เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

วันนี้เป็นวันหยุดเทียนเลยพาเสี่ยวหลงออกมารับอากาศภายนอกบ้างเทียนมาที่บ้านญี่ปุ่นมาหาลุงโยชิ ป้าจิต น้องจูน  พอเทียนมาถึง น้องจูนก็วิ่งเข้ามาหาทันที

“ พี่เทียน สวัสดีค่ะ”

“ สวัสดี พี่พาน้องชายมาเล่นกับน้องจูนด้วยวันนี้”  เทียนปล่อยให้เสี่ยวหลงที่สะพายขวดนมไปเล่นกับน้องจูนที่ตอนนี้ 5 ขวบแล้ว  น้องจูนได้จูงมือเสี่ยวหลงไปวิ่งเล่นที่สนามหญ้าหน้าบ้านมีเจ้าหมาจูจูวิ่งไล่ตามกันไปติดๆ ไม่นานทั้งสองคนกับหนึ่งหมาก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว เทียนต้องคอยดูเสี่ยวหลง กลัวจะใช้พลังรุนแรงเกินไป กลัวทำให้น้องจูนบาดเจ็บ  แต่ดูแล้วเสี่ยวหลงรู้จักควบคุมพลังตนเองไม่ใช้ความรุนแรงกับ น้องจูน กับ จูจูเท่าไร

“ เป็นอย่างไรบ้างป้าจิต อยู่ที่นี่สบายดีไหม”

“ สบายดีมากเลย พวกเราทั้งสองต้องขอบคุณ คุณชายน้อยที่ได้ช่วยพวกเราสองคนแม่ลูกไว้ ไม่เช่นนั้นป่านนี้พวกเราไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร”

“ มันเป็นชะตาลิขิต ให้พวกเราต้องมาเจอกัน ไม่ต้องคิดมาก แล้ว คาซูกับคุณหมอ

เป็นยังไงบ้าง ลุงโยชิ”

“ ก็ได้คุณชายน้อย พวกเราจึงได้อยู่พร้อมกันครอบครัว หากขาดคาซูไปพวกเราคงไม่มีความสุข”

“ พวกเราครอบครัวเดียวกัน มีอะไรทำให้กันได้ก็ช่วยกัน เอ๊ะ พวกนั้นใครกัน”

เทียนเห็นมีคนแต่งชุดนักศึกษาปีนกำแพงรั้วเข้ามากันหลายสิบคน โดยวิ่งเข้ามาในสนามหญ้าที่ เด็กกำลังวิ่งเล่นกันอยู่ และยังมีอีกหลายสิบคนถือมีดไม้ ไล่ตีกันเข้ามาในบริเวณบ้าน น้องจูนถูกคนวิ่งผ่านเฉี่ยวล้มลงไป  เสี่ยวหลงโมโหมาก

พุ่งเข้าใส่ชายที่เข้ามาชนน้องจูน จนกระเด็นล้มระเนระนาด แข้งขาหักไปส่วนที่เหลือ เสี่ยวหลงก็ทั้งต่อย ทั้งเตะ จนล้มเกลื่อนสนามหญ้าไปหมด

เทียนเข้ามาดูแลน้องจูนทันที เห็นว่าไม่เป็นไรเลยบอกให้วิ่งไปข้างในกลับไปหาป้าจิตทันที เทียนหันกลับมาอีกที คนที่บุกรุกเข้ามาล้วนสะบักสะบอม แข้งขาหัก

ไปเกือบสี่สิบคน นอนกองรวมกัน ไม่รู้ว่าเป็นสถาบันไหนแยกไม่ออก โดยมีเสี่ยวหลงขึ้นไปยืนทับคนที่นอนอยู่โดยชูมือ แล้วร้องบอกเทียนว่า

“ สู้ สู้ “  ลุงโยชิรีบเข้ามาบอกว่า

“ ผมแจ้งความแล้ว อีกไม่นานตำรวจคงมาครับ”

