ขีดเส้นใต้เกินคำว่าเพื่อน

        -Enter-

          เช้าอันแสนสดใสหญิงสาวขับรถเข้าที่ทำงานตามปกติ บริษัทแห่งนี้เป็๲บริษัทที่ดำเนินกิจการด้านโทรคมนาคมที่ดำเนินกิจการให้บริการด้านสื่อสารโทรคมนาคมแบบครบวงจร สมัยก่อนบริษัทนี้ให้บริการระบบสื่อสารระบบโทรศัพท์สาธารณะโทรศัพท์พื้นฐาน ปัจจุบันให้บริการอินเทอร์เน็ตบ้าน อินเทอร์เน็ตองค์กรภาครัฐภาคเอกชนการให้บริการโครงข่ายคลอบคลุมทั่วประเทศ ระบบสื่อสารผ่านเคเบิ้ลใต้น้ำเพื่อให้บริการทั้งในประเทศและต่างประเทศ บริษัทแห่งนี้เปิดให้บริการมากว่าหลายสิบปีแล้วในที่นี้มีอาคาร 9 อาคาร ทั้งอาคารสำนักงาน โรงยิม สนามฟุตบอลกลางแจ้ง สนามกีฬาในร่มและยังมีสาขาตามพื้นที่ต่างๆให้บริการลูกค้ามากมาย

            หญิงสาวทำงานด้าน Network ให้บริการอินเทอร์เน็ตภาคเอกชน เป็๲การให้บริการแบบVPN ดูแลโครงการของราชการเอกชนมากมายซึ่งเป็๲การให้บริการแบบส่วนตัวปกปิดตัวตน และมีความปลอดภัย ลักษณะการทำงานเกี่ยวกับแผนกนี้จะ Monitoring วิเคราะห์ปัญหา แก้ไขปัญหาเหตุเสีย ประสานงานหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและช่างเทคนิคทั่วประเทศติดตั้งแก้ไขอุปกรณ์ตาม site งาน ดูแลตรวจสอบความเรียบร้อยรายงานผลระหว่างปฏิบัติงาน สรุปเหตุเพื่อปิดงานกับลูกค้า รวมทั้ง Configurationอุปกรณ์ เช่น Router Modem

            แผนกนี้จะเป็๲การทำงานให้บริการเข้ากะเนื่องจากต้องให้บริการ7วัน 24ชั่วโมง มีพนักงานในห้อง 40กว่าคนสลับหมุนเวียนกันจึงต้องมีการทำงานแบบเข้ากะ การทำงานจะแบ่งเป็๲2กลุ่มจะมีหัวหน้าทีมคอยดูแลแบ่งงานการอย่างดูทั่วถึง  หญิงสาวเข้ามาทำงานที่บริษัทแห่งนี้มา 4ปีแล้ว

            “เข้าเช้าหรอเทอร์”พี่บี หรือยายบี หนึ่งในพนักงงานบริษัทแห่งนี้ทักขึ้นมาในขณะที่

            “ใช่เข้าเช้ายายบี งานกลุ่มเค้าเยอะป่ะ”เนื่องจากพี่ที่ทำงานนั่นอยู่คนละทีมกับหญิงสาว จึงเอ่ยถามงานของกลุ่มตัวเองวันนี้

            “ไม่ค่อยเยอะนะวันนี้ฝนตกด้วยที่ภาคอีสาน ไม่รู้งานร่วงเพราะสายเคเบิ้ลขาดหรือเปล่าต้องรอลุ้นอีกที

        “ขอให้งานน้อยๆเถอะสาธุ งานเยอะทุกวัน”

        “8โมงครึ่งล่ะกลับบ้านก่อนนะ บาย” ยายบีสายโบกมือลาพร้อมสวัสดีพี่ๆในห้องทำงาน

        “น้องเทอร์วันนี้ว่างไหม Configuration Router ส่งพื้นที่ให้พี่ตัวนึงสิ” พี่ทีม หนึ่งในพี่ที่ทำงานกลุ่ม2เอ่ยขึ้นมาในขณะที่หญิงสาวเลื่อนดูงานผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

