ตอนที่ 1 มูนี่ย์ (8)
“สวัสดีตอนดึกครับคุณซิงห์ ผมคิดว่านอนไม่ค่อยหลับก็เลยจะมาอุ่นนมดื่มสักหน่อย คุณจะเอาด้วยไหมครับ” มูนี่ย์ยกแก้วในมือ มุมปากโค้งขึ้นแสดงความเป็มิตร
แน่นอนว่า ฮอร์วิทซ์ไม่ดื่มของพวกนี้อยู่แล้ว สิ่งที่เขาดื่มมีแต่กาแฟหรือชาที่ไม่ใส่น้ำตาล ในความคิดของเขามีแค่เด็กกำลังโตเท่านั้นแหละที่ดื่มนม แต่วันนี้ความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ที่คำถามตามมารยาทของมูนี่ย์ แต่เป็น้ำเสียงที่อ่อนแรงและแหบพร่าอย่างเห็นได้ชัดนั่นต่างหาก รวมไปถึงผ้าพันแผลที่พันอยู่รอบคอของมูนี่ย์ด้วย
“เกิดอะไรขึ้น” ฮอร์วิทซ์ไม่เคยให้ความสนใจหรือเป็ห่วงมูนี่ย์มาก่อน แต่สารรูปแบบนี้ไม่ถามไถ่เลยก็ดูจะเกินไปหน่อย ถึงอย่างไรฉากหน้าพวกเขาก็ยังเป็สามีภรรยากันอยู่ ใครมันบังอาจทำร้ายคู่สมรสของฮอร์วิทซ์ ซิงห์คนนี้ก็เท่ากับหยามเกียรติกันชัดๆ
มูนี่ย์ใจกระตุก วันนี้เกิดเื่ขึ้นมากมาย บวกกับร่างกายของเขายังไม่ทันฟื้นตัวก็ได้รับาเ็ซ้ำอีกเลยไม่ทันระวังตัว หลุดปากพูดออกไปโดยลืมเสียสนิทว่าเสียงของตัวเองตอนนี้ฟังดูแย่แค่ไหน คราวนี้แม้แต่แผลที่ลำคอก็ยังลืมปกปิดอีก ซึ่งฮอร์วิทซ์ก็เห็นแล้วด้วย มูนี่ย์พยายามเก็บเื่นี้เป็ความลับด้วยจิตใต้สำนึก เขากระแอมเบาๆ ในหัวครุ่นคิดว่าจะพูดอย่างไรดี
เพราะว่าฮอร์วิทซ์ไม่เคยก้าวก่ายเื่ของเขา หมายความว่าอีกฝ่ายไม่รู้สึกสนใจเื่ของเขาด้วยเหมือนกัน แค่รู้คร่าวๆ ว่าเขาทำงานอะไรที่ไหนเมื่อไร ส่วนเื่ยุ่งยากที่โทมัสโยนให้เขาทำ ฮอร์วิทซ์ไม่เคยรับรู้มาก่อน ถ้าอธิบายไม่ดีอาจทำให้อีกฝ่ายรำคาญและคิดว่าเขายุ่งไม่เข้าเื่ หรือที่จริงฮอร์วิทซ์อาจไม่ได้สนใจเลยสักนิด แค่ถามพอเป็พิธีเท่านั้น
มูนี่ย์ไม่รู้จะเรียบเรียงคำพูดอย่างไรแล้ว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบกลับแบบขอไปที “แค่มีปากเสียงกับคนคนหนึ่งน่ะครับ”
“นายเนี่ยนะทะเลาะกับคนอื่น” ฮอร์วิทซ์ไม่เชื่อเด็ดขาด จริงอยู่ที่บางครั้งคนอย่างมูนี่ย์ดูถือตัวไม่น่าเข้าใกล้ แต่ด้วยการสั่งสอนแบบหัวโบราณของชนชั้นสูง การจะลงไม้ลงมือกับคนอื่นก็ไม่ต่างจากการให้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก นี่คือการตอบแบบขอไปทีชัดๆ ไม่คิดจะบอกความจริงเขาเลยสินะ ช่างเถอะ เขาผิดเองที่ยุ่งไม่เข้าเื่
