หลังจากหมอให้พี่ธันออกจากโรงพยาบาลได้ พี่ปืนก็ทำหน้าที่สารถีเหมือนเดิมขับรถมาส่งที่บ้าน น้องหมาทั้งหลายดูเหมือนจะจำรถปี่ปืนได้แล้วเลิกเห่าแต่กระดิกหางให้แทน เอิ่ม…พวกเอ็งใจง่ายไปมั้ยพี่มันเพิ่งจะมาเป็ครั้งที่ 2 เองนะ
“พี่ธันเดินไหวมั้ย ค่อยๆนะ”
“เออ กูแค่โดนงูกัด ไม่ได้ขาขาดมึงจะอะไรนักหนาวะ”
“ก็กูห่วงพี่ไง พี่ตายใครจะเลี้ยงกูล่ะ”
“ก็ให้ผัวมึงเลี้ยงสิ”
“เฮ้ย ! ยังไม่ได้เป็จะบ้าเหรอ”
ไอ้พี่บ้า พูดอะไรก็ใหมด
“หึ!”
ไอ้พี่ปืนอีกคนพี่มึงไม่คิดจะแก้ตัวหน่อยเรอะ เดี๋ยวพี่ธันมันวิ่งไปเอาปืนมายิงใส้แตกทำไง ยัง…ยังมีหน้ามายิ้มอีก
หลังจากนั้นพี่ธันมันก็เดินโขยกเขยกเข้าบ้านมา
“แล้พี่มึงเอาไง จะกลับเลยรึเปล่า”
ผมหันไปถามพี่ปืนมันที่ทำท่ายืนงงๆอยู่หน้าบ้าน
“กูหมดประโยชน์แล้วสิ ไล่กันเลยนะ”
บ้า ใครไปว่าพี่มึงล่ะ กูยังไม่ได้ไล่เลยถามเฉยๆ
“กูไม่ได้ไล่ซักหน่อย”
“นอนอีกคืนก็ได้ กูไม่ว่า มันดึกแล้ว”
อุ้ย พี่ธันใจดีตอนอยู่ที่โรงพยาบาลทำท่าขู่แง่งๆ จะกัดไอ้พี่ปืนให้ได้
“ครับ…ขอบคุณครับ”
พูดเพราะๆก็เป็ พอพี่มึงพูดเพราะก็ดูหล่อขึ้นเป็กอง ไม่ค่อยเหมือนกอลิล่าแล้ว
“ไปอาบน้ำ ไอ้มีน น้ำลายมึงจะไหลแล้ว”
ฮ่วย กูไม่ใช่หมาจะได้น้ำหลายไหล
“มึงก็ด้วยไอ้หล่อมองน้องกูจนแทบจะแดกเข้าไปแล้วมั้งน่ะ แล้วอย่าแอบไปนอนด้วยกันนะกูจะให้ไอ้รถถังไปคอยดูพวกมึง”
“เหอะ กูไม่ได้แรดขนาดนั้น”
แค่ไปนอนเฝ้าพี่ปืนมันคืนสองคืนเองอันนี้พี่ธันมันยังไม่รู้ ถ้ารู้กูอาจจะโดนะโถีบได้
‘หง่าว’
ไอ้ตัวดีมาพอดีเดี๋ยวกูต้องให้อาหารเม็ดปิดปากก่อน เดี๋ยวไปฟ้องพี่กู
“รถถังมานี่มา”
ไอ้พี่ปืนพี่มึงจะเรียกมันทำไม๊กูจะให้อาหารมัน
“ไอ้รถถังอย่าทรยศกูนะเดี๋ยวกูเอาไปปล่อยวัดแน่”
พี่ธัน มึงจะอะไรกับแมวมัน
“พอๆ ไอ้รถถังมานี่ มากินข้าว”
‘หง่าว’
แล้วผมก็อุ้มไอ้รถถังไปวางที่โซฟาจัดแจงเทอาหารเม็ด เอาใจมันสุดฤทธิ์
หลังจากนั้นก็อาบน้ำแยกย้ายกันเข้านอน
Rrrrrrrrrrrr
TheGun
ทำไร มึงนอนยัง
MarchMeen
ยังพี่มีไร
TheGun
เปล่า อยากคุยกับมึง
MarchMeen
พรุ่งนี้ไอ้เต้มาพาพี่ออมมาด้วย
TheGun
