ผู้ร่วงหล่น

เวทมนต์พละกำลังของบรรพบุรุษนั้นมิดโฮได้มาจากอาณาจักรซาราโน หลังจากใช้เวลาอยู่ประมาณ 100ปี น่าเสียดายที่มันไม่ใช่เวทมนตร์ที่สมบูรณ์

เวทมนตร์พละกำลังของบรรพบุรุษจะทำให้ผู้ได้รับมีพละกำลัง การป้องกัน ความเร็วและประสาทสัมผัสของบรรพบุรุษเท่านั้น แต่สิ่งที่แลกด้วยคืออายุขัยครึ่งหนึ่งและการฝึกฝนลดครึ่งหนึ่งของผู้ใช้จึงไม่มีใครอยากจะใช้

แต่มันคือหนึ่งในไม้ตายของอาณาจักรซาราโน มิดโฮบอกกันอโรนก่อนจะมาชั้นที่ 100 หลังจากใช้เวทมนตร์ไปอโรนก็ตีตัวออกห่างมิดโฮมากขึ้น

มิดโฮไม่สนใจหรอกขอให้คนรักปลอดภัยพอ

..........

ตัดมาทางแจ๊ค

แจ๊คสร้างตุ๊กตาหิมะตัวเล็กขึ้นมา 2 ตัวและแลกคำสาปอีกอันคือคำสาปตึงวิญญาณ คำสาปตรึงวิญญาณเป็นคำสาปที่แปลกมาก แจ๊คไปเจอมาราคามัน 50 แต้ม คนที่โดนคำสาปจะไม่มีอาการเจ็บปวดทรมานหรือตาย

แต่คนที่โดนคนคำสาปจะไม่ตาย ถึงแม้จะเหลือแต่หัวก็ตามที การสร้างคำสาปตรึงวิญญาณคือต้องใช้วิญญาณเด็ก 861 คนและต้องเป็นเด็กแรกเกิดที่ตายท้องกลมหรือเกิดมาได้ไม่ถึงปี

เพราะวิญญาณเด็กบริสุทธิ์มาก ทำให้สร้างคำสาปตรึงวิญญาณมีโอกาสสำเร็จมากกว่า

แต่มันมีข้อเสียคือต้องทิ่มลงไปในสมองเท่านั้น และถ้าเอาคำสาปออกคนที่ถูกคำสาปจะตายทันที

หู่เสวียบอกว่าคำสาปตรึงวิญญาณ เมื่อก่อนมีมหาจอมเวทจึงกลายเป็นบ้าหลังรู้ตัวว่าไม่สามารถเป็นเทพได้จึงสร้างคำสาปนี้ขึ้นมาเพื่อกักขังผู้คนและทำการทดลองเพราะไม่อยากให้คนตายเพื่อหาหนูทดลองตัวใหม่จึงทำให้ผู้คนที่ถูกจับมากลายเป็นบ้าจากการถูกทรมานซ้ำ

สุดท้ายจุดจบของมหาจอมเวทคือการถูกทรมานในนรกทั้ง 9 เหตุผลไปจับปีศาจเด็กมาตัวหนึ่งแล้วไม่รู้ว่าปีศาจเด็กตัวนั้นเป็นลูกของเทพตนหนึ่งเพราะอยากจะข้ามสายเลือดเผ่าของตนเอง

ต้องรู้ว่าการข้ามสายเลือดเป็นสิ่งที่ไม่ได้รับการยอมรับ พอเทพคนนั้นรู้จึงโกรธมากจึงไปฆ่ามหาจอมเวทคนนั้นด้วยตนเองแล้วเอาดวงวิญญาณไปทรมานที่นรกทั้ง 9

ต่อมาเทพเริ่มต้นคนนั้นก็รู้ถึงคำสาปจึงนำกลับมาให้กับมหาเทพปีศาจ

แจ๊คซื้อคำสาปตึงวิญญาณมา 2 อันและเหมือนเดิมที่เปลี่ยนรู้แบบเป็นเข็ม

[หู่เสวียคิดว่าพวกมันจะขึ้นมายัง]

หู่เสวียมองแจ๊คจึงตอบ

[ไม่รู้ แต่อีกไม่นานหรอก]

[ทำไ.....ม]

ตูม ตูม

แจ๊คกำลังจะถามหู่เสวียอยู่ ๆ ต้นไม้ทั้ง 5 ได้เกิดระเบิดและแห้งเหี่ยวอย่างรวดเร็วจนสามารถดูเห็นได้ด้วยตาเปล่า แจ๊ครีบถอยอย่างรวดเร็ว

[หู่เสวียเกิดอะไรขึ้น]

