โอตาคุจอมยุทธ์ทะลุมิติ

    บทที่ 32: ระเบิดห้องทดลอง

    "จับมันเป็นๆ...มันจะเป็น 'วัตถุดิบ' ชั้นเลิศสำหรับ 'ยาเม็ดบัวโลหิต' ของข้าได้เลย"

    คำพูดที่เต็มไปด้วยความละโมบอันน่าสะพรึงกลัวของชายชราพรรคบัวโลหิตดังสะท้อนอยู่ในห้องโถง...มันคือคำตัดสินประหารชีวิตที่โหดร้ายยิ่งกว่าความตาย

    สือเหล่ยและจางหู่ที่ถูกล้อมอยู่ด้านนอกได้ยินไม่ชัดเจนนัก แต่พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากในอาคาร...หัวใจของพวกเขาเย็นวูบลง...ดูเหมือนว่าเย่เฟิงจะตกอยู่ในอันตรายถึงขีดสุดแล้ว!

    แต่ภายในห้องโถงนั้น...คนที่ตกเป็นเป้าหมายกลับไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวออกมาเลยแม้แต่น้อย

    สมองของหลินเฟิงทำงานด้วยความเร็วสูงสุด...เขาไม่ได้กำลังคิดหาทาง "สู้" แต่กำลังคิดหาทาง "รอด"!

    'ไม่มีทางหนี...ศัตรูมากเกินไป...ชายชราคนนั้นน่ากลัวที่สุด รัศมีพลังของเขานิ่งสงบแต่ลึกล้ำ...อย่างน้อยต้องอยู่ระดับรวมปราณขั้นสูง หรืออาจจะถึงขั้นแก่นแท้แล้วด้วยซ้ำ! การปะทะซึ่งๆ หน้าคือการฆ่าตัวตาย...เราหนีคนเดียวอาจจะพอไหว แต่การจะช่วยจางหู่กับสือเหล่ยจากในนี้เป็นไปไม่ได้เลย...ทางรอดเดียว...คือต้องสร้างความโกลาหลที่ยิ่งใหญ่กว่าครั้งที่แล้ว...ใหญ่พอที่จะทำให้พวกเขาทั้งสองคนมีโอกาสหนี!'

    เขาตัดสินใจแล้ว...ในสถานการณ์นี้...เขาต้องสละตัวเองเป็นเหยื่อล่อ!

    หลินเฟิงเงยหน้าขึ้นสบตากับหวังเทียนและชายชราพรรคบัวโลหิต...แล้วแสยะยิ้มออกมา...เป็นรอยยิ้มที่ท้าทายและไม่เกรงกลัว!

    "จับข้าเป็นๆ งั้นรึ?" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "พวกเจ้าคิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นเชียวรึ?"

    การแสดงออกที่ท้าทายอย่างไม่คาดฝันนี้ทำให้หวังเทียนขมวดคิ้ว "ปากดีไปเถอะ! ในสถานการณ์แบบนี้เจ้ายังจะทำอะไรได้อีก!"

    "ข้าอาจจะทำอะไรพวกเจ้าไม่ได้มากนัก..." หลินเฟิงกล่าวต่อ "แต่ข้าก็สามารถทำลาย 'ของเล่น' ของพวกเจ้าได้!"

    สิ้นเสียง! เขาไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีใคร...แต่กลับทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด!

    เขาโคจรพลังปราณทั้งหมดในร่าง...แล้วอัดมันเข้าไปใน "แหวนมิติ" ของตนเอง! แหวนมิติส่วนใหญ่จะมีกลไกป้องกันตัวเองจากการถูกขโมย...นั่นคือการทำลายตัวเอง! เขาไม่ได้ตั้งใจจะระเบิดมันให้แหลกละเอียด...แต่เขาจงใจทำให้มันเกิดการ "โอเวอร์โหลด" เพียงชั่วครู่!

    วูมมมมม!!!

    คลื่นพลังปราณที่รุนแรงและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวระเบิดออกมาจากแหวนของเขาเป็นวงกว้าง! มันไม่ใช่การโจมตี...แต่มันคือ "สัญญาณ"!

    ณ ด้านนอก...จางหู่และสือเหล่ยที่กำลังเผชิญหน้ากับองครักษ์นับสิบคน สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่คุ้นเคยนี้ทันที!

    "นี่มันพลังของเย่เฟิง!" จางหู่เบิกตากว้าง เขาเข้าใจแผนการของผู้นำทีมในทันที! "เขา...เขากำลังจะสร้างโอกาสให้เรา! สือเหล่ย! เตรียมตัวให้พร้อม! พอข้าให้สัญญาณ...เราจะบุกทะลวงไปทางทิศใต้! กลับไปทางที่เรามา! ห้ามลังเลเด็ดขาด!"

    "ตะ...แต่ว่าเย่เฟิงล่ะ!?" สือเหล่ยถามด้วยความเป็นห่วง

    "เขาเลือกแล้ว! เราต้องทำให้การเสียสละของเขาไม่สูญเปล่า!" จางหู่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

    ณ ภายในห้องโถง...

    "เจ้าเด็กนี่!" ชายชราพรรคบัวโลหิตคำรามลั่นเมื่อเห็นการกระทำของหลินเฟิง "มันกำลังจะทำลายตัวเอง! จับตัวมันเร็ว!"

