รักนะยายจอมแก่น

ก่อนมหาลัยเปิด3วันแคทกับมายด์กลับมาบ้านป้ามลแล้ว เพราะต้องไปมหาลัยเพื่อลงทะเบียนเรียนต่อ 

ปรางพอรู้ว่าทั้งสองคนกลับมาก็ชวนปริน ชยาและเอกมาหาที่บ้านป้ามลทันที

“คิดถึงที่สุดเลย”ปรางเมื่อเห็นหน้าเพื่อนก็วิ่งเข้าไปกอดทั้งสองคน 

สามหนุ่มยืนมองสามสาวกอดกันก็พากันยิ้ม

“ปรางว่ามายด์ดูคล้ำไปหน่อยนะ ไปทำไรมาเหรอ?”ปรางถามขึ้นหลังจากที่กอดและมองเพื่อนแล้ว

“เข้าสวนมาจ้า ไม่ได้นั่งว่างเหมือนปรางนี่”มายด์พูดแล้วยิ้ม

“จ้า แม่คนขยัน”ปรางหันมายิ้มกับคำพูดของมายด์ 

“แต่..แคทหนักกว่า ไปปั่นจักรยานขึ้นเขาทุกวันแถมเข้าสวนอีก แต่ไม่เห็นจะดำขึ้นเลย”มายด์พูดพลางมองแคท

“ก็คนยังไม่มีแฟนก็ต้องดูแลตัวเองสิ ไม่งั้นใครจะมาจีบล่ะ”แคทยิ้มเธอพูดแล้วมองปราง มายด์ เลยไปถึงชยาและเอกด้วย

“อ๋อ!เหรอ ไม่มีคนมาจีบหรือไม่เอาเขากันแน่”ปรางกับมายด์พูดพร้อมกัน 

ชยากับเอกหันไปมองหน้าปริน ที่ยังคงมองแคทไม่วางตา

“แล้วนี่ไปไหนมากันด้วยหรือป่าว ถึงได้มาพร้อมกันได้”แคทถาม

“ก็ตั้งใจมาหานี่แหละ มีคนเขาคิดถึง”ปรางตอบ

แล้วหันไปทางที่สามหนุ่มที่ยืนกันอยู่ แคทคิดว่าปรางหมายถึงเอกกับมายด์ก็เลยพยักหน้ารับรู้แต่ปรางหมายถึงพี่ชายเธอต่างหาก

ตอนนี้เปิดเรียนมาได้2เดือนแล้ว สามสาวก็ยุ่งๆกับเ๱ื่๵๹เรียนที่เหมือนจะเริ่มหนักกว่าเทอมแรกในความคิดของปรางกับมายด์ แต่สำหรับแคทมันก็เหมือนเดิมไม่ได้มีอะไรยากขึ้น

อีก3วันจะเป็๞วันเกิดของแคทแล้ว ปรางกับมายด์รวมถึงปริน ชยาและเอกกำลังคิดจะทำเซอร์ไพรส์วันเกิดให้กับแคท 

พ่อของแคทโอนเงินมาให้เป็๲ของขวัญวันเกิดบอกให้แคทไปซื้อของที่ตัวเองอยากได้เอง แคทเป็๲คนที่ค่อนข้างจะรอบคอบเ๱ื่๵๹การใช้จ่ายพ่อกลัวว่าถ้าซื้อของให้แล้วแคทอาจจะบ่นเอาได้ก็เลยต้องทำแบบนี้ 

ก่อนวันเกิดแคท1วันมีพัสดุส่งมาที่มหาลัยระบุว่ามาจากสิงคโปร์ 

แคทรู้ทันทีว่ากวางส่งมา เธอไม่ได้แกะดูที่มหาลัย พอขึ้นรถที่ปรินมารับกลับเหมือนทุกวัน 

