[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

ออสคอร์ปดาต้าแลปอินดัสทรีส์ 

“ วิเคราะห์เสร็จแล้วครับ การเคลื่อนไหวทั้งหมดยังไม่มีส่วนช่วยเหลือจาก AI สิ่งที่ฝังอยู่ในต้นคอของเขาคาดว่าเป็นเพียงแค่ชิปเชื่อมต่อเซลล์ประสาทธรรมดาเท่านั้น ” 

วีดีโอการต่อสู้ของนักเรียนคนหนึ่งเปิดขึ้นพร้อมกันหลายร้อยจอ แต่ละวีดีโอมีการใช้เอไอในการตรวจสอบการเคลื่อนไหวเพื่อแยกแยะว่ามันมีเอไอช่วยเหลือหรือไม่

การเคลื่อนไหวของเด็กคนนี้ใกล้เคียงกับคนทั่วไปที่ติดตั้งชิปเชื่อมต่อเซลล์ประสาทลงไปที่ท้ายทอย เขาเคลื่อนไหวได้ปกติ แต่ไม่ถึงขั้นที่สามารถเคลื่อนไหวได้เหมือนยอดมนุษย์ หลายส่วนยังคงใกล้เคียงหุ่นยนต์

“ หรือว่ามันจะถูกทำลายไปแล้วจริงๆ ”

การวิเคราะห์เด็กคนนี้ มีสาเหตุหลักเพียงอย่างเดียว นั่นคือการตามหาเทคโนโลยีของบริษัทที่หายไป แม้จะล้มเลิกการจับตามองเป็นเวลา 8 ปีแล้วหันมาวิจัยเพื่อสร้างเทคโนโลยีที่ทัดเทียมกับสิ่งประดิษฐ์ชิ้นที่ถูกทำลายแบบแปลนและงานวิจัยไป  มันกลับไม่ใกล้เคียงคำว่าสมบูรณ์เลยสักนิด

หลายสิ่งเต็มไปด้วยบัคและความผิดพลาด เมื่อติดตั้งเข้าสู่ตัวทดลองโอกาสผสานสำเร็จลดต่ำลงมาก  

ตลอด 8 ปีที่ผ่านมาพวกเขาพยายามสร้างของเลียนแบบที่ดีกว่าของต้นแบบ เงินมหาศาลที่ใช้ไปกับงานวิจัยราวกับถูกโยนลงไปในเหวไม่มีสิ่งใดตอบแทนกลับคืนมา

ข่าวเมื่อเที่ยงวันทำให้พวกเขาหันมาสนใจครอบครัวของนักวิจัยที่ตกตายไปพร้อมกับสิ่งประดิษฐ์ที่พวกเขาพยายามเลียนแบบ ลูกชายของนักวิจัยระดับสูงคนหนึ่งสามารถเอาชีวิตรอดจากอเวคเคนโซนที่เปลี่ยนแปลงไปจากปีก่อนได้แล้วยังสามารถทำลายสถิติจนเป็นเลเวล 9 

ทางบริษัทจึงสงสัยสิ่งที่อยู่ในร่างกายของเด็กคนนี้จึงใช้เอไอวิเคราะห์ผลการเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตามเขากลับไม่สมบูรณ์ การเคลื่อนไหวที่เหมือนหุ่นยนต์ทำให้รู้ว่าเด็กคนนี้ยังไม่ได้รับสิ่งนั้นไป

“ หาผลตรวจร่างกายของเขาได้ไหม ”

ผลตรวจร่างกายประจำปีของยอร์ชเปิดขึ้นกลางหน้าจอ รวมไปถึงผลการผ่าตัดจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน ทำให้เห็นว่าเขาติดตั้งสิ่งใดลงไปที่ร่างกายบ้าง แม้กระทั่งการตรวจร่างกายล่าสุดที่เกิดขึ้นหลังออกมาจากอเวคเคนโซนปรากฎขึ้นเช่นกัน 

“ ตรวจสอบรหัสพวกนี้ให้ที มันเป็นของที่ขึ้นทะเบียนหรือยัง ”

อวัยวะเทียมทั้งหมดแม้แต่ชิปประมวลผลที่ฝังเข้าสู่ร่างกายของมนุษย์ ทุกอย่างมีรหัสยืนยันตัวตนเพื่อให้ทราบว่าใครเป็นผู้ผลิต

เมื่อนำรหัสอวัยวะเทียมทั้งหมดไปตรวจสอบ ทุกอย่างกลับตรวจสอบได้ วันผลิต วันขายและวันติดตั้งลงไปในร่างกายระบุเอาไว้ทั้งหมด ไม่มีสิ่งผิดปกติในร่างกายเลยแม้แต่น้อย

“ ไม่มีสิ่งที่เราต้องการเลยครับ ”

“ งั้นจ้างมือดีให้หน่อย อย่างน้อยฉันต้องการทำให้มั่นใจว่ามันไม่มีอยู่แล้ว ”

