ตอนสวีหยางอี้กลับมาถึงห้องตัวเองก็เป็เวลาห้าทุ่มแล้ว
“เป็ไงบ้าง” ทันทีที่ปิดประตูลงก็มีเสียงเสียงหนึ่งแว่วมา“ฉันจำเป็ต้องเตือนนาย เวลาสำหรับการสอบจบคือจำกัดภายในหนึ่งอาทิตย์และตอนนี้ก็ผ่านไปแล้วห้าวัน ทางศูนย์มณฑลกำลังรอสรุปรายงานจากสาขาเมืองอวี๋หยางอยู่...ฉันว่าฉันคงไม่ต้องอธิบายซ้ำอีกครั้งล่ะมั้งว่าอัตราการเรียนจบของสำนักเทียนเต้าต่ำแค่ไหนและมีคนมากมายแค่ไหนกำลังรอดูการสอบของแต่ละสำนักย่อยอยู่”
“หาเจอแล้ว”สวีหยางอี้เปิดคอมพิวเตอร์ของตัวเองแล้วไปที่หน้าเว็บเพจแวบหนึ่งก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นทันที“...เมาปาเอ้อ...ฉันเตือนนายกี่ครั้งแล้วว่านายเป็แค่นายหน้าคนกลางระหว่างที่ยังเรียนไม่จบ เงินเบี้ยเลี้ยงฉันเดือนหนึ่งมีแค่หนึ่งพัน...”
“มีปัญหาอะไรเหรอ”น้ำเสียงงุนงงดังขึ้นภายในห้อง
สวีหยางอี้มองหน้าเว็บเถาเป่าที่เปิดทิ้งไว้ยาวเป็พรวนพลางหรี่ตาลงในแววตานั้นฉายแววอันตรายอยู่ไม่น้อย “ยันต์บริสุทธิ์จากตู้มหาสมบัติ 1 แผ่น 50 หยวน ระยะเวลาการใช้งานครึ่งเดือนต้องเข้าสู่ขั้นเลี่ยนชี่...หิมะเขียวครามลอยละล่องบนเขาเอ๋อเหมยที่เร้นกายอยู่ลึกและมืดมิดสามารถเพิ่มพลังได้ 0.01% ที่สำคัญคือมีรสชาติล้ำเลิศ...หนึ่งชิ้นห้าร้อยหยวนงั้นเหรอไลฟ์สดอธิบายเคล็ดลับการฝึกตน กดโยนของขวัญหนึ่งครั้งเท่ากับห้าหยวนนายใช้เงินในจือฟู่เป่า(AliPay) ฉันกดไปทั้งหมดห้าครั้ง...รีบโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้”
ในห้องพลันมีเสียงลงกลอนดังขึ้น เรียบร้อย...
สวีหยางอี้หยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูยอดเยี่ยมไปเลย...เงินในบัญชีจำนวนหนึ่งหมื่นหยวนของเขาเหลือแค่แปดร้อยหยวนเท่านั้น
“ติ๊งต่อง...” และในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าเว็บเขาจึงหันไปมองแวบหนึ่ง“ตามกฎแล้วร้านค้าออนไลน์ของเราจะสอบถามเพื่อยืนยันเป็ครั้งสุดท้ายคุณแน่ใจหรือไม่ว่าจะให้ส่งหิมะเขียวครามทางไปรษณีย์ไปที่อวี๋หยางแจ้งให้ทราบอีกครั้ง ร้านของเราเป็ร้านค้าสำหรับผู้ฝึกตนโดยเฉพาะไม่มีรูปภาพประกอบ สำหรับเื่ประสิทธิผลกรุณาปรึกษาฝ่ายบริการลูกค้าโดยทางร้านจะขอสงวนสิทธิ์ในการรับผิดชอบ ตามนโยบายกฎหมายคุ้มครองระดับ S แห่งชาติ หากมนุษย์ธรรมดากดสั่งซื้อสินค้าทางร้านเล่นๆทางร้านขอสงวนสิทธิ์ในการรับผิดชอบผลที่ตามมาทั้งหมด”
ติดต่อฝ่ายบริการลูกค้าได้ที่ ID : เมี่ยเจวี๋ย
สวีหยางอี้ใช้มืออันบริสุทธิ์ผุดผ่องตลอดยี่สิบเอ็ดปีของเขากดขอคืนเงินอย่างรวดเร็ว
เ้าของร้านที่ใช้ชื่อว่า“วิถีบำรุงร่างกายจากเอ๋อเหมย—แบรนด์พรีเมี่ยมกว่าห้าปี” ถึงกับตกตะลึงไป
“คุณ...ยกเลิกเหรอ” เมี่ยเจวี๋ยถามอย่างไม่มั่นใจนัก
“ผมซื้อของผิด” สวีหยางอี้พิมพ์ไปโดยไร้ซึ่งความรู้สึกผิดใดๆ ทั้งนั้น“ฝึกตนอะไร เื่ตลกทั้งนั้น นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ยังเชื่ออะไรแบบนี้อยู่อีก”
“ไม่สิ...สหายเซียน เมื่อกี้คุณไม่ได้ยืนยันสถานะผู้ฝึกตนแล้วหรอกเหรอทำไมตอนนี้ถึงได้...”
