ซูเฉินเริ่มถอยร่น เมื่อเห็นศาจตนนี้พุ่งเข้ามา"นายน้อย!!"หยานเออร์เห็นท่าไม่ดีเธอรีบปลดปล่อย*ความมืดมิดนิรันดร์*ออกไปเพื่อหยุดปีศาจไม่ให้เข้าใกล้ซูเฉิน ระยะห่างของเธอกับซูเฉินนั้นห่างกันเกือบ60เมตร การที่เธอจะเคลื่อนที่ไปถึงซูเฉินก่อนที่ปีศาจจะไปถึงเขานั้นเป็นไปไม่ได้ มีเพียง*ความมืดมิดนิรันดร์*หรือ*ประกาสิทธิ์แห่งแสง*เท่านั้นที่จะสามารถยังปีศาจตนนี้ได้ชั่วคราว นางเลือกไม่ใช้*ประกาสิทธิ์แห่งแสง*เพราะเวลาในการปลดปล่อยนั้นนานกว่า*ความมืดมิดนิรันดร์*ถึงสองวินาที นางแค่ต้องการหยุดปีศาจชั่วครู่เท่านั้น ไม่จำเป็นต้องใช้*ประกาสิทธิ์แห่งแสง*ปีศาจเห็นว่าหยานเออร์ปลดปล่อย*ความมืดมิดนิรันดร์*ออกมามันจึงตัดสินใจหันนกลับและปลดปล่อย*เพลิงปีศาจ*2ลูกพร้อมกันเพื่อหยุดหยั้งจากนั้นมัันก็หันมาจัดการกับซูเฉินต่อ ซูเฉินที่เห็นดังนั้นเขาทำได้เพียงถอยร่นและปลดปล่อย*วังวน*ออกมาปีศาจเห็นเช่นนั้นมันได้แต่ยิ้มเยาะในใจและทำลาย*วังวน*ของซูเฉินทันที 'ฮ่าๆๆๆตอนนี้ข้าไม่จำเป็นต้องหนีอีกต่อไป ดูจากการแสดงออกจากอสูรงูนั้น แปลว่าเจ้าเด็กนี้สำคัญกับมันมาก ข้าสามารถอาศัยจุดนี้เพื่อเอาความได้เปรียบกลับคืนมาได้'เมื่อคิดได้เช่นนั้นได้มันก็ลงมือทันทีก่อนที่อสูรงูจะมาถึง ซูเฉินที่โดนปีศาจทำลาย*วังวน*ไปแล้ว2รอบ ใบหน้าของเขาซีดราวกับกระดาษ *วังวน*นั้นเชื่อมต่อกับตันเทียนของเขาเมื่อมันถูกทำลาย ตันเทียนของเขาก็โดนผลกระทบไปด้วย การโจมตีแต่ละครั้งของปีศาจนั้นรุนแรงมาก เท่าให้ตันเทียนของเขาปั่นป่วนและโดนลมปราณย้อนกลับ แม้ผลกระทบจะไม่มากมายนักแต่ก็ทำให้ซูเฉินไม่สามารถต่อสู้ได้ระยะหนึ่ง แต่ตอนนี้ปีศาจกำลังประชิดตัวซูเฉินในระยะ1เมตรเท่านั้น เขามีแต่ต้องกัดฟันและปลดปล่อย*วังวน*อีกครั้งปีศาจเห็นเช่นนั้นมันก็ส่ายหัวแล้วก็ยิ้มเยาะ"ฮ่าๆๆๆเจ้าไม่รู้จักเข็ดหลาบสิน่ะ ไม่เห็นหรือไรว่าการป้องกันของเจ้ามันใช้ไม่ได้ผลกับข้-"แต่ปีศาจยังพูดไม่ทันจบแววตาของมันก็เป็นตกตลึงเมื่อมันเห็นลำแสงสีขาวพุ่งออกมาจากหลุมดำนี้ !!! ปีศาจรู้สึกราวกับน้ำเย็นแล่นผ่านร่างของมัน ลำแสงสีขาวนี้เหมือนกับที่อสูรงูใช้กับมันจนมันบาดเจ็บสาหัส แต่ลำแสงนี้ดูทรงพลังมากกว่า ความเร็วของมันนั้นสูงกว่าของอสูรงูเกือบ2เท่า!!!