ตอนที่ 1 ดูตัว
หากพูดถึงคฤหาสน์โบราณที่มีประวัติศาสตร์นับร้อยปี ทุกคนย่อมนึกถึงคฤหาสน์ตระกูลลี่แห่งเมืองหลวง สถานที่แห่งนั้นตั้งตระหง่านอย่างยิ่งใหญ่เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจ ทุกคนที่เดินผ่านหน้าคฤหาสน์ต่างรู้สึกเคารพยำเกรง อีกทั้งผู้คนที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้ล้วนเป็ผู้ทรงอิทธิพล ถ้าไม่ใช่จอมพลของประเทศ ก็เป็บุคคลสำคัญที่มีตำแหน่งหน้าที่ในกองทัพซึ่งสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้กับประเทศชาติ
ลู่โจวเดินทางมาถึงคฤหาสน์ที่มีทหารเดินเวรยามกันอยู่ยังไม่อยากจะเชื่อว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้มาดูตัวที่บ้านตระกูลลี่แบบนี้
เขาดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็วพลางกระซิบถามพ่อแม่ที่อยู่ข้างๆ “พ่อครับ พวกพ่อแน่ใจใช่ไหมว่าคู่ดูตัวของผมคือพันตรีลี่หลานชายคนโตของจอมพลลี่ ลี่หนานเสวียนคนนั้น”
ลู่ถงซังตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ “จะเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลลี่อยู่แล้ว ยังจะไม่ใช่เื่จริงอีกหรือ”
“จอมพลลี่ยอมให้ผู้ชายคนหนึ่งไปเป็สะใภ้ของหลานชายเขาด้วยหรือ”
เจียงหว่านแม่ของลู่โจวตอบเสียงเบา “เื่นี้ลูกวางใจเถอะ บรรพบุรุษตระกูลลี่เคยติดค้างบุญคุณครั้งใหญ่ต่อตระกูลลู่ อีกทั้งบรรพบุรุษตระกูลลี่ก็เคยมีการแต่งงานระหว่างผู้ชายกับผู้ชายมาก่อนแล้ว ดังนั้นตระกูลลี่ไม่มีทางต่อต้านการมีสะใภ้เป็ผู้ชายของคนรุ่นหลังแน่นอน ลูกน่ะมีดวงนำโชคมาให้สามี พวกเขายิ่งต้องชอบลูกแน่ ตอนนี้เป็แค่การเจอหน้ากันเท่านั้น จะได้ตบแต่งกันหรือไม่ยังต้องดูว่าลูกกับพันตรีลี่ถูกใจกันั้แ่แรกเห็นหรือเปล่า ถ้าพวกลูกต่างฝ่ายต่างไม่ชอบกัน พวกเราก็ไปบังคับอะไรไม่ได้ แต่ว่านะ เ้าลูกชาย ลูกควรคว้าหัวใจของพันตรีลี่เอาไว้ให้ได้ ลูกเป็คนโชคร้ายทั้งยังขี้โรคแบบนี้ต้องใช้พลังคุณธรรมของตระกูลลี่มาสยบ...”
ลู่โจวไม่เชื่อเื่ไสยศาสตร์ที่พิสูจน์ไม่ได้เหล่านี้ “ถ้าคุณธรรมเอาชนะอาการป่วยได้ แล้วจะมีโรงพยาบาลไว้ทำไม”
เจียงหว่านแอบมองไปรอบๆ ดวงตาก็เป็ประกายขึ้นมาพลางกล่าวแฝงความนัย “ตระกูลลี่ไม่ได้ธรรมดาอย่างที่ลูกคิดหรอกนะ”
ลู่ซื่อเหยียนปู่ของลู่โจวเอ่ยเสียงหนักแน่น “จะสยบอาการป่วยของแกได้หรือไม่เป็แค่เื่รอง ขอแค่สยบความซวยของแกได้ก็พอ ดูสิว่าหลายปีมานี้แกซวยจนฉันไม่มีหน้าจะพูดถึงมันแล้ว แล้วแกก็ช่วยปิดปากตัวเองให้สนิทด้วย อย่าพูดเื่น่าอายที่แกทำไว้ออกมาเชียว ไม่งั้นแกได้เจอดีแน่”
ลู่โจวนึกถึงสิ่งที่ตัวเองประสบพบเจอใน่หลายปีที่ผ่านมาจึงยอมปิดปากอย่างว่าง่าย
สืออินผู้เป็ย่าของลู่โจวกุมมือเขาไว้แล้วกล่าวอย่างอ่อนโยน “เสี่ยวโจว อย่าเพิ่งไปสนใจเลยว่าจะสยบความโชคร้ายกับความเจ็บป่วยของหลานได้หรือเปล่า หลานก็อายุไม่ใช่น้อยๆ แล้ว บางครั้งต้องหัดควบคุมอารมณ์ตัวเองบ้าง ถ้าได้เป็ภรรยาของพันตรีลี่ ได้เปลี่ยนสถานะและชีวิตของตัวเอง อย่างไรก็เป็เื่ที่ดีนะ”
ความจริงหากไม่ใช่เพราะหลานชายเผยตัวว่าตัวเองชอบผู้ชาย เธอกับครอบครัวก็ไม่มีทางให้เขาแต่งงานกับผู้ชายหรอก ยิ่งไม่้าให้เขาเลือกคบหาไปเรื่อย ดังนั้นหลังจากที่ครอบครัวปรึกษากันแล้ว เป้าหมายของทุกคนจึงตกไปอยู่ที่ลี่หนานเสวียน คิดว่าลี่หนานเสวียนเป็คนที่มีความสามารถและพึ่งพาได้ พวกเขาจึงติดต่อกับจอมพลลี่
