เทพกระบี่เงาอสูร

บทที่37  ความห่วงใยของอาจารย์ทั้งสอง

แล้วรถม้าก็มาถึงที่พวกนางยืนอยู่”นั่นอาจารย์มายืนทำอะไรกัน”ทุกคนสงสัยเนี่ยฟงก็เช่นกัน เนี่ยฟงสังเกตเห็นรอยเลือดและรอยการต่อสู้ พวกนางกลับขึ้นรถโดยไม่พูดอะไร

“ข้าว่าอาจารย์ต้องเจอกับอสูรแน่ๆข้าเห็นเลือด”ซานหนิงพูด”ข้าเองก็คิดเช่นนั้นนะ”ฟานเยว่พูด”แต่ว่าอาจารย์ทั้งสองต้องออกมาด้วยตัวเองเลยหรือ”เย่หวิ๋นกล่าวเสริม”ทุกคนคิดไปต่างๆนาๆมีแต่เนี่ยฟงที่ทำท่าไม่ใส่ใจอะไรเพราะเขาคุยกับจิตอสูรอยู่ “ว่าอย่างไงจิตอสูรทักษะเคลื่อนย้ายจักรวาลเจ้ารู้ความลับหรือยัง”เนี่ยฟงถาม”นานท่านข้ากับจิตวิญญาณพิษพอจะรู้คำตอบแล้ว”เนี่ยฟงยิ้ม แล้วจิตทั้งสองก็อธิบาย”เป็นไปได้อย่างไรสุดยอดขนาดนั้นเลย”เห็นทีข้าต้องฝึกให้สำเร็จก่อนการประลอง”

เมื่อถึงเมืองหลวง ชาวเมืองเดินกันอย่างคึกคักถนนกว่างกว่าเมืองที่เขาผ่านมาก่อนหน้านี้รถม้ามาจอดที่โรงเตี๊ยมอันดับหนึ่งของเมืองหลวงชื่อว่า เหอชิง ทุกคนได้ห้องพักและกินอาหาร “เมืองหลวงนี่ยังคงคึกคักเหมือนเดิมเลยนะ”ซานหนิงพูด”บ้านเจ้าก็อยู่เมืองหลวงนี่ซานหนิง”ฟานเยว่พูดออกมา”ใช่แต่ข้าไม่อยากกลับบ้านเท่าไรหลอกท่านแม่ข้าชอบทำอะไรเกินเหตุน่ะ”เนี่ยฟงยิ้ม”ท่านคงรักศิษย์พี่มากแน่ๆ”ซานหนิงเกือบสำลักข้าว”เจ้าจะไปรู้อะไร”ไม่ทันไร”ลูกแม่เจ้าเป็นยังไงบ้านแม่เป็นห่วงเจ้าเหลือเกินแม่ร้องไห้เพราะคิดถึงเจ้าทุกคืน”เนี่ยฟงเกือบจะขำออกมา ฟานเยว่ทำหน้าเหมือนกลั้นหัวเราะเย่หวิ๋นยิ้ม อาจารย์ทั้งสองยิ้มอย่างขำๆ”ท่านมาได้อย่างไรท่านแม่”แม่ของนางกอดในขณที่กำลังจะตักข้าวเข้าปาก”แม่ให้คนคอยดูทั่วทั้งเมื่อได้ข่าวว่าเจ้าจะมาแม่ตั้งตารอทุกวัน”ซานหนิงวางตะเกียบ”นี่แม่ข้าหลิงโยว่หลาง ท่านแม่นี่อาจารย์ใหญ่เหม่ยตู้ซาและอาจารย์จิวจื่อหยา นี่เพื่อนข้า ฟานเยว่ และศิษย์น้องเนี่ยฟงและเย่หวิ๋น “นางยิ้มแล้วหันไปที่เนี่ยฟง”นี่นะหรือหนุ่มน้อยผู้โด่งดังคนนั้น”เนี่ยฟงป้องมือ”ข้าชักอยากได้เป็นเขยสะแล้วสิ”นางหัวเราะ แต่เนี่ยฟงสำลักน้ำลายทำหน้าไม่ถูก หลิงโยว่หลางเป็นคนงามมากคนหนึ่งอายุ34ปีนางไปไหนต้องมีคนคุ้มกันกว่ายี่สิบคนเพราะนางมีสถานะสำคัญในการค้า “แล้วท่านมาคนเดียวหรือท่านแม่”ข้ามาคนเดียวพ่อเจ้าไปทำการค้าต่างเมือง”นางทำหน้าปกติ”แม่ไม่กวนเจ้าแล้วข้าต้องไปจัดการหลายเรื่องแล้วจะเวะมาหาอีกนะลูกรัก”นางเดินกลับไป