“คุณดูผิดแล้ว”สวีหยางอี้กดปิดหน้าต่างเถาเป่าไปอย่างไม่กดดันอะไรทั้งนั้น ก่อนจะเปิด QQ ที่มีเพื่อนอยู่ในนั้นน้อยคนเต็มทีขึ้นมาจากนั้นก็หารายชื่อที่ใช้รูปไซบีเรียนฮัสกี้เป็รูปประจำตัวแล้วลากเปิดออกมาอย่างแม่นยำ“คืนพรุ่งนี้เตรียมตัวเก็บกวาดให้เรียบร้อยเสร็จเื่แล้วเราค่อยมาคุยกันเื่วันนี้”
“รุ่ นพี่ พู ดอะ ไ ร...เค้า ฟั ง ไม่ รู้ เ รื่อ ง...”
สวีหยางอีหรี่ตามองอยู่ชั่วสองวินาที “แน่ใจนะ”
“พี่ พู ด ว่า โ อเ คือ่าดแท...”
“ฉันจะรายงานที่สำนักว่าให้เปลี่ยนนายหน้าคนกลางซะฉันสื่อสารกับมนุษย์ต่างดาวไม่รู้เื่”
“เมื่อกี้คอมพิวเตอร์เสียน่ะ พรุ่งนี้เก็บกวาดให้เรียบร้อยใช่ไหมไม่มีปัญหา”ผู้ใช้รูปไซบีเรียนฮัสกี้เป็รูปประจำตัวรีบเอ่ยอย่างมีเลศนัยต่อขึ้นทันที“วางใจได้ นี่เป็การร่วมงานกันครั้งแรกของเราเชียวนะฉันให้ความจริงใจร้อยเปอร์เซ็นต์!”
สวีหยางอี้จุดบุหรี่มวนหนึ่งสูบเงียบๆก่อนจะใช้พิมพ์ตอบไปด้วยมือข้างเดียว“ความจริงใจของนายที่ฉันใช้เงินในจือฟู่เป่าซื้อมางั้นเหรอ”
“นี่มันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ...ตายแล้ว! ถึงเวลาสมควรแก่การนอนแล้วSEE YOU!”
รูปประจำตัวไซบีเรียนฮัสกี้ออฟไลน์ไปอย่างรวดเร็ว ไม่เกินหนึ่งนาที เรือแห่งมิตรภาพลำน้อยนี้บทจะคว่ำก็คว่ำเอาได้ง่ายดายเสียจริง
สวีหยางอี้ไม่ได้สนใจเขา เพียงแต่ค่อยๆ สูบบุหรี่ไปพลางกดเปิดร้านค้าจากหน้าเว็บเถาเป่าที่ใช้ชื่อว่า“ข้ามผ่านยุคสมัย” ขึ้นมา
“อยู่ไหมครับ” เสียงกดทักทายจากผู้ให้บริการลูกค้าที่ใช้ชื่อว่า“เหยียนหนานจื่อ” ดังขึ้น ก่อนที่เขาจะถามต่อ
“ที่แท้ก็เป็สหายเซียนสวีนี่เอง คำสั่งซื้อ “การบรรยายเชิงวิชาการเกี่ยวกับการฝึกบำเพ็ญและแผนการในอนาคตของข้าพเ้า”ของท่านได้มาถึงแล้ว ผู้บรรยายหลักเป็หนึ่งในสิบนักฝึกตนที่ยิ่งใหญ่ของหวาซย่าที่สามารถบำเพ็ญถึงขั้นจินตัน อวิ๋นเฮ่อเจินเหริน[1]ซึ่งมีชื่อผู้ใช้ทางอินเทอร์เน็ตว่า“เร้นกายสันโดษ” จากการวิเคราะห์ด้วยหลักเหตุผลทางวิทยาศาสตร์แล้วหากคุณได้ร่วมงานกับธุรกิจขนาดใหญ่ระดับประเทศหรือระดับโลก คุณจะไม่ใช่แค่มีชัยตอนออกเริ่มแต่จะอยู่ที่เส้นชัยั้แ่เกิดเลยทีเดียว”
“...”สวีหยางอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง “ขอโทษครับ สามารถผ่อนจ่ายได้ไหม”
