เมื่อมีเ้าสาวเต็มบ้านแต่เ้าบ่าวคนเดียวเจินจูเก็บอาการไม่อยู่ หัวเราะออกมาดังลั่นท่ามกลางความตกตะลึงของคนในงานไห่เจ๋อผีเห็นเขาหัวเราะก็หน้าแดงคล้ำ ก้าวอาดๆ มาตรงหน้า
“ฝีมือเ้า?!”
“ท่านก็ยังไม่รีบปฏิเสธอีกว่าพวกนางแค่กล่าววาจาเหลวไหลผายลมสุนัขข้าพเ้าพร้อมเชื่อท่านอยู่แล้วขอเพียงเอ่ยปาก เอาสิท่านกล่าวมาว่าพวกนางเพียงล้อเล่นและนี่เป็ละครตลกฉากใหญ่ฉากหนึ่ง”
ใช่ ด้วยรัศมีความหล่อของไห่เจ๋อผี พูดอะไรไม่กี่คำคนก็เชื่อแต่เขากลับเอาแต่ยืนนิ่งด้วยใบหน้าแดงคล้ำ เส้นเืปูดโปนขณะเหล่าสตรีเก้านางทุ่มเถียงข้ามหัวเ้าสาวทางการว่าใครที่เขาควรแต่งด้วยก่อนจะลงจากเกี้ยวมาตีกันเอง ดึงทึ้งเส้นผมกัน เ้าสาวเป็ทางการโดนญาติของเธอดึงไปหลบแล้ว
ฉันเห็นผู้หญิงสู้กันเองก็รู้สึกเศร้าใจเลยตัดสินใจเดินไปหยุดมวย
“ทุกท่านรู้จักคุณชายไห่อย่างลึกซึ้งใช่ไหม?”
พวกเธอเห็นฉันก็ตอบอย่างพร้อมเพรียง
“ใช่!”
“เขามีลักษณะพิเศษอะไรที่คนอื่นไม่รู้บ้างนอกจากคนที่ใกล้ชิดกับเขา?”
“หัวนมบอด!”ทุกคนตอบพร้อมกันราวกับนัดไว้จนฉันกลั้นขำไม่อยู่คุณชายดูเหมือนอยากจะเดินมาตบฉันเหลือเกิน
“พวกท่านมาจากที่ใดกันบ้าง?”
แต่ละคนแย่งกันบอกเมืองตัวเองฉันไม่รู้จัก แต่ดูจากปฏิกิริยาแต่ละคนก็แสดงว่าแต่ละแห่งห่างไกลกันพอสมควร
“ในเมื่อทุกท่านล้วนเป็ตัวจริงเหตุไฉนจึงต่อสู้กันเอง? ศัตรูของท่านแท้จริงยืนอยู่ทางโน้นไม่ใช่หรือ?”ฉันชี้คุณชาย สายตาดุดันของพวกนางเบนเข็มไปที่เขาทันที
“ยาโถวชั่วร้าย...!”เขาตวาดใส่ฉัน แต่เหล่าเ้าสาวก็เดินอาดๆ ไปหาเขา
“ท่านมันโจรโสโครก!”คนหนึ่งตบเขา คนที่สองก็เข้าไปตบเขาจากด้านหลัง และไม่นาน พวกนางก็ละเลงเท้าใส่เขา
“หยุด!”พ่อของคุณชายไห่ะโฉันผลุบไปหลบหลังเจินจูเพื่อความปลอดภัยในขณะที่เหล่าเ้าสาวถอยกรูด“พวกนางคณิกาชั้นต่ำ! บังอาจมาอ้างตัว ใครว่าจ้างพวกเ้ามา?”