ปีศาจทำตัดสินใจในวินาทีสุดท้ายมันเบี่ยงตัวไปด้านข้างเพื่อหลบการโจมตีนี้ แม้มัันไม่สามารถหลบการโจมตีนี้พ้นแต่ก็สามารถป้องกันอวัยวะสำคัญได้ฉึก!!!ไหลขวาทั้งไหล่รวมถึงแขนขวาของมันถูกโจมตีแล้วก็สลายไปอย่างรวดเร็ว มันกัดฟันความเจ็บปวดและใช้หมัดซ้ายของมันทำลายหลุมดำที่เหลือปัง!หลุมดำแตกสลายหายไปในอากาศ ร่างของซูเฉินถอยไป3ก้าวจากผลกระทบ ปีศาจพยายามยื่นมือไปจับซูเฉินแต่มันเหลือบไปเห็นหยานเออร์ที่เข้าประชิดด้านข้างของมันในขณะนี้ หางสีขาวนวลของเธอกำลังจะอัดการโจมตีเข้าลำตัวของปีศาจ ปีศาจเห็นเช่นนั้นมันไม่มีทางเลือก มันปลดปล่อย*เพลิงปีศาจ*ออกจากมือซ้ายไปยังซูเฉินทันที นั้นคือการตัดสินใจสุดท้ายของมันปัง!ร่างของมันโดนหางของหยานเออร์ซํดกระเด้นกว่า30เมตรและล้้มลงกับพื้นแถวนั้น แต่มันได้ลงมือสำเร็จแล้ว *เพลิงปีศาจ*กำลังเข้าปะทะกับร่างกายของซูเฉิน ปัง!! "นายน้อย"หยานเออร์กรีดร้องเมื่อเห็นซูเฉินโดนโจมตีด้วย*เพลิงปีศาจ*หยาดน้ำตาไหลออกมาจากตัวตาสีแดงของนาง นางหวาดกลัว...หวาดกลัวว่าซูเฉินจะจากนางไปเปลวเพลิงโหมกระหน่ำลุกไหมทั่วตัวของซูเฉิน "ฮ่าๆๆๆ อัก! แม้ข้าจะตายวันนี้ข้าจะ อัก! ลากเจ้าเด็กนี้ไปด้วย!"ปีศาจได้ลุกขึ้นมาและมองไปยังซูเฉินกำลังโดน*เพลิงปีศาจ*ลุกท่วมตัว ร่างกายของมันแถบทนไม่ไว้แล้วในขณะนี้แผลจากธาตุแสงนั้นสาหัสมากมันไม่สามารถรักษาบาดแผลของตนได้และมันต้องจบชีวิตที่นี้"ก่อนหน้านั้นข้าต้องทำภาระกิจให้เสร็จ"ปีศาจหันไปมองทางหวังชุนและหวังฉินที่กำลังเฝ้ามองการต่อสู้ด้วยสายตาเหลื่อเชื่อ แม้พวกมันจะมาจากอาณาจักรโลหิตสีชาดแต่มีตำแหน่งถึงองค์ชายแห่งอาณาจักร แต่อาณาจักรโลหิตสีชาดนั้นไม่ได้มีตัวตนระดับราชันแม้แต่คนเดียว เพราะฉะนั้นการต่อสู้ของระดับราชันทั้งสองนั้นเป็นภาพที่น่าเหลื่อเชื่อสำหรับพวกมันมากพรืบ!!ฉึก! ฉึก!ปีศาจปรากฏด้านหน้าของหวังชุนและหวังฉินจากนั้นก็ตัดหัวของพวกมันทั้งสองก่อนที่พวกมันจะได้พูดอะไรสักคำ