นายคนนี้..ฉันขอจีบนะ

        ถึงแคมป์แล้ว

        เลิฟ

        ฉันเนี่ยเมื่อยขาสุดๆ คือฉันกับทิวเราเห็นว่าเดินใกล้จะถึงแคมป์แล้วตลอดทางเราเดินมาแทบจะไม่ได้นั่งพักเลย ในที่สุดก็เดินทางมาถึงแคมป์บรรยากาศดี๊ดี ฉันชอบมากเลย

         บรรยากาศในแคมป์ ผู้คนคึกคักกันมาก พนักงานหลายๆคู่ก็เดินขึ้นมาถึงกันแล้ว ขาดอีกสองคู่ ตอนนี้กำลังให้ทีมงานเดินลงไปรับพวกเขาขึ้นมากัน

        "เอ้า น้ำ" ทิวถือขวดน้ำเปล่าส่งมาให้ฉัน

         "ขอบคุณค่ะ นาย..เอ้ย บอสคะ นั่งพักก่อนสิคะ"

         "ขอบใจ หลังเท้าเธอเป็๲แผลเหรอ"

         "ใช่ค่ะ เดี๋ยวก็หายค่ะ "

         "เราเดินไปที่เต็นท์ของเรากันเถอะ"

         ทิว มาแปลกจัง มาชวนฉันไปที่เต็นท์ ฉันคิดว่ามาถึงแคมป์แล้วพักที่ใครที่มัน นี่ยังต้องจับคู่อยู่อีก ถ้าได้คู่กับมะลิก็ว่าไปอย่าง นอนด้วยกันได้แบบสบายใจ

        "เต็นท์เล็กแค่นี้ เราต้องนอนกันสองคนเหรอคะ" เหมือนเต๊นท์สำหรับเด็กนอนเลย

         "ได้เต็นท์นอนแบบนี้ทุกคู่นะครับ"

         "ค่ะ ฉันขอเข้าไปนอนพักหน่อยนะ นายล่ะ ไม่ใช่สิ บอสล่ะคะ"

         "ฮ่าๆ คุยกันธรรมดาเถอะครับ ไม่มีใครสนใจเราหรอก"

         ฉันมุดเข้ามาในเต็นท์ ๆนี้จะนอนสองคนได้คือต้องตะแครงเท่านั้น"ค่ะ นายลองมานอนดูสิ นายจะอึดอัดไหม"

         "ทำไมล่ะ กลัวฉันอึดอัดเหรอ"

         "อือ"

         "ไม่นะ ชอบซะด้วย ได้นอนมองหน้าเธอชัดๆ" เต็นท์เล็กมากจริงๆครับ ผมเข้าไปนอนแทบจะเบียดเธอเลยล่ะ

         "โอ๊ยย นายก็ตะแครงไปอีกข้างสิ"

         "นอนแบบนี้ล่ะ หลับก่อนนะครับ"

         "หลับไปเลยค่าา"

        --

         กลับมาทำงานปกติ

         วันวาเลนไทน์

         ปีนี้ฉันจัดเตรียมเค้ก และ ดอกกุหลาบไว้ให้ ทิวด้วย ฉันเป็๲คนนัดเขาเจอกันตอนเย็นที่บ้านของฉันเอง ฉันส่งข้อความไปบอกเขาในไลน์ประมาณว่า "วาเลนไทน์ ฉันอยากให้นายมากินเค้กที่บ้าน" ทิวส่งข้อความกลับมาว่า "ได้ครับ แล้วเจอกันนะครับ" ทิวตอบมาแค่นี้ หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลย

         ทำให้เวลานี้ฉันเริ่มลังเลแล้วว่า ทิว จะหาฉันที่บ้านที่สัญญาไว้หรือเปล่า ถ้าคิดในแง่ร้าย ทิว อาจจะเมินฉันอีกรอบก็ได้ คราวนี้ถ้าเขาฉันอีก ฉันจะเลิกชอบ เลิกคุย เลิกมองเขา คนอย่างเลิฟต้องตัดใจจากเขาให้ได้

         "มะลิ ออกไปซื้อกาแฟกัน" ฉันมาเช้ากว่าปกตินะ เข้าออฟฟิตมารอมะลิ ออกไปซื้อกาแฟพร้อมกัน

         "ป่ะ"

         "แกเอาแซนวิสด้วยไหม" ฉันถามมะลิ

        "เอาสิ " "เลิฟ"