“นางคณิกา? ท่าน...!”พวกนางหน้าแดงคล้ำ
“ไม่มีผู้ใดว่าจ้าง จะมีเพียงแต่เชิญตัวเข้าร่วมพิธี!”อีกคนเถียง
“ถามบุตรชายของท่านเถิดว่าเที่ยวมีภรรยาน้อยไว้ทุกหัวเมืองเช่นนี้จริงหรือไม่?!” อีกคนท้า
แต่ปรากฏว่าไห่เจ๋อผีสลบคาเท้าพวกเธอไปแล้วมีคนเอาน้ำสาดใส่ให้เขาฟื้น คนคนนั้นคือเ้าสาวตัวจริง
“ไช่เอ๋อ...” ไห่เจ๋อผีอ้าปากจะพูดแต่ก็โดนแก้วปาใส่หัว
“ท่าน...ท่านฉีกหน้าข้าพเ้า!”เธอกัดปาก ดวงตางดงามชวนลุ่มหลงมีน้ำคลอหน่วยทำให้หัวใจผู้คนสั่นไหวแปดจุดเก้าริกเตอร์ “ท่านทำให้ข้าพเ้าอับอายขายหน้านับแต่นี้สืบไป ข้าพเ้าไม่้าเห็นหน้าท่านอีก!”
“ไช่เอ๋อ? ไช่เอ๋อ!”
“ข้าพเ้าจะตบแต่งบุรุษอัปลักษณ์ก็ได้ ขอเพียงมันมีจิตใจดีงามไม่ใช่ตัวเลวร้ายเยี่ยงท่าน!”
ไห่เจ๋อผีหน้าแดงคล้ำ ลุกพรวดขึ้นจากพื้นฉันสังหรณ์ไม่ดีรีบสะกิดเจินจู
“มันชักจะเกินไปแล้วนะ มีแผนไหม?”
“แผนน่ะมีอยู่แล้วจะได้เอามาใช้หรือเปล่าก็เท่านั้น” เด็กหนุ่มตอบเสียงระรื่นจนฉันยกมือจะตบหัวเขาสักทีเจินจูก้าวเท้าหลบพลางผิวปากสบายใจเฉิบ
“เ้าเองก็หาใช่วิญญูชนที่ผ่านมาใช้ความงามล่อลวงบุรุษขูดรีดทรัพย์เข้าตระกูลสูงส่งแต่ยากจนของท่านเพียงเท่าใดเหตุไฉนเราจะไม่ทราบ?! เหตุผลเดียวที่ตบแต่งกับเ้าเพราะรูปโฉมเ้าคู่ควรกับเราเท่านั้น”
“ท่าน...!”
“ท่านกล่าวหาว่าพวกเราอัปลักษณ์?!” เ้าสาวที่เหลือเืขึ้นหน้าแต่ไห่เจ๋อผีคว้ากระบี่มาจากที่ใดไม่ทราบได้และชักมันออกจากฝักแล้ว
“เราจะสังหารพวกเ้าล้างอายให้หมดสิ้น!”
“ว้าว เป็เื่ใหญ่เลยนะ” เจินจูยืนมือไพล่หลังถ้าเขามีป๊อปคอร์นคงหยิบมากินแล้ว แต่แล้วฉันก็สังเกตว่าเขาแอบกำอะไรไว้ในมือ
เหรียญ...
ฉันนึกย้อนไปตอนที่ฉันโดนคนร้ายไล่จับตอนนั้นเหมือนมีอะไรพุ่งผ่านตัว แล้วฉันก็เจอกับเขา นี่อย่าบอกนะว่า...
ไห่เจ๋อผีพุ่งปราดเข้าใส่เ้าสาวคนแรกเจินจูก็ตวัดแขนมาข้างหน้ามีเสียงกริ๊งเมื่อเหรียญนั้นถูกดีดเข้าใส่ชายโครงคุณชายจนเขาจุก กระบี่หล่นจากมือ
“...โจรโสโครก...ชนชั้นมุสิก...!”ไห่เจ๋อผีส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายมาทางพวกเรา เจินจูยังยิ้มไม่เปลี่ยน
ไม่อยากเชื่อ เขาดีดเหรียญไวยิ่งกว่าที่ฉันจะมองทันเสียอีก!
