ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

การกระทำซึ่งนำมาสู่หายนะ
หลงเจ๋อไม่สนใจเสียงตวาดของหลงเสิ่นเทียน เขารีบพูดออกมาเสียงร้อนรน
“พ่อ ก่อนหน้านี้ผมลองโทรไปหาน้องสาม เพื่อถามว่าการหาตัวมู่อิงเสวี่ยเป็นยังไงบ้าง แต่คนที่รับกลับไม่ใช่น้องสาม”
“แถมมันยังบอกอีกว่าฆ่าน้องสามไปแล้ว นอกจากนี้มันยังให้คำเตือนด้วยว่า ถ้าไม่อยากเป็นเหมือนกับตระกูลมู่ ให้พวกเราเลิกตามหามู่อิงเสวี่ยซะ!”
ได้รับฟังคำพูดของหลงเจ๋อลูกชายคนที่สองของตน ใบหน้าของหลงเสิ่นเทียนก็บิดเบี้ยวจนไม่น่ามอง ถึงแม้ว่าความจริง มันจะไม่น่ามองอยู่แล้วก็ตาม
“ที่แกพูดมาเป็นความจริง?”
“ความจริงแน่นอน จากคำพูดของมัน เหมือนว่ามันจะเป็นคนที่ทำลายตระกูลมู่!!” เสียงของหลงเจ๋อซ่อนความหวาดกลัวไว้ลึกๆ
หากว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเป็นความจริง ถ้าอย่างนั้น เขาคงไม่ยุ่งเรื่องมู่อิงเสวี่ยแล้ว เขากลัวความตายและกลัวว่าตระกูลหลงจะถูกทำลาย
“บัดซบ! ถึงกับมีคนกล้าฆ่าลูกชายของฉันหลงเสิ่นเทียน!” หลงเสิ่นเทียนแผดเสียงร้องออกมาอย่างโกรธแค้น
เขาแน่นอนไม่สนใจคำพูดช่วงหลังของหลงเจ๋อด้วยซ้ำ เพราะเขาไม่เชื่อ บวกกับถูกความโกรธเข้าครอบงำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
หลงเสิ่นเทียนพลันรีบไปใส่เสื้อผ้า ก่อนที่จะเดินไปชั้นบนสุด เพื่อหาพ่อของเขาหลงถูสิง ผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ขั้นปลายของตระกูลหลง รวมไปถึงเป็นต้นไม้ใหญ่ของตระกูลด้วย
หลงเจ๋อแน่นอนว่าไม่ได้ตามไป เขารีบไปหาพี่ชายของเขาหลงเจิ้นหลงเพื่อบอกเรื่องหลงเทาอู๋
ตระกูลหลงแม้มีลูกชายสามคน แต่ลูกชายทั้งสามคน ไม่ได้ต่อสู้กันเพื่อแย่งเก้าอี้ผู้นำตระกูลเลย กลับกัน พวกเขาสามัคคีกันอย่างมาก นี่เรียกได้ว่าเป็นโชคของตระกูลหลงเลยก็ว่าได้
บนชั้นบนสุดของคฤหาสน์ตระกูลหลง ภายในห้องห้องหนึ่ง หลงถูสิงแสดงใบหน้ามืดมนออกมา
หากว่าเรื่องที่หลงเสิ่นเทียนบอกเป็นความจริง อย่างนั้นมันก็ราวกับว่าคนที่ทำนั้น ไม่เห็นตระกูลหลง หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของปักกิ่งอยู่ในสายตา
“เซิ่งฝา เกิ้งเฉียง พวกเจ้าสองคนไป ค้นหามันทั่วเซี่ยงไฮ้ ไม่ว่ามันจะเป็นใครต้องนำหัวของมันกลับมาให้ข้า!” หลงถูสิงพูด น้ำเสียงเย็นชาเหนือสิ่งอื่นใด
