Magic X Knight REVERSE

ภายในรถม้าคันเล็กชายผมทองและบุตรสาวขึ้นไปนั่งก่อนจะส่งสัญญาณให้สารถีออกตัว ลิเรเรียนั่งกำมือก้มหน้าไม่พูดไม่จา ตรงข้ามนั้นคือบิดาแท้ๆมองลูกสาวตัวเองด้วยแววตาเห็นใจ มือหนาเอื้อมไปกุมสองมือเรียวขาวนั่นไว้“ลูกมีทางเลือกเสมอ ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้...พ่อจะไปคุยกับแม่ให้เอง”ไม่ทันจะได้กุมมือ เด็กสาวพลันชักมือหลบ ท่าทีเศร้าสร้างก่อนหน้าหายเป็นปลิดทิ้งกลายเป็นเข้มแข็งราวกับเมื่อครู่ไม่ใช่ตัวเธอ“ถ้าเพื่อตระกูล ถ้าเพื่อเกียรติยศของบรรพบุรุษหนูยินดีทำค่ะ”ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นผิดกับผู้เป็นพ่อผู้ซึ่งจิตใจสั่นเทา โศกเศร้ากับภาระที่ลูกแท้ๆต้องเผชิญ “ฮึ่ม”เชสครางสะเทือนห้องพักเป็นรอบที่100 กับความรู้สึกอยากจะควักหัวใจตัวเองออกมาปาลงพื้นมันรบกวนเขาจนแทบนอนไม่ได้ ขณะนี้ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กับเหนือท้องฟ้ายามราตรี แม้จะง่วงหรืออยากนอนแค่ไหนทว่าเมื่อหลับตาลงภาพของสาวผมทองพลันแล่นไปมาในหัวไม่หยุดความร้อนรุ่มในใจนี่กำลังฆ่าเขาอย่างช้าๆ คทาคู่ใจด้ามใหม่กำแน่นในอุ้งมือ ใจหนึ่งสั่งให้เขาร่างเวททำลายล้างสักบทและยิงออกไปเผื่อจะระบายความรู้สึกนี้ได้ไม่มากก็น้อย“ไอ้อาการอารมณ์เสียแล้วไล่อัดคนมันติดต่อกันได้รึไงวะ”หมอกยามเช้ามืดและอากาศเย็นของหน้าหนาวพัดผ่านสถาบันออโรเรียแห่งอาณาจักรวาเลนเซีย เบื้องหน้าหอพักหญิงร่างระหงในชุดเดรสสีน้ำเงินเดินตรงเข้ามาราวกับไม่สะทกสะท้านกับสภาพอากาศ ร ปัจจุบัน“กลับช้านะ”จังหวะนั้นเองเชสพลิกตัวออกจากหลังเสาต้นใหญ่บริเวณนั้นเผชิญหน้ากับร่างในชุดเดรสด้วยคำพูดเดียวกับที่เคยโดนเมื่อเย็นวาน“นาย...มารอฉันหรอ”“เปล่า แค่ผ่านมา”เชสอ้างไปมั่วๆทั้งที่ขอบตาสีดำนั่นบ่งบอกทุกอย่างแล้ว เมื่อคืนอาการครั่นเนื้อครั่นตัวไม่ยอมหายไปทำให้เด็กหนุ่มตัดสินใจถ่อมาหน้าหอหญิงที่3เพื่อรอเรเรียกลับหอ แต่จนแล้วจนรอดรอทั้งคืนก็ไม่มีวี่แววว่าเธอจะกลับมาจนถึงตอน6โมงเช้านี้เอง“ฉันค้างข้างนอกน่ะ พอดีงานเลิกดึกไปหน่อย”“กับคู่ดูตัวเป็นไงบ้างล่ะ”“ก็คุยสนุกดี จะว่าไปมันไม่เกี่ยวกับนายไม่ใช่หรอ”เหมือนโดนศรตัวเองย้อนกับมาแทงตัวเองเชสรู้สึกจุกที่อกเมื่อถูกคำพูดที่ตัวเองพูดเมื่อวานเข้ากระแทกหน้า บรรยากาศแปลกประหลาดเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองท่ามกลางหมอกยามเช้า