“ไอ้บ้าเอ๊ย นายคือเรลกันเหรอเนี่ย?”
“แหม”เขาดึงฉันถอยหลังเล็กน้อยเมื่อไห่เจ๋อผียังไม่สิ้นฤทธิ์ พอชักกระบี่แม้แต่พ่อเขาที่พยายามเข้าคุมสถานการณ์หลายครั้งยังเงียบไป ไห่หลัวเองก็ไม่ขยับแต่ดูไม่ได้แปลกใจกับสถานการณ์
ตอนนั้นเองก็มีคนเดินผ่านประตูเข้ามา
“ไห่เจ๋อผีอยู่ที่นี่ไหม?”
คนที่เข้ามาคือลู่ฝู่เขาเลิกคิ้วข้างหนึ่งกับสถานการณ์วุ่นวายในตึก ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่ไห่เจ๋อผีคุณชายดูจะรู้ว่าลู่ฝู่เป็ใครมาจากไหน ใบหน้าเขาซีดขาวและบิดเบี้ยว
“ประเสริฐ เช่นนั้นท่านตายก่อน!”เขาหันคมกระบี่ใส่ชายหนุ่มผู้มาใหม่ทันที ลู่ฝู่ไม่คิดโยกตัวหลบก่อนกระบี่จะปะทะร่างไม่กี่วินาที เขายกนิ้วขึ้นและคีบปลายกระบี่ไว้
กระบี่ที่สภาวะรวดเร็วดุร้ายคาดไม่ถึงกลับถูกคีบไว้ในซอกนิ้วของคนตรงหน้า!...นั่นคือคำบรรยายที่เข้ากับภาพที่เห็นมากที่สุด
คุณชายไห่พยายามดึงกระบี่ออกสุดฤทธิ์ก็พบว่าไม่เป็ผลฝืนแทงออกไปก็แทงไม่ออก ราวกับกระบี่นั้นงอกรากติดกับนิ้วของลู่ฝู่แล้วเจินจูผิวปากเบาๆ ขณะลู่ฝู่เบนปลายกระบี่ให้หันออกจากร่างตัวเองคุณชายไห่ออกแรงขัดขืนจนเส้นเืปูดก็ยังไม่อาจทำอะไรได้
“...ไห่เจ๋อผี มากับข้าพเ้า”
“...หากปฏิเสธ?”
“ท่านทราบอยู่แก่ใจดีว่าข้าพเ้ามาหาท่านด้วยเหตุใด”ลู่ฝู่ตวัดมือจนกระบี่หลุดมือฝ่ายตรงข้าม ลื่นไถลไปบนพื้นขัดมันเขาดึงตลับออกมาจากอกเสื้อ “ใช่ของท่านหรือไม่?”
ไห่เจ๋อผีหน้าซีดแล้วสลบไปอีกครั้งมารดาเขาทนดูไม่ไหวรีบเข้ามาช่วยลูกชาย ถึงอย่างไรเขาก็เป็ลูกเธอร้องห่มร้องไห้กล่าวหาว่าทุกคนรังแกลูกตัวเองจนกระทั่งลู่ฝู่ย่อตัวลงพูดด้วยสองสามคำ คุณแม่ผู้น่าสงสารก็สลบไปอีกคนคุณพ่อก็หน้าซีดชนแจกันตกแตกกระจาย
ดูเหมือนพ่อแม่จะรู้ตัวแล้วว่าลูกคนโตเพิ่งฆ่าลูกคนรองไป
ไห่หลัวส่ายหน้าช้าๆ และพูดเป็ครั้งแรกั้แ่เริ่มงาน
“มันทำตัวเองแท้ๆ”
เหตุการณ์หลังจากนั้นวุ่นวายสุดๆเหล่าเ้าสาวถูกส่งตัวกลับบ้านเกิด ไห่เจ๋อผีโดนทางการจับตัวไปพ่อแม่ทำใจเื่การจากไปของลูกชายทั้งสองไม่ได้ น้องสาวทั้งสองของเขาสลดใจพอๆ กันแเื่กลับบ้าน รู้เลยว่าเหตุการณ์ครั้งนี้จะฝังอยู่ในความทรงจำของพวกเขาไปอีกนาน
ที่ประหลาดคือ ในบ้านตระกูลไห่ฉันกำลังนั่งกินพิราบทอดอยู่โดยมีเจินจู ลู่ฝู่ และไห่หลัวนั่งจิบเหล้าสบายใจสองในสามมีเอี่ยวกับเหตุที่งานแต่งงานล่มแน่ๆ แต่ยังเฮฮาแบบไม่รู้สึกรู้สา
นกพิราบทอดนี่อร่อยมากเกิดมาไม่เคยคิดเลยว่าไอ้นกที่เกาะตามหลังคามันจะทอดออกมาได้หนุบหนับขนาดนี้แต่ถึงกลับบ้านไปฉันก็ไม่คิดจะยิงนกมาทอดกินหรอก สกปรก...