สีหน้าของฮอร์วิทซ์บึ้งตึง มูนี่ย์พลันััได้ถึงความขุ่นเคืองของอีกฝ่าย พอพบว่าตัวเองทำพลาดก็วางตัวไม่ถูกขึ้นมา นึกอยากอธิบาย แต่ฮอร์วิทซ์กลับถอดชุดคลุมออกเรียบร้อย และไม่มีทีท่าจะถามเื่นี้ต่อ ชายหนุ่มเดินขึ้นไปชั้นบน ทิ้งเพียงคำพูดเ็าไว้ว่า “ฉันไม่กิน นายทำให้ตัวเองเถอะ ฉันไปพักผ่อนก่อนละ”
มูนี่ย์จ้องมองแผ่นหลังเ็านั้น ไม่ค่อยเข้าใจว่าเพราะคำตอบแบบขอไปทีของเขาทำให้ฮอร์วิทซ์ไม่พอใจ หรือฮอร์วิทซ์คิดว่าเขาก่อเื่จนทำให้รู้สึกเสียหน้ากันแน่ เขาได้แต่ยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนที่นาฬิกาเรือนใหญ่ในห้องอาหารจะส่งเสียงทุ้มกังวานออกมา ตอนนี้ตีสามแล้ว
อยู่ๆ มูนี่ย์ก็หมดอารมณ์จะดื่มนมร้อนๆ เขาปิดไฟ สาวเท้ากลับห้องของตัวเองอย่างเชื่องช้า
เมื่อเข้ามาในห้อง เขาดึงกล่องไม้ใบนั้นออกมาจากใต้เตียง พอเปิดออก ข้างในเต็มไปด้วยของเล็กๆ น้อยๆ เช่น ผ้าเช็ดหน้า กระดุมข้อมือ ปากกา กล่องบุหรี่ ที่ถูกทับอยู่ล่างสุดคือผ้าเช็ดหน้าผืนแรกที่ฮอร์วิทซ์ทิ้งไว้ให้เขา กล่องไม้ที่เต็มไปด้วยสิ่งของนี้อัดแน่นไปด้วยกลิ่นฟีโรโมนของฮอร์วิทซ์ ของบางชิ้นเพราะอยู่ห่างจากเ้าของนานเกินไปกลิ่นจึงจางหายไปมากแล้ว บางชิ้นก็เพิ่งได้มาไม่นาน ยังมีกลิ่นเหล้าหอมฝังอยู่เข้มข้น อย่างเช่นกระดุมแขนเสื้อเมื่อวันก่อน
เขาหยิบผ้าพันคอออกมาสุ่มๆ ยกขึ้นดมสักพัก บริเวณรอยกัดที่ลำคอร้อนวูบ ไหลผ่านต่อมฟีโรโมน ลากยาวไปที่กระดูกสันหลัง ไหลเข้าสู่ท้องน้อย วนอยู่รอบหนึ่งก่อนจะกระจายไปทั่วกาย เขาดึงผ้าพันคอขึ้นไปบนเตียง กอดมันไว้ในอ้อมแขนพร้อมเตรียมเข้านอน
ดูสิมูนี่ย์ นายมันโอเมก้าใจง่าย ความรักนวลสงวนตัวและความหยิ่งผยองของชนชั้นสูงน่ะเอาไปทิ้งไว้ไหนแล้ว แต่เขาอดไม่ไหวจริงๆ ทุกค่ำคืนอันเปล่าเปลี่ยวเขาได้แต่สูดดมกลิ่นนั้นเพื่อบรรเทาความเงียบเหงาและเพ้อฝัน ร่างกายจมอยู่บนเตียงหลังใหญ่ เขานึกถึงเด็กคนนั้นที่เจอในวันนี้ เส้นผมสีทองกับรอยยิ้มสว่างไสว เมื่อโตขึ้นจะต้องเป็โอเมก้าที่งดงามยิ่งกว่าเขาแน่นอน ถ้าเขากับฮอร์วิทซ์มีลูก ถ้าลูกสืบทอดใบหน้างดงามจากฮอร์วิทซ์ก็คงมีหน้าตาแบบนั้นเหมือนกัน ส่วนเพศก็น่าจะเป็อัลฟ่า ถ้านั่นเป็ลูกของเขากับฮอร์วิทซ์ก็คงจะดี