“ขออภัยครับ ทางร้านของเราไม่รับการผ่อนชำระสหายเซียนท่านนี้อาจจะยังไม่ทราบ คนที่เรียนออนไลน์กับอวิ๋นเฮ่อเจินเหรินล้วนแต่มาจากสำนักงานใหญ่ของเทียนเต้าทั้งนั้นส่วนตัวเขาเองนั้นเป็อาจารย์ที่รับผิดชอบสอนในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกในวิชา“ศาสตร์แห่งสังคมกับการฝึกตน” และ “โครงสร้างทางสังคมกับการฝึกบำเพ็ญตนวิทยา”หากคุณไม่มีโอกาสได้เข้าเรียนในสำนักที่ดีที่สุดในวงการฝึกตนนี่เป็หนทางเดียวที่จะช่วยแก้ปัญหาให้ได้ สหายเซียนดูนี่สิ คอร์ส“การจัดการในระยะเลี่ยนชี่ตลอดจนการแยกแยะเส้นสายที่มีคุณภาพ” เพียงหนึ่งเทอมก็มียอดขายไปห้าแสนชุดแล้วมากกว่าคอร์สของนักฝึกตนขั้นจินตันท่านอื่นเป็ไหนๆอวิ๋นเฮ่อเจินเหรินเป็ที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็เซียนที่สอนคนได้เก่งที่สุดแล้ว”
“เงินผมไม่พอ”
“สหายเซียน ทุกวันนี้เราใช้วิธีทางวิทยาศาสตร์ในการฝึกตนปัจจุบันนี้ไม่ใช่แค่ยุคของการฝึกตน แต่เป็อารยะแห่งการฝึกตนร่างกายมนุษย์ดูดซับพลังได้อย่างไร แก่นแท้ของพลังปราณสร้างขึ้นจากองค์ประกอบใดจะเป็โปรตอน? ควอนตัม? มันหมุนเวียนอยู่ในร่างกายมนุษย์ได้อย่างไรการฝึกพลังที่สืบทอดมาแต่โบราณจะสามารถกระตุ้นการโคจรพลังได้อย่างไรเื่พวกนี้อวิ๋นเฮ่อเจินเหรินล้วนวิเคราะห์ไว้อย่างละเอียดในการบรรยาย...ความหมายของผมก็คือถ้าพลาดไปจะถือว่าขาดทุนอย่างใหญ่หลวงเลยทีเดียว ผมเองก็เข้าใจดีว่าสถานการณ์ทางการเงินของนักฝึกตนระดับต้นหลายท่านอยู่ในภาวะขัดสนถึงทางร้านของเราไม่รับการผ่อนชำระ แต่ก็สามารถใช้สิ่งของชำระได้”
“ชำระด้วยสิ่งของงั้นเหรอ” สวีหยางอี้ตาเป็ประกาย รีบถามต่อขึ้นทันที
ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
การฝึกบำเพ็ญมันเป็เื่หลายร้อยหลายพันปีมาแล้วปัจจุบันนี้การฝึกบำเพ็ญตนกลายเป็เื่ของอารยะคุณสมบัติมันย่อมแตกต่างกับการฝึกตนในสมัยโบราณเมื่อหลายพันปีก่อน
และสิ่งที่เรียกว่าอารยะนั้นก็คืุ์สามารถมองเห็นการปรับตัว การรับรู้และการแสวงหาที่สอดคล้องกับจิติญญาของตน จิติญญาที่คนมากมายยอมรับถูกทำลายลงไปการค้นพบสร้างสรรค์ ตลอดจนการรวมศีลธรรมอันดีงามของสังคมให้ดียิ่งขึ้นทำให้มนุษย์หลุดพ้นจากทุกพฤติกรรมทางสังคมและพฤติกรรมตามธรรมชาติที่ล้าหลังเชื่อมโยงแิของวงศ์ตระกูล เครื่องมือ ภาษา ตัวอักษร ความเชื่อ คำสอนทางศาสนา กฎหมาย และแิอื่นๆ ที่เกี่ยวกับรัฐและประเทศชาติ
การฝึกตนในปัจจุบันค่อยๆแทรกซึมเข้ามาอยู่ในชีวิตของเราทุกคนอย่างเงียบเชียบ ในขั้นต้นอย่างเครื่องนุ่งห่มอาหาร ที่อยู่อาศัย อาชีพ ในขั้นสูงก็อย่างเช่นพวกพลังแข็งแกร่งอันลึกลับ และการเปรียบเทียบศักยภาพระหว่างประเทศ
