ตอนที่4
เวลาผ่านไปทุกวันกับการเริ่มใช้ชีวิตเหมือนคนปกติธรรมดาปลายหมอกเองอยากจะเติบโตในทางที่ดีและไม่ทำให้พี่สาวของเธอต้องลำบากใจ..
ทุกวันนี้เธอก็ทำให้พี่สาวเหนื่อยมากมายพอแล้วไม่อยากให้ต้องเหนื่อยกับเธออีกแล้วให้พี่สาวไปใช้ชีวิตเป็ของตัวเองบ้าง
"น้องหมอกทานข้าวกัน"เสียงคุณหมอหนุ่มหล่อเอ่ยขึ้นมา เขาเป็คนทำงานเองเพราะชอบทำหารมากกว่าถ้ามีเวลาก็จะเข้าครัว
"ขอบคุณนะคะคุณหมอ"
"ต่อไปนี้หมอกจะทำเองนะคะ"
"ต้องเรียนรู้ที่จะทำงานชดใช้หนี้ให้คุณหมอ"ปลาหมอกอายุเพียง19จะย่างเข้า 20เธอโตมาด้วยกันไม่ได้ใช้ชีวิตเลยเพราะว่าส่วนมากเธอจะอยู่ที่โรงพยาบาลวิ่งเข้าดึงออกด้วยโรคหัวใจเมื่อก่อนพี่สาวของเธอหาเงินมากมายก็เพื่อนที่จะมารักษาหัวใจของเธอเป็อะไรที่สุดเธอก็ผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจได้
เธอรู้สึกขอบคุณปลายฟ้าพี่สาวของเธอมากๆ ทำงานหนักหาเงินมารักษาเธอพี่ของเธอเองนั่นก็ไม่ได้ใช้ชีวิตปกติต้องมาลำบากทำงานหนักๆเพื่อเธอ
แต่เื่ที่พี่สาวคงจะช่วยร่างกายเอาเงินมารักษาเธอนั้นทำให้เธอไม่อาจสู้หน้าของพี่สาวได้ด้วยความละอายใจมากๆ
และตอนนี้เธอก็ยังไม่อาจที่จะพบเจอพี่สาวได้เพราะแค่เห็นใบหน้าของพี่สาวงานมากมายมันก็ลอยเข้ามาเต็มหน้าของเธอให้รู้สึกเ็ปผิดหวังที่เธอเป็ตัวภาระมาโดยตลอด
"น้องหมอกทำไมถึงได้คิดอะไรมืดมนแบบนี้"
"วัยแบบหมอก สดใสเป็พิเศษสิ"
"อย่าทำหน้าอมทุกข์ไว้เพียงคนเดียวสิที่หมอรู้สึกไม่ดีนะ"ความสุภาพบุรุษของคุณหมอนะมันกำลังทำให้หัวใจของสาวน้อยก่อเกิดความรู้สึกดีๆขึ้นมา
"ไม่เอาแล้วไม่พูดละทานข้าวกันเถอะ"คุณหมอตัดปัญหาที่จะต่อล้อต่อเถียงในเื่ที่ไม่ได้สร้างสรรค์อะไรให้ดีขึ้นเขาถึงเื่ปัญหานี้มาโดยตลอดและพยายามปรับตัวปลายหมอกให้ใช้ชีวิตใหม่ให้ได้
ไม่อยากให้เด็กสาวต้องยอมทุกข์เมื่อแบกโลกเอาไม้ทั้งใบมันหนักเกินไปสำหรับเด็กสาวแบบน้องหมอก
คุณหมอทานข้าวเรียบร้อยก็ออกไปโรงบาลของตัวเองส่วนปลายหมอกก็เริ่มทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆเพื่อจะไม่ทำให้ตัวเองคิดมากและตั้งใจตอบแทนความดีของคุณหมอที่ใจดีกับเธอมากๆ..
วันเวลาผ่านไปนับจากที่ปลายหมอกมาอยู่กับคุณหมอก็หลายเดือนแล้วเธอปรับตัวได้ดีแต่ก็ไม่พร้อมเจอพี่สาวอย่างปลายฟ้าถึงสามีของพี่สาวจะรักใจดีต่อพี่สาวความรู้สึกอายจากใจเธอก็ทำให้เธอไม่กล้าพบ..คงต้องรอให้เวลาช่วยเยียวยาหัวใจเธอที่รู้สึกตลอดว่าตัวเองเป็ภาระให้พี่สาวเหนื่อยมาทั้งชีวิต...
"ห้องคุณหมอสะอาดจัง"ปลายหมอกรับหน้าที่มาดูแลทำความสะอาดให้คุณหมอแดริส เพราะไม่อยากอยู่บ้านคุณหมอแบบไม่ทำอะไรตอบแทนทั้งที่จะชดใช้หนี้ต่อคุณหมอที่ช่วยเหลือเื่เงินเกี่ยวกับการรักษาของเธอ..
สมแล้วที่เป็ห้องของหมอเพราะสะอาดและเป็ระเบียบเรียบร้อยมาก..
เธอทำเพียงนำเครื่องดูดฝุ่นมาดูดให้ทั่วห้องจัดเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่เช็ดโต๊ะอีกเล็กน้อย..