ปรินเห็นว่าแคทถือกล่องพัสดุมาด้วยเขาเองอยากรู้ว่าใครส่งอะไรมาให้เธอแต่ไม่กล้าถาม 

“แคทแกะเลย อยากรู้ว่าน้องกวางส่งอะไรมาให้”ปรางพูดทันทีที่รถเริ่มออกตัว

เธอรู้ว่าปรินต้องข้องใจว่าใครให้อะไร

แคทมา 

พอปรินได้ยินปรางพูดก็โล่งใจ

“ใช่ๆอยากรู้เหมือนกัน”มายด์บอก 

แคทยิ้มแล้วมองเพื่อนๆ 

“จ้า”แคทบอก

แคทพูดจบก็ลงมือแกะกล่อง ข้างในกล่องเป็๞หนังสือ1เล่มที่มีรูปภาพและตัวหนังสือที่เป็๞ภาษาฝรั่งเศสล้วนๆ 

แคททำหน้าดีใจมากๆ ส่วนมายด์กับปรางถึงกับหันมามองหน้ากันเลยที่เดียว

“สมแล้วล่ะที่เป็๞น้องชายแคทอ่ะ”ปรางพูด

ปรินมองแคทผ่านกระจกหลังก็เห็นเธอดีใจมากที่น้องส่งหนังสือเล่มนั้นมาให้เธอ

“ทำไมล่ะ..ปราง”ปรินหันไปถาม

“ก็แคทอยากได้หนังสือเล่มนี้มากๆ ตอนที่เขาประกาศให้จองแคทลืมเพราะต้อง

เตรียมสอบเข้ามหาลัย แคทบ่นทุกวันจนปรางกันมายด์คิดว่าคงจะไปหลงรักคนเขียน ถึงได้อยากได้ขนาดนั้น”ปรางเล่าให้ฟัง

“แหม!อย่าไปเชื่อปรางเลยค่ะพี่ปริน หนังสือเล่มนี้คนเขียนเป็๲คนฝรั่งเศส เขาเขียนเกี่ยวกับการตกแต่งภายในแบบสมมาตรซึ่งไม่ค่อยมีใครพูดถึง แต่เขาเก่งมากเป็๲นักตกแต่งภายในที่ติดอันดับโลกเลย แคทก็เลยอยากได้เท่านั้น”

แคทอธิบายให้ปรินฟัง 

ปรินได้แต่อมยิ้มที่คนที่เขาแอบชอบเป็๲คนที่จริงจังกับสิ่งที่ตัวเองรัก 

แล้วแคทก็หยิบมือถือมาโทรหากวางเพื่อขอบใจที่สามารถหาหนังสือเล่มนี้มาให้เธอได้

วันนี้เป็๲วันเกิดของแคท เธอตื่นมาใส่บาตรพระ๻ั้๹แ๻่เช้าแล้วก็เตรียมตัวไปมหาลัยพร้อมกับมายด์โดยที่ปรินกับปรางมารับเหมือนทุกวัน 

หลังเลิกเรียนอ.ปวีนาหัวหน้าแผนกเรียกให้แคทไปพบที่ห้องพักของอ. ปรางกับมายด์ก็เลยเดินไปที่ปรินและเพื่อนๆที่จอดรถรออยู่ 

”แล้วแคทล่ะ ปราง” ปรินถามเขาไม่เห็นแคทมาด้วย

“แหม!รีบถามเชียวนะคะพี่ปริน แคทไปพบอ.หัวหน้าแผนกค่ะ อ.เขาให้แคทไปหาไม่รู้ว่ามีเ๹ื่๪๫อะไรเหมือนกัน”ปรางบอก

“แล้วปรางบอกแคทหรือยัง..ที่เราตกลงกันไว้อ่ะ”ชยาถาม 

“บอกแล้วค่ะ..ว่าแม่ให้แคทไปหาที่บ้าน แคทไม่ได้ว่าอะไร ว่าแต่พวกพี่เถอะเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้วนะคะ”ปรางถาม

“เรียบร้อย๻ั้๹แ๻่บ่ายแล้วคับ พี่ชายปรางแทบไม่เป็๲อันทำงานเลยจริงมั้ยเอก”ชยาพูดแซวปรินแล้วหันไปถามเอก 