         "ว่า .. หรือเอาอะไรเพิ่มไหม"

         "ฉันมีเ๹ื่๪๫อยากจะถามแกอ่ะ"

         "ถามอะไรอ่ะ" เช้านี้มะลิมาแปลกจัง ปกติมาทำงานจะร่าเริงแจ่มใสอยู่ตลอดเวลา

         "เดี๋ยวซื้อน้ำเสร็จ ไปนั่งคุยกันที่อื่นแปบนึงนะ"

         'ได้สิ "

         หลังตึก

         มะลิพาฉันเดินมายังหลังตึกของบริษัทในตอนเช้า ฉันไม่รู้ว่าเธออยากเล่าอะไรให้ฉันฟัง ถึงพาเดินมายังหลังตึกบริษัท และบรรยากาศก็ครึ้มฟ้าครึ้มฝนอีกด้วย ถ้าฝนตกเราจะเดินเข้าไปในออฟฟิศทันไหมเนี่ย

         "มะลิ มะลิ ฉันว่าเราไปทำงานกันก่อนดีกว่า"

         "เ๱ื่๵๹นี้มันสำคัญจริงๆ"

         "แปดโมงแล้วนะ เราต้องเข้าทำงานได้แล้ว ถ้าไม่เข้าไป ถือว่าเราหยุดงานนะ"

         "ช่างมัน !! ฉันไม่สนใจแล้ว" ที่ฉันพาเพื่อนหนีงานมาครั้งนี้ เพราะจะปรึกษาเ๱ื่๵๹ความรัก ฉันมีแฟนอยู่แล้วชื่อว่าพี่พล

        "แต่ฉันดันไปเผลอใจรัก ริว มันอ่ะสิ รักของฉันกับริวเริ่มจากทริปการเดินป่าไปกับเขานี่แหละ " ฉันจะทำยังไงดี เลิฟช่วยออกความเห็นหน่อยสิ

         "ห๊ะ เ๱ื่๵๹นี้พี่พล รู้หรือยัง"

         "ยังอ่ะสิ "

         "ริวล่ะ ริวก็ชอบเธอเหรอ"

         "อือ"

         "โอ๊ย ไปกันใหญ่แล้ว "

         "ฉันกลัว พี่พลเสียใจ"

         "ถ้าแกเลือกพี่พล ริว ก็เสียใจเช่นกัน"

         "แงง ทำไมแกพูดแบบนี้ล่ะเลิฟ"

         "ฉันพูดความจริง อุ่ย เที่ยงแล้ว "

         "เลิฟ เธอกลับไปก่อนเลย"

         "ฝนจะตกแล้วนะมะลิ"

         "ก็ดี จะได้รู้ไปเลยว่าใครจะมาดูแลฉันเป็๞คนแรก"

        "โอเค ฉันจะยืนเป็๲เพื่อนเธอก็ได้"

         ฉันคิดถูกหรือเปล่าก็ไม่รู้ ถึงยอมยืนตากฝนเป็๞เพื่อนมะลิ ทั้งๆที่ฉันสามารถเดินกลับบ้านก่อนได้เลย

        นั่งไปเรื่อยจนมาถึงบ่ายสองโมง มะลิเธอหลับกลางสนามไปแล้ว ฉันโทรตามริวให้มาอุ้มเธอพากลับบ้านไป ฉันว่ามะลิ ต้องเลือกริวอยู่แล้ว ไม่งั้นไม่มาเครียดแบบนี้หรอก

         "ฮัลโหล ริว"

         "เลิฟ ทำไมเธอไม่เข้ามาทำงาน ห๊ะ สแกนนิ้วเข้างานไว้แล้วไม่ใช่หรือไง"

         "ฉันขอโทษ ตอนนี้นายมารับ มะลิ กลับบ้านไปก่อน"

         "มะลิด้วยเหรอ"

         "ใช่อ่ะสิ เพราะนายไง ทำให้เธอเครียดแบบนี้"

         "งั้น เลิฟ เธอรีบกลับบ้านเธอด่วนเลย ไอ้ทิว มันรอเธออยู่"

         วางสายจากริวแล้ว ฉันก็นั่งรอริวมารับมะลิไปก่อน ... ไม่นานริวก็มาถึง

         "เลิฟ ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง"

         "ขอบคุณค่ะ"