แต่ระหว่างทำความสะอาดอยู่ตัวของปลายหทอกก็สงสัยเมื่อเหลือบสายตามองเห็นอะไรบางอย่างที่มันสะดุดจนทำให้เธอก้าวเข้าไปดู
พบว่าเป็ชุดนอนแบบเซ็กซี่มากๆทำเอาปลายหมอกอึ้งไปเลยมันเป็ชุดนอนที่ไม่ได้นอนแสดงว่าคุณหมอมีพาผู้หญิงมาที่บ้านหลังนี้แน่
ปลายหมอกถึงกับใบหน้าหม่นหมองทันใดเพราะคุณหมอไม่ได้พาผู้หญิงเข้าบ้านเป็เธอคนแรก
แต่อาจจะมีผู้หญิงอีกมากมายและเธอคนที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ทำไมหัวใจของเธอจึงได้เจ็บแบบนี้นะ
ทำเอามือไม้แทบอ่อนแรง ั้แ่ที่รู้ว่าคุณหมอพาผู้หญิงคนอื่นๆเข้ามาในบ้านด้วยเธอก็มีสีหน้าที่เศร้าสร้อยและหม่นหมองไม่ค่อยมีแรงอยากจะทำอะไรเลย
ตกตอนเย็น..
ปล่ยหมอกนิ่งมากๆและดูเหมือนว่าจะพยายามหลบหน้าคุณหมอที่เขาก็สังเกตเห็นท่าทางแปลกๆของเธอ
พอถามอะไรเธอก็พยายามพยักหน้ารับแล้วก็ตอบบ้างเพียงเล็กน้อยตอบคำตอบคำพูดสั้นมากๆจนทำให้คุณหมอแปลกใจ
พอคุณหมอแดริสกลับเข้ามาที่ห้องตัวเองก็พบว่าห้องรู้สึกว่าจะสะอาดมากกว่าเดิมของทุกอย่างถูกจัดอย่างเรียบร้อยโต๊ะถูกเช็ดทำความสะอาดเขาก็รู้ทันทีว่าน้องเหมาะจงเข้ามาทำความสะอาดที่ห้องของเขาแน่เลยเพราะเธอคงจะอยากจะทำอะไรเพื่อตอบแทนเขา
ใบหน้าของคุณหมอก็ผูกปมขึ้นมาทันทีเมื่อเพิ่งจะนึกได้ว่าเขามีชุดแบบนั้นอยู่มากมายที่เคยใช้กับผู้หญิงคนอื่นๆและจากอาการที่น้องบอกแสดงออกมาคงจะเห็นแล้วแน่เลย
"บ้าเอ่ย...น้องหมอก็ต้องเห็นแล้วแน่"ปากบ่นพึมพรำออกมาและรีบไปเปิดดูผลงานที่เคยเก็บสะสมเอาไว้ก็รู้ว่ามันนั้นถูกค้นแน่นอนซึ่งคงจะไม่ใช่ใครต้องเป็น้องหมอกก็ทำให้เขาเกิดห่วงความรู้สึกของเธอขึ้นมา
"ต้องทำไงต่อดีว่ะ"ร่างใหญ่ของคุณหมอหันมาเปิดประตูและรีบตรงไปยังห้องของน้องหมอกเพื่ออธิบายไม่ให้เข้าใจผิดไปมากกว่านี้แต่ก่อนมันอาจจะใช่แต่ตอนนี้คุณหมอหนุ่มไม่ได้มี something กับสาวๆพวกนั้นแล้วที่เขาควงไม่ซ้ำหน้า
"ก๊อกๆๆ!!!เสียงเคาะประตู 2-3 ครั้งแต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครเปิดออกมาเลยมือของคุณหมอจึงลองบิดลูกประตูดูก็พบว่าไม่ได้ล็อคเขาจะถือวิสาสะเปิดเข้าไปต่อสายตามองไปรอบๆในห้องกับไม่พบใคร
ไม่เขาเป็ห่วงคิดว่าน้องหมอกอาจจะหนีไปอีกหรือเปล่าเลยรีบพรวดพราดเข้าไปทั้งตัว..
"แอ๊ดดด!!!พอเขาเข้ามาอยู่ในห้องของน้องหมอกแล้วประตูห้องน้ำที่มีหญิงสาวเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวที่ผูกอมเอาไว้ตรงหน้าอก..
"พี่หมอ!!ปลายหมอกใมากๆเพราะตอนนี้เธอแต่งตัวไม่ได้เรียบร้อยเลยแล้วทำไมจู่ๆพี่หมอถึงได้เข้ามาในห้องของเธอแบบไม่ขออนุญาตเธอก่อนทำให้เธอนั้นอายมากๆเพราะท่าทางของเธอตอนนี้ไม่พร้อมที่จะเจอกับคุณหมอแน่นอน
"พี่ขอโทษพี่เคาะประตูแล้วแต่เห็นว่าไม่มีคนเปิดเลยถือวิสาสะเปิดเข้ามาเองขอโทษด้วยนะ"ปากบอกขอโทษไปแต่สายตาอันคมกริบ
กับจับจ้องมองเลือนร่างกายของหญิงสาวและเกิดรู้สึกคอหืดแห้งขึ้นมาซะงั้น