ตอนที่ 26 สูตรไก่ทอดที่สมบูรณ์แบบ
อันที่จริงนอกจากสูตรและวิธีการที่เป็ความลับแล้ว ทางด้านของพีทก็ยังจำเป็ที่จะต้องหาพริกแห้งที่จะนำมาใช้ รวมไปถึงเครื่องเทศบางอย่างเข้ามาใช้เพิ่มเติมอีกด้วย หลังผู้พันแซนเดอรอสได้แนะนำให้กับพีทและเชฟมินแจกยูได้รับรู้ว่า มีเพียงไม่กี่ประเทศในโลกที่จะทำเครื่องเทศออกมาได้ดีที่สุด นั้นก็คือประเทศอินเดียนั่นเอง
อินเดียคือประเทศที่เอาใจใส่ต่อการทำเครื่องเทศมากที่สุดในโลกและจะบอกว่าคือประเทศที่บ้ากินเครื่องเทศมากที่สุดก็ว่าได้ บ้าเสียจนกลิ่นตัวคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นของเครื่องเทศก็คงจะไม่ผิด
กลิ่นตัวนี้ ใช่ว่าแต่ละชาติจะไม่มีและไม่ใช่กลิ่นที่เกิดจากความสกปรกแต่อย่างใด มันเป็กลิ่นที่เกิดจากการกลิ่นอาหารเข้าไปบ่อยๆ จนต่อมเหงื่อที่ดูดซับสารอาหารได้ทำการปล่อยกลิ่นนั้นออกมาโดยไม่ตั้งใจ
และแน่นอนคนไทยก็มีกลิ่นนั้นเช่นกัน นั้นก็คือกลิ่นกระเทียม ไทยเป็ประเทศที่บ้ากินกระเทียมเป็อย่างมาก แทบทุกอาหารจะต้องมีกระเทียมเป็ส่วนประกอบสำคัญ ดั่งเช่นสามเกลอ (กระเทียม พริกไทยและรากผักชี)
ส่วนประเทศอื่นๆ อย่างเกาหลีใต้ก็จำพวกกลิ่นของผักดอง ที่กินกิมจิทั้งสามมื้ออาหาร คนญี่ปุ่นเป็กลิ่นคาวปลาเป็ต้น
ประเทศอินเดียมีเครื่องเทศที่ดีที่สุดในโลก ณ เวลานี้ ดังนั้นผู้พันแซนเดอรอสจึงแนะนำว่าพีทควรจัดหาเครื่องเทศจากประเทศอินเดียมาใช้ อาจจะเป็การนำเข้าหรือการติดต่อค้าขาย แต่ในตอนนี้ ในเมื่อพีทยังไม่มีทุนทรัพย์ในการจัดหาเครื่องเทศจากอินเดีย ฉะนั้นจะใช้เครื่องเทศของไทย แก้ขัดไปก่อน ก็เป็เื่ที่พอจะเข้าใจได้
เมื่อจัดซื้อวัตถุดิบและเครื่องเทศเสร็จสิ้น ตัวของแชมป์ก็ได้อาสาแยกตัวกลับไปเตรียมตัวขายของก่อน เนื่องจากเวลานี้พีทได้คืนรถที่ยืมมาไปแล้ว ทำให้พวกเขาทั้งสามต้องแยกกันกลับและเดินทางด้วยรถแท็กซี่นั่นเอง
“สวัสดีครับ มารับกล่องที่สั่งไว้ครับ” พีทและฝ้ายได้เดินมายังตึกแถวฝั่งตรงข้ามกับตลาด เพื่อมารับเอากล่องที่สั่งทำไว้
“เฮียๆ ลูกค้ามารับของแล้ว…มาตรวจดูหน่อย” เป็ภรรยาของเฮียอมรที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าร้าน แทนที่สามีของเธอ ที่ดูเหมือนกำลังวิ่งวุ่นอยู่ด้านในร้าน ก่อนจะรีบกุลีกุจอออกมาต้อนรับพีทด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนคนพักผ่อนไม่เพียงพอ
“อ่า ของที่สั่งไว้เสร็จแล้ว ทั้งหมด 10000 กล่อง” นอกจากสีหน้าที่ดูเหมือนคนไม่ได้นอนแล้ว เสียงของเฮียอมรก็ดูอ่อนแรงไปมากเช่นกัน
และที่มันเป็อย่างนี้ก็เพราะเฮียอมรทุ่มเทสุดแรงเกิด เพื่อที่จะทำตามคำสั่งซื้อของพีทให้ได้เร็วที่สุด ทั้งหมดก็เพื่อที่จะต่อลมหายใจให้กับร้านของตัวเองนี้ไปอีกเดือน