อืม…อยากกอดมึงจัง
MarchMeen
ไอ้ลามก
TheGun
แค่กอดมึงคิดไปถึงไหน
MarchMeen
เปล๊า
TheGun
จริงๆแล้วอยากทำมากกว่านั้น
MarchMeen
กูไปนอนแล้ว
TheGun
ฝันดีครับ
MarchMeen
ฝันดี
โว๊ะ ไอ้พี่ปืน ชวนคิดเื่ลามกอีกแล้วตอนแรกๆมองว่าพี่มันไม่ได้เป็แบบนี้นี่ ทำไมเลเวลความหื่นของพี่มันดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆหยอดกูอย่างนี้บ่อยๆ อีกไม่นอนกูคงยอมพี่มันซักวัน อร๊ายย ทำไมกูใจง่ายจังพี่ธันมันยิ่งว่ากูอยู่ด้วย
‘หง่าว’
“ไอ้รถถังมานอนนี่มา ขอกอดที”
กอดแมวไปก่อนครับ เย้ยยกูก็หื่นเหมือนกันนะ
“เป็ไงพี่ ได้ยินว่าโดนงูกัด”
“เออ ยังไม่ตาย กูยังอยู่อีกนาน”
แหมพี่ธันดูมันพูดถ้าพี่มึงตายจริงๆกูร้องไห้ตาปูดแน่
วันนี้ไอ้เต้มันพาพี่ออมมาเที่ยวบ้านผมมันบอกว่าเมื่อวานไปรับพี่รหัสผมมาค้างที่บ้านมัน พี่ออมเดินแปลกๆนะครับ ขาดูถ่างๆ
“พี่ออมเป็ไรอ่ะ เจ็บขาเหรอพี่”
“ป…เปล่า…กูไม่ได้เป็อะไร”
อืม ดูพี่แกลนลานแปลกๆนะ ไม่สบายรึเปล่าวะ
“พี่ไม่สบายรึเปล่า กินยายัง”
“พี่เขาไม่ได้ป่วยหรอก แค่โดนกู…”
“ไอ้เต้มึงหุบปาก”
พี่ออมรีบะโปิดปากไอ้เต้ทันทีดูๆไปเขาก็รักกันดีนะ
พี่ปืนมองสองคนที่ยื้อยุดฉุดกระชากกันไปมาแล้วส่ายหัวเบาๆ
“อย่าบอกนะว่าไอ้สองคนนั่น…”
“ครับ อย่างที่พี่คิดแหละ”
“…แล้วมึง…”
“ยัง ผมยังไม่ได้ทำอะไร”
“อืม อย่าให้กู…”
“อย่างที่ผมเคยบอกถ้าไอ้เตี้ยไม่ยอมผมก็จะไม่ทำ”
“…”
พี่สองคนเขาคุยอะไรกันงุ้งงิ้งๆแต่ผมก็ดีใจที่เห็นพี่ธันกับพี่ปืนคุยกันได้
“พี่สองคนคุยอะไรกันอ่ะ”
“มึงไม่ต้องอยากรู้ ไปกินข้าว”
อืม ว่าแล้วก็ชักจะหิวๆ วันนี้พี่ผมให้คนงานทำกับข้าวมาส่งเพราะผมบอกไว้เมื่อคืนว่าไอ้เต้จะพาแฟนมาพี่ธันดูแปลกใจที่ไอ้เต้จะพาแฟนมาที่นี่ เพราะมันไม่เคยพาใครมา
เรานั่งกินข้าวที่ระเบียงชั้นล่างที่ยื่นไปในสระน้ำลมพัดเย็นดีครับ พี่ผมให้ช่างทำไว้หลังจากที่มันลาออกมาจากบริษัท แล้วมาทำสวนอย่างจริงจัง
“เสียดายไม่ได้ซื้อเบียร์มาด้วยนะพี่”
ไอ้เต้หันไปคุยกับพี่ธันเขาคอเดียวกันครับ ขี้เมาเหมือนกันไง
“เออ กูนึกขึ้นได้ กูหมักไวน์สับปะรดไว้น่าจะกินได้แล้ว ไอ้มีนไปหยิบมาดิ”