ทันใดนั้นก็มีเสียงตอบรับดังขึ้นมาภายในห้อง “รับทราบ”
หลังจากที่มีเสียงตอบรับดังขึ้น ก็ไม่มีเสียงอะไรอีก
“พ่อ คุณให้ผู้อาวุโสเซิ้งฝากับผู้อาวุโสเกิ้งเฉียงไป?” หลงเสิ่นเทียนรีบถามออกมา สองคนนี้เขารู้จัก และรู้จักเป็นอย่างดีด้วย
สองคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ขั้นกลางที่เพิ่งจะเข้าร่วมกับตระกูลหลงในช่วงห้าปีมานี้
และด้วยการเข้าร่วมของทั้งสองคนนี้เอง ที่ทำให้ตระกูลหลงทะยานขึ้นราวกับเสือติดปีก ตอนนี้ทั่วทั้งปักกิ่ง ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าตระกูลหลง เป็นตระกูลใหญ่อันดับสองของปักกิ่ง
แต่มันก็แค่พูดกันเท่านั้น ในความเป็นจริง ตระกูลหลงไม่มีข้อได้เปรียบใดต่อตระกูลถังเลย เรียกได้ว่าทั้งสองตระกูลต่างก็แข็งแกร่งเท่ากัน
หลงถูสิงมองหลงเสิ่นเทียนราวกับมองคนโง่ เห็นๆ กันอยู่ว่าเขาสั่งเซิ้งฝากับเกิ้งเฉียงให้ไป แล้วจะมาถามทำไมอีก
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็พยักหน้า แม้เขาจะไม่ค่อยชอบลูกชายคนนี้ แต่ที่ผ่านมาในการเป็นผู้นำตระกูลหลง นับว่าทำผลงานได้ดีไม่น้อย
“ถ้าเป็นผู้อาวุโสสองท่านนี้ ผมก็วางใจ” หลงเสิ่นเทียนพยักหน้ารับ คาดหวังอย่างมากที่จะเห็นหัวของคนที่ฆ่าลูกชายคนเล็กของเขาหลงเทาอู๋
ในบรรดาลูกชายทั้งสามคน เขาชอบหลงเทาอู๋มากที่สุด เนื่องจากมีนิสัยเหมือนกับเขาสมัยยังหนุ่ม
“ออกไปได้แล้ว ข้าจะฝึกตนต่อ” หลงถูสิงพลันโบกมือให้หลงเสิ่นเทียนออกไป
“ครับพ่อ” หลงเสิ่นเทียนตอบรับ จากนั้นเขาก็รีบออกจากห้องไป
เมื่อออกมาจากห้องหลงเสิ่นเทียนก็เดินกลับไปที่ห้องทำงาน ระหว่างทางคาดไม่ถึงว่าจะพบเจอกับภรรยาของเขา
“ไช่เฉิง เธอออกมาทำอะไร?” เขาถาม พลางขมวดคิ้ว ความสัมพันธ์กับภรรยาของเขาจบลงไปแล้ว
เนื่องจากเขาเริ่มไม่สนใจที่เธอเริ่มมีอายุมากขึ้น โดยที่หลงเสิ่นเทียนไม่ได้ดูสารรูปที่อัปลักษณ์ของตัวเองเลยว่า หากไม่ได้เกิดมาในตระกูลหลง คงจะไม่มีผู้หญิงคนใดอยากที่จะเข้าใกล้เขา
“ฉันมาฆ่าแกไง!” ไช่เฉิงแผดเสียงร้องแหลม ในมือที่ซ่อนไว้ด้านหลังมีมีด เธอพุ่งเข้าหาหลงเสิ่นเทียนอย่างเร็ว มีดพุ่งตรงไปที่กลางแผ่นอกของหลงเสิ่นเทียน
เห็นภาพนี้ ใบหน้าของหลงเสิ่นเทียนถึงกับซีดขาวด้วยความหวาดผวา เขารีบถอยหลัง เพื่อที่จะหลบ ทว่ามันก็ไม่ทัน
ฉึก!
