ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

เมื่อชิงหลงก้าวเท้าออกมาจากประตูมิติ ก็เห็นแม่ของเขาที่อุ้มหลิงหลงอยู่ ข้างๆก็มีฉื่อชิงและ หยุนฮวา กำลังยืนรอเขาอยู่ "ขอโทษทีที่มาช้า พอดีไปเจอสถานที่บางอย่างมาน่ะเลยสำรวจนิดหน่อย ตอนนี้คงได้เวลาอาหารของหลิงหลงแล้วสินะ" ชิงหลงนำอสูรวัวคลั่งกับอสูรหมูลายจุดเขี้ยวไฟ ออกมาจากแหวนมิติ จากนั้นก็นำดาบขนาดใหญ่ที่อยู่ในแหวนมิติออกมา ก่อนจะฟัดอย่างแรงไปที่ท้องของอสูรวัวคลั่ง เพื่อนำเครื่องในออกให้หมด จากนั้นก็ทำการตัดเพื่อลอกหนังออกอีกที แล้วตัดหัว ขาทั้ง4ช่วงล่างทิ้ง แล้วก็ไปทำแบบเดียวกันกับอสูรหมูลายจุดเขี้ยวไฟ เมื่อเสร็จจากการชำแหละก็ใช้เวทย์น้ำ ล้างทำความสะอาดให้เรียบร้อย จากนั้นก็ตัดเป็นชิ้นขนาดกลางไม่ใหญ่มาก เพื่อจะได้ย่างได้สบาย ชิงหลงนำภาชนะขนาดใหญ่ออกมา ก่อนจะเอาชิ้นเนื้อที่สับมาใส่ลงไป แล้วนำเครื่องเทศต่างๆมาทำการปรุงรสให้อร่อยขึ้น จากนั้นก็นำเหล็กแหลมมาเสียบเข้าที่ชิ้นเนื้อที่ชิงหลงปรุงเสร็จแล้ว นำไปย่างที่กองไฟขนาดใหญ่ ที่ชิงหลงใช้เวทย์ลูกไฟวิญญาณเป็นกองเพลิง ในการย่างเนื้อในครั้งนี้ นอกจากจะใช้โจมตีได้แล้ว ยังสามารถนำมาเป็นไฟย่างเนื้อได้อีกด้วย ซึ่งมันง่ายที่จะย่างเนื้อจำนวนมาก ถ้าให้ก่อกองไฟธรรมดาคงไม่ทัน หลิงหลงน้อยจอมเขมือบแน่นอน "เอาล่ะ แค่รอให้สุกก็พอ" ตอนนี้ที่ลานหน้าบ้านของตระกูลชิงกลายเป็นลานย่างเนื้อขนาดใหญ่ไปแล้ว เพียงไปกี่ลมหายใจกลิ่นหอมของเนื้อ ก็โชยไปทั่ว หลิงหลงรีบขยายปีกแล้วบินมาหาชิงหลงทันที"หิว หิว น่าอร่อย เสียงเล็กใส" พูดอยู่ข้างๆหูของชิงหลง "รออีกนิดใกล้จะสุกแล้วล่ะ" หลิงหลงพยักหน้าขึ้นลงไปมา จ้องมองไปยังเหล่าชิ้นเนื้อไม่วางตา "นี่หลิงหลงเจ้าไปรอกับท่านแม่ของข้าก่อน เดี๋ยวสุกแล้วจะเอาไปให้เอง"เมื่อหลิงหลงได้ยินก็บินกลับไปหาแม่ของชิงหลงแต่ก็ยังจ้องมองชิ้นเนื้อไม่หยุด เมื่อ ชิ้นเนื้อสุก ชิงหลงก็หยิบออกมาจากตะแกรงเล็กขนาดใหญ่ ดึงเหล็กที่เสียบออกแล้วนำใส่ถาดไม้แล้วเดินนำไปให้ หลิงหลง ก่อนจะบอกว่า"มันยังร้อนอยู่รอให้เย็นก่อนนะ ถึงจะกินได้" หลิงหลงจ้องมองจนน้ำลายไหลย้อยออกจากปาก แต่ก็เชื่อฟังที่ชิงหลงพูดก็ได้แต่อดทน ชิงหลงเห็นก้อดสงสารไม่ได้แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง จู่ชิงหลงก็คิดขึ้นมาได้ว่า ตนใช้เวทย์ลมได้ จึงสร้างสายลมพัดชิ้นเนื้อร้อนๆให้เย็นลงอย่างรวดเร็ว "เอาล่ะ ท่านแม่ช่วยป้อนให้หลิงหลงที่นะ ขอรับ""ได้สิ เดี๋ยวแม่จะป้อน หลิงหลงเอง ลูกไปย่างเนื้อต่อเถอะ"ชิงหยูเยว่กับฉื่อชิงใช้มีดตัดชิ้นเนื้อให้พอดีคำ ก่อนจะป้อนให้หลิงหลงได้กิน