บรรยากาศในห้องโถงยังคงตึงเครียดเนื่องจากหัวข้อสนทนาที่เดวิดคุยกับเกร็นและทากัสหลังจากฟังข้อมูลจากเกร็นแล้ว ทากัสก็รีบถามแทรกขึ้น
“อาณาจักรริคมาอยู่ติดกับชายแดนทางใต้ของอาณาจักรลอฟท์เรียมีความเป็ไปได้หรือไม่ที่จะร่วมมือกับอาณาจักรครอสวูดมาเล่นงานเราเพราะอาณาเขตของทั้งสองอาณาจักรเล็กกว่าอาณาจักรลอฟท์เรียกำลังทหารของอาณาจักรเดียวย่อมมีน้อยกว่าเราด้วย”
“ก็เป็ไปได้แต่ข้ายังไม่แน่ใจเจตนาของอาณาจักรริคมา ถ้าบุ่มบ่ามทำอะไรลงไปอาจทำให้กระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ”
“ข้าไม่แน่ใจว่าท่านพ่อสืบเจออะไรบ้าง”เกร็นกล่าวขึ้น “แต่ตอนนี้ท่านพ่ออยู่ที่อาณาจักรริคมาตามคำสั่งขององค์ราชินี”
“ถ้าอย่างนั้นคงต้องรอคำสั่งจากองค์ราชินี”เดวิดตอบเกร็นก่อนหันไปคุยกับทากัส “แต่หากชายแดนภาคเหนือ้าความช่วยเหลือก็แจ้งเราได้กองทัพเรือที่ประจำอยู่ที่น็อธริเวอร์พร้อมช่วยสนับสนุนอยู่”
“ขอบคุณท่านมาก”
“แล้วทางเมืองหลวงเป็อย่างไรบ้างหลังจากถูกมือสังหารบุกเข้าปราสาท มีความเคลื่อนไหวอื่นอีกหรือไม่”
“ความคืบหน้าล่าสุดเห็นว่าจัดการไล่พวกกองทัพะออกจากเมืองหลวงได้หมดแล้วหลังจากนั้นท่านพ่อก็ไม่ได้ส่งข่าวอะไรมาเพิ่มอีกเลยคิดว่าคงยังไม่มีเื่ร้ายแรงอะไรครับ”
“งั้นก็ถือเป็ข่าวดีเพราะถ้าเมืองหลวงถูกบุกรุกได้อีกครั้ง ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็ความสะเพร่าของทหารรักษาชายแดนอย่างพวกเราด้วย”เดวิดกล่าวพลางใช้ความคิด “่นี้ข้าจะให้ทหารที่ด่านท่าเรือตรวจตราสินค้าจำพวกผลึกคอร์กัสให้เข้มงวดขึ้นไม่ให้มีการขนส่งออกนอกอาณาจักรเราและต้องประกาศห้ามขนส่งผ่านทางเราด้วย”
“เื่นี้คงต้องฝากท่านเดวิดด้วย”เกร็นกล่าวตอบ
“ข้าขอถามถึงตระกูลดาทนอร์ธด้วยไม่ทราบว่า่นี้มีความเคลื่อนไหวอะไรหรือไม่”แคเรนแทรกขึ้นทำให้เดวิดถามเธอกลับอย่างแปลกใจ
“ทำไมหรือ่นี้มีเื่อื่นนอกเหนือจากหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากองค์ราชินีที่ทำให้ตระกูลดาทนอร์ธจำเป็ต้องเคลื่อนไหวด้วยงั้นหรือ”
แคเรนชะงักนิดหนึ่งพยายามคิดหาข้อแก้ตัวในหัวก่อนจะกล่าวตอบ
“มือสังหารของกองทัพะบุกเข้ามาในเมืองฟาห์ลันอย่างโจ่งแจ้งเป็ครั้งแรกข้าเลยคิดว่าตระกูลดาทนอร์ธอาจได้รับคำสั่งให้ตามล่าสังหารน่ะค่ะ”
“ถ้าเป็แบบนั้นงานคงเสร็จสิ้นแล้วล่ะแต่คำสั่งที่ตระกูลดาทนอร์ธได้รับมักเป็คำสั่งลับ ไม่เปิดเผยให้ใครรู้แม้แต่ในหมู่ตระกูลอัศวิน”
แคเรนพยักหน้ารับรู้ไม่นานนักก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องโถงแล้วกระซิบข้างหูแว็กเนอร์แว็กเนอร์ได้ยินก็กล่าวกับทุกคน
“ข้าได้เชิญท่านหมอมาดูอาการของพ่อบ้านท่านหญิงท่านหมอมาถึงแล้ว พวกท่านสะดวกไปพบเลยมั้ย”
“แล้วแต่ท่านเดวิดจะเห็นสมควรค่ะ”แคเรนกล่าวกับเดวิด