พวกเนี่ยฟงขำออกมากันใหญ่”ดูถ้าท่านแม่ศิษย์พี่คงจะโอ๋ศิษย์พี่มากนะ ฮ่าๆๆๆ”เนี่ยฟงพูด นางค้อนใส่ทันที “พูดมากเจ้าบ้า”เอาล่ะทุกคนอีกไม่กี่วันจะมีการประมูลที่คลังสมบัติ พวกเจ้าเอาหินอสูรไปขายที่ร้านขายหินอสูรได้จะได้เอาไว้ประมูลหากมีของที่สนใจ”ทุกคนตอบรับหลังจากทานข้าวกันเสร็จทุกคนไปพักผ่อน 

เนี่ยฟงเดินออกมาจากโรงเตี้ยมก็มีอาจารย์ทั้งสองยืนรออยู่ก่อนแล้ว ทั้งสองคนรู้ว่าเนี่ยฟงกำลังตกอยู่ในอันตรายจึงไม่อาจปล่อยเขาไวคนเดียวได้”พี่เหม่ยรอใครหรือไม่อาจารย์จิวจื่อหยาด้วย” ทั้งสองคนยิ้ม”เนี่ยฟงวันนี้ข้าจะถ่ายทอดทักษะหัตถ์หยกหิมะให้เจ้ามันเหนือกว่าแขนมักกรของเจ้ามาก”จิวจื่อหยาพูดกับเขา”เนี่ยฟงงง แล้วทั้งคู้จับแขนเนี่ยฟงคนละข้างกระโดดหายไปในพริบตา

ทั้งสามสาว เมื่อเข้ามาในห้องก็ เย่หวิ๋นต้องกานตัดผ่านไปขั้นวิญญาณเทวะให้ได้ส่วนฟานเยว่และซานหนิงต้องการวิญญาณเทวะขั้นเก้าพวกนางหยิบของเหลวที่เนี่ยฟงให้มาแล้วเื่มเข้าไป พลังพงกนางเพิ่มขั้นแล้วเข้ามิติแปรผัน

ขณะเดียวกันกันเนี่ยฟงให้ถูกสองคนพามาที่ป่าใกล้ๆเมืองหลวง “เอาล่ะเนี่ยฟงฟังดูอาจจะแปลกๆที่ข้ามาเป็นคนสอนทักษะศิษย์ส่วนตัวของท่านเหม่ยตู้ซา”เนี่ยฟงยิ้ม”เจ้าไม่ต้องมากพิธีจื่อหยา”นางหัวเราะ”เนี่ยฟงข้าจะแสดงให้ดูก่อน”นางรวมพลังวิญญาณไว้ที่มือนางทั้งสองข้างกลายเป็นเหมือนหยกสีขาวมีไอเย็นออกจากมือ”เนี่ยฟงเจ้าใช้อาวุธวิญญาณเจ้าฟันมาที่มือข้าดู”เนี่ยฟงตกใจที่สั่งให้โจมตีนาง”ข้าไม่กล้ากลัวท่านบาดเจ็บ”นางยิ้ม แล้วพุ่งใส่เนี่ยฟงด้วยมือสีขาวนั้นเนี่ยฟงยกกระบี่กันโดยไม่รู้ตัว

เคร้ง!!!!

กระบี่เนี่ยหงสั่นสะท้านมือเขาชากระเด็นไปไกล”จะโจมดีได้หรือยัง”เนี่ยฟงยกกระบี่ขั้น เขาแทงไปเป็นร้อยครั้งแต่จิงจื่อหยาใช้มือหยกนั่นปัดกระบี่เนี่ยฟงออกย่างง่ายดาย เนี่ยฟงแท่งไปอีกครังเป็นกระบี่ไว

เฟี้ยววว

สองนิ้วของจิวจื่อหยาคีบกระบี่เนี่ยฟงไว้”เป็นทักษะที่สุดยอดจริงๆ”เนียฟงคิดในใจ”เอาล่ะข้าจะสอนเจ้า”