“สุราดี คนก็ดี”ไห่หลัวพูดด้วยเสียงบางเบานุ่มนวลเหมือนหมอกชายเสื้อสีขาวราวหิมะพลิ้วสะบัดเหมือนเป็เทพเซียนอะไรสักอย่าง
“คนดี สุราจึงดี”ลู่ฝู่ตอบด้วยเสียงหนักแน่นสมเป็ตำรวจ ก่อนจะยกดื่มหมดจอก
“ขอบคุณไห่เซียนเซิงที่ให้ข้าพเ้าได้ชมละครสนุกฉากหนึ่ง”เจินจูพูดบ้าง
“คนที่สมคบคิดกับพี่ชายของเฉ่าชิงไช่คือท่านข้าพเ้าเพียงให้ความช่วยเหลือเล็กน้อย”
“สิ่งที่ดลให้เราท่านมาพบกันในครานี้อาจเป็ชะตาฟ้าลิขิต”ลู่ฝู่รินเหล้าเพิ่ม
ก่อนหน้านี้เจินจูสารภาพหมดเปลือกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ด้วยเส้นสายและความไม่สบายใจส่วนตัวเขาได้ข่าวว่าไห่เจ๋อผีแท้จริงไม่ใช่คุณชายสำอางแสนดี แต่เป็เพลย์บอยที่มีเมียน้อยอยู่ทุกหัวเมืองทั่วประเทศครอบครัวของเฉ่าชิงไช่(เ้าสาว)รู้เื่นี้ แต่พวกเขาเป็ตระกูลเก่าแก่ มีทิฐิแต่ไม่มีเงิน พวกเขา้าเส้นสายกับตระกูลมั่งคั่งอย่างตระกูลไห่คงเป็เื่ดีที่เฉ่าชิงไช่หลงเสน่ห์ความสวยของคุณชายใหญ่เลยยอมแต่งงานแต่โดยดี
คนที่ไม่เห็นด้วยคือพี่ชายของเธอเขาเกลียดการทนมองน้องตัวเองกลายเป็สินค้าชิ้นหนึ่งมาทั้งชีวิตและดูเหมือนเขาจะมีปมด้อยที่สอบรับราชการไม่ติดเลยหาเงินให้ครอบครัวได้น้อยเผอิญว่าเจินจูได้รู้จักเข้าผ่านเพื่อนของเพื่อน แต่เดิมเขาไม่ค่อยชอบคุณชายใหญ่อยู่แล้วจึงติดต่อหาพี่ของเฉ่าชิงไช่คนที่มาหาเขาที่ระเบียงเมื่อคืนก่อนก็คือพี่ชายที่ว่า
“ตอนนั้นแค่นึกสนุกอยากเรียกเ้าสาวทุกคนมารวมตัวกัน ไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็เื่ใหญ่โต”เจินจูสารภาพ ไม่มีแววสงสารหรือสำนึกผิดในน้ำเสียงเลยสักนิด
ถึงเขารู้ว่าไห่เจ๋อผีมีเมียน้อยหลายคนเขาก็ไม่รู้ว่าแต่ละคนเป็ใครอยู่ที่ไหนจึงไปถามไห่หลัวลูกชายคนเล็กของบ้านไม่รู้เช่นกันเลยว่าจ้างคนไปสืบเสาะพี่ชายของเ้าสาวเองก็เป็หนึ่งในคนที่เขาจ้าง พอได้ชื่อและที่อยู่แล้วเจินจูก็จัดการเรียกมารวมตัวกันเสียเลย