“ ครับหัวหน้า ”

วีดีโอการต่อสู้ของยอร์ชยังคงดำเนินต่อไป รูปแบบการต่อสู้ของเขาไม่ต่างจากเด็ก ม.6 ทั่วไปที่ได้รับการฝึกจากโรงเรียน การเคลื่อนไหวไม่มีความแม่นยำ บางครั้งโจมตีพลาด สิ่งนี้จึงทำให้มั่นใจว่าเขาไม่ได้รับสิ่งแปลกปลอมเข้าสู่ร่างกายเพื่อยกระดับความสามารถให้แข็งแกร่ง

อย่างไรก็ตามผ่านมาแล้ว 8 ปีที่พวกเขาพยายามวิจัยของเลียนแบบ แต่ก็ไม่สามารถทำสำเร็จ ดังนั้นจึงอยากจะลองใช้อีกวิธีเผื่อสิ่งนั้นจะปรากฎออกมาอีก มันต้องการบีบบังคับให้ครอบครัวนี้นำมันออกมา แต่ถ้าหากไม่มีอยู่แล้ว มันคงไม่จำเป็นต้องสนใจครอบครัวนี้อีก แค่มีคนพิการเพิ่มขึ้นอีก 1 ไม่ได้ทำให้มันดูแย่เลยเพราะทุกอย่างจะถูกปกปิดเป็นความลับ

---------------------------------------------------------------

“ เป็นยังไงบ้าง อร่อยไหม สู้อาหารสำเร็จรูปที่พกไปได้หรือเปล่าจ๊ะ ”

“ แม่อย่าพูดถึงมันสิ ผมจะอ้วก กินอาหารแท่งเกือบจะครบเดือนสลับกับย่างเนื้อมอนสเตอร์กิน ผมนึกว่าจะไม่รอด ”

“ เก่งมากเลยนะจ๊ะ แล้วได้ติดต่อเพื่อนๆที่ร่วมมือกันในพื้นที่หรือยัง ”

“ ครับแม่  ผมติดต่อหาพวกเขาแล้ว ตอนนี้ก็ถามข่าวกันเป็นช่วงๆ ”

ยอร์ชยิ้มให้แม่ของตนแล้วตักอาหารเข้าปาก วันนี้มีอาหารหลายอย่างมาก ดูท่าแม่ของเขาจะใช้เวลานานในการเตรียมมันเพื่อเลี้ยงฉลองที่เขากลับมาได้อย่างปลอดภัย

“ งานเป็นยังไงบ้างครับ ”

“ ก็ปกตินะ มีคนป่วยเข้ามาเรื่อยๆ ” 

แม่ของเขาเป็นหมอที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลกลาง สกิลของเธอสามารถรักษาบาดแผลที่เกิดจากการต่อสู้ได้เป็นอย่างดี ถึงแม้จะไม่สามารถเชื่อมต่อเส้นประสาทให้กลับมาทำงานได้ปกติก็ตาม อาชีพที่ได้กลับเป็นอาชีพหายากจนโรงพยาบาลดึงตัวไปทำงานด้วย

“ จำนวนฮันเตอร์ที่บาดเจ็บเพิ่มขึ้นไหมครับ ”

“ ไม่นะ น้อยกว่าก่อนที่นางฟ้าจะปรากฎตัวอีก ดูเหมือนพวกเขาจะหยุดล่าในช่วง 3 วันที่ผ่านมา แต่หลังจากนี้แม่ก็ไม่รู้ ไม่แน่อาจจะเยอะขึ้นเพราะ 3 วันที่หยุดไปมอนสเตอร์น่าจะรวมตัวกันได้เยอะเลย ”

ยอร์ชพยักหน้าแล้วตอบคำถามแม่ที่พยายามเปิดคลิปวีดีโอจากอเวคเคนโซนให้ดู เขาจึงเล่าช่วงเวลาน่าสิ่วน่าขวานให้แม่ฟัง  ภายในบ้านของเขาเหลือกันอยู่ 2 คนเท่านั้น ยอร์ชจึงพยายามทำให้แม่มีความสุขมากที่สุดเพราะทำงานที่โรงพยาบาลก็เหนื่อยมากพอแล้ว

“ ผมเห็นแม่ส่งกุหลาบให้ด้วยนะ แม่ใช้เงินค่าขนมผมหรือเปล่า ”

“ ใช่แล้วจ้ะ แม่หักค่าขนมลูก 1 ปีเต็มไปส่งกุหลาบให้เลยนะ ”

“ แม่ แล้วแบบนี้ผมจะมีเงินพาสาวไปกินข้าวเหรอ ”

สองแม่ลูกหัวเราะอย่างสนุกสนานหลังจากไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนทำให้มีหลายอย่างพูดคุย โดยเฉพาะเรื่องเล่าในอเวคเคนโซนที่ยอร์ชเล่าหลายตอนต่างจากคลิปวีดีโอ