พีทและฝ้ายเดินตามเฮียอมรไปตรวจเช็กกล่องที่พวกเขาสั่งไว้ แน่นอนกล่องที่ทำออกมามันเป็ไปตามแบบที่พีทสั่งไว้แทบทุกประการ แถมสติกเกอร์ที่เป็โลโก้ ก็ถูกใจพีทมากเช่นกัน
ทั้งสองได้ลองพับกล่องที่สั่งเอาไว้ให้เป็รูปทรงที่พร้อมสำหรับใช้งาน แม้จะมีบางส่วนที่ติดขัดอยู่บ้าง แต่เนื่องจากงบที่พีทมีในตอนแรก การได้กล่องมาในราคาเท่านี้ ก็นับว่าดีพอสมควรแล้ว
พีทส่งยิ้มให้กับฝ้าย เพื่อไต่ถามถึงความพอใจ…โดยฝ้ายก็ยิ้มและพยักหน้าตอบ ประหนึ่งว่าเธอก็โอเคกับกล่องนี้แล้ว เมื่อเห็นแบบนี้เฮียอมรก็ถอนหายใจออกมา ด้วยความโล่งใจ ตลอดหลายวันนี้ เฮียอมรเหนื่อยมากเพราะกลัวว่ากล่องที่ทำออกมาจะไม่ถูกใจลูกค้าอย่างพีท
เพราะด้วยงบที่มีจำกัด บวกกับต้นทุนเฮียอมรเองก็ได้กำไรที่ไม่มากเท่าไรนัก แต่จะให้ปฏิเสธลูกค้าที่มีเพียงแค่พีทไป ร้านของเขาก็จะไปต่อไม่ไหว ดังนั้นเฮียอมรจึงตั้งใจกับงานในครั้งนี้มาก
“ผมขอชำระเงินเต็มจำนวนเลยครับ” พีทหยิบเงินสดที่เตรียมไว้ออกมา พร้อมกับใบสัญญา อันที่จริงในสัญญาพีทสามารถชำระเงินเป็งวดๆ ตามที่ได้ตกลงกันไว้ได้ แต่ทว่าเขาเลือกที่จะชำระมันเต็มจำนวนทั้งหมดก็เพราะไม่อยากติดหนี้ใครนั่นเอง
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ไม่ใช่เฮียอมรแค่คนเดียวที่ทำงานหนัก พีทเองก็ทำงานหนักด้วยเช่นกันเพื่อหาเงินมาพัฒนาร้าน
และจากความพยายามของเขานี้เอง มันก็ทำให้พีทมีเงินมากพอที่จะชำระค่ากล่องนี้เต็มจำนวน มิหนำซ้ำเขายังสั่งผลิตกล่องล็อตต่อไปจากเฮียอมรไปด้วยเลย
“ชำระเต็มจำนวนเหรอ?!”
เฮียอมรก็อึ้งไปเหมือนกัน เพราะการที่พีทจ่ายเงินเต็มจำนวนมันช่วยให้เฮียอมรไม่ต้องแบกรับค่าใช้จ่ายใดๆ กับตัวเองอีกต่อไป อีกทั้งยังสามารถนำเงินนี้มาบริหารร้านได้โดยไม่ต้องคิดมากอีกต่อไปด้วย
“ครับ เต็มจำนวนเลยและจะวางมัดจำสำหรับล็อตหน้าด้วยครับ” พีทได้สั่งกล่องเพื่อเตรียมสำหรับล็อตถัดไปแล้ว จริงๆ แล้วพีทก็ไม่ได้อยากจะสั่งเพิ่มทันทีแบบนี้หรอก แต่เพราะน้าผี คะยั้นคะยอสั่งให้พีทสั่งของเพิ่ม ดังนั้นเขาจึงสั่งเพิ่มเติมไปเพื่อเอาใจน้าผีเท่านั้น
“เด็กคนนั้น ชำระเงินเต็มจำนวนและสั่งกล่องล็อตใหม่เพิ่มเหรอ?” ภรรยาของเฮียอมรได้ยินจากด้านในทั้งหมดแล้ว เื่เงินๆ ทอง มีหรือที่จะพลาดหูของภรรยาไปได้ พอได้ยินว่าพีทจ่ายเงินเต็มจำนวน แถมยังสั่งเพิ่ม ตัวของภรรยาเฮียอมรจึงเริ่มมองพีทด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป พลางลบความกลัวว่าพีทจะเบี้ยวเงินพวกเขาไปด้วยเช่นกัน
“อืม ร้านของเราพอจะลุกขึ้นมาได้แล้ว” การทำธุรกิจกับพีท นอกจากจะช่วยต่อลมหายใจให้กับร้านของเฮียอมรไปได้อีกเดือน มาคราวนี้จากคำสั่งซื้อล็อตต่อไปมันก็ช่วยให้ร้านของเฮียอมร เริ่มที่จะลึกขึ้นมายืนได้แล้ว