หู่เสวียมองไปที่ต้นไม้ที่กลายเป็นสีดำสนิทและกำลังจะสลายไป

[พวกนั้นกำลังจะออกมา]

[อะไรนะ]

หลังจากต้นไม้สลายไปได้มีประตูปรากฏขึ้นและมีคนกำลังวิ่งออกจากประตูจากด้านนอก แจ๊ครู้ว่าถ้าพวกมันเจอตัวเขาเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่จึงรีบหลบซ่อนตัว การหายตัวของชุดแห่งความว่างเปล่าไม่สามารถหลอกตาระดับจอมนักรบได้ ถ้าไม่ได้อยู่ในดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายแจ๊คคงจะถูกเจอตัวนานแล้ว

อโรนรู้สึกดีมาก ๆ ราวกับขึ้นระดับใหม่แม้แต่พ่อของเขายังต้องก้มหัวให้กับเขา อโรนวิ่งเร็วกว่ากำแพงเสียงมาก

“เจอประตูทางออกแล้ว”

อโรนตะโกนออกด้วยความดีใจมาก ในที่สุดอโรนก็สามารถเจอหิมะ เท่ากับว่าเขาตอนนี้อยู่ในดินแดนน้ำแข็งแห่งความตาย อโรนไม่จำเป็นต้องสร้างปราณคุ้มกันร่างกายเลย

หิมะตกโดนอโรน แต่อโรนไม่ได้รับผลของหิมะในดินแดนน้ำแข็งในความตาย ในระหว่างที่อโรนกำลังหลบตาสัมผัสอากาศภายในดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายรู้สึกถึงอันตรายด้านหลัง

อโรนรีบหมุนตัวและต่อยไป หมัดสีทองของอโรนทำให้อากาศบิดเบี้ยวและหิมะระเบิดออก ด้านหลังของอโรนมีดาบสีเขียวกำลังจะแทงทะลุอโรน

ปัง ปัง

อโรนรู้สึกชาที่มือ อโรนตกใจมากเขามีพลังตอนนี้ระดับตำนาน ซึ่งคนภายในดวงดาวเคอเซอร์ไม่สามารถไปถึงได้แต่เจ้าของดาบนี้สามารถทำลายหมัดทองและแทงทะลุทำให้มือของอโรนได้รับความเสียหาย

อโรนไม่มีทางเลือกจึงกระโดดถอยหลัง เจ้าของดาบไม่ได้ตามอโรน มีฝุ่นควันมากเกินไปทำให้อโรนมองไม่เห็นเจ้าของดาบสิ่งที่เห็นคือดวงตาสีเขียวราวกับดวงไฟ

“แกมีกำลังแค่นี้เองหรือ”

เสียงเจ้าของดาบราวกับน้ำแข็งกระทบกัน อโรนรู้สึกขนลุกเพื่อได้ยินเสียงนั้น

“แกเป็นใคร”

ฝุ่นควันหายไปทำให้อโรนมองเห็นเจ้าของดาบได้ มันคือชุดเกราะสีเขียวที่เขาเจอมันอยู่ด้านล่างแก่นแท้วิญญาณธาตุดิน หลังจากอโรนหยิบแก่นแท้วิญญาณธาตุดินจึงไม่ได้ให้ความสนใจชุดเกราะที่อยู่ใต้แก่นแท้วิญญาณธาตุดิน

ชุดเกราะสีเขียวจับอะไรอยู่ในมือซ้ายก่อนโยนมาทางอโรน

“ของที่ลืม”

อโรนมองสิ่งนั้นและรู้สึกกลัวมาก เพราะสิ่งที่ชุดเกราะสีเขียวโยนมากคือหัวของมิดโฮ ดวงตาของมิดโฮยังลืมตาอยู่ราวกับเจอเรื่องน่ากลัวมา อโรนมองชุดเกราะสีเขียวและไม่ได้สนใจหัวของมิดโฮมากนักราวกับว่าไม่เคยมีความสัมพันธ์กัน

“นายเป็นใคร”

ชุดเกราะสีเขียวไม่ได้ตอบอโรนทันที

“แกไม่สนใจ นางผู้หญิงราคาถูกมิดโฮหรือ”

“มันเป็นได้แค่เครื่องมือ พอฉันได้ของที่ต้องการมันก็หมดประโยชน์”

ชุดเกราะสีเขียวหายไปและมาหยุดอยู่ตรงหน้าอโรน อโรนเหงื่อแตกมากเพราะตามความเร็วไม่ทัน ถ้าเมื่อสักครู่ต้องการฆ่าอโรน อโรนคงไม่มีแรงอะไรไปขัดขืน

