วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต (ภาค 2: ศึกพิทักษ์มิติบรรพกาล)
ตอนที่ 42: ประตูสู่ความว่างเปล่าและบททดสอบของวิญญาณบรรพกาล
ทันทีที่นนท์และพันธมิตรก้าวผ่านรอยแยกมิติ บรรยากาศรอบกายก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ แผ่นดินใต้เท้าไม่ใช่พื้นดิน แต่เป็นซากปรักหักพังของกาลเวลาที่กองทับถมกันจนกลายเป็นสุสานดวงดาว นี่คือ "มิติแห่งความตายที่ถูกลืม" สถานที่ที่แม้แต่แสงสว่างยังไม่อาจย่างกรายเข้ามา
"ระวังตัวให้ดี..." นนท์กระซิบพลางกางเขตแดนผกผันปกป้องรินะและเซเลสเทียเอาไว้ "ที่นี่ไม่ได้มีแค่ความตาย แต่มันมีความทรงจำของสิ่งที่ตายไปแล้วคอยดึงรั้งจิตวิญญาณของพวกเรา"
เบื้องหน้าของพวกเขา ปรากฏร่างมหึมาที่เกิดจากการรวมตัวของเศษซากกระดูกดวงดาวและควันสีดำสนิท นั่นคือ "ผู้เฝ้าประตูแห่งความตาย" ร่างของมันไม่มีใบหน้า มีเพียงปากขนาดใหญ่ที่ส่งเสียงหวีดหวิวของวิญญาณนับล้านออกมา มันไม่ได้จู่โจมด้วยพลังทำลายล้าง แต่จู่โจมด้วยการทำให้ทุกสิ่งที่สัมผัส 'หยุดการทำงาน' ลงทันที
"ผู้ที่ข้ามผ่านเขตแดน... จงทิ้งชีวิตไว้ที่นี่" เสียงของผู้เฝ้าประตูสั่นสะเทือนไปทั่วพื้นที่
นนท์ก้าวไปข้างหน้าเพียงลำพัง เขาไม่ใช้พลังปราณโจมตี แต่เขาใช้ "ญาณผกผัน" เชื่อมต่อจิตของเขากับวิญญาณที่ถูกกักขังอยู่ในร่างของผู้เฝ้าประตู นนท์ค้นพบว่าที่แท้จริงแล้ว ผู้เฝ้าประตูไม่ใช่สิ่งชั่วร้าย แต่มันคือผลผลิตของความเศร้าโศกและการปล่อยวางไม่ได้ของดวงดาวที่ดับสูญ
"เจ้าไม่ได้ปกป้องความตาย..." นนท์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลท่ามกลางแรงกดดันที่พยายามบดขยี้ร่างของเขา "เจ้าแค่กำลังกอดเก็บความเจ็บปวดที่ไม่ยอมจางหายไปต่างหาก"
ผู้เฝ้าประตูคำรามลั่น พายุแห่งความตายพุ่งเข้าใส่นนท์อย่างบ้าคลั่ง นนท์ใช้ "คัมภีร์วิถีปราณผกผัน" หลอมรวมพลังของศิลาสองชิ้นแรก สร้างเป็น 'คลื่นแสงแห่งการเกิดใหม่' สวนกลับไป! แสงสีทองและสีรุ้งปะทะกับความมืดมิด ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในมิติที่ตายแล้ว
นนท์ไม่ได้ทำลายผู้เฝ้าประตู แต่เขาเยียวยามัน! เขาปลดปล่อยความทรงจำอันเจ็บปวดของวิญญาณดวงดาวเหล่านั้นให้หลุดพ้นจากพันธนาการ เปลี่ยนความตายที่หยุดนิ่งให้กลายเป็นวัฏจักรแห่งการเกิดใหม่ที่ไหลเวียน
"ข้าขอปลดปล่อยเจ้า... ไปสู่ที่ที่เจ้าควรจะไป"
ร่างของผู้เฝ้าประตูค่อยๆ สลายตัว กลายเป็นฝูงผีเสื้อแห่งแสงสว่างที่บินว่อนไปทั่วสุสานแห่งดวงดาว ทำให้ดินแดนที่เคยตายซากเริ่มเห็นร่องรอยของสีเขียวขจีที่กำลังจะงอกงามขึ้นใหม่ และที่ใจกลางจุดที่ร่างนั้นเคยยืนอยู่ ศิลาแห่งการกำเนิดชิ้นที่สาม—"ศิลาห้วงนิรันดร์"—ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุด
นนท์ทรุดเข่าลงด้วยความอ่อนล้า แต่เขาก็แย้มยิ้มออกมา "เราได้มาแล้ว... ชิ้นที่สาม"
รินะและเซเลสเทียรีบวิ่งเข้ามาช่วยพยุง นนท์มองไปที่ศิลาในมือ ตอนนี้พลังงานทั้งสามชิ้นเริ่มสั่นพ้องกันอย่างรุนแรง มันไม่ได้เป็นแค่หินพลังงานอีกต่อไป แต่เริ่มหลอมรวมกันเป็น 'กุญแจ' ที่จะเปิดเผยความลับสูงสุดของสภาเทพผู้ลบล้าง
"พวกมันรู้แล้วว่าเราอยู่ที่นี่" เซเลสเทียเตือนพลางมองขึ้นไปบนฟ้าของมิติที่เริ่มปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ "สภาเทพกำลังลงมาด้วยตัวเอง... นนท์ เราต้องรีบไป!"
นนท์พยักหน้า เขาเตรียมพร้อมแล้ว สงครามครั้งสุดท้ายกำลังจะอุบัติขึ้น ณ ใจกลางของจักรวาล และเขามีทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้เพื่อตัดสินชะตากรรมของทุกสรรพสิ่งแล้ว!
3.26M