เมื่อชิ้นเนื้อแสนอร่อย ถึงปากหลิงหลงก็รีบเคี้ยวรีบกลืน ก่อนจะพูดออกมาว่า "อร่อย ขออีก ขออีก" เรียกเสียงหัวเราะของทุกคนได้เป็นอย่างดี "คิกๆ คิกๆ ไม่ต้องรีบก็ได้หลิงหลง เดี๋ยวก็ติดคอหรอก"ผ่านไปนานตอนนี้เนื้อที่ย่างสุกแล้วกองท่วมหัวเลยก็ว่าได้ ชิงหลงเองก็ไม่เคยชิมเนื้อสัตว์อสูรซักครั้งว่ามันเป็นยังไง ในใจคิดอยากจะลองชิมดูซักครั้ง ยิ่งเป็นตอนที่น้ำมันหยดลงที่กองไฟกลิ่นหอมก็กระจายฟุ้งออกมาทันที จนชิงหลงแทบอดใจไม่ไหว จึงได้ใช้มีดตัดออกมาชิ้นพอดีคำจากนั้นก็นำเข้าปากไป ความชุ่มชื้นของเนื้อติดมันยามที่เคี้ยวลงไปน้ำที่อยู่ในเนื้อก็พุ่งออกมา ทำให้รสชาติออกมาอร่อยสุดยอด เทียบกับเนื้อสัตว์ทั่วไปไม่ได้เลย เนื้อสัตว์ทั่วไปมันจะร่วนนุ่มไม่หนุบหนับเมื่อเคี้ยว ผิดกับเนื้อสัตว์อสูรที่ทั้งนุ่มเหนียวนิดหน่อย เวลาเคี้ยวจะทำให้รู้เหมือนกำลังเคี้ยวเนื้อจริงๆถึงแม้ด้านนอกจะแข็งแกร่งแต่เนื้อด้านในจะเป็นกล้ามเนื้อสวยเป็นลอนมีไขมันผสมอยู่เล็กน้อย ซึ่งนับว่าเป็นเนื้อคุณภาพสูง แต่เพราะมันล่าลำบากทุกคนจึงไม่นิยมนำมากิน ส่วนมากจะนำไปเป็นส่วนผสมของเม็ดยาบางชนิด วัตถุดิบในการสร้างอาวุธ ชุดเกราะ อีกด้วยหลังจากที่ชิมไปหนึ่งคำ ชิงหลงก็หันไปหาแม่ของเขาก่อนจะเอ่ยออกมาว่า"ท่านแม่ข้าลองชิมเนื้อสัตว์อสูรดูแล้ว อร่อยสุดๆท่านไม่ชิมดูหน่อยหรอ ""หาา..นี่ลูกกินเนื้อสัตว์อสูรไปแล้วจริงๆรึ นี่มันอาหารของหลิงหลงไม่ใช่รึไง""เอ่อ..แค่ชิมไม่หมดหรอกท่านแม่ มีตั้งเยอะขนาดนี้หลิงหลงจะกินหมดรึเปล่าก็ไม่รู้ ฮ่าๆฮ่าๆ"หลังจากชิงหลงพูดเสร็จเขาก็ย่างเนื้อต่อ เมื่อน้ำมันหยดลงที่เปลวไฟครั้งใด มันจะระเบิดกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่ว จนตอนนี้ที่หน้าประตูได้มีชาวบ้านมายืนออกันเต็มไปหมด ชิงหลงก็พึ่งจะสังเกตุเห็นเหมือนกันจึงได้ถามไปว่า"พวกท่านมายืนออกันแบบนี้เพราะกลิ่นหอมมันโชยไปอย่างนั้นหรอ""ใช่แล้วคุณชาย ไม่ทราบว่าท่านกำลังย่างเนื้ออะไรอยู่อย่างนั้นหรอ หรือว่าคุณชายจะเปิดร้านอาหาร""เอ่อ..ไม่ใช่หรอก เนื้อที่ข้าย่างมันเป็นเนื้อสัตว์อสูร ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าำวกท่านเคยกินกันรึเปล่า""เนื้อสัตว์อสูรอย่างนั้นรึ พวกข้าไม่เคยกินหรอก อีกอย่างมันล่ายากทุกคนจึงนำไปเป็นวัตถุดิบกันหมด""อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" ชิงหลงเดินถือชิ้นเนื้อไปทางชาวบ้านที่มายืนออ อยู่ที่หน้าประตูก่อนจะใช้มีดตัดเป็นชิ้นพอดีคำ แล้วยื่นไปให้ชาวบ้านได้ชิม ตอนแรกก็ไม่มีใครกล้า แต่ก็มีคนอดใจไม่ไหวลองหยิบไปกินดู เมื่อนำเข้าปากและเคี้ยวน้ำที่อยู่ในเนื้อพุ่งออกมาทำให้เนื้อมีรสชาติกลมกล่อมทำให้แทบหยุดเคี้ยวไม่ได้เลย คนที่รอฟังคำตอบก็รออยู่นานจนต้องเอ่ยปากถามคนที่ลองคนแรกทันที"นี่..