“คนที่คิดแผนฉีกหน้าเกอเกอข้าพเ้าอย่างประหลาดพิสดารเช่นนี้คงมีแต่เจินจู”ไห่หลัวจิบเหล้าด้วยท่าทีสง่างาม
“พูดก็พูดเถอะท่านเองก็ใจคอเราะร้ายไม่เบา ทำเช่นนั้นกับพี่ชายตนเอง”เจินจูแย่งพิราบทอดชิ้นสุดท้ายกินฉันค้อนเขาวงใหญ่ก่อนหันไปสั่งคนรับใช้ให้ไปทอดมาอีกตัว
“มันเป็ตัวเลวร้ายที่ฆ่าพี่รองข้าพเ้าถือว่าตนเองแก้แค้นให้แล้ว”
“ยังดีที่การแก้แค้นของท่านทั้งสองยังอยู่ในขอบเขตกฎหมายบ้านเมืองไม่เช่นนั้นข้าพเ้าคงต้องจับพวกท่านเข้าตาราง”
“ลู่เซียนเซิงคราวก่อนท่านสัญญาจะละเว้นผิดให้ข้าพเ้าคราหนึ่ง” เจินจูโอดแบบทีเล่นทีจริง ลู่ฝู่ได้แต่หัวเราะคนรับใช้ยกปลาทอดมาให้และฉันก็จัดการกินแบบไม่สนหนุ่มๆมัวแต่ตั้งสมาธิกับการดูว่ามีก้างไหมจนไม่รู้ตัวว่าหัวข้อสนทนาเบนมาทางฉัน
“หนงเซียนเซิงยกนางให้ท่านง่ายดาย?”ลู่ฝู่ที่หน้าแดงซ่านเพราะฤทธิ์เหล้าถาม
“เห็นทีท่านผู้นั้นคงฝ่อแล้วเป็แน่แท้” ไห่หลัวพูดแบบไม่ไว้หน้าอย่าใช้คำว่าฝ่อเถอะ ขนาดฉันเป็ผู้หญิง ฟังแล้วยังรู้สึกไม่ดีเลย
“ข้าพเ้าออกจะชมชอบฟ่านเอ๋อแต่นางกลับเ็ากับข้าพเ้า” เจินจูตีหน้าน่าสงสาร“เห็นทีข้าพเ้าคงต้องยกกลเม็ดเคล็ดลับมาทำให้นางตกหลุมรัก”
“อย่าวางยาใส่อาหารนะ เพราะฉันกินแบบไม่รู้เื่แน่”พูดจบฉันก็แย่งเหล้าเขามาซด ขมเป็บ้า เจินจูหัวเราะเบิกบานน่าถีบในขณะที่อีกสองคนอมยิ้มจ้องมองเราด้วยสายตาอันอบอุ่น
“นางบอกท่านแล้ว”ลู่ฝู่ลุกไปเลือกสุรามาอีกไห
“มิกล้าๆ” เจินจูยกมือสองข้างขึ้นเหมือนกลัวฉันจะตบนี่เห็นฉันเป็คนชอบใช้ความรุนแรงหรือไง? ฉันยังไม่เคยตบโดนตัวเขาเลยสักครั้ง!
658
![ลุ่มหลง ยัยไซเรน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1692191518_11566430.webp)