ยุคแห่งวิทยาศาสตร์กับอารยะแห่งการฝึกตนที่วิทยาศาสตร์ไม่อาจอธิบายได้กำลังค่อยๆ กลายเป็ความว่างเปล่าก่อนกำเนิดที่กำลังเติบโตไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“ง่ายมากครับ ทุกเมืองเมื่อล่าปีศาจได้หนึ่งตนจะมีการประมูลตู้มหาสมบัติร้านของเราได้ร่วมงานกับทางตู้มหาสมบัติอย่างแน่นแฟ้น หลังจากที่ผ่านการประเมินจากผู้จัดการประมูลตู้มหาสมบัติแล้วก็จะส่งการประเมินราคามาที่ร้านของเราครับ หากสิ่งของหรือของมีค่ามีราคาเท่ากันทางร้านจะส่งของให้ทันที แต่หากราคาไม่เท่ากันก็ขอให้สหายเซียนพยายามต่อไปแต่หากราคาสูงกว่า ทางร้านของเราจะชดเชยส่วนต่างให้กับสหายเซียน เป็อย่างไรครับ”
สัญญาฉบับหนึ่งแปะอยู่เหนือบัญชีผู้ใช้ สวีหยางอี้อ่านอยู่นานก่อนจะพยักหน้า“ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้ก็มีเหยื่อแล้วแล้วนายหน้าคนกลางของผมจะติดต่อไปหาตู้มหาสมบัติ”
“ตกลงครับ ขอให้สหายเซียนสุขภาพแข็งแรง อารมณ์แจ่มใสเบิกบานไม่บังเกิดจิตมารชั่วกาล ไม่ต้องผ่านด่านเคราะห์ บำเพ็ญเพียรก้าวหน้าในเร็ววัน”
สวีหยางอี้ปิดคอมพิวเตอร์ลง เขาต้องนอนหลับพักผ่อนให้ดีการเลื่อนขั้นของผู้ฝึกตนถือเป็่หัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญในการสอบจบ
อัตราการเรียนจบของสำนักเทียนเต้าไม่สูงนัก แต่คนที่จบทุกคนล้วนเป็บุคคลที่มีผลงานยอดเยี่ยมทว่ากลุ่มผู้ฝึกตนมีมากมายขนาดนี้ลำพังแค่จากสถิติเบื้องต้นของหวาซย่าก็มีนับร้อยคนแล้วพวกเซียนไม่้าผู้ช่วยที่มีความสามารถหรือ ผู้าุโขั้นจู้จีไม่้ามือขวามาช่วยแก้ปัญหาหรือคอยทำเื่ที่ไม่สะดวกจะทำเองบ้างหรือนักฝึกตนในขั้นเลี่ยนชี่ไม่้าเข้าร่วมพวกกลุ่มตอบปัญหาคลายความสงสัยหรือเสาะหาผู้ช่วยบ้างหรือ
โอกาสสำเร็จมีอยู่ทุกที่ แต่...คนที่มีความสามารถดีเยี่ยมจริงๆกลับมีน้อยยิ่งกว่าน้อย!
การสอบจบการศึกษาครั้งใหญ่ในแต่ละปีนับเป็โอกาสแสดงตัวของทุกคนเขารู้ดีว่าแม้แต่เซียนในขั้นจินตันก็ยังจับจ้องรายชื่อผู้สอบเรียนจบอยู่ไม่ละสายตาโดยกลุ่มหัวกะทิในแต่ละด้านจะประเมินศักยภาพ คุณสมบัติ และกำลังของนักศึกษาคนส่วนใหญ่เมื่อเข้าไปในสำนักเทียนเต้าแล้วจะได้รับการจัดกลุ่มแต่สำหรับกลุ่มที่ได้รับการชมเชยจากเซียนหรือกลุ่มองค์กรขั้นสูงนั้นแม้เขาจะไม่รู้ว่าสวัสดิการเป็อย่างไรแต่มันต้องดีกว่าตอนนี้มากแน่
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เฮือกหนึ่งแล้วหลับตาลงการสังหารปีศาจในวันพรุ่งนี้เป็การสังหารปีศาจครั้งแรกของเขาและเขาจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้!
