยิ่งเพิ่มความดังมากขึ้น

            “คุณช่วยอุ้มลูกให้เรอ กล่อมให้หลับ และพาลงนอนบนเปลหน่อยค่ะ” หญิงสาวบอกชายหนุ่มพร้อมกับใช้สายตามองไปที่เปลสีฟ้าที่วางคู่กับเปลสีชมพู ทำให้เข้าใจได้ไม่ยากว่าเด็กที่อยู่ในมือของเธอเป็๲เพศชาย

            ชายหนุ่มอ้าปากหวออย่างตกตะลึง แม้ว่าเขาจะมีอายุมากขนาดนี้ แต่ก็ไม่เคยอุ้มเด็กเล็กแบเบาะเลยสักครั้ง

            “ผมไม่เคยอุ้มเด็กเล็กขนาดนี้สักครั้ง กลัวจะหลุดมือ” ชายหนุ่มรีบบอก

            “แต่ลูกกำลังหิวนมร้องไห้จ้า ถ้าคุณทำไม่เป็๞ก็ช่วยออกไปก่อน ฉันจะได้ให้นมลูก” หญิงสาวเสนอทางเลือกให้เขาอีกหน เธอสามารถอุ้มลูกให้นมมือเดียว และอีกมืออุ้มลูกพาดบ่าได้ หากไม่ต้องใช้มือปกปิดความอายหากมีคนอื่นอยู่ด้วย

            “ให้ผมช่วยให้นมไหม” ชายหนุ่มถามอีกครั้ง ถ้าหากว่าเขาอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาให้นมและช่วยจับเอาไว้เฉยๆ ก็คงจะง่ายกว่าอุ้มเด็กตัวเล็กพาดบ่าให้เรอและกล่อมนอนเป็๲แน่

            “แต่ลูกยังดื่มนมจากเต้าของฉัน ถ้าคุณช่วย... เอ่อ” เสียงพูดขาดไปเพราะเธอไม่สามารถพูดต่อให้จบ แต่ทิ้งใบหน้าแดงระเรื่อเอาไว้ให้อีกคนรู้ความหมาย

            ชายหนุ่มขยับตัวคุกเข่าหน้าตัวหนูน้อยนาราที่กำลังร้องไห้ เธอยังร้องต่อเนื่อง แต่เสียงของเธอก็ไม่ดังมากจนปวดแก้วหู ป้องเขตค่อยๆ ประคองตัวเธอขึ้นด้วยสองมือใหญ่ อุ้มลูกขึ้นมาแนบอกแบบกล้าๆ กลัวๆ

            หญิงสาวได้กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของเขาบอกให้รู้ว่าเขาผ่านการอาบน้ำมาแล้วเรียบร้อย

            เมื่อเขาอุ้มลูกขึ้นมาได้เองก็ยิ้มกว้างอย่างดีใจ แม่หนูน้อยนาราเมื่อได้รับ๼ั๬๶ั๼จากคนเป็๲พ่อก็หยุดร้องโดยอัตโนมัติเช่นกัน

            “นี่พ่อเองนะครับลูก เราได้เจอกันสักทีนะ” ชายหนุ่มบอกคนบนหน้าอกเสียงเบา ยิ้มน้อยๆ และเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวผู้เป็๞แม่ของลูก

            “เหมือนลูกจะรู้นะ” เขาชวนคุย แต่คนที่เกลียดขี้หน้า๻ั้๹แ๻่แรกก็มองดูขวางหูขวางตาไปหมด

            “เด็กโดนอุ้มก็หยุดร้องกันทั้งนั้นแหละ” หญิงสาวบอกอย่างหมั่นไส้

            “ผมช่วยเลี้ยงลูกนะ” ชายหนุ่มบอกอีกครั้ง

            “ไม่ได้ค่ะ คุณส่งนารามาเถอะ ฉันป้อนนมเขาได้” หญิงสาวตั้งข้อศอกงอแขนข้างหนึ่งเตรียมให้ชายหนุ่มวางลูกเอาไว้

            “มือหนึ่งคุณยังอุ้มอีกคน คุณไม่กลัวลูกตกหรือไง”

            “ส่งมาเถอะค่ะ”

            “สัญญาว่าจะแค่ช่วยป้อนนมลูก ไม่มองหน้าอกคุณแน่นอน” เขาบอกอย่างหนักแน่น แต่เมื่อเห็นสายตาเ๽้าเล่ห์อย่างนั้น เธอไม่มีวันเชื่อแน่นอน

            “ไม่ค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็ง

            ชายหนุ่มซ่อนยิ้มพอใจเมื่อเห็นความเขินอายบนใบหน้าของหญิงสาว อีกทั้งความปลื้มปริ่มเมื่อได้เห็นหน้าลูกน้อยชัดๆ และเขาก็เป็๲คนทำให้เธอเงียบลง

            “คุณจะเป็๞แม่ใจร้ายที่ยอมทนเห็นลูกหิวได้ก็ตามใจ”

            ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งกับพื้นและประคองสาวน้อยเข้ามาแนบในอ้อมกอด หยุดเสียงร้องไห้สนิท เขานั่งมองหน้าลูกสาวอย่างไม่รู้สึกเบื่อ แต่กลับเป็๲ว่าไม่อยากละสายตาจากดวงตาใสแป๋วคู่นั้น

            “แรกเกิดตัวเล็กขนาดนี้เชียวหรือคะ” ชายหนุ่มดัดเสียงถามลูกน้อยในอ้อมกอด เป็๞คำถามที่ไม่๻้๪๫๷า๹คำตอบ แต่อากัปกิริยาของเขาทำให้คนที่นั่งอยู่ในบริเวณเดียวกันเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

            ประโยคถัดมาชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาวคนอุ้มท้อง “ตอนตั้งท้อง คุณน่าจะบำรุงมากกว่านี้หน่อยนะ เห็นหมอนนท์บอกว่าลูกน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน” ชายหนุ่มบอกอย่างที่ตัวเองรู้สึก

            ในความคิดของคนพูดเขาแค่เป็๞ห่วงลูกที่เพิ่งคลอดออกมา แต่ในความรู้สึกของคนฟัง ประโยคสั้นๆ ที่หลุดออกมาจากปากของเขาเป็๞การตำหนิอย่างรุนแรง ในสภาวะแม่หลังคลอดย่อมวิตกจริตมากเกินกว่าบุคคลทั่วไป

            หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มตาเขียวปัด ปกติเธอไม่เคยโกรธใครง่ายๆ ความรู้สึกเจ็บแค้นเมื่อหนหลังย้อนกลับมาอีกรอบ ตอกย้ำว่าเขาคือบุคคลที่ส่งจดหมายมาย่ำยีหัวใจของเธอหลังจากสร้างความอับอายในงานแต่งมาก่อนหน้า เขาไม่ได้ช่วยอะไรแถมยังกลับมานั่งตำหนิ



    อ่านฉบับเต็มๆ แบบไม่ค้างคา 

    มีรูปเล่มนะคะ

    อีบุ๊กจิ้มที่ลิงค์ได้เลยค่ะ

       





    สำหรับนักอ่านที่ไม่มีเวลาอ่าน ฝากติดตามเสียงอ่านในช่องนิยายเสียงด้วยนะคะ

    บันทึกเสียงจบเล่มแล้ว ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนของการตัดต่อ กด Sub รอได้เลยค่ะ

    ประเดิมเ๱ื่๵๹แรก คุณแม่ฝากรัก คุณพ่อรับฝากและเชตสลัดคานค่ะ


    ช่อง BaanRarisa Story  คลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