ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        กระทั่งหลายวันต่อมา ทัณฑ์สวรรค์จึงค่อยๆสลายไป

        ในความว่างเปล่าคราบไหมตัวหนึ่งลอยอยู่ในอากาศ สีนั้นดำนิลกาฬ มองจากที่ไกลๆยังได้กลิ่นเหม็นไหม้โชยมา

        คราบไหมนี้ผ่านการชำระล้างจากสายฟ้าอันร้ายกาจมานับครั้งไม่ถ้วน

        หากมิใช่เพราะยังมีพลังเทพไหลเวียนอยู่ในนั้นผู้คนส่วนใหญ่คงคิดว่าผีเสื้อไหมเทพดับสูญไปภายใต้อสนีบาตแห่งสวรรค์แล้ว

        มินานนักพลังชีวิตอันแข็งแกร่งได้แผ่ซ่านไปทั่วท้องฟ้าและผืนดินสิ่งมีชีวิตสีทองอร่ามที่เปล่งประกายแสงเทพก็บินออกมาจากคราบไหมนั้นช้าๆ

        ผีเสื้อไหมเทพสำเร็จการแปลงร่างครั้งที่หกพลังปราณแข็งแกร่งขึ้น คลื่นพลังที่ปล่อยออกมาก็ไม่ด้อยไปกว่าระดับเซียน

        "ขอบคุณคุณชายน้อยที่คุ้มกันข้า"

        ผีเสื้อไหมเทพบินกลับมาบนบ่าของมู่เวิ่นเซียนด้วยความเบิกบานใจ

        "ไม่ต้องเกรงใจ"

        "เรื่องเล็กน้อย"

        "เจ้ากิเลนผีเสื้อไหมเทพบรรลุเป็นเซียนแล้ว เจ้าก็ต้องพยายามด้วย!"

        มู่เวิ่นเซียนยกยิ้มบางๆ ที่มุมปากมองไปยังกิเลนบรรพกาลพร้อมกับกล่าวเตือน

        "ขอรับ คุณชายน้อย"

        กิเลนบรรพกาลก้มหัวลงต่ำพลางกล่าวออกมาด้วยความเบื่อหน่าย

        "เอาละ พวกเราไปกันเถิด"

        กล่าวจบ มู่เวิ่นเซียนก็กระโดดขึ้นหลังกิเลนแล้วพุ่งทะยานไปยังเมืองพิทักษ์ที่ประจำการอยู่ ณ ดวงดาวโบราณนี้

        ……

        หลายวันต่อมา

        มู่เวิ่นเซียนก็เดินทางมาถึงดาวที่สิบหกผ่านค่ายกลมิติในเมืองพิทักษ์!

        แสงจันทร์สาดส่อง รัศมีดาราดั่งสายนทีธารดาราเงินขาวแขวนอยู่บนนภาขับให้เมืองโบราณทั้งเมืองนี้ดูยิ่งใหญ่พิศวงราวกับดินแดนแห่งเทพ

        ดาวเคราะห์โบราณนี้มีนามว่าดาราโบราณจันทราเงิน

        ที่นี่มีสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์จำนวนมากอาศัยอยู่

        บนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ได้ยินเสียงคำรามของอสูรร้าย ได้เห็นเทพปักษาโผบิน เห็นผู้มีกายดั่งภูผาหรือไม่ก็มีขนปีกปกคลุม แต่ละตัวต่างก็ครองความเป็นใหญ่เป็นสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์จากยุคบรรพกาล

        เป็นดาวที่แผ่กลิ่นอายแห่งความผันผวนและหนักแน่นราวกับจะดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์

        ภายในเมืองของดาวแห่งนี้เต็มไปด้วยคลื่นพลังชีวิตแข็งแกร่งของคนรุ่นเยาว์ที่แผ่ออกมาแผ่วเบา

        อย่างน้อยก็มีถึงหลายสิบคน และล้วนเป็นยอดคนซึ่งมีพลังบ่มเพาะที่ไม่ด้อยไปกว่าระดับเซียน

        มู่เวิ่นเซียนเก็บคลื่นพลังจิตกลับคืนมาแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

        เส้นทางจักรดาราโบราณหากกล่าวถึงความเร็วในการมาถึงดาวที่สิบหก คงไม่มีผู้ใดเร็วกว่าเขา

        แม้ว่าผีเสื้อไหมเทพจะเสียเวลาไปหลายวันในการทะลวงระดับแต่ก็ไม่น่าจะมีเซียนหนุ่มมากหน้าหลายตามากมายเช่นนี้