เฮียอมรและภรรยาได้สวมกอดกัน วันดีๆ แบบนี้พวกเขาเกือบจะลืมไปแล้วว่ามันมีความสุขเช่นไร “เอาล่ะ เฮียไปพักเอาแรงสักวันเถอะ เดี๋ยวฉันจะดูเครื่องจักรนี้ให้เอง” ภรรยาของเฮียอมร รู้ดีว่าสามีของตัวเอง ทุ่มเทให้กับคำสั่งซื้อครั้งนี้ไปมาก
จึงอยากให้สามีของเธอได้พักอย่างเต็มที่สักวัน ส่วนเธอเองจะรับหน้าที่ดูแลเครื่องจักรให้กับสามีแทน โดยการดูแลเครื่องจักรก็ไม่มีอะไรที่ยุ่งยากมากนัก เนื่องจากเฮียอมรได้ทำแม่แบบเอาไว้แล้ว แค่ดูเครื่องจักรให้ทำงานเท่านั้น
พีทได้กลับมาจากตลาดพร้อมกับกล่องจำนวนหนึ่ง ตอนนี้พีทยังไม่มีคลังเก็บสินค้าทำให้เขาต้องฝากกล่องที่เหลือเอาไว้ที่โกดังของเฮียอมร ซึ่งเฮียอมรก็อนุญาตโดยไม่คิดค่าฝากใดๆ
“คงต้องหาเช่าโกดังมาเก็บของสักหน่อยแล้ว?” พีท ฝ้ายและแชมป์นั่งคุยกันถึงเื่ร้านของพวกเขา พวกเขาทั้งสามรู้สึกว่าร้านของพวกเขาโตเร็วมาก จนพวกเขาเริ่มรับมือไม่ทัน
“ไม่ใช่แค่โกดังที่ต้องหาเช่านะ ตอนนี้เื่รถที่ใช้บรรทุกของก็มีปัญหาเหมือนกัน” แชมป์เสนอและพูดขึ้น หลังจากที่พวกเขาได้ยืมรถกระบะของเพื่อนมาใช้ใน่ปีใหม่ มันทำให้ทุกอย่างมันสะดวกมากขึ้นจริงๆ และพอต้องคืนรถไป
ทำให้พีท แชมป์และฝ้ายต่างก็รู้สึกว่า การไม่มีรถไว้ใช้งาน มันช่างลำบากมากจริงๆ
ทั้งสามจึงมีความคิดเห็นตรงกันว่า พวกเขาจำเป็ต้องซื้อรถมาใช้ก่อนเป็อันดับแรก
ทั้งนี้มันก็สอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลในปี 2555 พอดิบพอดีที่รัฐบาลได้ออกโครงการ ‘รถคันแรก’ ซึ่งถึงแม้นโยบายที่กำหนดไว้จะสิ้นสุดในปี 31 ธันวาคม 2555 แต่เพิ่มเป็การกระตุ้นเศรษฐกิจทางรัฐบาลจึงต่อเวลาไปอีก 1 ไตรมาส หรือก็คือสิ้นสุดในอีก 3 เดือนข้างหน้า
ดังนั้นถ้าหากพีทเข้าร่วมกับโครงการนี้ ก็จะช่วยให้เขาประหยัดค่าใช้จ่ายลงไปได้มาก
จากกำไรของร้านใน่ปีใหม่ ร้านไก่ทอดของพวกเขามีเงินทุนที่เหลืออีก 3 หมื่นกว่าบาท โดยเงินก้อนนี้ตอนแรกพีทตั้งใจที่จะเจียดมาส่วนหนึ่งเพื่อเป็ค่าแรงให้กับพวกเขาทั้งสามคน
แต่หลังจากได้มาพูดคุยกันในวันนี้ พีท แชมป์และฝ้าย ทั้งสามเลือกที่จะไม่รับเงินค่าแรง พวกเขาอยากนำเงินทุนก้อนนี้ออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
“หากเก็บได้มากกว่านี้อีกสัก 2 หมื่น ก็น่าจะพอสำหรับค่าดาวน์รถแล้ว” แชมป์ได้สำรวจราคารถกระบะที่ใช้บรรทุกของมาแล้ว ใน่หยุดปีใหม่ซึ่งมันมีราคาดาวน์เริ่มต้นอยู่ที่ 5 หมื่นบาทเท่านั้นแถมค่าผ่อนชำระก็ 0% อีกด้วย ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากไม่มีนโยบายของรัฐบาลคอยช่วยหนุนนั่นเอง
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเกี่ยวโยงกับรัฐบาลทั้งหมด ถนนหนทางที่ดีย่อมเกิดจากรัฐบาล ปากท้องไม่ว่าจะเป็เสื้อผ้า อาหาร ล้วนมีภาครัฐเป็ผู้บริหารดูแล ดังนั้นจะบอกว่าการเมืองเป็เื่ไกลตัวก็คงไม่ใช่!
หลังจากประชุมกันเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาของพระเอกของงานนี้แล้วอย่างไก่วิงซ์แซ่บ ที่คราวนี้พีทมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าสูตรนี้คือสูตรที่สมบูรณ์ที่สุดแล้ว
[คลุกแป้งในตัวไก่ให้ดี ฉันแนะนำว่าให้นำไก่ลงเขย่ากับแป้ง ดีกว่าการนำไก่ไปคลุกกับแป้งด้วยมือจะดีกว่า] ผู้พันแซนเดอรอสเป็คนลงมือสอนพีทด้วยตัวเอง โดยมีเชฟมินแจกยูช่วยเสริมเพิ่มเติม
ไก่ทอดวิงซ์แซ่บนี้ไม่เหมือนกับไก่ทอดปกติ การใช้แป้งลงไปเขย่ากับไก่เลยจะทำให้รสชาติของแป้งเกาะติดกับไก่ได้ดีกว่า ผิดกับไก่ทอดที่แป้งไม่ควรติดกับตัวไก่มากเกินไป ไก่ทอดจะต้องมีการแยกชั้นระหว่างแป้งกับเนื้อไก่ ถึงจะมีรสชาติที่ดีกว่าเป็ต้น
เชฟมินแจกยูเลยยอมหลีกทางให้กับผู้พันแซนเดอรอสในเื่นี้ ปล่อยให้พีทได้เรียนรู้สูตรการทำไก่ทอดใหม่ๆ จากอาจารย์คนใหม่อย่างผู้พันแซนเดอรอส
[ทักษะทอดไก่ยอดเยี่ยมมาก สมแล้วกับที่เชฟมินแจกยูสั่งสอนมา เื่พื้นฐานแน่นมาก…ดีๆ ทำแบบนั้นต่อไป ส่วนเพื่อนของเธอ ให้เขาลองฝึกการใช้ข้อมือในการพลิกไก่เพิ่มเติมด้วย] ผู้พันแซนเดอรอสเห็นทักษะในการทอดไก่ของพีทและแชมป์ก็อดชื่นชมไม่ได้ ขนาดแชมป์เองที่ไม่มีระบบคอยชี้แนะ ได้แต่เรียนรู้ผ่านทางพีท ก็มีทักษะในการทอดไก่ที่ขนาดผู้พันแซนเดอรอสก็ยังต้องยอมรับเช่นกัน
เชฟมินแจกยูก็ได้หน้าเป็อย่างมาก เขาหัวเราะและยิ้มให้กับพีทและผู้พันแซนเดอรอส พลางถ่อมตัวว่าพีทยังต้องฝึกอีกมาก
“เสร็จแล้ว แชมป์วางมือแล้วมาลองชิมไก่ที่ฉันทำก่อน…ฝ้ายด้วยปิดโทรศัพท์แล้วมาชิมไก่ก่อน” พีทมองไปที่เพื่อนทั้งสองของเขา ก่อนจะเรียกหาให้ทั้งสองคนมากินไก่วิงซ์แซ่บขั้นสมบูรณ์ที่พึ่งทำเสร็จร้อนๆ
ฝ้ายวางมือจากโทรศัพท์ที่ยังคงสั่นไม่หยุด จากการที่ซันแฟนของฝ้ายได้โทรกระหน่ำมาง้อ หลังจากที่ฝ้ายขาดการติดต่อไปั้แ่วันที่ทั้งสองทะเลาะกัน
‘กร๊อบ~’
แชมป์และฝ้ายไม่รอช้า ด้วยกลิ่นที่ยั่วใจจนน้ำลายแตก ทั้งสองก็พลันชิมไก่ทอดวิงซ์แซ่บในทันที
อืม…ความแซ่บได้แตกกระจายไปทั่วปาก รสเปรี้ยวที่พอดี ความเผ็ดที่อดที่จะซิ้ดปากไม่ได้ รสชาตินี้แหละที่พีท แชมป์และฝ้าย้า
“นี้แหละ ขายได้เลย!” แชมป์ะโออกมา รบเร้าขอให้พีทรีบวางขายไก่ทอดสูตรนี้เร็วๆ เฉกเช่นเดียวกับฝ้ายที่พยักหน้างึกๆ เหมือนเด็กน้อย
