เสียบโลดเลเวลลิ่ง!

อ๊าซ์...ซี๊ดซ์...ฮาห์...อาห์...

อู้ยส์...ซี๊ดซ์...อาห์....ฮาห์...

หลังจากหอบครางอยู่เหนือร่างเด็กสาวคอซองได้สักพัก

ชินก็ค่อยๆ ถอดถอนลำควยยักษ์

ที่ยังอาบไปด้วยน้ำควยขาวขุ่นและน้ำเงี่ยนใสๆ 

ออกจากรูหีที่บวมแดงของน้องสาว 

ทันทีที่หัวควยหลุดพ้นจากปากทางที่คับแน่น 

ลมที่ถูกอัดเข้าไปข้างในก็พุ่งสวนออกมาทันที!

.

พร๊วบบบบ! ปู๊ด! แพร๊ด!

งื๊ออ?

เสียงหีตดดังสนั่นหวั่นไหวท่ามกลางความเงียบในห้องครัว 

มิวที่ยังฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะกินข้าวถึงกับสะดุ้งตัวโยน

.

“ฮิฮิ... โอยส์... หีตดแต่เช้าอีกละกู” 

สาวน้อยม.ต้นสบถออกมาพลางหัวเราะคิกคัก

ขำตัวเองที่โดนพี่ชายกะซวกจนลมค้างรู

.

“นี่... พูดจาให้มันสุภาพหน่อยมิว เป็นสาวเป็นนาง”

เพี๊ยะ! อ๊อยส์!

ชินฟาดฝ่ามือลงบนก้อนตูดขาวผ่องที่ยังงอนเด่นอยู่ตรงหน้า

จนเกิดเสียงดังฉาดและทิ้งรอยนิ้วมือแดงจางๆ ไว้บนผิวเนียน

.

“โอ๊ย! พี่ชิน? เจ็บนะเนี่ย!” 

มิวครางท้วงพลางเอี้ยวตัวกลับมามองค้อนตาเขียว 

แต่แววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความรักใคร่เสน่หา

.

ฮ่าฮ่าฮ่า! ฮี่ฮี่!

ทั้งสองคนหัวเราะประสานเสียงกันอย่างมีความสุข

ท่ามกลางบรรยากาศที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวรัก 

มิวรีบจัดการใส่กางเกงในและจัดชุดนักเรียนคอซองให้เข้าที่ 

ส่วนชินก็รูดซิปกางเกงปกปิดอาวุธร้ายของเขา 

ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกันออกจากบ้านไปเรียน

ด้วยหัวใจที่บานฉ่ำเหลือเกิน!

.

.

.

.

.

.

.

พั่บ! พั่บ! พั่บ! ๆ ๆ ๆ ๆ

ป้าป ป้าปๆ ๆ ๆ!!!

อ๊า อ๊า อ๊าา อ๊าา!!!

“อ๊อยส์ๆ! พี่ชิน! พี่ชิน!”

“อู้ยส์ๆ! มิวๆ!”

อือๆ…?

หลังจากนั้นมิวกับชินก็แอบเย็ดกันตลอด

ยกเว้นวันไหนที่ชินไปทำภารกิจ 

ก็ตกลงกันว่าจะเก็บแรงไว้เย็ดแม่มุก

แต่มิวก็มักจะมาขอร่วมแจม

จนบางทีไอ้ชินก็แทบจะคางเหลือง!

.

.

.

985 แต้ม

เฮ้อ…?

เวลาผ่านล่วงเลยไปหลายสัปดาห์

ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะได้รับการพัฒนา

จนแข็งแกร่งระดับนักกีฬา ทว่าการที่เย็ดหีแม่เลี้ยงครั้งหลังๆ

มันไม่สามารถเพิ่มพลังให้เขาได้แล้ว ทำให้เขาต้องกลับไปพัก

ทำภารกิจติดต่อกันไม่ได้เหมือนหลังวันเย็ดครั้งแรกนั้น

มันก็ทำให้แต้มภารกิจไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างที่คาดหวัง

.

“นี่ชิน เลิกเรียนวันนี้มาหาครูที่ห้องพักครูหน่อย”

“เอ๋? หรือว่าครู?”

“ฮะ…ไม่ใช่ย่ะ! งื๊ออ?”

ครูสาวในชุดกระโปรงสั้นสีกากี รีบเดินหนีชายหนุ่มไปอย่างหน้าแดง

ตั้งแต่วันที่เธอเผลอให้เขากระแทกแคมรูแตดที่โลกจริง

ครูสตางค์คนสวยก็ไม่เคยเปิดโอกาสให้ชินอีก

ซึ่งเขาก็แอบเสียดาย อยากเล่นหีครูสาวคนสวยคนนี้อยู่เช่นกัน

แต่ตอนนี้ก็ได้แต่งงๆ ว่าถ้าไม่ได้นัดไปให้เขาเย็ด

แล้วเธอจะต้องการอะไรจากเขานั้น?