“ เสี่ยวหลงมานี่” เสี่ยวหลงพุ่งตัวมากอดคอเทียนอย่างเร็ว

แล้วเทียนก็เดินไปรักษาคนที่บาดเจ็บ แขนขาหักก่อนเป็นอันดับแรก นี่ยังดีนะที่เสี่ยวหลงไม่ใช้แรงไปมากกว่านี้มิเช่นนั้นเด็กพวกนี้ ได้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแน่

เทียนค่อย ๆ รักษาเด็ก ๆ ที่ตีกัน  จนหายเป็นปกติกันหมด ทุกคนเอ่ยขอบคุณเทียน  แต่ไม่กล้าเข้าใกล้เสี่ยวหลง ที่ยังคงวิ่งไปรอบ ๆ เด็กทั้งสี่สิบคน  สุดท้ายตำรวจพาทุกคนไปโรงพัก รอให้ผู้ปกครองมาเสียค่าปรับ เรื่องทะเลาะวิวาท เท่านั้น ส่วนเทียนไม่ได้เอาเรื่องอะไรพวกเขา  ก่อนกลับเทียนได้สร้างค่ายกลเอาไว้ไม่ให้ใครบุกเข้ามาอีก ถ้าไม่ใช่คนในบ้าน  เทียนพาเสี่ยวหลงที่หลับเข้าไปนอนในเจดีย์  แล้วออกมาเพื่อพาคนทั้งเจ็ดไปเมืองป๋อทาเยีย เพื่อจัดการกับคนที่เหลืออีกสามคน

บนเรือเหาะ เทียนให้เจนนี่รายงานเป้าหมายสามคนนี้ให้ฟัง

นายพลซามา ชนเผ่าซอมเบีย เคยสั่งฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวซอมเบียมากว่าล้านคน

ตอนนี้เป็นอาชญากรสงคราม หนีมากบดานที่เมืองไทย เปินสถานบันเทิง  มีผู้คุ้มกัน อยู่ 200 คน

จอนโฟ  เป็นผู้นำลัทธิ มูเรียวมะ เคยหลอกให้สมาชิกกินยาพิษเพื่อไปเกิดในโลก

ใหม่ในฝัน ก่อนตายให้นำสมบัติมอบให้ลัทธิทั้งหมด ตอนนี้หนีมาเป็นหลวงพ่อที่โบสถ์คริสต์ ใช้ชื่อใหม่ว่า หลวงพ่อเจมส์ มีผู้คุ้มกันเพียงคนเดียว เป็นนินจาดำไม่มีชื่อ

สมิทธ เป็นนักฆ่า ที่สังหารคนมามากกว่าหมื่นคน ล่าสุดมันกราดยิงคนในสนามฟุตบอลตูริน คนตายไปหลายพันคนทุกวันนี้มันเปลี่ยนชื่อเป็นลุงตัน เปิดร้านกาแฟเป็นอาชีพเสริม และรับจ้างฆ่าทั่วไป ทำงานคนเดียวไม่มีลูกน้อง”

เรือเหาะมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง มีกองกำลังเฝ้าเกาะแห่งนี้กว่า สองร้อยคน มีสถานบันเทิงบนเกาะแห่งนี้มากมาย เทียนเห็นเป้าหมายที่บ้านริมทะเล มีคนคุ้มกันกว่าสองร้อยคน

“ เจนนี่ตรวจสอบเป้าหมาย”

“ ยืนยันถูกต้อง นายพลซามาอย่างแน่นอน”  เจนนี่กล่าวยืนยันกับทุกคน

มีคนอยู่บ้านหลังนี้ 20 คนพวกคุณจัดการให้หมด ส่วนลูกน้อง สองร้อยกว่าคนผมจะจัดการเอง   เทียนสังการทุกคนพุ่งโจมตีพร้อมกันทันที คนสองร้อยกว่าคนถูกเข็มเหมันต์สังหารสิ้นภายในพริบตา แต่ว่า ทั้งเจ็ดคน ที่ส่งเข้าไปกลับไม่สำเร็จ ถูก

พลังบางอย่างกระแทกออกมา  พบมนุษย์กลายพันธุ์ร่างยักษ์มีแขนสี่แขนโผล่ออกมา กระสุนปืน อาวุธปกติทำอะไรมันไม่ได้ เทียนพุ่งร่างเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