“เชิญพวกท่านเถอะแต่ข้ามีเื่ต้องคุยกับเกร็นแล้วก็ทากัสต่ออีกสักหน่อย”
“ถ้างั้นลูกพาพวกท่านหญิงไปพบท่านหมอเองนะครับ”
แว็กเนอร์กล่าวแล้วจึงเดินนำเกร็นคาร์ล และไกอัสออกจากห้องไปขึ้นบันได เพื่อไปพบท่านหมอที่ห้องนอนซึ่งจัดเตรียมไว้สำหรับรับรองแขกเมื่อแคเรนเห็นคาร์ลอยู่ในความดูแลของหมอแล้วเธอก็โล่งใจแว็กเนอร์เดินออกจากห้องนอนก่อนเชิญแคเรนกับไกอัสไปรอในสวนหลังคฤหาสน์เพื่อปล่อยให้ท่านหมอทำงานของเขา
แว็กเนอร์เชิญไกอัสกับแคเรนมานั่งดื่มน้ำชาในศาลาไม้สีขาวกลางสวนดอกไม้ของคฤหาสน์ดอกไม้ชูดอกหลากสีสันบานสะพรั่งชวนให้เพลินตา ศาลาไม้เปิดโล่งรับลมเย็นที่พัดผ่านกลิ่นหอมของดอกไม้จากทั้งสี่ด้านทำให้บรรยากาศสดชื่นบนโต๊ะนอกจากแก้วน้ำชาแล้วยังมีถาดผลไม้ที่วางองุ่นกล้วยและแอ๊ปเปิ้ลเอาไว้เป็ของว่างด้วย
ไม่นานนักท่านหมอก็เดินเข้ามาในศาลาแคเรนหันมองซ้ายขวาไม่เห็นคาร์ลมาด้วยก็ถามขึ้นท่าทางเป็กังวล
“แล้วคาร์ลล่ะคะ”
“ข้าเย็บแผลให้เขาเลยให้ยาสลบด้วย ตอนนี้เขานอนหลับอยู่ในห้องครับ”
“แล้วอาการเป็ยังไงบ้าง”ไกอัสถามขึ้นบ้าง
ท่านหมอย่นคิ้วท่าทางเหมือนมีเื่คาใจแล้วจึงตัดสินใจกล่าวถาม
“ไม่ทราบว่าพ่อบ้านของท่านหญิงได้รับยาสมุนไพรหรือยารักษาอะไรอย่างต่อเนื่องบ้างหรือเปล่าครับ”
“มีอะไรหรือเปล่าคะ”แคเรนถามกลับไป
“ข้าเห็นว่าาแของเขาใช้เวลาสมานตัวเร็วกว่าคนทั่วไปมาก”
“เหมือนกับพวกกองทัพะหรือเปล่า”แว็กเนอร์รีบถามแทรกขึ้นแต่ท่านหมอส่ายหน้า
“ไม่ใช่ครับ”ท่านหมอปฏิเสธแล้วเริ่มอธิบาย“พวกท่านเคยให้ข้าช่วยตรวจร่างกายของมือสังหารจากกองทัพะแล้วกรณีที่ถูกอาวุธแทงแล้วดึงอาวุธออก าแจะสมานตัวทันทีเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น”
“เ้าเคยให้ท่านหมอตรวจดูร่างกายของพวกกองทัพะด้วยหรือ”ไกอัสกล่าวถามแว็กเนอร์
“แน่สิถ้าจับตัวได้แบบเป็ๆ ก็ต้องลองตรวจสอบดูอยู่แล้ว ข้าว่าตอนพวกมันบุกปราสาท พวกเ้าก็คงสั่งให้นำตัวพวกมือสังหารที่ถูกจับได้ไปตรวจสอบสภาพการทำงานของร่างกายพวกมันเหมือนกัน”
“แล้วสรุปว่ามีอะไรต่างกันมั้ยครับ”ไกอัสหันไปถามท่านหมอ
“ต่างกันครับร่างกายของพ่อบ้านท่านหญิงยังมีาแเหมือนคนทั่วไปเพียงแต่าแจะสมานตัวเร็วกว่าปกติ หากไม่ถูกพิษก็แทบไม่ต้องใส่ยาเลยนะครับ”
“เขาแค่แข็งแรงาแก็เลยหายเร็วหรือเปล่า” แคเรนกล่าวตัดบท “เท่าที่ข้ารู้ เขาไม่เคยดื่มยาอะไรแปลกๆนะคะ ท่านหมออย่าคิดมากเลย”
“ถ้าท่านหญิงยืนยันเช่นนั้นก็ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงแล้วครับ”
“งั้นข้าจะไปส่งท่านหมอที่หน้าประตู”แว็กเนอร์กล่าวกับท่านหมอก่อนหันมาบอกกับแคเรน “พวกท่านนั่งคุยกันไปก่อนนะ”
เมื่อคล้อยหลังแว็กเนอร์ไปแล้วไกอัสจึงหันไปกล่าวกับแคเรน
“ท่านคิดว่าคาร์ลปิดบังอะไรท่านอยู่หรือเปล่า”