“ อาชีพของลูกดูเหมือนจะมีประโยชน์ไม่น้อยเลยนะจ๊ะ ถ้าพ่ออยู่คงจะแนะนำได้ดีกว่านี้ ”

ยอร์ชยิ้มรับคำพูดของแม่ก่อนจะขมวดคิ้วหลังจากจำบางสิ่งได้  เขาเกือบลืมเช่นเดียวกัน หากแม่ไม่เอ่ยถึงพ่อ อีกนานเขาคงจะจำเรื่องนี้ได้

“ มีอะไรเหรอจ๊ะ ”

“  เปล่าครับแม่ ผมแค่นึกว่ามีอะไรที่ยังไม่ได้เล่าอีก ”

“ ไว้พรุ่งนี้ก็ได้ วันนี้ดึกมากพอแล้ว ”

“ ครับแม่ เดี๋ยวผมเก็บใส่เครื่องล้างเองนะ ”

“ จ้า แม่ฝากด้วยพรุ่งนี้มีงานเช้า คนป่วยน่าจะล้นโรงพยาบาลหลังจากผู้คนออกมาจากศูนย์อพยพ ”

ยอร์ชยิ้มให้แม่แล้วเก็บถ้วยจานเข้าไปในเครื่องล้าง ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมมองไหเหล้าที่พ่อบอกเอาไว้ว่าข้างในมีความลับซ่อนเอาไว้

หากทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันที่เขาปลุกพลัง ไม่ใช่การคิดไปเองของเขา หมายความว่าพ่อของเขาได้ทิ้งข้อมูลสำคัญเอาไว้ให้

หลังจากปิดฝาเครื่องล้างอัตโนมัติยอร์ชจึงปีนขึ้นไปหยิบไหเหล้าของพ่อลงมา ข้างในมีเหล้าหมักเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง

เขาไม่ได้บอกแม่เรื่องนี้เพราะพ่อกำชับเอาไว้ว่าเขาไม่ควรจะบอกใคร แม้แต่คนที่เชื่อใจที่สุดอย่างแม่ก็ด้วย

หลังจากส่องไฟเข้าไปในไห ยอร์ชไม่เห็นสิ่งผิดปกติ มีเพียงน้ำสีเหลืองนอนนิ่งอยู่ภายในไห เขาจึงนำชามใบใหญ่ออกมาเทเหล้าใส่เผื่อจะมีอะไรอยู่ภายในไห

แต่แล้วยอร์ชกลับได้ยินเสียงเหมือนวัตถุตกกระแทกชามในระหว่างเทเหล้าออกมา เขากลับมองไม่เห็นสิ่งๆนั้น ภายในชามมีเพียงเหล้าสีเหลือง เพียงแต่ว่าเขาได้ยินเสียงจริง ๆ

ยอร์ชจึงใช้มือจุ่มลงไปในไหแล้วค่อยๆคนดูว่ามีอะไรซ่อนอยู่หรือไม่ ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีบางสิ่งกระแทกเข้าที่ปลายนิ้วที่จุ่มลงไป มันเป็นของแข็งอย่างแน่นอนแต่เขามองไม่เห็น ยอร์ชจึงหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาดูก่อนจะพบว่ามันคือแผ่นกระจกเล็กๆเท่าเล็บมือ

เมื่อมองให้ชัดเขาเห็นลวดลายคล้ายกับแผงวงจร เพียงแต่ว่ามันไม่ได้ทำมาจากทองหรือวัสดุที่เขารู้จักเลย ทุกอย่างราวกับว่าทำมาจากแก้ว

“ ชิปบันทึกเหรอ มันจะอ่านกับโทรศัพท์ได้ไหมนะ ”

ยอร์ชนำโทรศัพท์ของตนเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าสิ่งนี้อาจจะเป็นความลับที่พ่อทิ้งเอาไว้ เขาจึงยกเลิกการเชื่อมต่อทั้งหมดแล้วเสียบชิปเข้าไปในโทรศัพท์ปรากฎว่ามีไฟล์หนึ่งปรากฎขึ้นมา เขาจึงตกใจเมื่อรู้ว่ามันเป็นชิปบันทึกจริงๆ

“ แผนที่เหรอ แผนที่อะไรกัน ”

ข้อมูลเพียงอย่างเดียวที่มีอยู่คือแผนที่ ยอร์ชจึงนั่งทำความเข้าใจ แม้จะเป็นแผนที่ที่เก่ามากเพราะบางสิ่งเขาไม่คุ้นเคย แต่ก็มีตึกหลายหลังที่ยังคงอยู่ถึงปัจจุบันทำให้เขารู้ว่ามันคือแผนที่เมืองที่เขาอาศัย

ความสงสัยเผยบนใบหน้าของยอร์ช ประโยคที่พ่อพูดกับตนผุดขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งที่สามารถทำให้เขายืนอยู่จุดสูงสุดได้คืออะไรกัน เขารู้สึกได้ถึงความพิเศษและความอันตรายของมันจึงคิดว่าจะทำอย่างไรดี.