ชุดเกราะสีเขียวยกเท้าและเหยี่ยบหัวมิดโฮจนแตกกระจาย

“ฮ่า ๆ สุดท้ายก็ตายไปไม่ต้องห่วงหรอกเดียวฉันจะส่งอโรนไปอยู่ด้วยกัน”

ชุดเกราะสีเขียวตวัดดาบในไปทางอโรน เกิดคลื่นดาบขนาดใหญ่สักพักหนึ่งคลื่นดาบหายไปหลงเหลือแต่สายลมแยกตัวกันนับไม่ถ้วน

อโรนหน้าซีดเผือดพร้อมกับตะโกนออกมา ร่างกายอโรนกลายเป็นทองทั้งหมด

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

สายลมขนาดเล็กเท่าด้ายเฉือนร่างกายอโรนอย่างไม่หยุดยั้ง มีสิ่งหนึ่งที่น่าตกใจคือสายลมแค่เฉือนผิวหนังเท่านั้นไม่สามารถทำอะไรอโรนได้

ชุดเกราะสีเขียวเห็นดังนั้นจึงส่งเสียงเย็นชาก่อนจะหมุนตัวเองด้วยความเร็วสูง จนเกิดเป็นพายุขนาดใหญ่รอบตัว

“สายลมเรียกหา”

พายุขนาดใหญ่พุ่งเข้าหาอโรนอย่างรวดเร็ว อโรนรู้สึกดีใจตอนแรกที่สายลมขนาดใหญ่ไม่สามารถทำอะไรตนได้จนเกือบลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในสภาพอะไร

“หมัดทอง”

ร่างกายอโรนส่องแสงประกายสีทองขนาดใหญ่ ก่อเกิดเป็นหมัดสีทองขนาดใหญ่ด้านบนหัวอโรนไม่แพ้กับพายุและอโรนต่อยหมัดไปทางพายุที่กำลังเข้ามา หมัดสีทองด้านบนหัวอโรนเคลื่อนไหวตามอโรน

ตูม ตูม

หมัดสีทองปะทะกับพายุขนาดใหญ่ทำให้พื้นที่โดยรอบเกิดการสั่นสะเทือน หิมะด้านบนและล่างระเบิดออก หนอนหิมะที่ซ่อนตัวอยู่ด้านล่างถูกแรงระเบิดฉีกร่างเป็นชิ้น ๆ

อโรนรู้สึกเหนื่อยหอบหมัดเมื่อสักครู่ อโรนใช้กำลังทั้งหมดโจมตีไป ทันใดนั้นมีเสียงดังขึ้นด้านหลังอโรนพร้อมกับปราณดาบอันแหลมคมกำลังพุ่งเข้ามาที่หัวใจอโรน

“รู้สึกเป็นไงบ้าง”

อโรนตกใจพยายามจะหลบ แต่ทันใดนั้นอยู่ความเจ็บปวดอันมหาศาลเกินกว่าที่อโรนจะรับไหวได้ปะทุขึ้นภายในร่างกาย อโรนกระอักเลือดและไม่สามารถหลบปราณดาบได้

ฉึก

ปราณดาบแทงทะลุหัวใจอโรน อโรนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตนจะมีจุดจบแบบนี้ ทันใดนั้นผิวหนังอโรนเริ่มหลุดออก เส้นเลือดแตก กระดูกหัก สภาพราวกับถูกรถชน

อโรนมองดูชุดเกราะสีเขียวและถามว่า

“นายชื่ออะไร”

ชุดเกราะสีเขียวเห็นอโรนกำลังจะตายจึงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

“ฮ่า ๆ จงจำเอาไว้ว่าคนที่ฆ่าแกคือเดน”

“เป็นไปได้ยังไง”

“ฮ่า ๆ คงเป็นเพราะสวรรค์อยากให้ฉันฆ่าแกอโรน ไม่ต้องห่วงอีกเดียวพ่อแกก็จะตามไป”

“แก....เดน”

อโรนยืนมือมาจับขาชุดเกราะเดน แต่เดนไม่ได้คิดอะไรมากเพราะคนกำลังจะตาย อยู่ ๆ อโรนได้ยิ้มขึ้น เดนรู้สึกท่าไม่ดีจึงกำลังจะถอย

“ฉันจะเอาแกลงนรกด้วยกัน เดน”

อโรนใช้การเผาอายุขัยของตัวเอง อโรนแก่อย่างรวดเร็วพร้อมกับแสงภายในร่างกายเริ่มสว่างขึ้นจนกลายเป็นดวงอาทิตย์

คราวนี้มีเสียงดังขึ้นจากชุดเกราะแต่ไม่ใช่เดน

“เดนหนีเร็ว”

“กำลังจะหนี แต่มันจับแน่นมาก”

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………