“เอาไปฝากป้าเ้าของกันดีกว่า” เมื่อเห็นว่าเพื่อนๆ ทั้งสองคนของเขาพอใจ พีทก็มีกำลังใจที่จะนำไก่สูตรใหม่ของเขาไปฝากป้าเ้าของ ที่พึ่งจะกลับมาจากปีใหม่เมื่อคืนวันก่อน
แน่นอนพีทต้องไปพบป้าเ้าของหอในวันนี้ ก็เพื่อที่จะคุยถึงเื่พื้นที่เช่าหน้าหอ ที่ป้าเ้าของหอให้ยืมพื้นที่เปิดร้านฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย ตอน่ปีใหม่
แต่นี้ได้เลย่ปีใหม่ไปแล้ว ด้วยความเกรงใจพีทเลยจะไปทำเื่ขอเช่าพื้นที่ให้เป็เื่เป็ราวไป ฉะนั้นเขาเลยถือโอกาสนี้เอาไก่สูตรใหม่ไปให้ป้าเ้าของหอ ได้ชิมไปด้วยเลย
พีทลงมากับฝ้ายและได้เคาะประตูกระจกที่ห้องของป้าเ้าของหอ “สวัสดีปีใหม่ครับป้า” พีททักทาย พลางยื่นกล่องใส่ไก่ทอดที่มีไก่ทอดวิงซ์แซ่บอยู่ด้านในให้กับป้า เพื่อเป็การทักทาย
“สวัสดีปีใหม่ เข้ามาก่อนสิ…พวกเธอนี้เก่งจริงๆ เลย ป้าได้ยินมาจากพ่อค้าแม่ค้าแถวนี้มาหมดแล้ว ไม่คิดเลยว่าร้านไก่ทอดของพวกเธอจะขายดีแบบนี้” ป้าเ้าของหอยิ้มออกมา ด้วยความหน้าชื่นตาบานที่เห็นพีทประสบความสำเร็จ
“ขอบคุณครับป้า วันนี้ผมเลยจะมาขอเช่าพื้นที่หน้าหอกับป้าครับ” พีทวกกลับเข้าเื่ แต่ทางด้านของป้ากลับโบกมือ โบกไม้ไปมา ราวกับว่ากำลังปฏิเสธ
“ป้าก็อยากจะให้พวกเธอเช่าต่อนะ แต่ป้าคงให้พวกเธอเช่าต่อไม่ได้แล้วล่ะ” ป้าเ้าของหอทำหน้าเศร้า ก่อนจะบอกเล่าว่าเธอไม่สามารถให้พีทเช่าพื้นที่หน้าหอนี้ได้อีกแล้ว เนื่องจากมีบริษัทตู้กดน้ำ ได้ติดต่อมาหาเธอใน่ปีใหม่ เพื่อที่จะมาขอเช่าพื้นที่หน้าหอของเธอเพื่อมาตั้งตู้กดน้ำไปแล้วนั่นเอง
อันที่จริงป้าเ้าของหอ คิดว่ามีตู้กดน้ำมาตั้งที่หน้าหอ คงไม่ได้ยุ่งยากอะไร…แต่ด้วยความที่เธอไม่ได้อ่านข้อตกลงให้ละเอียด ทำให้เธอมารู้ภายหลังว่า ทางบริษัทตู้กดน้ำไม่อนุญาตให้มีร้านอาหารหรือรถเข็นขายอาหารมาตั้งบังตู้กดน้ำของบริษัทในพื้นที่เพื่อป้องกันอันตรายและสิ่งปกเปื้อนลงไปในตู้กดน้ำ
ดังนั้นป้าเ้าของหอ จึงไม่สามารถที่จะให้พีทเช่าพื้นที่หน้าร้านของเธอต่อไปได้อีกแล้ว!
...โปรดติดตามตอนต่อไป...
นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ
สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ
www.facebook.com/WritelazyV2
นามปากกา.Writelazy
305