.

.

.

แกร๊ก…

ดึ๋งดั๋งๆ... ดึ๋งดั๋งๆ...

ฮิฮิฮิ…. ฮึ…?

เอ๋!?

.

เสียงเปิดประตูไม้ดังขึ้นเบาๆ 

ในความเงียบสงัดของทางเดินยามเย็น 

ชายหนุ่มผมแดงก้าวเท้าเข้าไปในห้องพักครู

ที่ตอนนี้เหลือเพียงแสงแดดรำไรสีส้มที่ทอดผ่านหน้าต่าง 

ทว่าสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้ากลับทำให้เขาถึงกับลืมหายใจ! 

.

ภาพของสาวสวยสองนางที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่คนละฝั่ง 

คนแรกคือครูสตางค์ที่ยังอยู่ในชุดข้าราชการสีกากีรัดรูป

จนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน 

แต่อีกคนกลับเป็นสาวสวยแปลกหน้าที่ดูเป็นผู้ใหญ่กว่า 

ชุดออฟฟิศสีขาวบางกริบที่เธอใส่นั้น

มันรัดรึงจนเต้าทรงกลมโตขนาดใหญ่กว่าหัวเด็ก

ขยับกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ 

ร่องอกที่แหวกลึกจนเห็นเนินเนื้อขาวเนียนตัดกับสีผิวสุขภาพดี 

และที่เด็ดที่สุดคือกระโปรงทรงสอบที่สั้นเต่อจนแทบจะปิดไม่มิด 

เผยให้เห็นขาเรียวสวยที่สวมถุงน่องลายลูกไม้สีดำดูหรูหรา

ทว่ายั่วยวนกามารมณ์เป็นที่สุด!

“สวัสดีจ้ะ ชินจัง! พี่ชื่ออั้มจ้า! ฮิฮิ!”

เอื๊อก?!

.

พี่อั้มขยับยิ้มหวานหยดย้อยพลางหัวเราะคิกคัก 

เสียงหัวเราะของเธอทำให้เต้านมคู่งาม

สั่นไหวไปมาอย่างเป็นธรรมชาติจนชินตาค้าง 

ท่าทางของเธอดูเหมือนสาวสวยใสไร้สมอง

ทว่าเปี่ยมไปด้วยอัธยาศัยดี 

แต่แววตานั้นกลับแอบซ่อนความซุกซนเอาไว้อยู่ในที?

“เอ่อ... สวัสดีครับพี่อั้ม... สวัสดีครับครูสตางค์” 

ชินพยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น พลางลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ 

สายตายังคงจับจ้องไปที่ง่ามขาของพี่อั้มที่นั่งไขว่ห้าง

จนถุงน่องลูกไม้รั้งขึ้นไปสูงเสียดโคนขาอ่อน

“แหม สตางค์บอกว่าเธอเป็นเด็กพิเศษ พี่เลยอยากมาเห็นกับตา... 

เห็นเขาบอกว่าเธอ ‘เก่ง’ มากเลยนี่นา ทั้งเรื่องเรียน... 

แล้วก็เรื่อง ‘อย่างอื่น’ ด้วยใช่ไหมจ๊ะ?” 

พี่อั้มพูดพลางเอื้อมมือไปลูบไล้ต้นขาตัวเองผ่านถุงน่อง 

เสียงถูไถของเนื้อผ้าลูกไม้ดัง 

สอดประสานกับเสียงลมหายใจที่เริ่มติดขัดของเด็กหนุ่ม

.

“อ่า…ให้ช่วยอะ…อะไรดีครับ?”

ว้ายย? คิกคิก

เอ๋?

“เหอะๆ... พอแล้วพี่อั้ม อย่าไปยั่วเด็กมัน!” 

ครูสตางค์ ครูสาวหน้าสวยหวานราวกับนางเอกซีรีส์

เอ่ยปรามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหึงหวงเล็กน้อย 

พลางมองค้อนรุ่นพี่สาวที่ยังคงส่งสายตาหวานเชื่อม

ใส่ลูกศิษย์คนโปรดของเธอไม่หยุด

“ที่จริงแล้ว เรื่องที่จะให้ช่วย... ก็คือเรื่องไปทำภารกิจน่ะ”

“ทำภารกิจ?” 

ชินทวนคำพลางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

.

“ใช่แล้วจ้า! พอดีพี่ลองไปลงทะเบียนที่บาบิลอนมา 

แล้วก็พบว่าพี่มี ‘พรสวรรค์’ ด้วยล่ะ!” 

“มีพรสวรรค์!?” 

ชินอุทานออกมาอย่างอึ้งๆ 

หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง 

เพราะตั้งแต่เขาคลุกคลีอยู่ในโลกต่างมิติมา 

เขาแทบไม่เคยเจอผู้หญิงที่มีพรสวรรค์ตัวเป็นๆ มาก่อนเลย 

.