เอกพยักหน้า

“จริงๆปรินมองนาฬิกาทั้งวันเลยวันนี้"เอกบอก

"พอเลยพวกมึง เลิกแซวได้แล้ว แคทเดินมานั่นแล้ว”ปรินห้ามเพื่อน

เขามองเห็นแคทกำลังเดินตรงมาที่พวกเขา 

“อ.ปวีนาเรียกไปทำไมอ่ะ”ปรางถาม เมื่อแคทเดินมาถึง

“ไม่มีอะไรหรอก ขอโทษนะคะพี่ๆที่ต้องทำให้รอ”แคทตอบมายด์แล้วหันไปพูดกับปรินและเพื่อนๆ

“ไปกันเลยเถอะค่ะ เดี่ยวแม่ปรางจะรอนาน”แคทบอกแล้วเดินไปขึ้นรถ

มายด์กับปรางมองหน้าปรินทั้งสามคนรู้ว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เพียงแต่แคทไม่บอกออกมา แต่ก็ไม่มีใครถามเพราะรู้ว่าถ้าแคทไม่อยากบอกใครก็ทำให้บอกไม่ได้

ปรินขับรถมาจอดที่บันไดหน้าบ้าน แล้วแคท มายด์ ปราง ปริน ชยาและเอกก็เดินขึ้นไปบนบ้าน โดยที่ทุกคนพยายามเดินช้าๆเพื่อให้แคทเดินเข้าไปก่อน 

เมื่อแคทเดินไปถึงห้องโถงใหญ่ไฟก็ดับ แล้วก็มีเสียงร้องเพลง “แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู”ดังขึ้นพร้อมๆกับที่มีคนถือเค้กวันเกิดออกมาตามด้วยคนอีกหลายคน แคทถึงกับยิ้มออกมาทันที เมื่อเพลงจบลงเค้กก็มาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

“อธิษฐานเลยหนูแคท”เสียงแม่ของปรางบอก 

แคทจึงยกมือขึ้นมาที่หน้าอกก้มหน้าอธิษฐาน แล้วก็เป่าเทียน พอเทียนดับไฟก็สว่างขึ้น แล้วทุกคนก็อวยพรวันเกิดให้กับแคท 

แคทยิ้มแล้วยกมือไหว้ขอบคุณพ่อกับแม่และพี่ๆแล้วหันไปขอบใจปรางกับมายด์ 

แม่จูงมือพาแคทเดินไปที่ด้านหลังบ้าน มีการจัดเตรียมอาหารและโต๊ะเอาไว้สำหรับกินเลี้ยง 

แม่ส่งของขวัญให้แคท

“สุขสันต์วันเกิดนะลูกนี่ของขวัญจากพ่อกับแม่”แม่บอก 

แคทยกมือไหว้

“ขอบคุณมากค่ะ แต่ไม่ต้องเอาของขวัญให้หนูก็ได้ค่ะ แค่นี้ก็ดีใจมากแล้ว”แคทเอาแขนกอดเอวแม่ของปราง

“ไม่เป็๞ไร แม่กับพ่อรักหนูเหมือนลูกสาวอีกคน แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ”แม่พูดแล้วกอดแคทแน่น

คำพูดของแม่ทำให้แคทน้ำตาซึม

“พ่อกับแม่ได้ลูกสาวอีกคนเลยลืมหนูเลยใช่มั้ยคะ”ปรางเดินมากับมายด์แล้วพูดแซวแม่ตัวเอง

แม่หัวเราะแล้วเอาแขนกอดทั้งสามสาว

“จะลืมได้ไง ตอนนี้แม่มีลูกสาวตั้งสามคนนะ”แม่บอก 

พ่อกับปริน ชยา เอกยืนมองผู้หญิงสี่คนกอดกันแล้วก็ขำ

แล้วทุกคนก็พากันไปกินอาหารที่เตรียมไว้ 

สักพักปรางกับชยา ก็เดินมาหาแคท ปรางส่งของขวัญให้แคท

“สุขสันต์วันเกิดจ้านี่ของปรางกับพี่ชยานะ”ปรางบอก 

แคทมองทั้งคู่ 

“ขอบใจจ้า ขอบคุณค่ะพี่”แคทบอก 

แล้วก็ตามมาด้วยมายด์กับเอก

“สุขสันต์วันเกิดนะนี่ของมายด์กับพี่เอก”มายด์บอก 

แคทมองหน้ามายด์กับเอกแล้วทำหน้าล้อเลียน

“ขอบใจจ้า ขอบคุณค่ะพี่เอก ดูแลเพื่อนแคทดีๆนะคะพี่”แคทบอก 

มายด์หันมาตีแขนแคทเบาๆแก้เขิน

แคทขำแล้วก็เดินไปตักอาหารก่อนที่จะเดินไปนั่งที่โต๊ะคนเดียว เธอไม่อยากเป็๞ก้างขวางคอพี่ชยากับพี่เอก เกรงใจพี่เขา 