“คิดว่าไม่มีนะ”
“ท่านหญิงถ้าเขาปิดบังอะไรอาจทำให้ท่านเดือดร้อนในภายหลังได้ ท่านต้องตรวจสอบให้แน่ใจนะ”
สีหน้าของแคเรนเริ่มเปลี่ยนเป็หนักใจแต่เธอก็พยักหน้ารับปากไกอัส
ท้องฟ้ามืดลงเปลี่ยนจากแสงอาทิตย์ยามกลางวันเป็แสงสลัวจากดวงจันทร์ในยามกลางคืนคาร์ลเดินถือถาดใส่นมร้อนไปเคาะประตูห้องของแคเรน รออยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่มีเสียงตอบรับจากเธอเขาจึงเดินออกไปตามหาเธอในสวนหลังคฤหาสน์วอเตอร์พรูฟ
ั้แ่ตอนเป็เด็กถ้าหากแคเรนไม่ได้อยู่ในห้องตอนกลางคืน เธอก็มักจะลงมานั่งเล่นในสวนทำให้คาร์ลตามหาตัวเธอได้ไม่ยากเวลาที่เธอหายไป
เมื่อเดินมาถึงศาลาไม้สีขาวในสวนเขามองเห็นแคเรนนั่งหันหลังแหงนมองดวงจันทร์ บนโต๊ะมีโคมไฟให้แสงสว่างเบาบางพอให้มองเห็นทางได้แม้จะไม่ชัดเจนนักก็ตาม
คาร์ลเดินถือถาดใส่แก้วนมไปวางบนโต๊ะทำให้แคเรนละสายตาหันมาสนใจเขาเขาลงนั่งบนเก้าอี้อีกตัวตรงข้ามเธอแคเรนยกแก้วนมขึ้นมาดื่มก่อนเป็ฝ่ายเอ่ยถามคาร์ลก่อน
“าแของเ้าเป็อย่างไรบ้าง”
“ข้าไม่เป็ไรแล้วขอบคุณท่านหญิงที่เป็ห่วง”
แคเรนดื่มนมจนหมดแก้วเธอแหงนหน้ามองดวงดาวระยิบระยับที่พร่างพราวราวกับกากเพชรบนท้องฟ้าอันมืดมิดก่อนจะพึมพำออกมา“นานแล้วที่ไม่ได้ชมดาวในสวนแบบนี้ คาร์ลอยู่กับข้ามากี่ปีแล้วนะ”
“สิบปีแล้วท่านหญิง”
“ข้าไม่เคยได้ยินเ้าเล่าเื่สมัยที่อยู่กับพ่อค้าทาสให้ฟังเลย”
คาร์ลเม้มปากนิดหนึ่งก่อนกล่าวถามแคเรนตามตรง“ถ้าท่านหญิงมีเื่อยากถามก็พูดกับข้าตามตรงเถอะ”
“วันนี้ท่านหมอที่รักษาเ้าบอกข้ากับไกอัสว่าร่างกายของเ้ามีความสามารถในการฟื้นตัวที่รวดเร็วมากเ้าเคยดื่มยาสมุนไพรแปลกๆ เข้าไปหรือเปล่า”
“เื่นี้ข้าไม่ได้ตั้งใจปิดบังแต่เห็นว่าไม่สำคัญก็เลยไม่ได้เล่า”
“เล่ามาเถอะข้าอยากฟัง”
“ข้าถูกทิ้งั้แ่ตอนเป็ทารกหลังจากพ่อค้าทาสซื้อตัวข้าไป เขาก็ยกให้หมอสมุนไพรคนหนึ่งเลี้ยงดูเขาเคยให้ข้าดื่มยาสมุนไพรวันละขวดจริงๆ นั่นแหละ แต่ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร”
“มันเป็ยาพิษหรือเปล่า”แคเรนถามด้วยความใ สีหน้าของเธอเป็กังวล
“ข้าไม่รู้แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีผลร้ายอะไรลักษณะพิเศษของเด็กต้องห้ามตระกูลเวนดีสคือร่างกายรักษาตัวจากาแภายนอกได้เร็วอยู่แล้วมันไม่เกี่ยวกับยาสมุนไพรนั่นหรอก”
“ถ้างั้นพ่อค้าทาสซื้อเด็กไปทดสอบยาหรือ”
“อาจจะใช่”
“แล้วมีเด็กคนอื่นถูกนำตัวไปทดสอบยาด้วยหรือไม่”
“ข้าไม่รู้ว่าเด็กที่รอดมาพร้อมกันตอนนั้นถูกทดลองยาด้วยหรือเปล่าแต่คนที่ถูกขายต่อมีแค่ข้ากับอีกสองคน”
“หมอสมุนไพรคนนั้นเป็คนของอาณาจักรริคมาหรือเปล่า”
26K
![[จบ] กลับมาง้อคุณสามีในยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712808167_76326715.webp)