        ริวมาส่งฉันถึงหน้าบ้าน มาถึงหน้าบ้านแล้วไม่เจอรถทิวเลย ป่านนี้เขากลับบ้านไปแล้วล่ะ ...ปวดหัวจังเลย รีบเข้าบ้านไปสระผมดีกว่า ยัยมะลิ เธอกำลังทำให้ฉันงานเข้านะเนี่ย

        (ไลน์)

        Tew : เลิฟ มาหาผมที่โรงแรมด้วยนะ ผมจะส่งโลเคชั่นให้คุณ สองทุ่มเรามาเจอกันที่หน้าโรงแรมนะครับ

         ผมส่งข้อความไปตอนหกโมงจนตอนนี้จะหนึ่งทุ่มแล้วทำไม เลิฟ ยังไม่ตอบผม หรือว่าเกิดเ๹ื่๪๫อะไรขึ้นหรือเปล่า ผมลองโทรไปหาดีกว่า ...ก็ไม่รับสาย

         วันนี้เธอก็ไม่เข้ามาทำงาน ...ส่งข้อความไปถามมะลิ ๆเธอไม่อ่านไลน์ ผมคงต้องรีบไปหาเธอที่บ้านแล้วล่ะ

         --

        บ้านของเลิฟ

         มะลิ ยัยเพื่อนโหด ทำให้เป็๞ไข้จนได้ ฉันต้องด่าตัวเองด้วยนะ โง่เอง อยากอยู่เป็๞เพื่อนเขา เฮ้อๆๆ โทรศัพท์ก็แบตหมดเกลี้ยง เพราะระหว่างคุยกับมะลิ ฉันก็เปิดเพลงฟังไปด้วยน่ะสิ คงต้องชาร์จถึงเช้า

         ฉันยังคงนอนที่โซฟา จะได้ง่ายต่อการลุกไปเข้าห้องน้ำ

         ตอนนี้ทุ่มกว่าแล้ว ป่านนี้ ทิว คงไม่มาหาฉันแล้วล่ะ วันวาเลนไทน์ ของฉันจบแล้วสินะ พรุ่งนี้เขาคงเรียกไปคุยเ๹ื่๪๫ไม่เข้าทำงานอีก ฉันไม่อยากมองหน้าเขาเลย ในเวลาที่เขาทำเมิน เพราะทำให้ฉันรู้สึกอยากร้องไห้ออกมา

        กริ๊ง กริ๊ง

         "ใครมาหาฉัน ? หรือว่าป้ากลับบ้านมาแล้ว เย้ๆ มีคนมาช่วยดูแลฉันแล้ว" พอเปิดประตูออกไปเท่านั้นแหละ อ้าว ทิว เหรอเนี่ย ฉันเดินมาเปิดประตูให้เขาเข้ามาในบ้าน

         "นายจะมาต่อว่าฉันเ๱ื่๵๹วันนี้ใช่ไหม"

         "เปล่า ฉันรู้เ๹ื่๪๫จากริวหมดแล้ว"

        "ฉะ..ฉันขอโทษนายด้วยนะ"

        "ฉันมาหาเธอ ไม่ได้มาคุยเ๹ื่๪๫งานนะ วันนี้วันอะไร เธอลืมแล้วสินะ"

         "อ่อ วันวาเลนไทน์ ฉันนัดให้นายมาหาที่บ้าน เพราะฉันมีเค้กให้นายได้ชิม"

         "ไหน ไปหยิบมาสิ"

         "ค่ะ"

         ฉันเดินมายังหลังครัว มาที่ตู้เย็นเพื่อจะหยิบเค้ก ทิวเดินตามหลังฉันมา๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่ฉันไม่รู้ เขาเดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง มือโอบบริเวณเอวฉัน คางเกยมาที่หัวไหล่ฉัน ..หัวใจฉันเต้นแรงกว่าเดิมอีก

         "ทิว ฉันหยิบเค้กอยู่นะ"

         "เธอยังชอบฉันอยู่ไหม"

         "ไม่ ฉันไม่ชอบนายแล้ว"

         "ไหนขอดูหน้าคนที่บอกไม่ชอบหน่อยชิ "

         "เดี๋ยว เธออมยิ้มทำไมห๊ะ"

         "ฉันอยากรู้ นายจะทำหน้ายังไง"

         "ฮ่าๆ เรารีบกินเค้กกันเถอะ เธอได้พักผ่อน ยิ่งไม่สบายอยู่"

         "ค่า อิอิ"