ทั้งคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวลาจึงผ่านไปอย่างรวดเร็ววันต่อมาสวีหยางอี้ยังคงนั่งดื่มชาอยู่ในตำแหน่งเดิม มอง “ผู้ใต้บังคับบัญชา”ทั้งหมดตรงหน้าคุยกันอย่างไม่แยแสก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ของวันนี้ขึ้นมาด้วยความสงบเยือกเย็น
เมื่อก้าวเข้าสู่หนทางการฝึกตน จะเกิดสิ่งที่เรียกว่าพลังจิต หรือพูดง่ายๆก็คือ มันคือการที่มนุษย์คนหนึ่งมี “หนวดัั” นับไม่ถ้วนแผ่กระจายไปทั่วและใกล้ชิดกับโลกใบนี้ผ่าน “หนวดัั” นั้น
หรือจะพูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ พวกเขาไม่จำเป็ต้องใช้ตามองสิ่งต่างๆหรือจะบอกว่า “วิสัยทัศน์”ของพวกเขาสามารถมองเห็นอุปสรรคที่แท้จริงได้อย่างทะลุปรุโปร่งก็ว่าได้ เช่นว่าเขาสามารถมองเห็นสิ่งที่คนธรรมดาในเมืองซานสุ่ยมองไม่เห็นได้ ในขณะที่คนธรรมดาที่แม้สิ่งนั้นจะวางอยู่ตรงหน้าพวกเขาก็ยังไม่สะทกสะท้านอยู่ดี
ตอนนี้เขาใช้หนังสือพิมพ์บังหน้าจึงเหมือนกับว่าว่าเขามองไม่เห็นอะไรทั้งนั้นทว่าพลังจิตกลับกวาดสายตามองท่าทางของคนตรงหน้าทุกคนไปแล้วรอบหนึ่ง
คนที่คุยกันก็คุยกันไป คนแทะเมล็ดแตงโมก็แทะไปไม่มีใครเห็นเขาอยู่ในสายตาสักคน
เขาจะไปสังหารปีศาจ ย่อม้าหน่วยทำลายล้างเป็กองหนุน
เขาเองก็ไม่ได้คาดหวังว่ากองหนุนทำลายล้างจะมีประโยชน์อะไรหรอกแต่ที่สำคัญก็คือ...หลังจากเปิดากันแล้วทั้งสองฝ่ายย่อมยอมทุ่มความเสี่ยงพลีชีพหมดหน้าตักด้านหนึ่งเป็ยอดมนุษย์ในกลุ่มมนุษย์ธรรมดา ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็เศษซากมีชีวิตที่สืบทอดมาั้แ่สมัยาปีศาจที่อายุน้อยที่สุดก็ยังเห็นจะอายุมากกว่าเขาเป็สิบกว่าปีหากเขาไม่สังหารอีกฝ่ายให้ราบแล้วพวกมันหนีรอดไปได้ เมืองทั้งเมืองได้ราบเป็หน้ากลองแน่!
ขอแค่กองหนุนทำลายล้างขวางมันไว้ได้ครู่หนึ่ง...ขอเพียงครู่สั้นๆ เท่านั้นรัฐบาลกับสมาชิกสำนักเทียนเต้าก็จะมีกำลังจัดการเื่นี้ให้เงียบลงไปได้
รัฐบาลหวาซย่ามีกำลังแข็งแกร่งแตกต่างจากทางยุโรปและอเมริกา หรือประเทศที่มีหลายพรรคการเมืองโดยสิ้นเชิง
ปัญหาก็คือตอนนี้...จะทำอย่างไรให้คนที่เห็นว่าเขาขัดหูหัดตาพวกนี้เชื่อฟังเขาแต่โดยดี
--------------------------------------------------------------------------------------------
[1] อวิ๋นเฮ่อเจินเหริน(云鹤真人) นักเขียนท่านหนึ่งของจีน ผลงานเขียนที่โด่งดังคือ ฮุ่นตุ้นตานเสิน (混沌丹神)