“เออๆ รอแป๊บ”
“กูไปช่วย”
ไอ้พี่ปืนรีบลุกเดินตามมา
“ไม่ใช่ว่าแอบไปทำอะไรน้องกูนะ”
แหม ไอ้พี่ธันพี่ปืนมันแค่จะไปช่วยหยิบไวน์ พี่มึงก็คิดมากไปได้
“เมื่อกี๊พี่คุยอะไรกับพี่ธันอ่ะ”
ผมแอบถามพี่ปืนหลังจากเดินเข้ามาในครัวที่พี่ผมเอาขวดไวน์ซุกไว้
“…พี่มึงกลัวกูจะทำอะไรมึงไง”
“ทำอะไร”
“ก็…”
พี่มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกแล้ว เดี๋ยวๆนี่มันในครัวพี่มึงจะทำอาไร๊
“นี่…พี่ปืนหยุดนะ”
ผมดันพี่ตัวมัน แต่ไม่เป็ผลตัวยังกะกอลิล่า ไม่มีทีท่าว่าจะขยับซักนิด
“กู…ขอจูบได้รึเปล่า”
อย่ามาถามกู ่นี้กูยิ่งใจง่ายอยู่
“ม…ไม่ได้”
โอย กว่ากูจะปฏิเสธออกมาได้เกือบหลุดคำว่า ‘ได้’ ไปอย่างเดียวซะแล้ว
จมูกพี่มันชนกับจมูกผมแล้วอ่ะหลบไม่ได้แล้ว ถ้าหันหน้าหลบไปนี่ฟาดกับผนังห้องครัวเสียโฉมเลย
พี่มันค่อยๆเอียงหน้าให้ได้องศาพี่มันแตะเรียวปากผมเบาๆแล้วดูดที่กลีบปากล่างผมอย่างอ้อยอิ่ง
“พี่…ปืน”
พี่มันค่อยๆสอดลิ้นเข้ามาในโพลงปากผมแล้วดุนดันไล่ต้อนลิ้นผมขบดูดเบาๆ ปากเราบดบี้กันไปมา
“อืม…”
โอย ผมหายใจไม่ทั่วท้องรู้สึกหวิวๆเหมือนจะเป็ลม มือผมเกาะหน้าอกพี่มันไว้แน่น ขอสั่นพั่บๆเลย มือหนาโอบเอวผมเข้าประชิดตัวมืออีกข้างโอบท้ายทอยผมไว้ไม่ให้ขยับหนี หลังจากนั้นพี่มันก็ถอนริมฝีปากออกช้าๆสายตาพี่มันที่มองมาทำให้ผมไม่กล้าสบตาพี่มันเลย
“พ…พี่…แม่ง ทำอะรวะ ถ้าพี่ธันมาเห็นนะ”
กูตายห่ากันพอดี ไม่สงสารกูเล้ยย
“ก็ปากมึงน่าจูบ”
‘จุ๊บ’
แล้วพี่มันก็จุ๊บแก้มผมเสียงดังจุ๊บเลยไอ้พี่ปืนบ้า อร๊ายยย ขากูยังสั่นไม่หาย หน้ากูคงแดงเป็ตูดลิงไปแล้ว
“ยังอีก พี่มึงอ่ะ ทำไมโรคจิตใส่กูตลอด”
“หึ คราวหน้า…กูจะโรคจิตกว่านี้อีก”
‘เพี๊ย’
ผมฟาดแขวนล่ำๆของพี่มันไปทีนึงพี่มันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากแล้วก็เดินไปมองซ้ายมองขวาหาไวน์สับปะรดที่ผมเกือบจะลืมไปแล้วว่ามาที่ครัวทำไมกันแน่
พี่ปืนหยิบไวน์มา 4 ขวด แล้วผมก็เดินตามตูดพี่มันไปที่ระเบียง แต่ผมรู้สึกว่าหน้าของผมยังร้อนผ่าวอยู่เลยจะมีใครสังเกตุเห็นรึเปล่าเนี่ย
