เมธาวียืนนิ่งอยู่กลางห้อง ความมืดรอบตัวทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกกลืนหายไป
สายตาของชายผู้สวมหน้ากากที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเต็มไปด้วยความเ็าและไม่สามารถคาดเดาได้
ทุกคำพูดของเขาดังลอยมาในอากาศ ทำให้บรรยากาศในห้องยิ่งหนาวเย็นและหนักหน่วงขึ้นไปอีก
"เลือกเงื่อนไขของเกม" เสียงของชายคนนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหูเธอ
"เธอจะต้องทำการตัดสินใจในเสี้ยววินาที"
เขาก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย "ในโลกนี้ไม่มีการย้อนกลับ เมื่อเลือกแล้ว จะไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิม"
เมธาวีรู้สึกถึงความกดดันจากทุกทิศทาง
มันเหมือนกับว่าทุกสิ่งที่เธอเคยรู้จักกำลังจะหายไป หากเธอตัดสินใจผิด แม้แต่เส้นทางที่เธอจะเลือกเดินต่อไปก็อาจจะไม่มี
"แล้วฉันจะเลือกยังไง?" เมธาวีถามเสียงเบา
"มีแค่สองทาง…ทางที่เธอเห็นข้างหน้า กับทางที่ถูกซ่อนอยู่ในเงามืด" ชายคนนั้นตอบ
"แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ในเงามืดอาจจะเป็สิ่งที่เธอไม่สามารถคาดเดาได้…และมันอาจทำให้เธอเสียสิ่งที่มีอยู่"
เมธาวีหันมองไปที่ทางเดินทั้งสองทางอย่างลังเล
ทางแรกเป็ทางที่มีแสงสว่างวาบเหมือนจะเปิดโอกาสให้เธอได้เห็นสิ่งที่ข้างใน
ทางที่สองนั้นเต็มไปด้วยความมืดมิด แต่กลับมีบางสิ่งที่ดึงดูดความสนใจเธออย่างแปลกประหลาด
"เธอจะเลือกทางไหน?" เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นข้างหูเธอ ใกล้จนเกือบจะััได้
เมธาวีสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันไปมองทางที่มีแสงสว่าง
แต่ทันทีที่เธอกำลังจะก้าวขาไปในทิศทางนั้น เสียงของชายคนนั้นก็หยุดเธอเอาไว้
"ระวัง…" เขากระซิบเสียงเบา "สิ่งที่ดูเหมือนง่าย อาจจะเป็กับดักที่ร้ายแรง"
เธอหยุดนิ่ง มองไปที่ทางที่เต็มไปด้วยความมืดอีกครั้ง ความไม่แน่นอนที่มีอยู่ในนั้น ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น
"ฉัน…เลือกทางนี้" เมธาวีกล่าวเสียงเบา ก่อนจะก้าวไปในทิศทางที่มืดมิด
ชายคนนั้นไม่พูดอะไรเพิ่มเติม แค่ยิ้มแล้วหายไปในเงามืด
เมธาวีเดินไปข้างหน้า เสียงฝีเท้าของเธอดังแว่วมาจากกำแพงที่ขนาบข้าง
เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าไปในห้วงความมืดที่ไม่มีทางออก ไม่มีแสงนำทาง
แต่ในใจของเธอ เธอรู้ว่าไม่มีทางถอยแล้ว หากเธอไม่เลือกเส้นทางนี้ ก็ไม่สามารถพิสูจน์ตัวเองได้
เธอเดินไปเรื่อยๆ ความมืดมิดเริ่มทำให้ท้องท้องไหวและกลายเป็กดดันไม่รู้จบ
จนกระทั่งก้าวหนึ่งเท้าที่ัักับสิ่งที่เย็นเฉียบ
ทันทีที่เท้าเธอััพื้นบางอย่าง เสียงหินกระทบกันดังขึ้นในความเงียบสนิท
เมธาวีสะดุ้ง โค้งตัวไปข้างหน้า เธอหันมองรอบๆ แต่ไม่เห็นอะไรเลย
จากนั้น ร่างของชายคนนั้นก็ปรากฏขึ้นจากเงามืด ร่างสูงใหญ่และเงียบสงัด
"เธอเลือกได้ดี" เขาพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก "แต่การเดินทางนี้มันไม่ง่าย"
เมธาวียืนหยัดไม่หวั่นไหว แต่อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกบางอย่างในใจของเธอก็เริ่มเตือนให้ระวัง
"สิ่งที่ตามมา…คือการตัดสินใจที่เธอไม่อาจย้อนกลับ" เขากล่าว
ทันใดนั้น ร่างของชายอีกคนปรากฏขึ้นข้างๆ ชายที่สวมหน้ากากเหมือนกัน เขาดึงสายโซ่เหล็กยาวออกมา
"ถ้าผ่านด่านนี้ไปได้ ก็จะได้ทุกสิ่งที่เธอ้า…แต่ถ้าไม่…" เขาหยุดพูดและมองเธอด้วยสายตาที่เ็า
เมธาวีสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามปลดปล่อยความกลัวที่เริ่มท่วมท้นหัวใจ
"ไม่ว่าผลจะเป็อย่างไร ฉันจะไปจนถึงที่สุด" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ถ้าเลือกมาแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกที่สอง"
ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ หัวเราะเบาๆ ก่อนจะยื่นมือไปข้างหน้า
"ถ้าเธอมั่นใจแล้ว ก็เดินต่อไป"
เมธาวีมองทางไปข้างหน้า ความมืดที่ซ่อนอยู่รอเธออยู่…และเธอจะต้องเดินต่อไป