ทันใดนั้นพ่อบ้านตระกูลลี่ก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแล้วกล่าวกับคนตระกูลลู่ “นายท่านลู่ ผมต้องเข้าไปรายงานก่อน รบกวนพวกคุณรออยู่ตรงนี้สักครู่”
ลู่ซื่อเหยียนพยักหน้า “ได้”
พ่อบ้านเข้าไปได้ครู่หนึ่งก็ออกมาอีกครั้ง และเชิญคนตระกูลลู่เข้าไปด้านในด้วยความนอบน้อม
เมื่อคนตระกูลลู่เดินเข้าคฤหาสน์มา ท่านจอมพลและภรรยาก็พากันลุกขึ้นราวกับต้อนรับแขกคนสำคัญ “ยินดีต้อนรับนายท่านลู่ที่มาเป็แขกตระกูลลี่ของพวกเรา”
คนตระกูลลู่ใที่ได้รับการต้อนรับขนาดนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจอมพลลี่จะเป็คนที่เข้าถึงง่ายมาก ถึงขั้นยอมลดตัวมาต้อนรับพวกเขา
มองปราดเดียวลู่โจวก็เห็นลี่หนานเสวียนที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทีเกียจคร้าน เหมือนเพิ่งถูกเรียกให้กลับมาที่บ้านอย่างเร่งด่วน เพราะอีกฝ่ายยังคงสวมชุดลายพรางเหมือนอยู่ในสนามรบ สวมหมวกเบเร่ต์สีดำบนศีรษะ ภายใต้หมวกคือใบหน้างดงามจนหาที่ติไม่ได้ จมูกโด่งเป็สัน ริมฝีปากบาง คิ้วคมตวัดขึ้น น่าเสียดายที่ดวงตาสีดำอันลึกล้ำนั่นมีแผ่นปิดตาสีดำปิดตาซ้ายเอาไว้ข้างหนึ่ง แต่ไม่ได้ทำให้หมดเสน่ห์แม้แต่น้อย กลับเพิ่มความเป็เอกลักษณ์ไปอีกแบบ มือขวาของเขากำลังหมุนเหรียญสีทองสามเหรียญไปมา เหรียญเ่าั้พลิกวนผ่านนิ้วแต่ละนิ้วด้วยความไหลลื่นราวกับเป็ส่วนหนึ่งของร่างกายเขา
ลี่หนานเสวียนทำเหมือนไม่รู้ว่าคนตระกูลลู่มาถึงกันแล้ว สายตาจดจ้องข่าวกองทัพบนจอโทรทัศน์ซึ่งกำลังฉายภาพประวัติผู้ร้ายคนสำคัญคนหนึ่งที่ถูกจับกุม พร้อมบอกเล่าว่าตายด้วยน้ำมือของพันตรีลี่ได้อย่างไร
ลู่โจวละสายตากลับมา เขามองไปยังกลุ่มจอมพลลี่ เห็นจอมพลลี่และภรรยายิ้มให้อย่างจริงใจ แสดงให้เห็นว่าพวกเขามีเจตนาบริสุทธิ์ในการยอมรับการแต่งงานระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย ในขณะที่สุภาพสตรีซึ่งก็คือหลานรั่วหร่านแม่ของลี่หนานเสวียนที่ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขากลับยิ้มฝืนใจเป็อย่างมาก คนที่ยืนอยู่ข้างเธอคือลี่หนานอี น้องสาวคนเล็กของลี่หนานเสวียนก็มีสีหน้าไม่ชอบใจนักทั้งยังเบะปาก แสดงออกชัดว่าเธอไม่อยากให้ลู่โจวมาเป็พี่สะใภ้ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร
จอมพลลี่และภรรยาััได้ถึงสายตาของลู่โจว ก็เบนสายตาไปหาเขา พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าที่กว้างกว่าเดิม พลางพร่ำพูดว่าดีหลายครั้งอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็หันไปเรียกลี่หนานเสวียน “หนานเสวียน ยังไม่รีบมาทักทายพวกคุณลู่อีก”
ลี่หนานเสวียนไม่ตอบเขา กลับถามลูกน้องที่ยืนอยู่หลังโซฟาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “นายว่ามันตายจริงๆ หรือเปล่า”
เคอเจินมองลี่หนานเสวียนแล้วมองโทรทัศน์ “ท่านพันตรี หลายคนต่างเห็นว่าเขาตายในเหตุการณ์การะเิ ะเิครั้งใหญ่ติดต่อกันขนาดนี้คงจะรอดยากนะครับ”
ลี่หนานเสวียนแค่นหัวเราะ
จอมพลลี่ไม่ได้รับการตอบกลับก็เผยสีหน้าไม่พอใจ “พันตรีลี่ ได้ยินที่ผมเรียกคุณหรือเปล่า”
ถึงขั้นเรียกยศของอีกฝ่าย แสดงว่าเขาโมโหแล้วจริงๆ
ลี่หนานเสวียนจึงต้องไว้หน้าจอมพลลี่อย่างช่วยไม่ได้ เขามองไปทางประตูด้วยความเกียจคร้าน ไม่มองก็คงไม่เป็อะไร แต่พอได้มองแล้วกลับละสายตาไปไหนไม่ได้
16K
