ข้านี่แหละคือจอมมาร

หลังจากนั้นทั้งสามก็กลับบ้านไปด้วยกัน ลีโซอาพูดคุยกับยูจินฮาเกี่ยวกับการเที่ยวเล่นของเขาในวันนี้

เธอบอกกับเขาว่ายุนยอนอารู้สึกเป็นกังวลเรื่องของเขาเป็นอย่างมาก

เธอแทบจะไม่เป็นอันสอนและพยายามข่มความเป็นกังวลเอาไว้

เธอเป็นห่วงอนาคตของยูจินฮามากๆ เขาถึงจะมีคุณสมบัติเป็นฮันเตอร์ และได้รับการเชิญชวนจากกิลด์ใหญ่อย่างไนท์แมร์ก็ตามแต่

ทว่าเขาไม่เห็นจำเป็นที่จะต้องลาออกจากโรงเรียนเลย เขาไปฝึกที่กิดล์ทุกวันอาทิตย์อยู่แล้ว

ยูจินฮาได้ยินที่ลีโซอาเล่า เขาก็มีปฏิกริยาเล็กน้อย เขาถึงจะไม่มีความทรงจำของยูจินฮาคนเก่าที่มีต่อยุนยอนอา ทว่าเขามีความทรงจำตอนที่เธอยังเป็นอึนซอ

เขารู้สึกผิดต่อเธอมากๆที่ไม่ได้ตอบรับความรู้สึกของเธอ และการที่เขาจากไปก่อนนั้นมันจะต้องกัดกินหัวใจของเธอจนทำให้เธอต้องใช้วิธีที่ทำร้ายตัวเองแบบนี้

เห็นสีหน้าที่รู้สึกผิดของยูจินฮา ลีโซอาคิดว่าเธอนั้นจะสามารถโน้วน้าวพี่ชายของเธอให้กลับไปเรียนต่อได้

ทว่ามันไม่เป็นผล ยูจินฮาจะไม่ยอมเสียเวลาไปกับอะไรที่เปล่าประโยชน์ โรงเรียนนั้นเป็นของนักปราชญ์ ไม่ใช่ของจอมมารแบบเขา

เขาจะใช้เวลาทุกนาทีหลังจากนี้ไปกับการฝึกฝนตัวเอง หากเขาไม่แข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วละก็ อาจจะเกิดเรื่องเหมือนในอดีตกับเขาและคนที่สำคัญกับเขาก็เป็นได้

มาถึงยังบ้านแล้ว ทั้งสามก็แยกย้ายกันไปทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ และจะมารวมตัวกันในเวลากินข้าว

ยูจินฮาหลังจากอาบน้ำแล้วก็เริ่มที่จะฝึกเคล็ดวิชาของเขา ร่างกายที่เต็มไปด้วยหยางของเขามันดีขึ้นมานิดหน่อยหลังจากที่ดื่มเหล้าบัวหิมะไปแล้ว

"ถ้าฝึกแบบนี้ต่อไปสักพักหนึ่ง เราน่าจะขึ้นไปในระดับศิษย์ได้อย่างไม่ยากเย็น และด้วยประสบการณ์ของเรา ต่อสู้กับระดับอาจารย์ก็ไม่มีปัญหา"

ระดับที่ยูจินฮาว่าก็คือระดับ E และเขาที่อยู่ในระดับ E สามารถต่อสู้ระดับ C หรือ B ได้

แต่ส่วนจะชนะไหมนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ฮันเตอร์ระดับ C และ B ไม่ได้มีให้เห็นกันมากนัก ดูจากฮันมูนซอที่อยู่ในระดับ B ก็ถือว่าเป็นฮันเตอร์ระดับที่หากยากแล้ว

ส่วนพวกหัวหน้ากิลด์ทั้งหลายเต็มที่ก็อยู่ในระดับ A หรือเจ้าสำนัก

"ฝึกไปเรื่อยๆ ปีสองปีก็น่าจะไม่มีใครเอาชนะเราได้แล้ว"

ยูจินฮาหยุดฝึกหลังจากได้ยินเสียงคนเดินขึ้นมาจากชั้นล่าง น้องสาวของเขามาเรียกให้เขาไปกินข้าว ซึ่งมันเป็นกฏที่จะต้องกินข้าวด้วยกันหลังจากนี้

…

ภายในกิลด์ไนท์แมร์ ฮันมูนซอในตอนนี้ยุ่งมากๆ เขาได้รับภารกิจเร่งด่วนจากหัวหน้ากิลด์ของเขา

ปกติแล้วหัวหน้ากิลด์ของเขาไม่ค่อยจะออกมาออกคำสั่งเท่าไหร่นัก 

การที่เธอมาออกคำสั่งแบบนี้แสดงว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ใหญ่มากแน่ๆ

และไม่เพียงแค่เขา สมาชิกระดับสูงในกิลด์คนอื่นๆเองก็ได้รับภารกิจเช่นกัน

ในตอนนี้ทุกคนมารายงานภารกิจเกี่ยวกับการเตรียมพร้อมในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ที่ด้านหน้าของทุกคน มีหญิงสาวผมยาวสลวยสีดำในชุดสีม่วงยืนอยู่ ในมือของเธอนั้นมีหนังสืออะไรบางอย่าง

เธอที่เห็นว่าทุกคนมาพร้อมแล้วก็ปิดหนังสือนั้นและพูดขึ้น

"ข้าได้กลิ่นของความตายคละคลุ้งไปทั่วทั้งเมือง นี่จะต้องเป็นสัญญานเตือนถึงอะไรบางอย่าง กลิ่นอายของความตายที่มากมายจนทำให้ข้ารู้สึกกลัวขึ้นมา หมายความว่าหายนะจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ"

ฮันมูนซอในตอนนี้ที่เป็นกังวล เมื่อได้ยินที่เธอพูดนั้น เขาก็มีสีหน้าที่แปลกๆ กลิ่นอายของความตายที่ทำให้แม้แต่เธอก็รู้สึกกลัว

ทำไมเขารู้สึกมันคุ้นๆ

"ขอประธานโทษท่านหัวหน้า แต่ท่านหัวหน้าพอจะบอกได้ไหมว่าท่านหัวหน้ารับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของความตายตอนไหน และเวลาไหน"

หวังว่าสิ่งที่เขาคิดมันจะไม่ใช่เรื่องจริง และหัวหน้ากิลด์นั้นก็ได้บอกกับเขาถึงวันและเวลาที่เธอได้กลิ่นของความตาย

กลิ่นนั้นปรากฏขึ้นมาเมื่อวานนี้…และในเวลาเดียวกันกับที่มีงานเปิดรับสมัครผู้มีคุณสมบัติฮันเตอร์

‘จะบอกกับเธอยังไงดีแบบนี้’

กลับมาที่บ้าน ยูจินฮาในตอนนี้เองก็รู้สึกได้ว่ามีคนรับรู้ถึงตัวตนของเขา ทว่าเขาได้ทำการปิดกั้นตัวเองจากคนที่พยายามตามหาเขา

"มีคนสามารถตามหาตำแหน่งของเราจากกลิ่นอายของเราได้ด้วย จะว่ายังไงดี แบบนี้มันดูลามกแบบแปลกๆแหะ"

ดมกลิ่นของเขาและตามหาเขา หากเป็นผู้หญิงก็ดีไป แต่หากเป็นผู้ชายละก็ เขาสาบาน เขาจะอัดชายคนนั้นให้น่วมเลย