ไร้ซึ่งผู้คนสัญจรผ่านไปมาเชสค่อยๆเดินเข้าหาเรเรียและทำสิ่งที่เธอไม่คาดฝันผ้าคลุมไหล่กันหนาวฉุดจากร่างตนเองคลุมกายให้กับเด็กสาวจากด้านหลัง“ช่วงนี้หน้าหนาวดูแลตัวเองหน่อยสิ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา”เขากล่าวพลางถอยออกมา ลิเรเรียกระชับผ้าผืนนั้นเอาไว้แน่นกลิ่นกายของเด็กชายตัวเล็กลอยเข้าจมูกเธอเป็นระยะทว่ากลับไม่มีทีท่ารังเกียจแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามมันกลับทำให้สาวผมทองรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก“ขอบคุณ”“รีบเข้าไปพักเถอะ”เรเรียพยักหน้ารับ แวบหนึ่งเชสเหมือนว่าได้เห็นหญิงสาวเผลอยิ้มอย่างไม่รู้ตัว“นายเองก็ไปพักเถอะ อยู่มาทั้งคืนคงจะง่วงแล้ว”“อืม...เอ้ย ก็บอกว่าแค่ผ่านมาไง” เชสกลับมาถึงก็นอนสลบเหมือดบทเตียงขณะที่หน้าคนต้องออกไปเรียน สิทธิพิเศษสำหรับนักเรียนที่ออกไปทำภารกิจด้านนอก พิจารณาความยากและอุปสรรคที่ต้องเผชิญ นักเรียนจะมีสิทธิ์พักผ่อนได้สูงสุด2วันและค่อยกลับไปเรียนเขาหลับไปทั้งรอยยิ้มและตื่นมาอีกทีก็เป็นช่วงเย็นไปแล้วเด็กหนุ่มในสภาพหัวกระเซิงเดินออกมาเป็นเวลาพร้อมกับกลุ่มคนคุ้นหน้าเดินผ่านบริเวณหน้าประตู“อ้าว ไงมาร์ค ไม่ได้เจอกันนานนะ”“แก...เชส!!”เชสทักทายเพื่อน?ร่วมห้องน้ำเสียงสบายๆผิดกับน้ำเสียงอาฆาตที่ขู่คำรามกลับมา มาร์คปั้นหน้าราวกับหมาบ้าที่กำลังข่มขู่ศัตรูสักพักก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนกิริยากลายเป็นฉีกยิ้ม มองเขาอย่างเหยียดหยาม“เหอะ เห็นแกไม่อยู่ตั้งนานคิดว่าจะหนีหางจุกตูดไปแล้วซะอีก ขอชื่นชมที่ยังกล้ากลับมา”“อะไรกัน ฉันไม่อยู่ไม่กี่วันก็ทำเป็นปากเก่งซะแล้ว อยากโดนเหมือนตอนนั้นรึไง”เชสกล่าวเยาะเย้ยพลางเอ่ยถึงเรื่องครั้งอดีตที่ตนกับคนตรงหน้ามีเรื่องกัน มาร์คชะงักงันไปขณะหนึ่งพร้อมหน้าซีด ต่อให้ไม่อยากนึกถึงทว่าโดนจี้มาแบบนี้ใครจะลืมได้ลงกัน“แก..”มาร์คถึงจะตัวสั่นแต่ก็ทำใจดีสู้เสือตั้งใจจะเข้าไปกระชากคอเชส สองคนด้านหลังเห็นท่าไม่ดีจึงพยายามฉุดรั้งเพื่อนเอาไว้“ใจเย็นน่ามาร์ค”“นี่ในหอนะ เดี๋ยวโดนลงโทษหรอก”เจ้าตัวผ่อนอารมณ์ฉุนเฉียวลงก่อนชี้นิ้วขึ้นต่อหน้าคู่อริ“ฉันจะจัดการแกบนเวทีประลอง เตรียมใจไว้เถอะ”ไม่รอคำตอบทั้งสามพากันเดินกลับเข้าห้องไปพร้อมเสียงปิดประตูเสียงดัง เชสสภาพเพิ่งตื่นนอนมีไม่มีอารมณ์ไปทะเลาะกับใครมากนัก เพราะบังเอิญเขาเปิดประตูมาปะหน้ามาร์คเฉยๆเลยลองพูดยั่วไปไม่คิดจะเก็บมาใส่ใจให้รกสมอง เขาจัดแจงทำธุรส่วนตัวให้เสร็จและออกไปข้างนอกแม้จะล่วงเข้าช่วงค่ำแล้วก็ตาม