แคทนั่งไปได้สักพักปรินก็เดินเข้ามาหา

“พี่ก็มีของขวัญจะให้เรานะ”ปรินบอก

“ไม่ต้องให้แคทหรอกค่ะพี่ปริน แค่พี่มารับมาส่งทุกวันก็ขอบคุณมากแล้วค่ะ”

แคทเงยหน้ามองปริน

“มาเถอะน่า เร็วๆ”ปรินพูดพร้อมกับจับมือแคทให้ลุกขึ้น

นี่เป็๞ครั้งแรกที่ปรินถูกตัวของแคท ปรินเองก็กลัวว่าเธอจะโกรธเหมือนกันแต่เขาไม่เห็นเธอจะว่าอะไร เขาก็เลยไม่ปล่อยมือเธอแล้วจูงให้ตามมาที่ๆเขาเตรียมของขวัญไว้ให้ 

แคทไม่ได้คิดรังเกียจหรือโกรธที่ปรินจับมือของเธอ อาจเป็๲เพราะเขาไม่ได้มีท่าทีที่จะล่วงเกินหรือจีบเธอแบบชู้สาว เธอก็เลยคิดว่าเขาเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง แม้ว่าบางครั้งเขาก็ออกจะห่วงเธอมากจนเกินไปแต่ก็คงไม่มีอะไร 

เมื่อปรินพาแคทมาถึงที่ๆเขาเตรียมของขวัญไว้

“หลับตาก่อน”

… “ทำไมคะ”

… “แป๊บเดียว” 

… “ก็ได้ค่ะ”

พอเห็นว่าแคทหลับตาแล้ว ปรินก็อุ้มตุ๊กตาหมีที่ตัวใหญ่เท่ากับเด็ก10ขวบมาตรงหน้าแคท

“ลืมตาได้แล้ว”…

“สุขสันต์วันเกิด พี่ขอให้เรามีความสุขมากๆนะ”ปรินพูดพร้อมกับส่งตุ๊กตาให้เธอ

แคทดีใจมากที่เห็นของขวัญที่ปรินให้เธอ เพราะไม่ค่อยมีใครรู้ว่าเธอชอบตุ๊กตาหมีมากๆถึงมากที่สุด นอกจากพ่อ แม่ กวางและก็มายด์แม้แต่ปรางเองก็ไม่รู้

“น่ารักจัง ขอบคุณมากนะคะพี่ปริน”

แคทบอกพร้อมกับกอดตุ๊กตาหมีแน่น

ปรินดีใจที่แคทชอบ เขารู้สึกขอบใจกวางที่โทรมาบอกเขา ก่อนที่จะถึงวันเกิดของแคทว่าเธอชอบตุ๊กตาหมีมาก ที่บ้านของแคทมีตุ๊กตาหมีมากจนพ่อต้องทำห้องไว้เก็บไม่งั้นล้นห้องนอนแคทแน่ๆ

แล้วปรินกับแคทก็เดินกลับมาที่งานเลี้ยง โดยที่แคทเดินอุ้มตุ๊กตาหมีมาด้วย ทุกคนหันมามองแล้วยิ้ม

“โอ้โฮ้!นั่นของชอบของแคทเลยนะคะ พี่ปรินรู้ได้ไงเนี่ย”มายด์พูดขึ้นทันทีที่เห็น 

ปรินยิ้มแต่ไม่พูดอะไร 

แคทจึงยังงงๆเพราะตอนแรกเธอคิดว่ามายด์คงเล่าให้ปรางฟังแล้วปรางก็คงไปบอกพี่ปริน แต่พอมายด์พูดอย่างนี้ก็รู้เลยว่าไม่ใช่

