ณ บริเวณฝึกตระกูลชู
...เสียงะโนั้นทําให้ทุกคนบริเวณหันมามองหมดแม้คําพูดจะฟังไม่เข้าหูนักแต่ก็มีเื่สนุกๆให้ดูแน่ เสียงกลับเต็มเปียมไปด้วยความดูถูกและิ่หยาม ไม่ต้องพูดถึงว่าใคระโ มันคือเสียงของ ชู ม่ง หนึ่งในลูกน้องของชู ิ ถึงในตอนนี้ หัวหน้าตระกูลชู จะมีพลังแข็งแกร่งกว่าบิดาของลูกพี่มัน แต่มันก็มองบุตรชายของหัวหน้าตระกูลเป็พวกขยะเ้าสำอาง วันๆอ่านแต่ตำรา ไม่สนใจฝึกฝนพลังใดๆตลอดเวลาที่พบเจอ
ชู หยางเ้ากล้ามากนักนะทีมาที่บริเวณฝึกตระกูล เห็นนายน้อยิ แล้วไม่เคารพนายน้อยิที่อายุมากกว่าเ้า ถ้าเ้าเคารพและขอนายน้อยของข้าจะปล่อยให้เ้าเดินผ่านไป ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้เข้าคุกเข่าตรงหน้านายน้อยิ ถ้าเ้ากล้าหนีอย่าหาว่าข้าไม่ปราณี ทุกคนต่างหัวเราะและเห็นด้วยกับการกระทำของชู ม่ง มีเพียงสาวน้อยนามว่า ชู หนิง ที่มองด้วยความเสียใจที่ไม่อาจจะเคลื่อนไหวได้ เนื่องจากบิดาของนางไม่้าเข้าไปยุ่งกับชู หยาง เพราะชู หยางไร้อนาคต อ่อนแอ น่าสมเพช...
ชู หยาง ปกติมีนิสัยที่ ไม่สนใจสิ่งใดนอกจากบิดา มารดา และน้องสาวบุญธรรมที่อายุไล่เลี่ยกับตนเล็กน้อยจึงมักไม่มีผู้ใด เคารพเขาในฐานะบุตรชายหัวหน้าตระกูลชู ความจริงแล้ว เขาดูเหมือนพวกคนสำราญ สำอาง และอ่อนแอ เป็ขยะผลาญสิ่งของต่างๆใน ตระกูลมากกว่า เมือได้ยินคําพูดเช่นนั้นของชู ม่ง’ ชูหยางจึงหันกลับ มาจ้องหน้าเขาเล็กน้อยและส่ายหัว “พวกเด็กน้อยพวกนี้ เสียเวลาข้ายิ่งนัก ถ้ามีสมุนไพรสูง ยาเสริมิญญา เื่แก่นิญญาอสูรก็คงไปได้ไกลกว่า โลกนี้ช่างมีลมปราณเบาบางดั่งขนนกจริงๆ ข้าคงต้องทำอะไรสักอย่าง หรือจะไปที่เขาทมิฬดีนะ” ชู หยาง ไม่สนใจสิงทีมันพูด แต่กลับจ้องมองไปบนฟ้าอย่างเหม่อลอย และสงบนิ่ง เล่นกับเ้าพวกนี้สักหน่อยและกัน เขาหัวเราะ และกล่าวว่า “ดูเหมือนลูกชายของชู จิ่งหลงเป็คนทีมีบุญเสียจริง กลับสามารถให้สุนัขมาเห่าหอนใส่ข้าได้ เขาหัวเราะอย่างสมเพช มา..หลบทางข้าไปซะออกจากร่างกายข้าด้วย ไปเถอะชู เย่ว หลังจากนี้เ้าระวังสุนัขเห่าด้วยล่ะ’’ ชู เย่า ยิ้มและหัวเราะเบาๆ รู้สึกดีขึ้นที่คุณชายของตนนั้นพูดเื่แบบนี้ขึ้นมา” ชูหยาง ค่อยๆเดินผ่านประตูทางออกอีกฝั่ง แต่แล้ว ชู ม่ง ใช้เดินมาขว้างพร้อมกับใช้ท่ากระบี่จันทราม่วง ขั้น 5 ใส่ทันที่ เมือเห็นเช่นนั้น ชู หยาง ใช้หางตามองและรีบหันหลังกลับไปใช้กระบวนท่าสะบั้น์นภา ขั้นสูงสุดทันที “ที่ทางให้เ้าเลือกเดินแต่อยากไปสู่นรกอย่าหาโทษข้าที่หลังว่าไม่ปราณี?” ชู ม่งร้องถามด้วยความใ ชู หยาง ลงมือฟันโต้ตอบทันที่และจ้องมองด้วยสายตาสมเพช “ไอ้โง่นี้ เป็เพียงเบี้ยตัวหนึ่งที่ให้มาวัดพลังข้าเท่านั้นเห้อ เด็กในยุคนี้ไม่มีสมองหรือไง? เ้าลืมไปแล้วหรือ ว่าข้าเป็บุตรผู้นำตระกูลชูการที่เ้าลบหลู่ข้าไม่สนใจว่าข้านั้นเป็ว่าที่ผู้นำตระกูล เ้านั้นโง่เขลาเบาปัญญาของจริงๆข้าให้ทางเลือกกับเ้าแล้วอย่าโทษข้าเลย?
ชู ม่ง’’ กำลังเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองนั้นทำเนื่องด้วยจากเขาเป็เพียงลูกของคนในตระกูลสาขาทำให้เขาต้องทำตามตระกูลหลักหรือเอาใจผู้นำของสาขายิ่งเป็ลูกของรองหัวหน้าตะกูลแล้วนั้นเขายิ่งต้องปฏิบัติตามคำสั่ง แต่เขาไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็เพียงแค่เบี้ยตัวหนึ่งซึ่งไว้วัดความสามารถของ ชู หยาง เขาเสียใจกับการกระทำอันโง่เขลาของเขา เขาได้มองไปไปยัง ชู เย่าและผู้าุโที่อยู่บริเวณลานฝึกไม่มีใครเข้าช่วยเขาเลยสักคนนั่นคือความเสียใจแล้วมันไม่มีทางแก้ไขได้อีกแล้ว
ทางด้านชู เย่า ไม่ธรรมดาเลยจริงๆเ้านั่นมันปกปิดพลังไว้หรือขนาดชู ม่ง ที่มีพลังผู้ฝึกตนขั้น 5 ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้แม้แต่กระบวนท่าเดียวข้าคงต้องไปบอกท่านพี่แล้วว่า ชู หยางนั้นไม่ธรรมดาเลยถึงเวลาแล้วที่ต้องดำเนินแผนการขั้นต่อไป แล้วเขาก็เดินจากไปโดยที่ไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับชู ม่ง ทิ้งให้คนอื่นนั้นใกับการกระทำของชู หยาง
9K