อีกไม่ถึง3วันก็จะถึงเวลาเริ่มการประลองรอบแรก เขาไม่คิดว่าการอยู่เฉยๆจะทำให้เขาได้แชมป์อย่างน้อยเขาก็ไม่ใช่คนที่ถือตัวว่าเก่งกาจแบบนั้นวันเวลาที่ผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายมานักต่อนักในสมรภูมิรบหล่อแล้วให้เขาเป็นคนไม่ประมาทและ ถึงก่อนหน้านี้เขาจะได้รับชัยชนะในการต่อสู้มาตลอดแต่ในความสำเร็จนั่นส่วนหนึ่งเพราะเขาต่อสู้ร่วมกับพาร์ทเนอร์หรือบุคคลอื่นเขาไม่เคยต้องสู้โดยที่มีตัวเขาคนเดียวและอีกฝ่ายมี2คนครบทีมมาก่อน ขีดเดินดุ่มๆขึ้นเวลาอย่าหวังจะได้แชมป์เลยแค่ได้ไปเมืองหลวงยังยากเลย ฉะนั้นแล้วการฝึกฝนเป็นสิ่งจำเป็นยิ่งกับคทาด้ามใหม่นี่ด้วยแล้วสำหรับจอมเวทแล้วคทาก็เปรียบเสมือนรองเท้าของนักวิ่งหรืออาวุธของอัศวินเขาต้องทำตัวให้ชินไว้เวลาใช้มัน เวลา2คืนที่เหลือเขาต้องชินกับมันให้ได้ ป่าแถบชานเมืองอันไร้ผู้คนในยามค่ำคืนถูกเลือกให้เป็นสถานที่ฝึกฝนชั่วคราวเพราะป่าหลังหอพักกำลังจะถูกแปรสภาพกลายเป็นสนามประลองแห่งใหม่ในไม่ช้าหรือต่อให้อยากใช้แค่ไหนพื้นที่แค่นั้นก็ไม่พอให้เขาฝึกฝนเวทมนตร์ได้คทายาว1ฟุตกำในมือแน่นพลางยกมันชี้ไปเบื้องหน้าที่มีแต่ต้นไม้นี่คือครั้งแรกที่เขาได้ฝึกเวทมนตร์อย่างจริงๆจังๆหลังย้อนเวลากลับมานัยน์คาของเขาค่อยๆดูเหม่อลอยร่างกายดูไร้เรี่ยวแรงอย่างแปลกประหลาด ตอนนั้นเองริมฝีปากเริ่มขยับเป็นภาษาที่ไม่อาจเข้าใจได้“Z Lota Ustabile Domenianato Escepteti Lomungardian…”ภาษาเอล์ฟชั้นสูงที่ใช้ในการร่ายเวทอันทรงพลังค่อยเปร่งออกมาทีละคำๆ หากคนอื่นมาเห็นมันคงคิดได้แค่ว่าเด็กหนุ่มเพียงแค่หัดร่ายเวททว่าจะมีกี่คนที่รู้ว่าเด็กหนุ่มตอนนี้กำลังอยู่ในสภาวะจิตว่างเปล่าพร้อมกับร่างเวทระดับกลางค่อนไปทางสูงไปด้วยนั่นคือปัญหาของเชสตั้งแต่ก่อนหน้านี้ สภาวะจิตว่างเปล่าของเขาปัจจุบันไม่อาจทนทำงานร่วมกับการร่ายเวทยาวๆที่ต้องการสมาธิสูงด้วยได้ยิ่งแล้วใหญ่กับการต้องใช้ควบคู่กับAcceleration ทางเดียวที่จะทำได้คือฝึกฝนเพื่อให้เคยชิน

การร่ายเวทอันยาวเหยียดเข้าสู่ช่วงสุดท้ายภายใต้ดวงจันทร์ครึ่งดวงโดยหารู้ไม่ว่าใบดาบสีเงินกำลังพุ่งมาด้วยความเร็วสูงเล็งไปยังลำคอของเขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45 กลับช้านะ

คล้ายกับเรื่องMagic X Knight REVERSE ที่คุณอ่าน

Magic X Knight REVERSE

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45 กลับช้านะ

คล้ายกับเรื่องMagic X Knight REVERSE ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้