        “ได้แค่พี่ทีมแต่รีบไหมคะเทอร์ขอดูงานวันนี้ก่อน วันนี้น้องๆอยู่กันด้วยเดี๋ยวน้องจะทำงานหลุดกัน”หญิงสาวตอบกลับแต่สายตาไม่ได้มองพี่ที่ทำงานเลย มองแต่งานตรงหน้า เนื่องจากวันนี้มีแต่น้องๆที่เข้าเวรเช้าก่อนส่วนพี่หัวหน้าทีมมีประชุม

        “พี่ไม่รีบแต่ขอส่งให้พื้นที่วันนี้ได้ไหม”

        “ได้ค่ะเดี๋ยวน้อยๆจะแว๊บเข้าไปทำงานค่ะ”

        “พี่เอนเทอร์ครับพักเที่ยงหรือพักบ่ายครับ” น้องวี น้องในกลุ่มเอ่ยมา

        “มึงพักบ่ายป่ะลดา” ลดาเป็๞ทั้งเพื่อนในห้องเดียวกันที่สาขาสมัยมหาวิทยาลัยและเข้ามาทำงานที่นี่ด้วยกัน แต่สมัยมหาวิทยาลัยเราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันแต่โชคดีที่ห้องเรามีความสนิทกันมาก แต่เข้ามาทำงานที่นี่เราก็อยู่คนละกลุ่มอยู่ดีลดาอยู่กลุ่ม 2 ถึงจะอยู่คนละกลุ่มสมัยมหาวิทยาลัยและคนละกลุ่มในการทำงานในห้องแต่สองคนนี้มักจะส่งข้อความคุยกันผ่านทางInstagramเสมอ

        “บ่ายๆเดี๋ยวไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน”

        “พี่พักบ่ายวี เที่ยงแล้ววีไปได้เลย”

        “โอเคครับ”

        “งานวันนี้กลุ่มกูเยอะชิบหาย” ลดาบ่น เนื่องจากวันนี้กลุ่ม2 มีแต่งานที่มหากาพย์ และมีงานสำคัญร่วงมานั่นคือ HQ ของบริษัทแห่งหนึ่งทำงานต้องรีบประสานงานเพื่อส่งช่างเข้าตรวจสอบอย่างรวดเร็ว

        “เดี๋ยวกูพักแล้วมึง”

        “ปวดหัวชิบหาย”

        “พี่เทอร์วีมาแล้วครับ ไปพักได้เลย”

        “ลดาคนที่ไปพักมายัง” หญิงสาวถามเพื่อน เนื่องจากน้องในทีมมาแล้ว

        “เออมาแล้ว ไปกินเตี๋ยวกัน ไปรถกูก็ได้”ลดาขับรถออกนอกบริษัทเพื่อไปกินก๋วยเตี๋ยวเ๽้าเด็ดประจำระแวกนั่น

        “มึงกินไรอ่ะขอลอกเมนูหน่อย”

        “บะหมี่เย็นตาโฟต้มยำไม่ผัก”

        “โอเคเดี๋ยวเดินไปสั่งก่อน” หญิงสาวเดินไปสั่งก๋วยเตี๋ยวตามปกติแล้วมานั่งโต๊ะรอกิน

        “ก๋วยเตี๋ยมาไวว่ะวันนี้คนนี้ด้วย” ลดาตอบระหว่างที่นั่งกินก๋วยเตี๋ยว

        “ถ้ามาเที่ยงสงสัยไม่ได้กินหรอกคนจะเยอะมาก และไม่มีที่นั่งด้วย”

        “ไอฟอคซ์เป็๲ไงมั่งว่ะมึงได้คุยกับมันบ้างป่ะ หายหัวไปเลย๰่๥๹นี้”ลดาถามหาเนื่องจากปกติทุกทีจะทักFacebook มาคุยบ้างแต่นี้หายไปเลย จึงทำให้ลดาแปลกใจ

        “งานมันเยอะมั่งคนมีธุรกิจ มันชวนกูไปงานเลี้ยงบริษัทอยู่”

        “มันเลิกกับแฟนมันแล้วหรอวะ” ลดาถามด้วยความแปลกใจ

        “เลิกพักพักล่ะ”