“เป็อะไรไอ้มีนหน้าแดงๆ”
พี่ธันทำไมพี่มึงตาไวจริงๆ
“ไม่ใช่ว่าแอบกระดกไวน์เข้าไปแล้วเหรอ”
ไอ้เต้บ้า เห็นกูขี้เมาขนาดนั้นเหรอ
“เปล่า…สงสัยอากาศร้อน”
“ไอ้หล่อมึงไม่ได้ไปทำอะไรมันใช่มั้ย”
“…”
พี่มึงจะเงียบทำไม ไม่ปฏิเสธพี่ธันมันเล่า
“เปล๊า ทำอะไร ไม่มี๊”
“เอามาๆ เอามาชิมก่อน”
พี่รหัสกูก็ขี้เมาเหรอ เรียกร้องจะขอชิมไวน์เนี่ย
แล้วเราก็นั่งก๊งไวน์ทำเองฝีมือพี่ธันมันพี่มันลองทำหลายครั้งแล้ว กินได้ครับ เมาเร็วฉิบหายเพราะมันหวานไวน์ผลไม้ก็งี้แหละ หลังจากหมดไวน์ไปหลายขวดเราก็นอนผึ่งลมกันเล่นที่ระเบียง
“กูจะไปนอนในห้อง พวกมึงก็นอนเล่นกันไปแล้วกัน”
พี่ธันมันเดินโขยกเขยกขึ้นห้องไปแล้วเหลือเราสี่คนนอนเรียงเป็ลูกชิ้นปิ้งที่ระเบียง
“พี่ปืนจะกลับวันนี้เลยรึเปล่า”
“ไล่กูอีกแล้วนะ”
“เปล่า แค่ถามหรือพี่มึงจะค้างต่อ”
“กลับเลย กูต้องไปช่วยงานพ่อพรุ่งนี้”
“อืม กูคงเหงาแย่”
นี่ก็อีกตั้ง 2 สัปดาห์กว่ามหาวิทยาลัยจะเปิด กว่าจะได้เจอพี่มันก็อีกนาน
“อืม กูก็เหงา อยากเจอมึงทุกวัน”
“ขออนุญาตอ้วกนะครับ พอดีผมเมาไวน์”
ไอ้เต้มึงไม่ได้คออ่อนขนาดนั้น กินไม่ได้เยอะซักเท่าไร
“กูเอาตีนลูบหลังให้มั้ย”
พี่ปืนมันทำท่ายกตีนควายๆของพี่มันขึ้น
“ม…ไม่ล่ะครับเกรงใจ”
สมน้ำหน้ามึงไม่รู้จักไอดอลของมึงรึไง ว่าพี่มันโหดขนาดไหน
“ตกลงสองคนคบกันแล้วเหรอ”
พี่ออมถามผมที่นอนอยู่ข้างๆ
“เอ่อ…ครับ”
งุ้ย เขิน ผมมีแฟนแล้ว ไม่อยากบอกใครเลยอายจัง
ตอนเย็นไอ้เต้พี่ออมแล้วก็พี่ปืนก็เตรียมตัวกลับ
“ถึงแล้วพี่มึงโทรหากูด้วยนะ”
“อืม…คราวหน้ามึงไปบ้านกูมั้ย”
“…อือ ไปสิ”
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดครับขนาดพี่ธันมันยังไม่ว่าอะไรแค่ขู่แง่งๆเอง พ่อของไอ้พี่ปืนก็คงไม่เอาปืนมาไล่ยิงผมหรอกมั้ง…มั้งนะ
“กูไปนะ”
“เดี๋ยวพี่ ก้มหน้ามาหน่อย”
‘จุ๊บ’
ผมมองซ้ายมองขวาไม่เห็นพี่ธันเลยจุ๊บแก้มพี่มันไปทีนึง อ๊ากกก ไม่มียางอายหลงเหลือบนใบหน้าแล้วกู
“มึง…ทำไมน่ารักจังวะ”
พี่มันทำท่าจะยื่นหน้าเข้ามาอีกรอบ
“พอเลยๆ ไปได้แล้ว”
นี่กูก็เขินจนตัวจะะเิอยู่แล้ว
