ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 86: ใจกลางตาพายุ

ครืน! เคร้ง! ตูม!

ทันทีที่เรือเหินเวหาเมฆาอสนีพุ่งเข้าสู่กำแพงพายุ... โลกทั้งใบก็พลันสั่นสะเทือน!

เรือทั้งลำถูกซัดกระหน่ำอย่างรุนแรงจากทุกทิศทาง! คลื่นยักษ์ที่สูงเสียดฟ้าทุบลงมาจากเบื้องบน! ลมพายุที่บ้าคลั่งพยายามจะฉีกเรือให้เป็นชิ้นๆ! และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือสายฟ้าหลากสีที่ฟาดลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน!

ค่ายกลป้องกันของเรือส่องแสงวาบขึ้นอย่างรุนแรงและหรี่ลงสลับกันไป! เสียงโลหะบิดตัวและไม้ลั่นดังขึ้นไม่ขาดสาย! มันใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว!

"แค่นี้ยังหยุดข้าไม่ได้!"

หลินฟานคำรามลั่น! เขาไม่ได้พึ่งพาแค่พลังของเรืออีกต่อไป! เขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดของขอบเขตแก่นแท้ทองคำขั้นที่ 3 ออกมา! อัดฉีดพลังปราณอสุนีบาตของเขาเข้าไปเสริมความแข็งแกร่งของค่ายกลโดยตรง!

ในขณะเดียวกันนั้นเอง... ดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราที่เหน็บอยู่ที่เอวของเขาก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! มันไม่ได้สั่นด้วยความกลัว... แต่สั่นด้วยความ "ตื่นเต้น"! ราวกับว่ามันสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่คุ้นเคย... บางสิ่งที่ทรงพลัง... ซึ่งอยู่ใจกลางพายุแห่งนี้!

"เจ้านำทางให้ข้า!" หลินฟานตะโกน!

เขาสัมผัสได้ถึงทิศทางที่ดาบกำลังนำทาง! เขาเชื่อมั่นในศาสตราสวรรค์คู่กายของเขา!

เขาบังคับเรือที่ใกล้จะแตกสลายเต็มที... พุ่งฝ่าพายุสายฟ้าที่บ้าคลั่งที่สุด... ไปตามทิศทางที่ดาบนำทาง!

การเดินทางที่ราวกับอยู่ในฝันร้ายนี้กินเวลานานราวกับชั่วนิรันดร์...

แต่แล้ว...

พรึ่บ!

เรือทั้งลำก็พลันพุ่งทะลุผ่านบางสิ่งบางอย่างออกมา!

ความรุนแรงทั้งหมด... เสียงคำราม... คลื่นยักษ์... ทุกสิ่งทุกอย่างพลันหายไปในพริบตา!
ความเงียบ... เข้ามาแทนที่

หลินฟานมองไปเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง
เขาได้ทะลุผ่านกำแพงพายุ... เข้ามาสู่ "ใจกลางตาพายุ" ได้สำเร็จ!

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้านั้นงดงามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
"ท้องฟ้า" เบื้องบนคือวังวนของเมฆาสีดำทะมึนและสายฟ้าหลากสีที่หมุนวนอย่างเงียบเชียบ...

ส่วน "ทะเล" เบื้องล่างนั้น... กลับนิ่งสงบราวกับแผ่นกระจกสีดำบานยักษ์! สะท้อนภาพของพายุเบื้องบนได้อย่างชัดเจน!

พลังปราณสายฟ้าในบริเวณนี้บริสุทธิ์และหนาแน่นจนควบแน่นกลายเป็นม่านหมอกสีม่วงจางๆ ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ!

และที่ใจกลางของโอเอซิสอันเงียบสงบแห่งนี้... มี "เกาะลอยฟ้า" ขนาดมหึมาแห่งหนึ่งลอยเด่นอยู่!

มันไม่ใช่เกาะที่สร้างจากดินหินธรรมดา... แต่คือเกาะที่ก่อตัวขึ้นจากซากกระดูกของอสูรบรรพกาลขนาดมหึมาและผลึกสายฟ้าที่แข็งตัว!

และที่ใจกลางของเกาะนั้น... คือภาพที่น่าตกตะลึงที่สุด...

โครงกระดูกของ "มังกร" ที่ยิ่งใหญ่ตนหนึ่ง!

ขนาดของมันใหญ่โตจนไม่สามารถวัดได้! มันขดตัวอยู่รอบยอดเขาที่สูงที่สุดของเกาะ... ราวกับกำลังหลับใหล...

และที่ฐานของภูเขา... ซึ่งอยู่ภายในซี่โครงขนาดมหึมาของมังกร... มีประตูโบราณขนาดใหญ่ที่สร้างจากโลหะสีม่วงทองตั้งตระหง่านอยู่! บนประตูนั้นมีอักขระโบราณสลักอยู่และมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่ตลอดเวลา...

นี่คือทางเข้า "สุสานมังกรอสนี"!

หลินฟานนำเรือเหินเวหาที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวร่อนลงจอดบนเกาะกระดูกอย่างแผ่วเบา เขาก้าวออกมา สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งพลังที่โบราณและยิ่งใหญ่...

ระบบในหัวของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! แจ้งเตือนถึงแหล่งพลังงานมหาศาลที่อยู่เบื้องหน้า!
"ในที่สุด... ก็มาถึงเสียที"

แต่ในขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปที่ประตูสุสานนั้นเอง...

จิตสังหารที่เยือกเย็นและทรงพลังหลายสายก็พุ่งเป้ามาที่เขาในทันที!

จากเงามืดของซากกระดูกมหึมาที่อยู่รอบๆ... ร่างของ "บางสิ่ง" ค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา...

พวกมันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีเกล็ดสีน้ำเงินเข้มปกคลุมทั่วร่าง... มีเขาเล็กๆ งอกออกมาจากหน้าผาก... และมีดวงตาสีทองที่ส่องประกายราวกับมังกร!

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของพวกมันนั้นเก่าแก่, ทรงพลัง, และเต็มไปด้วยความเป็น "มังกร" อย่างชัดเจน!

"มนุษย์..." หนึ่งในนั้นกล่าวด้วยภาษาโบราณที่ก้องกังวาน "เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงมารบกวนการหลับใหลของบรรพชนของข้า!"

สุสานแห่งนี้... ไม่ได้ไร้ผู้คน...

มันยังคงมี "ผู้พิทักษ์" ที่สืบเชื้อสายมาจากมังกรหลงเหลืออยู่!