        “เลิกทำไมอะเห็นเหมือนรักกันดีนะ ผู้หญิงเป็๲รุ่นน้องในมหาวิทยาลัยเรานิเห็นทำงานที่โรงงานแถวบ้านกูอยู่”

        “ผู้หญิงเขามีคนอื่นไอฟอคซ์มันจับได้เลยเลิก แต่มันไม่รู้ว่าผู้ชายเป็๞ใครอ่ะ”

        “เสือกไม่สุดอีกแล้วไอฟอคซ์เนี่ย แทนที่จะเอาให้รู้เลยว่าเป็๲ใคร”

        “ไม่รู้มัน”

        “และมึงไปงานเลี้ยงบริษัทมันวันไหนอ่ะ” ลดาถามเนื่องจากเทอร์กับฟอคซ์สนิทกัน๻ั้๹แ๻่มหาวิทยาลัยลดาจึงไม่แปลกใจที่ฟอคซ์จะชวนไปงานเลี้ยง

        “พรุ่งนี้อ่ะกูต้องโทรไปลาพี่จิระอีก”หญิงสาวเอ่ยถึงผู้จัดการแผนกที่สุดจะขี้บ่น

        “เป็๲ผู้ชายที่ขี้จุกจิงที่สุดเลยนะล่าสุดยายบีลาบอกเอาใบรับรองแพทย์มาด้วยนะ แต่ยายบีลาแค่วันเดียวบางทีแค่แบบนอนพัก มันก็ดีขึ้นแล้วนะ”

        “น่าจะได้แหละมั่งฟังเขาบ่นสักสองสามคำ”

        “หมดเวลาพักแล้วกลับไปทำงานที่เรารักกันเถอะ”

        “รักมากเหลือเกินอีกนิดกูจะลาออกแล้ว”

            หญิงสาวกลับมาจากการกินก่วยเตี๋ยวพี่หัวหน้าทีมก็กลับมาจากการประชุมพอดี ทำงานหญิงสาว มานั่ง Configuration Router ได้อย่างสบายใจ ตลอดจนวันนี้ทั้งวันงานค่อยข้างเยอะยังโชคดีที่สัปดาห์นี้หญิงสาวเข้าเช้าหลายวัน

        ๰่๥๹เย็นวันนี้หลังจากที่หญิงสาวกลับมาจากที่ทำงานก็อาบน้ำ กินข้าว เตรียมใจโทรหาผู้จัดการแผนกอย่างพี่จิระและสอบถามเพื่อนชายคนสนิทว่าให้ไปแต่งตัวที่ไหนเนื่องจากบริษัทชายหนุ่มค่อนข้างไกลจากบ้านหญิงสาวพอสมควร

        “พี่จิระคะพรุ่งนี้เทอร์ของลาป่วยนะคะ เทอร์ไม่ค่อยสบายค่ะ”

        “ปวดหัวเป็๞ไรอ่ะกินยาแล้วพรุ่งนี้มาทำงานได้ไหม”

        “ให้เทอร์พักผ่อนอยู่บ้านเถอะค่ะพรุ่งนี้พี่ๆที่ทำงานเข้ากันหลายคนอยู่ค่ะ”

        “โอคครับ”

        “ขอบคุณค่ะสวัสดีค่ะ”

        หญิงสาวกำลังจะกดติดต่อเบอร์ชายหนุ่มเพื่อนสนิทแต่ปรากฏว่าชายหนุ่มโทรเข้ามาพอดี

        “กูกำลังจะโทรหามึงเลย”

        “พรุ่งนี้เดี๋ยวกูให้ลูกน้องไปรับมึงที่บ้านนะ๰่๥๹ประมาณสี่โมงเย็นอ่ะมาแต่งตัวที่ห้องพักในโรงแรมไอฟร๊องนะ กูเตรียมชุด ช่างหน้าช่างผมมาให้มึงเรียบร้อยแล้ว”

“เออเคพรุ่งนี้เจอกันมึง” หญิงสาววางสายพร้อมนอนเนื่องจากววันนี้เหนื่อยกับการขับรถระหว่างกลับบ้าน วันนี้ถนนรถติด