    เหล่าองครักษ์พุ่งเข้าใส่หลินเฟิงทันที!

    แต่หลินเฟิงเร็วกว่า!

    "ถ้าข้าต้องตาย...ของเล่นของพวกเจ้าก็ต้องพังไปพร้อมกับข้า!!!"

    เขาตะโกนลั่น...แล้วปลดปล่อย "ฝ่ามืออัสนีบาต" ที่ถูกควบคุมพลังไว้อย่างแม่นยำสองครั้งติดต่อกัน!

    เปรี้ยง! เปรี้ยง!

    สายฟ้าฟาดลูกแรกไม่ได้พุ่งเข้าใส่คน...แต่กลับพุ่งเข้าใส่ "ฐาน" ของเตาหลอมขนาดยักษ์ที่กำลังลุกโชนอยู่กลางห้อง!

    สายฟ้าฟาดลูกที่สอง...พุ่งเข้าใส่โต๊ะยาวที่เต็มไปด้วยขวดยาและสมุนไพรพิษที่ไวไฟและพร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ!

    นี่คือการคิดคำนวณแบบคนยุคใหม่...เขาไม่ได้แค่สร้างระเบิด...แต่เขากำลังสร้าง "ปฏิกิริยาลูกโซ่" ที่หายนะที่สุด!

    ครืนนน!

    เตาหลอมที่ถูกทำลายฐานเสียสมดุลอย่างรุนแรง...เอียงวูบแล้วล้มครืนลงมา! ถ่านหินที่ร้อนระอุและโลหะหลอมเหลวที่อยู่ข้างในสาดกระจายไปทั่ว! ราวกับฝนเพลิง!

    และมันก็สาดตรงไปยังโต๊ะที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบต้องห้าม!

    ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!

    เกิดการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่ที่รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ! มันไม่ใช่แค่การระเบิดของพลังปราณ...แต่มันคือการระเบิดทาง "เคมี" ที่รุนแรงและเป็นพิษ!

    ขวดยาต่างๆ แตกกระจาย! ปลดปล่อยกลุ่มควันพิษสีเขียวและสีม่วงออกมาฟุ้งไปทั่วห้อง! เปลวไฟลุกท่วมขึ้นทันที! ห้องทดลองลับของหวังเทียน...กลายเป็นนรกบนดินในพริบตา!

    "หนอยแน่!!!" หวังเทียนคำรามอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้พลังปราณทั้งหมดสร้างม่านพลังขึ้นมาป้องกันตัวเองและชายชราพรรคบัวโลหิตจากแรงระเบิด

    ณ ด้านนอก...

    เสียงระเบิดที่ดังสนั่นและแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงทำให้เหล่าองครักษ์ถึงกับชะงักและเสียกระบวนไปชั่วขณะ!

    "บัดนี้แหละ!!!" จางหู่คำรามลั่น! "ทะลวง!!!"

    เขาระเบิดพลังทั้งหมดที่มีเข้าปะทะกับองครักษ์ที่อยู่ทางทิศใต้ซึ่งเป็นจุดที่อ่อนแอที่สุด! สือเหล่ยก็ตามไปติดๆ! ทั้งสองคนสู้ราวกับพยัคฆ์ที่บาดเจ็บ...เปิดทางเลือดฝ่าวงล้อมออกไปได้สำเร็จ! แล้ววิ่งหนีเข้าไปในตรอกซอกซอยที่มืดมิดของย่านสตรีแดงทันที!

    ณ ภายในห้องโถงที่กำลังลุกไหม้...

    ท่ามกลางความโกลาหล...หลินเฟิงใช้จังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงนั้น...พุ่งไปยังทิศทางตรงกันข้าม! เขาไม่ได้หนีไปทางประตู...แต่กลับพุ่งทะลุหน้าต่างกระจกที่อยู่ด้านหลังของห้องออกไป!

    เพล้ง!

    ร่างของเขาพุ่งออกมายังสวนหลังลานเรือน...แม้จะโดนสะเก็ดระเบิดจนมีบาดแผลหลายแห่ง...แต่เขาก็หนีออกมาจากห้องมรณะนั้นได้สำเร็จ!

    "มันหนีไปแล้ว! ตามล่ามัน!" เสียงเกรี้ยวกราดของหวังเทียนดังออกมาจากกองเพลิง

    หลินเฟิงไม่รอช้า เขารีบวิ่งหนีเข้าไปในเงามืดของลานเรือน...เขาหนีจากกับดักแรกได้แล้ว...แต่ตอนนี้เขากลับต้องมาติดอยู่ในกับดักที่ใหญ่กว่า...เขากลายเป็นหนูที่ถูกขังอยู่ในรังของสิงโต!

    ...

    หวังเทียนก้าวออกมาจากซากปรักหักพังที่ลุกเป็นไฟ...ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาของเขาบัดนี้เต็มไปด้วยเขม่าควันและความบ้าคลั่ง!

    "ปิดล้อมย่านสตรีแดงทั้งหมด! ปิดทุกทางเข้าออก! พลิกแผ่นดินหาพวกมันให้เจอ! ข้าต้องการตัวพวกมัน...เป็นๆ!!!"


    คล้ายกับเรื่องโอตาคุจอมยุทธ์ทะลุมิติ ที่คุณอ่าน