        ยิ่งไปกว่านั้นคลื่นพลังหลายสายนั้นแปลกประหลาดมาก เหมือนไม่เคยสัมผัสมาก่อน

        ดังนั้น คำอธิบายเดียวก็คือผู้พิทักษ์ที่ประจำการอยู่ที่นี่ได้ทำการเปิดเส้นทางเพื่อปล่อยให้อัจฉริยะจากเผ่าพันธุ์อื่นเข้ามา ณ ที่แห่งนี้

        "ฮึท่านผู้พิทักษ์ก็ใจกว้างเหลือเกิน"

        "ถึงกับไม่เคารพกฎที่จักรพรรดิมนุษย์เคยทิ้งไว้"

        มู่เวิ่นเซียนแค่นเสียงเย็นชาไม่ต้องการที่จะใส่ใจมากนัก

        จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าออกจากเมืองโบราณปล่อยพลังจิตสัมผัสอันแข็งแกร่ง ตรวจตราดินแดนของดาราจันทราเงิน

        และขณะนั้นเองเสียงคำรามยาวดังขึ้นสะเทือนสิบทิศ หมู่เมฆต่างเคลื่อนคล้อยภูผาโบราณและทิวเขาก็ถูกทำลายจนพังพินาศ อสูรร้ายมากมายร้องโหยหวนหนีตายกันอลหม่าน

        ร่างหนึ่งแหวกห้วงอากาศปรากฏขึ้นเหนือเมืองพิทักษ์

        ร่างสีม่วงนั้นกำยำ แข็งแรงทรงพลังกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ โลหิตลมปราณท่วมท้น และเปล่งประกายแสงของโลหะ

        ทุกที่ที่เขาผ่านไป ความว่างเปล่าบิดเบี้ยวต้นไม้โบราณแตกเป็นผุยผง โลกปั่นป่วนราวกับเทพโบราณลงมาจุติเขาเคลื่อนร่างมาขวางอยู่เบื้องหน้ามู่เวิ่นเซียน

        "ราชันย์ผู้พิชิตมาแล้ว!"

        ในเมืองพิทักษ์เหล่ายอดอัจฉริยะหนุ่มส่งเสียงอุทาน

        คลื่นพลังอันบ้าคลั่งเช่นนี้ง่ายต่อการแยกแยะยิ่งนัก

        นั่นคือทายาทของสายเลือดทรราชสวรรค์ราชันย์ผู้พิชิต!

        ได้ชื่อว่าไร้ผู้ต่อต้านในหมู่คนหนุ่มชื่อนี้ย่อมสร้างความเกรงขามไปทั่วจักรวาล

        "เจ้าคือทายาทของสายเลือดกายาศักดิ์สิทธิ์?"

        "อ้างตนว่าเป็นผู้ครอบครองกายที่แข็งแกร่งที่สุดในอดีตจวบจนปัจจุบัน"

        เสียงอันน่าเกรงขามถูกส่งมาพร้อมแรงกดดัน

        ภายในนั้นมีพลังวิถีแผ่ซ่านสะเทือนความว่างเปล่าให้ฉีกขาดมีอำนาจครอบงำมหาศาลราวกับทุกคนต้องสยบยอมอยู่ใต้บาทา

        มู่เวิ่นเซียนขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับคนผู้นี้

        โลหิตสีทองในร่างกายของเขาสูบฉีดทันใดนั้นคลื่นแห่งเจตจำนงต่อสู้ไร้ผู้ใดเทียบเคียงก็แผ่ออกมาโดยมิอาจควบคุมได้คล้ายได้พานพบศัตรูแห่งโชคชะตา

        เมื่อมีสิ่งนั้นปรากฏฐานะของผู้มาเยือนย่อมมิอาจกล่าวเป็นอื่นได้

        ทรราชสวรรค์!

        ศัตรูแห่งโชคชะตาของสายเลือดกายาศักดิ์สิทธิ์!

        การช่วงชิงแห่งโชคชะตาของทั้งสองนั้นเริ่มมาตั้งแต่กาลก่อนแล้ว

        พวกเขารับรู้ถึงกันได้ เมื่อเจอกันสมรภูมิเดือดย่อมอุบัติอย่างเลี่ยงไม่ได้

        "ทายาทแห่งกายาศักดิ์สิทธิ์หาใช่ข้าไม่"

        "แต่ข้าคือกายาที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล"

        สีหน้ามู่เวิ่นเซียนสงบกล่าวออกมาอย่างใจเย็น

        หากกล่าวถึงเพียงสายเลือดกายาศักดิ์สิทธิ์เขากับบิดาของเขามีร่างกายเช่นนี้ แต่กลับมิได้รับการสืบทอดใดๆจากกายาศักดิ์สิทธิ์

        นับว่ามิใช่ทายาทแห่งสายนั้น

        ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีกายวิถีแต่กำเนิดและกายาโกลาหลที่เกิดมาพร้อมกัน

        กายาศักดิ์สิทธิ์เป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น

        "ฮึ อายุยังน้อย ปากคอกลับกล้าแข็ง"

        "กล้าเรียกตนเองว่าแข็งแกร่งที่สุดต่อหน้าทรราชสวรรค์เช่นข้ารู้หรือไม่ว่าร่างกายนั้นได้กำหนดให้เจ้าต้องเจอเคราะห์กรรมและนองเลือดบนเส้นทางจักรพรรดิ!"