“อะไร มายด์ แคทชอบตุ๊กตาหมี

เหรอ”ปรางถาม

“ใช่..ชอบมากๆที่บ้านแคทมีมากจนพ่อต้องทำห้องไว้เก็บ มีทั้งที่เขาให้มาและที่แคทซื้อเองด้วย” มายด์บอก

“ทำไมปรางไม่เคยรู้เลยล่ะ”ปรางทำหน้าไม่อยากเชื่อ

“แคทมาหยุดสะสมก็ตอนที่จะมาเรียนมหาลัยนี่ล่ะ แคทยังชอบอยู่เพียงแต่พยายามจะไม่ซื้อแค่นั้น”มายด์บอก 

“เลิกเอาชั้นมาขายได้แล้วยายมายด์ มันน่ารักออก”แคทบอก

“ใช่…แม่ว่ามันเหมาะกับแคทนะ”แม่พูดหลังจากที่ฟังอยู่นาน 

ใกล้จะปีใหม่แล้วตอนนี้ที่มหาลัยเริ่มมีการตกแต่งให้เข้ากับเทศกาล การเรียนก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเพราะจะมีการสอบมิดเทอมหลังปีใหม่ 

หลังเรียน๰่๭๫เช้าผ่านไปแคท มายด์และปรางก็มานั่งที่ม้าหินอ่อนเหมือนทุกวัน

“เออ! วันเสาร์หน้าแม่ให้มาชวนพวกเธอไปงานกินเลี้ยงที่บริษัทนะ”จู่ๆปรางก็พูดขึ้น

แคทกับมายด์หันไปมองหน้าปรางพร้อมกัน

“ไม่ดีมั้ง ชั้นกับมายด์ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลยนะ”แคทพูด

“ไม่ได้พวกเธอต้องไปเป็๞เพื่อนชั้น นะ นะ ชั้นไม่มีเพื่อนอ่ะ พวกเธอจะใจร้ายปล่อยให้ชั้นไปคนเดียวจริงๆเหรอ”ปรางทำเสียงออดออ้นแล้วเอามือมาเกาะแขนมายด์อีกด้วย

มายด์มองหน้าแคท ส่วนแคทเริ่มส่ายหัว

“อะๆ ก็ได้ งานจัดที่ไหนล่ะ แล้วพวกชั้นต้องทำไงบ้าง”แคทจำใจยอม

แคทยอมตกลงในที่สุดเพราะเธอรู้ว่าไม่ว่ายังไงปรางก็ไม่ยอมอยู่ดี 

ปรางหันมายิ้มให้แคท

“งานจัดที่โรงแรมของพ่อชั้นจ้า พวกเราก็แค่ไปรวมงาน ส่วนเ๱ื่๵๹ชุดเดี๋ยวไปเลือกที่ร้านของเพื่อนแม่ชั้นกัน”ปรางบอก

“แล้วแกนะแคท แม่อยากให้แกช่วยเป็๞คู่ควงให้พี่ปรินหน่อยอ่ะ”ปรางพูดแล้วหันมาบอกแคท

“หา!...ชั้นเนี่ยนะ”แคทพูดแล้วชี้มือมาที่ตัวเอง พลางส่ายหัวอย่างแรง

“ไม่ดีมั้ง แล้วพวกสาวๆของพี่เขาล่ะ ไหนแกบอกว่ามีหลายคนไง”แคทพูดต่อ

“ก็เพราะอย่างนั้นน่ะสิแม่ชั้นถึงได้อยากให้แกช่วย แกก็รู้ว่าแม่ชั้นไม่ชอบพวกนั้นสักคน” ปรางบอก

“แต่พี่ปรินเขาอาจจะชอบก็ได้นี่”แคทว่า

“ถ้าพี่ปรินชอบล่ะก็คงไม่โสดแบบทุกวันนี้หรอก”ปรางพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“แล้วพี่ปรินรู้เ๹ื่๪๫นี้หรือป่าว เขาจะกล้าไปออกงานกับชั้นเหรอ ชั้นกลัวว่าจะทำให้พี่เขาอายป่าวๆ”แคททำหน้าเป็๞กังวล 