ฉัวะ  คอมนุษย์กลายพันธุ์ คอขาดกระเด็น  แล้วเทียนก็ตัดหัวของนายพลซามาทันที ฉัวะ  เสร็จแล้วโยนหัวให้จอนนี่ แล้วบอกให้ทุกครีบขึ้นเรือไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนคิดไม่ถึงว่าเทียนจะมีเรื่องให้ประหลาดใจได้อีกครั้ง  

“ ทำไมมันมีมนุษย์กลายพันธุ์โผล่มาจากพวกมัน มีใครรู้บ้าง” เทียนสงสัย

ทุกคนหันมามองหน้ากันเหมือนกับว่าสงสัยอะไรบางอย่าง

“ พวกทีมเก็บกวาด”  ทั้งหมดเอ่ยมาพร้อมกัน

“ พวกเราคิดว่า ทีมเก็บกวาด บางคนถูกซื้อตัวไปแล้ว” อลิซรีบบอกเทียน

“ องค์กรชั่วช้าพวกนี้ไว้ใจไม่ได้จริง ๆ ไม่รู้พวกมันไปร่วมมือกับพวกวายร้ายอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้”  เทียนเตือนทุกคนให้ระวังเอาไว้

แล้วเรือเหาะก็มาถึงโบสถ์แห่งหนึ่ง

หลังจากเจนนี่ยืนยันตัวตนเรียบร้อย ก็พบว่าภายในโบสถ์มีคนสองคนเท่านั้น

ทั้งเจ็ดคนลงไปล้อมโบสถ์เอาไว้ โดยที่พิกัดบอกตำแหน่ง คนหนึ่งกำลังยืนตรงกลางโบสถ์ อีกคนหนึ่งยืนอยู่ด้านข้าง พอทั้งเจ็ดคนบุกเข้าไป กลับมี คนมาเพิ่มอีกสิบคน ทำให้ทั้งเจ็ดคนโดนล้อมเอาไว้ ที่แท้พวกมันคือนินจาดำนี่เอง ไม่รู้มันทำได้ยังไงทำให้ จีพีเอส ไม่สามารถจับพิกัดมันได้  

ขณะที่จะจู่โจมคนทั้งเจ็ด คอของนินจาทั้งสิบคนก็หลุดออกมาทุกคน  ที่แท้เทียนรู้อยู่ก่อนแล้วนี่เองว่าพวกมันรออยู่เป็นสิบคน

จากนั้นหัวของจอนโฟ กับ หัวหน้านินจาดำก็ถูกเทียนตัดออกไปในพริบตาเช่นกันทั้งหมดออกจากสถานที่แห่งนี้ทันที

ทั้งหมดมายืนอยู่หน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เทียนเห็นชายคนหนึ่งกำลังชงกาแฟให้ลูกค้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“ ยืนยันตัวตนถูกต้อง” เจนนี่เอ่ยบอกกับทุกคน  แฮริสยิงปืนเก็บเสียงเข้าใส่ทันที

ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ลูกค้าในร้านต่างหลบใต้โต๊ะทันที สมิทธ ยังยืนเฉย เพราะมีกระจกกันกระสุนมาขวางกั้น ทำให้ยิงไม่เข้า สมิตธ หยิบปืนกลหมุน รุ่น M134 เอามาตั้งบนโต๊ะกาแฟ แล้วสาดกระสุนใส่ทีมของอลิซ ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ทุกคนหนีกระเจิงไปจนหมด

ไม่คิดว่าสมิตธ จะเก็บ อาวุธปืนกลหนักเอาไว้กับตัวแบบนี้  เทียนขว้างทวนกลีบดอกบัวพุ่งเข้าสวนอาวุธปืนกลหนักเข้าไปทะลุกระจกกันกระสุน พุ่งเข้าปักกลางอกสมิตธ แน่นิ่ง หมดฤทธิ์ทันที  