เนี่ยฟงทำตามที่นางบอกแต่ว่าแทนที่จะเป็นสีขาวกลับเป็นสีดำมีไอเย็นออกมา”นี่เจ้าใช้ธาตุกับทักษะรวมกันได้อย่างไร”ธาตุของเนี่ยฟงเป็นธาตุของแก่นแท้จึงใช้ร่วมกับทักษะอื่นๆได้”อาจารย์ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”เหม่ยตู้ซา ขมวดคิ้ว”หรือว่านี่เป็นธาตุที่ได้มาจากแก่นแท้”แต่นางก็ไม่มั่นใจ”อาจารย์จิวข้าคิดอะไรได้บางอย่าง”จิวจื่อหยาทำหน้าตื่นๆ”เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ”เนี่ยฟงเกาหัว”ชื่อท่านยาวข้าเลยเลยสั้นๆเหมือนพี่เหม่ยไง”นางยิ้ม”เจ้าเด็กกะล่อน เจ้าคิดอะไรได้”เนี่ยฟงรวบรวมพลังอีกครั้งแต่ครั้งนี้เป็นสีเขียวและมีไอเย็นพิษออกมา”นี่มัน หรือว่าเจ้า มีสองธาตุ “เนี่ยฟงยิ้ม”ใช่แล้วมันคือธาตุพิษที่ท่าน เตียเมียงจือคิดค้นพร้อมกายาพิษ”ทั้งสองคนตาโต 

“เจ้ากะล่อนนี่ได้ทักษะสุดยอดไปหลายอย่างแบบนี้เห็นทีเราจะปล่อยเขาตายไม่ได้เขาคืออนาคตของป่าไผ่ดำ”จิวจื่อหยาคิด 

เช้าวันต่อมา เนี่ยฟงกำลังจะไปขายหินอสูรก็พบกับสามนางพวกนางยิ้มแย้มมองมาที่เนี่ยฟง”เนี่ยฟงเพราเจ้าข้าจึงได้ตัดผ่านวิญญาณเทวะขั้นหกแล้ว”เย่หวิ๋นพูด”ส่วนพวกข้าขั้นเก้าแล้วขอบใจเจ้ามากของที่ให้พวกเราวิเศษมากจริงๆ”เนี่ยฟงยิ้ม”พวกท่านจะไปไหนกันหรือ”เนี่ยฟงถามอย่างสงสัย”เราจะเอาหินอสูรไปขายน่ะเมื่อวานใช้ไปเยอะเลยคงจะได้ไม่มากเท่าไร”เนี่ยฟงยิ้ม”ข้าก็กำลังจะไปเหมือนกันงั้นเราไปด้วยกันดีกว่า”พวกนางยิ้ม

ร้านรับซื้อหินอสูรมีขนาดใหญ่มีสามชั้นมีเศรษฐีจากตระกูลใหญ่ๆมาร้านจำนวนมาก “ท่านทั้งสี่ต้องการสิ่งใดบอกข้าได้”เสียงจากพนักงานถามมา เนี่ยฟงยิ้มให้แล้วพูดว่า”เรามาขายหินอสูรท่านพอจะช่วยเราได้หรือไม่”ชายคนนั้นยิ้ม”ถ้าไงข้าต้องถามเถ้าแก่ก่อนนะ”จากนั้นเข้าหายเขาไปแล้วกลับออกมาพร้อมชายอายุสี่สิบปี”ท่านทั้งสี่มีหินอสูรระดับไหนมาขายเรา”พวกเขามองหน้ากัน”เรามีระดับสามและระดับสี่”เถ้าแก่ตะลึง”ระดับสามระดับสี่”เขาพูดซ้ำ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะนำหินระดับสามระดับสี่มาขายจำนวนมากขนาดนี้

ราคาหินอสูร

ระดับหนึ่ง 10 เหรียญ ดำ

ระดับสอง  50 เหรียญ ดำ

ระดับสาม  100 เหรียญ ดำ

ระดับสี่.      500 เหรียญ ดำ

ถ้าหากมีสีดำจะเพิ่มอีก10เปอร์เซน

ส่วนระดับห้าขึ้นไปจะเป็นราคาในการประมูลเท่านั้นอาจจะถึง แสนหรือล้านเหรียญดำขึ้นอยู่กับสี 

ฟานเยว่มีหินทั้งหมด60 ก้อน

ระดับสาม 40 รัดับสี่ 20 ก้อน

ซานหนิงมีหินทั้งหมด72ก้อน

ระดับสาม 62 ระดับสี่10ก้อน

เย่หวิ๋นมีหินทั้งหมด 55 ก้อน

ระดับสาม15ระดับสี่40 ก้อน

เนี่ยฟงมีหินทั้งหมด100ก้อน

ระดัยสี่ทั้งหมด

ส่วนระดับห้าที่ได้จากปาจงเขาเก็บไว้

ทั้งสี่ได้เงินมาหลายหมื่นเหรียญดำจากนั้นพวกเขาจึงเดินทางกลับโรงเตี๊ยม แต่ว่าพวกเขาโดนสะกดรอยตาม