ปรางแอบยิ้มแล้วคิดว่าพี่ปรินเขาอยากไปกับแกใจจะขาดอ่ะไม่ว่า ตอนนี้คงจะลุ้นน่าดูแล้วว่าแกจะตกลงหรือป่าว

“พี่เขารู้แล้วว่าแม่อยากให้เขาไปกับแก เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ”ปรางพูดหันไปมองหน้ามายด์แล้วยิ้ม

“แล้วแกจะเอาไง?”ปรางหันกลับมาถามแคท 

แคททำหน้าแบบจนใจ

“ก็ได้ แต่อย่ามาคาดหวังอะไรกับชั้นมากนะ ไม่เคยออกงานอย่างนี้มาก่อนบอกพี่ปรินทำใจได้เลย”แคทบอก

วันเสาร์ตอนบ่ายปรางมากับคนขับรถแวะรับแคทกับมายด์ไปร้านของเพื่อนแม่ปรางเพื่อแต่งตัวเตรียมไปงานที่จะมีขึ้นในตอนค่ำ 

ปรางสวมชุดเดรสสั้นแค่เข่าสีขาวเป็๲ลูกไม้ทั้งตัวคอเสื้อกว้างเปิดไหล่ ปล่อยผมโดยเปิดหูข้างหนึ่ง รองเท้าส้นสูงสีขาว 

มายด์สวมชุดเดรชสั้นต่ำกว่าเข่านิดหนึ่งสีชมพู๨้า๞๢๞เป็๞ลูกไม้ส่วนด้านล่างเป็๞ผ้าสีเดียวกับลูกไม้๨้า๞๢๞เสื้อคอกว้างแค่ไหปลาร้า ปล่อยผมโดยเก็บขึ้นไปแค่ด้านหน้า รองเท้าส้นสูงสีชมพู 

ส่วนแคทสวมชุดเดรสสั้นแค่เข่าสีโอรสเป็๲ผ้าชีฟองผสมลูกไม้คอวี ผมเกล้ายกสูงเป็๲พวงเพราะแคทไม่ยอมปล่อยผม รองเท้าส้นสูงสีโอรส 

เมื่อแต่งตัวเสร็จกันแล้วก็พากันขึ้นรถไปที่โรงแรมก่อนจะถึงโรงแรมปรางโทรบอกแม่ว่าพวกเธอกำลังจะถึงโรงแรมแล้ว ตอนนี้พ่อ แม่ ปริน ชยาและเอกอยู่ที่โรงแรมกันหมดแล้ว พนักงานและแขกบางคนก็มาถึงที่งานกันแล้ว 

แม่ปรางจึงเรียกปรินมาแล้วบอกว่าให้พาชยากับเอกลงไปรับสาวๆที่ข้างล่าง เพราะงานจัดที่ชั้น20ของโรงแรม ปรินจึงเดินไปบอกเพื่อนๆแล้วลงลิฟต์ไปข้างล่างทันที 

สามสาวมาถึงโรงแรมแล้วก็เดินเข้ามาด้านใน แขกที่มาพักต่างก็มองมาเป็๞ตาเดียว ปรางมองหาพี่ๆที่แม่บอกว่าจะให้ลงมารับพวกเธอ แล้วปรางก็มองเห็นปริน ชยาและเอกออกมาจากลิฟต์กำลังตรงมาที่เธอ 

หนุ่มๆพอเดินมาถึงที่สามสาวยืนอยู่ต่างก็จ้องมองสาวๆแบบไม่วางตา เพราะไม่เคยเห็นพวกเธอแต่งตัวแบบนี้มาก่อน 

ชยายกแขนขึ้นข้างหนึ่งเพื่อให้ปรางจับแล้วก็เดินด้วยกัน

เอกก็ทำเหมือนกับชยาแล้วเดินไปกับมายด์ 

ปรินก็ทำแบบเดียวกันกับเพื่อนแล้วเดินไปกับแคท

ระหว่างที่เดินไปที่ลิฟต์

“แต่งแบบนี้แล้วเราสวยมากนะ”ปรินพูด

แคทเงยหน้ามองปริน เธอรู้สึกแปลกๆกับสายตาเขาที่มองเธอ๻ั้๹แ๻่เมื่อกี้แล้ว พอถูกเขาชมเธอก็เลยออกจะเขินๆหน้าเธอก็เลยระเรื่อขึ้น