เทียนเข้าไปดึงทวนออกมา แต่ นายสมิตธกลับลืมตาขึ้นมา จับทวนกลีบดอกบัวของเทียนเอาไว้ เทียนหมุน ทวน กลีบดอกบัวพุ่งเข้าเจาะร่าง สมิตธ กระเด็นทะลุห้องกาแฟไปไกล  มันยังลุกขึ้นมายืนได้อีก หน้าอกของสมิตธมีประกายไฟแปล๊บๆ เทียนเพ่งมองไปอีกครั้งพบว่า มันเปลี่ยนร่างเป็นหุ่นยนต์ไปเกือบหมดแล้วเหลือแต่ศรีษะกับหัวใจเท่านั้น ที่ยังเป็นมนุษย์  หุ่นยนต์สมิตธเปิดไหล่ออกมาทั้งสองข้าง มีขีปนาวุธขนาดเล็ก สองลูก ยิงเข้าใส่เทียน ทันที เทียนยิงระเบิด

ออกจากทวนสวนเข้าไป พุ่งเข้าศรีษะสมิตธเข้าอย่างจัง ระเบิดกระจายไปทั่วส่วนขีปนาวุธยิงโดนม่านพลังเซียน ระเบิดสนั่นหวั่นไหว ไม่สามารถทำอะไรเทียนได้ ร้านกาแฟ ราบเป็นหน้ากลอง โชคดีลูกค้าหนีออกไปหมดแล้วไม่เช่นนั้น ได้ตายกันเกลื่อนแน่

“ พวกเรากลับกันเถอะ”  เทียนเอ่ยจบ ก็พาทุกคนนั่งเรือเหาะกลับโกดังทันที

โดยแต่ละคนก็นั่งบนเรือด้วยความเหน็ดเหนื่อย จบภารกิจล่าอาชญากรกันเสียที

เช้าเทียนไปเรียกอลิซ แต่อลิซวันนี้ขอพักไม่ไปโรงเรียน คงจะเหนื่อยจากเมื่อวาน

เทียนไปถึงโรงเรียน ก็พบว่าไต้อี มายืนรอเทียนอยู่ที่โรงอาหารพร้อมกับเพื่อนอีกสองคนที่ยืนอยู่ห่างๆ

“ มีอะไรหรือเปล่า” เทียนเอ่ยทักทายก่อน

“ ขอบคุณนะที่ช่วยพวกเราไว้” ไต้อีเข้ามาเอ่ยขอบคุณนั่นเอง

“ ไม่เป็นไร”

“ ต้องขอโทษที่เข้าใจนายผิดในครั้งแรก”

“ เข้าใจก็ดีแล้ว”

“ ฉันไม่คิดว่าที่นายเล่าให้ฟัง จะเป็นความจริง ฉันมีคำถามมากมายที่ถามใครไม่ได้ ฉันหวังว่านายจะช่วยตอบคำถามของฉันได้”

“ อะไรหรือ”

ไต้อีไม่ตอบจับมือเทียนไปคุยในที่เงียบๆ กลัวว่าจะมีใครได้ยิน

“ ทุกคืนฉันฝันประหลาด ฝันว่าฉันมีพลังเวทย์มนตร์ หายตัวได้ สั่งของให้เคลื่อนไหวได้ นี่ฉันเป็นแม่มดจริงๆ หรือนี่ ทำไมฉันไม่สามารถควบคุมพลังได้เลย” ไต้อีเอ่ยเสียงเครียด  เทียนมองเข้าไปในร่างของ ไต้อีก็พบว่า ไต้อีมีพ่อกับแม่ เป็นกุ่ยเซียน เกิดมาจึงมีพลังเซียนมาแต่กำเนิด พอถูกส่งตัวมาที่เมืองมนุษย์ คงไม่มีใครสอนให้ควบคุมพลัง จึงเป็นเช่นนี้