“ไอ้มีน ไอ้แรด ไอ้ลูกไม่รักดี”
ไอ้เต้ะโมาจากในรถนี่มึงยังไม่ไปอีกเหรอะวะ ห่า ะโซะดัง เดี๋ยวพี่ธันได้ยินทำไง ถ้ากูโดนตีหัวแตกกูจะไปกระทึบมึง
“แล้วพี่มึงจะยิ้มอะไรนักหนา ไปได้แล้ว”
“อืมๆ มืดๆจะโทรหา”
หลังจากส่งสามคนขึ้นรถผมก็ค่อยๆย่องเข้าบ้าน ไม่รู้ไอ้พี่ธันเห็นรึเปล่าไม่ใช่ว่ายืนถือไม้หน้าสามเตรียมตีหัวกูอยู่เหรอ อืม มองซ้ายมองขวาไม่มี เฮ้ออโล่ง
‘หง่าว’
“ไอ้รถถัง มึงอย่าไปบอกพี่ธันนะเดี๋ยวกูซื้อขนมแมวเลียให้ 10 แพ็คเลย”
‘หง่าว’
ติดสินบนไอ้รถถังไว้ก่อนเดี๋ยวมันไปฟ้องพี่ธัน ฮ่าๆ ผมก็ว่าไป โอ้ย อารมณ์ดีมีฟามสุข
//////////////////Partปืน///////////////////////
วันนี้ผมหลอกแต๊ะอั๋งไอ้เตี้ยอีกแล้วหาโอกาสจูบมันบ้างกอดมันบ้าง พูดตามตรงผมเหมือนคนเห็นแก่ตัวเลย พอรู้ว่ามันชอบผมก็คอยแต่จะหาเศษหาเลย วันนี้อีกตอนลงไปในครัวก็จูบน้องมัน วันนี้ค่อนข้างเลยเถิดจูบจนเคลิ้มไอ้เตี้ยตัวอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดผม เห็นแบบนี้แล้ว ยิ่งไม่อยากปล่อยมือมันไปเลย
“ว่าไงไอ้แทน”
[ห่า ไปบ้านไอ้น้องมีนไม่ชวนกูเลย]
ยังเสือกรู้อีกกูยังไม่ได้บอกแล้วใครรายงานมันวะ
“มึงรู้ได้ไง”
[ไอ้เต้ไง ถ่ายรูปไวน์สับปะรดมาอวดกูแม่งอยากกินมั่ง]
“หึ”
[แล้วมึงกับน้องมันนี่ยังไงเห็นหลานรหัสกูโทรมาบอกว่ามึงไม่รับสายมัน]
“ก็ไม่ไง”
[ไม่ไงนี่คือยังไง]
เสือกอีกแล้วนะมึงอ่ะอยากรู้เื่กูไปหมด
“ก็คบกันแล้ว”
[เฮ้ยจริงดิ สมหวังแล้วสิมึง เลี้ยงเหล้ากูเลย]
หาเื่แดกเหล้าตลอดเลยมึงแถมอยากแดกฟรีอีกต่างหาก
“เออๆ วันนี้แค่นี้”
[เฮ้ยๆเดี๋ยวจะรีบไปไหนยังไม่ได้เล่ารายละเอียดให้กูฟังเลย]
“เสือกจริงนะมึง วันหลัง แค่นี่ก่อนกูจะโทรหาไอ้เตี้ยมัน”
[เชี่ย มีเมียแล้วลืมเพื่อน เออแค่นี้]
สัดยังไม่ได้เป็เมีย แต่คงอีกไม่นาน ดูไอ้เตี้ยมันจะไม่ค่อยขัดขืนเท่าไรแล้วมีโวยวายบ้าง แต่ไม่อยากเร่งมันมาก กลัวมันเกลียดถ้าวันไหนมันเกลียดผมขึ้นมาไม่รู้ว่าสภาพผมจะเป็ยังไงเลย ดูเหมือนผมจะแหย่ขาเข้าไปในสมาคมพ่อบ้านใจกล้าข้างนึงแล้ว
///////////////////Endปืน//////////////////////
190