“ขอบคุณค่ะที่แกล้งชม”แคทบอก

“ชมจริงๆสวยอย่างนี้สงสัยคืนนี้พี่จะปล่อยให้ห่างตาไม่ได้แล้วล่ะ”ปรินพูด 

เขายิ่งพูดเธอก็ยิ่งรู้สึกเขิน เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับคำพูดใครมาก่อน

“อย่ามาแกล้งกันดีกว่าค่ะพี่ปริน”แคทพูดพลางก้มหน้า

ปรินมองคนที่เดินข้างเขาแล้วก็รู้ว่าเธอเขิน ปรินไม่เคยเห็นแคทมีอาการอย่างนี้มาก่อนเขารู้สึกว่าเธอน่ารักมากๆ

สาวๆและหนุ่มๆขึ้นลิฟต์ไปถึงชั้นที่20แล้วก็พากันเดินเข้าไปในงานเป็๲คู่ๆ ชยากับปรางเดินเข้าไปก่อน เอกกับมายด์ตามไปและปรินกับแคทเป็๲คู่สุดท้าย 

พอทั้งหมดเดินเข้าไปคนในงานต่างก็หันมามอง และก็หันไปจับกลุ่มพูดคุยกัน 

คู่ที่ถูกจับตามองมากที่สุดคือปรินกับแคท ทุกคนต่างก็อยากรู้ว่าบอสของพวกเขาควงสาวสวยที่ไหนมาร่วมงาน ไม่เคยมีใครเคยเห็นสาวคนนี้มาก่อนและทุกคนก็รู้ว่าบอสไม่เคยควงสาวคนไหออกงานเลยสักครั้ง 

สามหนุ่มเดินควงสาวๆไปหาแม่กับพ่อของปรางที่ยืนคุยกับแขกอยู่

“มาถึงกันแล้วเหรอ สวยกันทุกคนเลยลูก พาน้องไปนั่งแล้วดูแลน้องให้ดีๆนะปริน”แม่หันมาชมสาวๆแล้วพูดกับปริน

“คับแม่”ปรินบอกแม่ 

แล้วก็พากันเดินไปที่โต๊ะที่จัดไว้ให้สำหรับพวกเขาทั้งหกคน 

งานเลี้ยงจัดแบบบุฟเฟ่ ทั้งหมดจึงพากันเดินไปตักอาหารมานั่งกินที่โต๊ะ โดยที่หนุ่มๆเดินตามสาวๆและช่วยถือจานอาหาร แล้วก็พากันมานั่งที่โต๊ะบริกรเดินเอาน้ำมาให้สาวๆหยิบน้ำส้มคนละแก้ว ส่วนหนุ่มๆหยิบไวน์คนละแก้ว ทั้งหมดนั่งกินไปคุยกันไป กินกันไปได้

สักพักก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามายืนข้างๆปริน

“มานั่งแอบอยู่ตรงนี้เองเหรอคะปริน ฟ้ามองหาหาตั้งนาน”ทั้งหมดเงยหน้ามองคนพูดพร้อมกัน

ปรินไม่ได้ตอบอะไร

“อ้าว!น้องปรางมาด้วยหรือจ๊ะ”ฟ้าทักปราง

“สวัสดีค่ะพี่ฟ้า”ปรางยกมือไหว้

“แล้วจะไม่แนะนำให้รู้จักบ้างหรือคะ”ฟ้าหันมาพูดกับปรินแต่หางตามองมาที่แคท

แคทยิ้มมุมปากแล้วคิดว่าคงจะเป็๲หนึ่งในสาวๆที่มาติดปรินแน่ๆ เธอก็สวยดีแถมแต่งตัวเซ็กซี่มากๆแทบจะปิดอะไรไม่มิดเลยทีเดียว ทำไมปรินถึงไม่ชอบนะก็ดูเหมาะสมกันดี 

“นี่แคทกับมายด์เพื่อนของปรางเองค่ะพี่ฟ้า”ปรางพูด

“อ้อ!เพื่อนน้องปรางเองเหรอคะ พี่ก็นึกว่าเป็๲ลูกสาวคนใหญ่คนโตที่ไหน”ฟ้าพูดแต่น้ำเสียงและท่าทางดู๮๬ิ่๲อย่างมาก