        ทรราชสวรรค์มีนัยน์ตาและเรือนผมสีม่วงราวกับภูเขาปีศาจตั้งตระหง่านอยู่ต่อปากต่อคำ

        "เจ้าคิดว่าตนเป็นใครทรราชก็เป็นแค่ทรราชเท่านั้น มิอาจนับเป็นสิ่งใด"

        มู่เวิ่นเซียนตอบกลับอย่างเย็นชาก่อนปล่อยคลื่นพลังไร้ขีดจำกัดปกคลุมฟ้าข้ามกาลมิติ

        "..."

        "เป็นเพียงทรราชเท่านั้นมิอาจนับเป็นสิ่งใด"

        "เด็กหนุ่มผู้นี้เป็นใครถึงกล้าพูดกับข้าด้วยถ้อยคำเช่นนั้น"

        ในเมืองพิทักษ์เหล่ายอดอัจฉริยะหนุ่มหลายสิบคนมีสีหน้าเปลี่ยนไป

        ต้องรู้ว่าทายาทของสายเลือดทรราชสวรรค์เป็นยอดอัจฉริยะรุ่นเยาว์

        ราวกับดาวหางที่อุบัติขึ้นได้รับการถ่ายทอดมาจากบรรพชนทรราชสวรรค์ ณ ดาวทรราช ซึ่งไม่เคยแพ้ให้ใครเลย!

        วันนี้กลับถูกเด็กหนุ่มเหยียดหยามเช่นนี้คงหนีการนองเลือดไปไม่ได้เสียแล้ว

        "ข้าเคยได้ยินมาว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ก็ไม่ใช่คนธรรมดา!"

        "เขามีนามว่ามู่เวิ่นเซียน ถือกำเนิดณ ดาราจั้งตี้ ได้รับกล่าวขานจากผู้คนมากมายว่า เป็นผู้ครองกายที่แข็งแกร่งที่สุด!"

        "วิถีศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหลแต่กำเนิด!"

        "เมื่อแรกเกิดก็มีพลังบ่มเพาะในระดับกึ่งเซียนดูดกลืนพลังแห่งฟ้าดินของแผ่นดินนับล้านลี้!!"

        "ทั้งยังควบรวมพลังวิถีนับหมื่นสายเป็นยอดคนไร้เทียมทานที่กำหนดไว้แล้วว่าจะบรรลุวิถี!"

        สีหน้าเคร่งขรึมของคนผู้หนึ่งกล่าวออกมา

        "อะไรนะ!?"

        "ยุคสมัยนี้กลับมีบุคคลเช่นนี้ถือกำเนิด?"

        ยอดอัจฉริยะหนุ่มจำนวนไม่น้อยมีสีหน้าเปลี่ยนไปสายตาต่างพุ่งไปยังเด็กหนุ่ม

        มู่เวิ่นเซียนส่งกระแสจิตไปยังผีเสื้อไหมเทพและกิเลนสั่งให้พวกมันถอยไป

        "พวกเจ้าสายเลือดทรราชสวรรค์นับหมื่นยุคสมัยก็มิเคยมีผู้บรรลุวิถี"

        "ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็มิอาจหยุดอยู่เพียงระดับใกล้จักรพรรดิขั้นที่เก้าเท่านั้น"

        "ยุคเทพถูกจำกัดด้วยเทพสวรรค์ยุคโบราณถูกจำกัดด้วยจักรพรรดิโบราณ ยุคบรรพกาลถูกจำกัดด้วยจักรพรรดิบรรพกาล!"

        "ทรราชที่ยิ่งใหญ่แต่ละยุคสมัยล้วนแต่เป็นผู้ที่ล้มเหลว!"

        "ไม่เคยออกมาต่อต้านความมืดมิดไม่เคยช่วยเหลือมนุษย์ใดๆ"

        "เช่นที่ข้าบอก ทรราชก็คือทรราชมิอาจนับเป็นสิ่งใด!"

        มู่เวิ่นเซียนยืนเอามือไขว้หลังแล้วกล่าวออกมาด้วยลมหายใจสงบ

        คำกล่าวปรามาสดังก้องไปทั่วผืนดินจันทราเงิน!