มีดได้แทงเข้าที่กลางแผ่นอกของหลงเสิ่นเทียน เลือดพุ่งกระฉูดออกมา พร้อมกับร่างของหลงเสิ่นเทียนหงายกระแทกพื้น
ไช่เฉิงไม่ได้หยุด พุ่งเข้าหาหลงเสิ่นเทียนอีกครั้ง ระดมแทงมีดใส่ร่างกายของหลงเสิ่นเทียนอย่างโหดเหี้ยม
“อ้าก!”
แม้เสียงร้องโหยหวนอันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทรมานของหลงเสิ่นเทียนจะดังขึ้นมามากแค่ไหน ไช่เฉิงก็ไม่ได้หยุดมือลงเลย เธอยังคงลงมือต่อ
นี่เป็นความแค้นที่เธอเก็บมานานปี หลงเสิ่นเทียนสัตว์ร้ายตัวนี้ ไม่เคยปฏิบัติต่อเธอดีๆ สักครั้ง แม้แต่งงานกันแล้ว ยังนอกใจมีผู้หญิงอื่นไปเรื่อย
เธออดทนหาโอกาสลงมือมานาน สุดท้ายวันนี้ก็ได้โอกาสลงมือ แถมยังสำเร็จอย่างสวยงาม
เสียงร้องของหลงเสิ่นเทียนได้เงียบลง พร้อมกับลมหายใจของหลงเสิ่นเทียนที่หมดไป ดวงตาของเขาเบิกโพล่ง สีหน้าเจ็บปวดและหวาดกลัว
แม้แต่ฝัน เขาก็นึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะมามีจุดจบแบบนี้ ทั้งผู้ที่ฆ่าเขายังเป็นภรรยาของเขาอีก
ก่อนตาย นอกจากความเจ็บปวด หวาดกลัวแล้ว หลงเสิ่นเทียนยังมีความเสียใจอันลึกล้ำอยู่ด้วย หากว่าเขาปฏิบัติต่อไช่เฉิงให้ดีกว่านี้ เขาคงไม่ต้องมามีจุดจบอันน่าอนาถแบบนี้
เรียกได้ว่าการกระทำของเขามันนำพามาซึ่งหายนะ!
หลังจากที่ฆ่าหลงเสิ่นเทียน ไช่เฉิงก็ฆ่าตัวตายตามไป เธอรู้ดีว่าการฆ่าหลงเสิ่นเทียน เธอจะไม่มีทางหนีพ้นไปจากเงื้อมมือของตระกูลหลงได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหลงถูสิงเป็นถึงผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ขั้นปลาย ดังนั้น การฆ่าตัวตายจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
ด้วยเสียงร้องโหยหวนเมื่อครู่ของหลงเสิ่นเทียน เป็นไปไม่ได้ที่ผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ขั้นปลายอย่างหลงถูสิง จะไม่ได้ยิน
เขาปรากฏตัวขึ้นมาตรงจุดที่หลงเสิ่นเทียนกับไช่เฉิงตาย
ใบหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก บิดเบี้ยวขึ้นราวกับกินขี้สุนัขเข้าไป สองมือสั่นด้วยความโกรธ
แต่โกรธแล้ว เขาจะทำอะไรได้ เพราะเพียงแค่มองไปที่ศพทั้งสอง เขาก็รู้แล้วว่าหลงเสิ่นเทียนถูกไช่เฉิงฆ่าตาย
ด้วยความที่เธอตายแล้ว เขาจะไประบายความโกรธได้ที่ไหน?
“ปู่ เกิดอะไรขึ้น?” ในเวลานี้ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาดวงตาคมได้พุ่งเข้ามา เขาคือหลงเจิ้นหลง นายน้อยคนโตของตระกูลหลง ทั้งยังมีพื้นฐานฝึกตนอยู่ในระดับเทพสวรรค์ขั้นต้น!
จบบทที่ 130

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 130 : การกระทำซึ่งนำมาสู่หายนะ

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 130 : การกระทำซึ่งนำมาสู่หายนะ

คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้