ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบเอ็ด รอยแผล
ว่าไปแล้วหากผมวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา
แม้จะด้วยนิสัยสารพัดของแอนนาที่ผมพยายามจะหลีกให้ห่างไกลแต่มองในอีกแง่มุมหนึ่งเธอคือคนที่น่าสงสาร...อย่างน้อยก็ในแบบของเธอ
เพราะเธอที่บอกว่าต้องการเกิดมาเป็นแบบคนที่ไม่ได้รับเลือกเป็นสเลเยอร์ก็คง...กลายเป็นควีนบีกวนโอ๊ยชาวบ้านไปทั่วแบบบอนนี่นั่นล่ะ
ไม่ใช่คนประเภทที่ผมอยากจะเอาใจช่วยให้มีชีวิตได้อย่างมีความสุขเสียเท่าไร
แต่นั่นจะเรียกว่าธีมที่แฝงอยู่ในเรื่องนี้อยู่แล้ว
ว่านิสัยตัวละครบางตัวก่อนท่จะโดนครอบงำด้วยพลังด้านมืดหรือกลายเป็นแวมไพร์
พวกเขาก็มีนิสัยอย่างหนึ่งอยู่แล้วแต่ถูกขยายให้เป็นข้อเสียที่ใหญ่มากขึ้นหากได้รับพลังที่มากขึ้น
คนที่ชอบบทกวีกลายเป็นแวมไพร์อาจจะกลายเป็นคนที่ชอบเสียบเหยื่อกับเสาไม้และฟังเสียงร้องของพวกเขา
คนที่ชอบวิทยาศาสตร์โดนเวทย์ครอบงำก็อาจจะกลายเป็นคนที่ไปสู่หุบเหวแห่งนิรันดร์และไม่สนใจขอบเขตของความเป็นและความตายอย่างวิลโล่
จะเรียกว่าผมติดนิสัยของปิตาธิปไตยที่เผลอคิดว่าตนเองมีนห้าที่ต้องแก้ไขปัญหาให้ผู้หญิงหลังจากที่มีอะไรกันแล้วก้ว่าได้
แต่แม้กระทั่งคนอย่างคุณมาโมรุ หน้ากากทักซิโด้มีแฟนเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลก็มีหน้าที่ในฐานะสามีที่ต้องให้คำแนะนำและปลอบใจยายผมทรงซาลาเปาคู่นั่นเอง
เธอกัดไหล่ผมราวกับจะบรรยายความในใจและกอดผมราวกับยูจิโร่กอดมารดาของบากิ
มันคือความรักที่บิดเบี้ยวที่ต้องการทำให้ฝ่ายตรงข้ามเจ็บปวดเช่นกัน
ผมรู้สึกโมโหเล็กน้อยที่เธอทำท่ามีความสุขเวลามีเพศสัมพันธ์กับคนอื่นๆแม้จะทะเลาะกันภายหลังก็ตาม
แต่กลับผมเธอทำร้ายและทำท่าเศร้าโศกขึ้นมาเสียอย่างนั้น
บางทีเราก็อาจจะอยากสร้างบาดแผลให้กับคนที่เรารักหรือเราเกลียดอย่างใดอย่างหนึ่งนี่ล่ะ
ผมไม่คิดว่านิสัยของเราสองคนจะขกันได้อะไรนักและอย่างที่บอกผมรู้สึกถึงมือที่มองไม่เห็น
High hand of Norn
มือที่อยู่เบื้องบนของโชคชะตา
ยื่นมาทางผม
โชคชะตาท่าทางจะไม่พอใจนักที่ผมทำให้แอนนาเสียพรหมจรรย์ก่อนเวลาอันควร
เพราะพรหมจรรย์ของเธอนั้นเป็นองค์ประกอบสำคัญในการปลดปล่อยคำสาปอย่างหนึ่งออกมาในอนาคต
อย่างที่บอกแล้วในเรื่องนี้
ปัญหาความรักและอวสานของโลกมักจะดำเนินไปควบคู่กันเสมอ
ฮึก ฮึก ฮือ
เห็นแอนนาร้องไห้ซบบ่าผมหลังจากที่พยายามจะกัดหัวไหล่ผมจนแทบเนื้อหลุดแล้วก็ทำให้ผมอดเศร้าใจไปด้วยไม่ได้
นอกจากมนุษย์จะพยายามหาเรื่องผมหลังจากนี้แล้วอย่างคุณโธมัสผมต้องเจอการหาเรื่องจากโชคชะตาต่อไปในอนาคตอย่างแน่นอน
อย่างน้อยนผมมองว่าแอนนาคิดถูกอย่างหนึ่ง
ผู้ชายที่เกี่ยวข้องกับเธอจะเจ็บตัวและโชคร้าย
นั่นคือสาเหตุที่ตั้งแต่แรกผมพยายามจะหลีกหนีและถอยห่าง
แต่ดูเหมือนว่าการมีพลังมากขึ้นใกล้ชิดกับเทพมากขึ้น
จะทำให้อิสระของเราในฐานะมนุษย์ธรรมดานั้นน้อยลง