“ ไต้อี ที่นี่คือแดนมนุษย์ ไม่ใช่ที่ที่อยู่ของเธอ คนที่นี่อายุขัยแค่ 100 ปีแต่เธอต้องมีอย่างน้อย ห้าร้อยปีขึ้นไป พวกเขาต้องแก่ แล้วเสียชีวิต เธอจะต้องสูญเสียคนที่รักไป เธอต้องกลับแดนเซียน ชีวิตของเธอเหมาะที่นั่นมากกว่า ฉันจะพาเข้าโรงเรียนเซียน ถ้าเธอคิดได้ฉันจะพาไป ตอนนี้ฉันจะสอนเธอเดินพลัง ควบคุมพลังเซียน”  เทียนเอ่ยจบ ก็สอนความรู้พื้นฐานการควบคุมพลังเซียนให้กับ ไต้อี ไม่นานไต้อีก็รูวิธีควบคุมพลัง

“ เธอมีพื้นฐานเวทย์มนตร์เนื่องจากสายเลือด ฉันสามารถหาคัมภีร์เวทย์ให้เธอศึกษาได้ ถ้าเธอสนใจ”

“ ฉันสนใจ”  ไต้อีตอบทันที

“ เธอฝึกควบคุมพลังเซียนให้ได้ก่อนอีกสองสัปดาห์ฉันจะถ่ายทอดวิชาเวทย์มนตร์ให้เธอเอง”  ไต้อียินดียิ่งนักเข้ามาหอมแก้มเทียนขอบคุณ แล้วเดินจากไป  เพื่อนๆเทียนเดินมาเห็นเหตุการณ์พอดี

“ โอ้โห ลูกพี่บอกว่าไม่ใส่ใจ นี่ผ่านไปสองวัน ก็ทำให้สาวๆมาหอมแก้มได้แล้ว”

แจ็คเอ่ยออกมาเป็นคนแรก

“ นี่ ตกลงนายเป็นแฟนกับไดอาน่าแล้วหรือ”  วาวา เข้ามาถามอย่างตื่นเต้น ทุกคนต่างมองหน้าเทียนเพื่อรอคำตอบ

“ แค่เพื่อนเท่านั้น”   เทียนเอ่ยแค่นั้น เพื่อนได้แต่โห่เทียนที่ไม่ยอมพูดความจริงทั้งๆ ที่มีการหอมแก้มกันชัดๆ  เทียนกำลังถูกเพื่อนๆ ตั้งคำถามมากมาย ในขณะนั้นศิษย์พี่จงขุย ก็ติดต่อผ่านหยกสื่อสารให้เทียนกลับแดนสนธยาโดยด่วน

เทียนจึงหลับตาแล้วทิ้งร่างแปลงเอาไว้ แล้วรีบกลับดินแดนสนธยาทันที

พอมาถึง ทุกคนก็แต่งตัวใส่ชุดเกราะกันเต็มยศ โดยเฉพาะกลุ่มห้าเซียนน้อย รู้สึกแต่งกายจัดเต็มกว่าใคร

“ ศิษย์พี่กำลังจะไปรบกับใครกัน”

“ พวกเผ่าภูตอสูร พวกเราสืบรู้ที่อยู่แน่ชัดแล้ว หากช้าไปจักรพรรดิภูตฟื้นคืนชีพขึ้นมา  พวกเราสู้มันไม่ได้แน่”  ศิษย์พี่จงขุยคงยังไม่รู้ว่า จักพรรดิภูตนั้นฟื้นคืนชีพแล้ว แต่ว่ายังไม่แข็งแรงเท่าไร

“ ศิษย์พี่ ข้าสืบรู้มาว่าจักรพรรดิภูตฟื้นคืนชีพแล้ว แต่ว่ายังไม่สมบูรณ์เท่าไร”

“ ถ้าเช่นนั้นพวกเราต้องรีบไปแล้ว ข้าได้เชิญอีกสิบหกชนเผ่าไปร่วมปราบพวกมันในครั้งนี้ด้วย พวกเราไปกันได้”   ศิษย์พี่จงขุยพาทุกคนขึ้นเรือเหาะ ไปสถานที่ซ่อนตัวของพวกมัน คือ ที่ป่าภูตพราย ใต้เหวลึก ซึ่งมันไม่ตรงกับที่เทียนสืบวิญญาณของคนที่เทียนฆ่าตายไปที่โลกมนษย์ เพราะที่หลบซ่อนของเผ่าภูตพราย อยู่บนเขามีมิติหลบซ่อนเอาไว้  ไม่ใช่ใต้เหวลึกสักหน่อย