เจ้าจะไม่เอ่ยอะไรให้พวกข้าได้ยินเลยรึไง อย่าเอาแต่เงียบสิ ""เจ้าอยากรู้ก็ลองชิมดูเองสิ รับรองเจ้าก็จะเป็นแบบเดียวกับข้านี่ล่ะ"เมื่อได้ยินก็พากันหยิบกินคนละชิ้นก็พากันเคี้ยวจนไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมาอีกเลย ชิงหลงก็เดินกลับไปย่างเนื้อที่เหลือต่อ จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนออกมาจากชาวบ้านที่ได้ชิมกันแล้ว"คุณชายถ้าท่านเปิดร้านอย่าลืมบอกพวกข้าด้วยนะ ข้าจะไปกินให้ได้เลย ทั้งอร่อยและเหมือนว่า การบ่มเพาะพลังของข้าจะเพิ่มด้วยนิดหน่อยถึงมันจะไม่มากแต่ก็ถือว่าเยี่ยมสุดๆแล้ว""เอาไว้ข้าจะคิดดูอีกทีนะ บางทีข้าอาจจะเอาไปนำเสนอกับโรงเตี๊ยมใบหลิวก็ได้ พวกท่านรอฟังข่าวก็แล้วกัน""แน่นอนของอร่อยๆแบบนี้พวกข้าไม่พลาดแน่นอน ถ้าอย่างนั้นพวกข้าไปก่อนนะ"ชิงหลงยกมือขึ้นก่อนจะหันไปทางหลิงหลง รู้สึกว่าจะตัวโตขึ้นนิดหน่อย กำลังนั่งหยิบชิ้นเนื้อที่ตัดแบ่งไว้ให้ด้วยสองมือซ้ายทีขวาที จนชิงหลงเริ่มกังวลอะไรบางอย่าง เมื่อมองกองชิ้นเนื้อที่ลดลงอย่างรวดเร็วก็แทบทรุดทันทีก่อนจะเอ่ยคำแผ่วเบาออกมา "อย่าบอกนะว่า สองตัวถึงจะอิ่ม"ชิงหลงคิดว่าถ้าเขาไม่ล่าสัตว์อสูรมาทำอาหารให้ป่านนี้เขาคงถังแตกไปนานแล้ว "นี่มันโหดยิ่งกว่าตัวเขาซะอีก ถ้าเจ้าไม่สงสารสัตว์อสูรก็สงสารคนล่ามาทำให้เจ้ากินก็ได้นะ เฮ้อ..."ชิงหลงบ่นออกมาพึมพำ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆครึ่งชั่วยามผ่านไป ทุกอย่างก็จบลง กองชิ้นเนื้อของสัตว์อสูรสองตัวหายวับไปกับตา ส่วนหลิงหลงจอมเขมือบตัวน้อยก็หลับหลังจากที่กินอิ่มใบหน้ายามหลับมีความสุขสุดๆทำให้แม่ของเขากับฉื่อชิงพากันยิ้มเมื่อเห็นหลิงหลงหลับ แต่ใบหน้าของชิงหลงกับเหนื่อยล้าหมดเรี่ยวแรง "ถ้าเป็นแบบนี้ข้าได้ตายก่อนที่เจ้ามังกรน้อยนี่จะโตเต็มวัยแน่นอน เหอะๆ "ชิงหลงคิดในใจชิงหลงขอตัวไปพักผ่อนในห้องของเขาหลังจากที่สู้รบกับสงครามกระเพาะเหล็กมาทำให้พอล้มตัวนอนก็หลับเป็นตายทันที หลังจากนั้นก็ผ่านมา 3 วัน หลิงหลงก็ยังคงนอนหลับอยู่ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมา ทำให้ชิงหลงมีเวลาพักผ่อน ซึ่งวันนี้เป็นวันที่เขาต้องไปทำการขายยาเม็ดสีทองที่เหลืออยู่ที่ร้านค้า ซึ่งก็มีผู้คนจากหลายตระกูลมารอกันแล้ว ชิงหลง ท่านพ่อ ตงเสี่ยวกับฟงหมิง ก็มาถึงร้านค้าด้วยประตูวาปก่อนจะเดินออกมาเปิดร้านขึ้นจากนั้นชิงหลงก้เริ่มเตรียมการเล็กน้อย ก่อนจะเปิดการซื้อขายเม็ดยาสีทอง"ยินดีต้อนรับ ทุกท่านที่มาในวันนี้ ซึ่งจะมีการเปลี่ยนแปลงกฎตามความเหมาะสมก็ได้ แต่ก็ยังคงไว้ซึ่ง 1 ตระกูล 1เม็ดยา เพื่อเปิดโอกาสให้คนอื่นได้มีโอกาสซื้อได้ และวันนี้ข้ามีทางเลือกให้สำหรับตระกูลใดที่มีสมุนไพรมากพอ ข้าจะรับสกัดเม็ดยาให้แต่ก็ต้องจ่ายค่าสกัดเม็ดยาให้กับข้า อัตราคือ 10 เม็ด 5 หมื่นเหรียญทอง ทุกตระกูลสามารถนำมาให้ข้าสกัดให้ได้ เพียง1ครั้งใน1เดือน ตระกูลไหนที่ให้ข้าสกัดแล้ว ก็ให้รอเดือนถัดไป หวังว่าทุกท่านคงเข้าใจ""ถ้าชาวบ้านธรรมดาจะทำยังไงรึคุณชาย เงิน5หมื่นเหรียญพวกข้าคงไม่มีปัญญาหาได้""เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ถ้าเป็นชาวบ้านที่ต้องการยาเม็ดสีทอง ข้าจะให้หาสมุนไพรมาแลก 1เดือน 1เม็ด แต่ก็ขึ้นอยู่กับสมุนไพรด้วยนะ" "แบบนี้ก้ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสบ้าง""ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มกันเลย มียาเม็ดสีทอง 3 เม็ด 1เม็ด 5หมื่นเหรียญทอง เริ่มได้"เม็ดแรกตกเป็นของเจ้าเมืองหยวนไท่จื่อเม็ดที่สองตกเป็นของตระกูลจ้าว จ้าวหลินเหลียนเม็ดสุดท้ายเป็นของผู้อาวุโสเฉินหลังจากจบการซื้อขาย ท่านเจ้าเมืองก็เข้ามาพูดคุยกับชิงหลงเรื่องการสกัดเม็ดยาสีทองทันที"ท่านเจ้าเมืองมีเรื่องอะไรจะคุยกับผู้เยาว์อย่างนั้นรึ ขอรับ""อืม ก็เรื่องสกัดเม็ดยาที่เจ้าแนะทางเลือกใหม่นั่นไงล่ะ ข้ามีสมุนไพรอยู่พอสมควร อยากให้เจ้าสกัดเม็ดยาให้ เจ้าต้องใช้เวลากี่วัน""ถ้าท่านเจ้าเมืองนำสมุนไพรมาให้ผู้เยาว์วันนี้ พรุ่งนี้ท่านก็มารับได้ ตามจำนวนเม็ดที่สกัดได้""โอ้ เร็วขนาดนั้นเลยรึ ข้านึกว่าต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะเสร็จ""นั่นสำหรับคนอื่น คงเทียบกับผู้เยาว์ไม่ได้หรอก วิธีสกัดมันต่างกัน ว่าแต่ท่านนำสมุนไพรมาก็มอบให้ผู้เยาว์ได้แต่ถ้า พรุ่งนี้ก็ฝากตงเสี่ยว ฟงหมิง หรือท่านพ่อของผู้เยาว์มาก็ได้""ตกลงตามนี้ ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวลา"ชิงหลงยกมือขึ้นคารวะท่านเจ้าเมืองก่อนจะฝากที่เหลือไว้กับตงเสี่ยวกับฟงหมิง ก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน สร้างประตูวาปขึ้นมา แล้วเดินเข้าไป พอโผล่ออกมาที่ห้องโถงก็เห็นแผ่นหยกสื่อสารส่องสว่างขึ้นที่ข้างเอว ชิงหลงขมวดคิ้วทันที "นี่มันอะไรกันอีกล่ะที่นี่ ข้าพึ่งจะกลับมาจากสำนักเพลิงตะวันเองนะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นรึไงกัน"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 41 สองตัวอิ่ม

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 41 สองตัวอิ่ม

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้