ในมิติบิดผัน... ดินแดนที่กฎหมายเข้าไม่ถึง 

ไร้ซึ่งหลักฐานเมื่อกลับมายังโลกปกติ 

และตัดสินทุกอย่างกันด้วยพละกำลัง 

ผู้หญิงที่หลวมตัวเข้าไปก็ไม่ต่างอะไรกับ ‘เหยื่อกาม’ ชั้นดี 

หลังจากที่มิตินี้เปิดออกไม่นาน 

ข่าวลือเรื่องคดีรุมโทรมข่มขืนที่ไม่มีวันหาตัวคนผิดได้ก็ดังไปทั่ว 

แต่ก็ไม่มีใครได้รับความยุติธรรม

.

ผู้หญิงที่มีพรสวรรค์จึงมักจะซ่อนตัว

อยู่ภายใต้การคุ้มครองของปาร์ตี้ระดับสูง 

หรือมีแฟนที่เป็นยอดฝีมือคอยปกป้องพวกเธอได้เท่านั้น

.

“อื้ม… ก็นั่นแหละจ้ะ พี่ก็เลยอยากให้ชินช่วยพาพี่ไปหน่อย”

“หาา? ผม? ผมคุ้มครองพี่ไม่ได้หรอกนะครับ!” 

ชินรีบปฏิเสธพัลวัน 

เพราะเขาเองเป็นแค่ผู้ไร้พรสวรรค์

คอยรับใช้จิปาถะ

.

“ใช่... ครูก็บอกพี่อั้มเขาไปแล้ว แต่ยัยคนนี้เขาก็ดื้อไม่ฟังเลย!” 

ครูสตางค์เสริมพลางถอนหายใจยาว

.

“อื้อ… ก็แหม พี่ต้องการเงินไปส่งลูกเรียนอินเตอร์นี่นา 

อีกอย่างพี่ก็แอบอิจฉาสตางค์ด้วย ที่เห็นพักหลังๆ 

หาเงินจากโลกต่างมิติมาได้เยอะมากกก!” 

พี่อั้มลากเสียงยาวพลางทำหน้าออดอ้อน 

.

งื๊ออ? 

เหอๆ…? 

.

คำพูดของพี่อั้มทำให้ครูสตางค์ ถึงกับเบือนหน้าหนีอย่างอับอาย

ส่วนชินก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ เมื่อมันชัดเจนเหลือเกินว่าพี่อั้ม 

ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ว่าเงินจำนวนมหาศาลที่ครูสตางค์หามาได้นั้น 

มันแลกมาด้วยการแอบไปขายหีให้พวกนักรบหิวกาม

รุมเย็ดจนแคมแหกและรูบานในโลกต่างมิตินั่นเอง!

.

“อื้ม… ก็เอาเป็นว่านายก็พาพี่เขาไปหน่อยนะชิน 

ยังไงนายก็เป็นคนประสบการณ์สูงอยู่แล้วนี่... 

เห็นมีไปรับงาน ‘รับใช้แบบคู่’ ด้วยไม่ใช่เหรอ?”

.

อ๊ะ? 

ที่ครูสตางค์บอกนั่นก็คือการรับใช้แบบตัวต่อตัว

ปกติแล้วนักสู้ระดับสูงที่ชอบลุยเดี่ยว 

หรือพวกที่ยังหาปาร์ตี้ไม่ได้ เพราะไม่มีคนรู้จักด้วยกัน

มักจะจ้างคนรับใช้ที่มีประสบการณ์สูงอย่างชิน 

เพราะเขารู้ลู่ทางดีว่าตรงไหนซอมบี้เกิดน้อย 

ตรงไหนเป็นจุดพักมิติที่ปลอดภัย

ซึ่งความจริงแล้ว แม้ชินจะไม่ได้อยากรับเท่าไหร่

เพราะมันจะทำแต้มได้น้อยกว่าแบบปาร์ตี้

แต่พวกปาร์ตี้นักสู้ที่ทำได้แต้มเยอะ ก็ไม่ได้มาทำงานตลอด

ชินที่ไม่เลือกงานจึงรับผิดชอบเหมาหมดอยู่ดี

.

“อ่า… แต่ถึงแบบนั้น ผมก็ไม่เคยพาคน

ไม่มีประสบการณ์อย่างพี่อั้มไปหรอกนะครับ! 

ในนั้นมันไม่ใช่แค่เรื่องเหนื่อยนะครับพี่อั้ม... 

ถ้าพลาดเจ็บหรือตายขึ้นมา ความเจ็บปวด

หรือประสบการณ์ถึงตาย มันไม่ใช่ของเล่นนะครับ!”

.

เด็กหนุ่มผมแดงพยายามเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

กับสาวสวยออฟฟิซหุ่นน่าฟัด 

ซึ่งท่าทางเธอคงไม่สนใจจะฟังเขาอยู่ดี!