เขาสูดหายใจเข้าเฮือกหนึ่งก่อนหลับตาลง ฝังจมูกลงกับผ้าพันคอ ส่วนมือเลื่อนไปลูบท้องน้อย ความรู้สึกว่างเปล่าข้างในช่องคลอดผุดขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งยังแฝงความปวดแปลบเอาไว้เล็กน้อย ฝ่ามือัักับท้องน้อยที่แบนราบของตัวเอง จินตนาการว่าในนั้นมีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ถูกบ่มเพาะอยู่หลังจากฮอร์วิทซ์ทะลวงผ่านปราการของเขาเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นก็ปลดปล่อยไว้ในร่างของเขา ทำให้ช่องคลอดถูกเติมเต็มแล้วก่อกำเนิดชีวิตขึ้นมา
ทันใดนั้นมือก็เลื่อนขึ้นมาจากท้องน้อยไปหยุดตรงลำคอของตัวเองที่พันผ้าพันแผลเอาไว้ นั่นไม่ใช่รอยที่ถูกทำโดยโอเมก้าผู้ดุร้าย แต่เกิดขึ้นจากมือใหญ่ของฮอร์วิทซ์ ตอนที่ถึงจุดสุดยอดจะมีเส้นเืนูนขึ้นมา อีกฝ่ายบีบคอของเขาไว้แน่น พริบตาที่รู้สึกว่าลมหายใจขาดห้วงเขาก็จะถูกพาไปยังจุดสุดยอดด้วย แค่จินตนาการแบบนั้นก็ราวกับว่าฮอร์วิทซ์หลงรักเขาอย่างสุดหัวใจ ทุกครั้งที่ร่วมรักกัน กลิ่นแอปเปิลของเขาจะพัวพันกับกลิ่นเหล้าหอมอย่างเร่าร้อน รอยสัญลักษณ์ที่ต้นคอคือหลักฐานของความรักและความใคร่อันเข้มข้นที่หลงเหลือไว้
ความเ็ปตรงท้องน้อยถูกความเพ้อฝันเข้าเติมเต็ม หรือบางทีอาจเป็เพราะฤทธิ์ของยาแก้ปวด มูนี่ย์กุมท้องน้อยของตัวเองพลางผล็อยหลับไป
ก่อนฟ้าจะสางความฝันของเขานั้นเด่นชัด ในฝัน ตัวเขากำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยร่างกายชุ่มเหงื่อ ฮอร์วิทซ์อุ้มเด็กทารกตัวเหี่ยวย่นคนหนึ่งวางลงในอ้อมกอดของเขาด้วยสีหน้ารักใคร่ สิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มและงดงาม มีเรือนผมสีทอง เมื่อลืมตาขึ้นพลันเผยให้เห็นดวงตาหงส์สีทองเหมือนกับของฮอร์วิทซ์ไม่มีผิด เป็ดวงตาที่เฉียบคมและเจิดจ้า เป็เอกลักษณ์ของอัลฟ่าที่แข็งแกร่ง ไม่มีส่วนใดของเขาถูกถ่ายทอดไปยังลูกเลย
จะไม่มีผมสีแดงรุงรัง จะไม่มีเครื่องหน้าที่ธรรมดาไร้ความโดดเด่น และจะไม่มีดวงตาสีเขียวมรกตที่เป็สัญลักษณ์ของเบลีซ
พวกเขาเป็ครอบครัวสามคนที่มีความสุข จากนั้นเด็กในอ้อมกอดของเขาก็กลายเป็เด็กที่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากในอ้อมแขนของเขาวันนี้
แสงแดดสาดทะลุผ้าม่านเข้ามา เขาลืมตาขึ้นหลุดจากภาพฝัน ก่อนที่นาฬิกาปลุกจะส่งเสียงออกมาก็ยื่นมือไปปิดได้แบบพอดิบพอดี ก่อนจะลุกขึ้นนั่งและเริ่มต้นกิจวัตรประจำวันของตัวเอง
![[จบ] มุมมองนักอ่านพระเจ้า (OMNISCIENT READERS VIEWPOINT)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632789163_18083948.webp)
101K