“ ศิษย์พี่ใต้เหวลึกนั้นน่าจะเป็นกับดัก ที่หลบซ่อนของพวกเผ่าภูตพรายน่าจะอยู่บนยอดเขามีมิติหลยซ่อนเอาไว้ พวกมันน่าจะวางกับดักพวกเรามากกว่า”  พอเทียนเอ่ยแบบนี้ออกไป จงขุยก็เริ่มเอะใจขึ้นมาทันที

“ ใช่แล้ว ข้านี่ลืมไปได้ยังไงนะ พวกเผ่าภูตที่ไหนเลยมันจะถูกพวกสิบหกชนเผ่าจับได้ง่ายขนาดนี้ พวกสิบหกชนเผ่าลงไปในเหวลึกแล้ว น่ากลัวจะติดกับดัก พวกมันจริง ๆ พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ ข้ากับอาเทียนจะลงไปช่วยคนทั้ง สิบหกชนเผ่าก่อน

แล้วจะรีบขึ้นมา”  ศิษย์พี่จงขุยจับเทียนแล้วหายวับไปที่ใต้เหวลึกทันที  

ตุบ ทั้งสองคนลงมาถึงก็พบว่า สิบหกชนเผ่ากำลังต่อสู้กับ แมงป่องยักษ์ กับตะขาบยักษ์จำนวนมา คนของสิบหกชนเผ่า ล้มตาไปกว่าครึ่งแล้ว เทียนมองหาตัวแม่ของมัน  หากฆ่าตัวแม่ได้ ตัวเล็กก็จะหนีหายไปเอง  เทียนมองหาอยู่รอบๆ ในที่สุดก็เจอเจ้าแมงป่องยักษ์

“ ศิษย์พี่ หาตัวแม่ของตะขาบแล้วฆ่ามันใหได้ ลูกๆ มันก็จะหนีหายไปเอง ส่วนข้าจะไปจัดการกับตัวแม่ของแมงป่องยักษ์เอง”  เทียนตะโกนเสร็จก็พุ่งร่างเป็นเปลวเพลิงฟีนิกซ์ พุ่งเข้าใส่ฝูงแมงป่องที่มารวมตัวอย่างมากมาย เทียนพุ่งใส่ตัวแม่ทันทีที่เห็น โครม แมงป่องตัวแม่ มันใช้เปลือกที่หนาของมัน ปะทะกับร่างเพลิงของเทียนได้โดยที่มันไม่เป็นอะไรเลย

“ เซียนอสูรระดับจักรพรรดิอีกแล้วหรือนี่ ดีละข้าจะเอาเปลือกแข็งของเจ้าไปทำเสื้อเกราะให้เสี่ยวหลงได้ใส่เล่น”  เทียนเอ่ยจบก็ปล่อยฝ่ามือยูไลปราบมารกระแทกใส่แมงป่องเซียนไปหลายฝ่ามือ  ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ   ร่างของแมงป่องถูกกระแทกแบนติดดิน พลังวิญญาณเซียนในร่างพยายาม ทำการฟื้นฟูกลับมาใหม่อีกครั้ง เทียนปล่อยแสงแห่งพุทธะเข้าซ้ำไปอีก  พลังวิญญาณเซียนของมันเหมือนถูกไฟลุกไหม้ ค่อยหายไปในอากาศ เทียนเข้าไปดูสภาพแมงป่องใกล้ๆ เปลือกมันแข็งมาก ถึงแม้ถูกพลังฝ่ามือยูไลอัดเข้าไป ทำให้

เปลือกแทนที่จะแตกกระจาย กลับยังไม่แตก แค่แบนราบไปเท่านั้น เทียนรู้สึกมันแข็งแรงดี จึงเก็บซากมันเตรียมทำเสื้อเกราะให้เสี่ยวหลงไว้ใส่เล่น...