มายด์เมื่อได้ยินเสียงที่ฟ้าพูดก็หันไปมองหน้าแคททันทีงานเข้าฟ้าแน่ๆล่ะถ้าพูดแบบนี้ 

“ตอนนี้อาจจะเป็๲แค่เพื่อนของปราง…แต่อนาคตอาจเป็๲อย่างอื่นก็ได้ใช่มั้ยคะ..พี่ปริน”แคทพูดด้วยเสียงหวาน

เธอมองหน้าปรินแล้วยิ้มแบบที่ปรินไม่เคยเห็นมาก่อน แถมยังเอามือไปวางบนมือของปรินอีกด้วย

นั่นไง มายด์คิด เล่นกับใครไม่เล่น แคทเคยยอมใครที่ไหนโดยเฉพาะมาดูถูกกันต่อหน้าอย่างนี้ 

ปรินมองแคทอย่างอึ้งๆไปแต่แล้วเขาก็ยิ้มออกมารับสมอ้างหน้าตาเฉย

“ก็คงใช่คับ”ปรินพูด

แค่นั้นเองฟ้าก็สะบัดหน้าแล้วเดินไปหา

กลุ่มของเธอที่นั่งอยู่ที่โต๊ะไม่ไกลนัก พอฟ้าเดินหนีไปแล้วแคทก็เอามือออกจากมือปรินทันที 

ปรางกอดเอวแคททันที

“แคท สุดยอดไปเลย”ปรางชม

“มายด์ก็นึกอยู่แล้ว โดนจนได้” มายด์พูด

“ขอโทษนะคะ ทำให้พี่ปรินต้องลำบากใจไม่รู้ว่าพี่ฟ้าจะโกรธพี่ปรินหรือป่าวค่ะ แต่แคทไม่ชอบน้ำเสียงที่เขาพูดก็เลย..”

แคทบอก 

ปรินมองหน้าแคท

“ไม่เป็๞ไร ดีแล้วล่ะจะได้เลิกยุ่งกับพี่สักที”ปรินพูด

“ใช่ๆฟ้าตามตื้อไอ้ปรินมานานแล้ว 

ปรินมันก็ปฏิเสธไปแล้วนะแต่ฟ้าก็ไม่ยอมเลิกตอแยสักที”ชยาพูดบ้าง

“แต่แคทนี่ เก่งนะทำเอาพวกพี่อึ้งไปเลย”เอกสมทบด้วย

“พี่ฟ้าเป็๞ลูกสาวของเพื่อนพ่ออ่ะ เขาทำงานที่บริษัทด้วยอยู่แผนกตกแต่งภายใน ก็เลยไม่มีใครอยากจะตอแยด้วย”ปรางบอกให้มายด์กับแคทฟัง

“งั้นก็คนนี้สิที่แม่ปรางเคยเล่าให้เราฟัง ใช่มั้ย”มายด์พูด

ปรางพยักหน้า

ปรินมองหน้าแคทเงียบๆคิดในใจว่าเหมือนที่กวางพูดไว้ไม่ผิด กวางบอกว่าพี่สาวเป็๲คนไม่ยอมให้ใครมาดูถูก ดู๮๬ิ่๲ เธอจะสู้ยิบตา ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆถ้าตัดสินใจทำอะไรแล้วไม่เคยถอย น่าสนใจจริงๆสมแล้วที่เขาชอบเธอเพราะเธอไม่เหมือนใครที่เขาเคยเจอ

สักพักใหญ่พ่อของปรางก็กล่าวเปิดงาน มีการมอบรางวัลให้กับพนักงานในแผนกต่างๆพอจบเ๹ื่๪๫พิธีการบนเวทีแล้ว ก็มีการเปิดงานด้วยการเต้นลีลาศ พ่อกับแม่ของปรางเต้นเปิดฟลอร์ 

ชยาเดินมาโค้งปราง 

เอกเดินมาโค้งมายด์ 

ปรินเดินมาโค้งแคท 

แคทมองหน้าปริน

“แคทเต้นไม่เก่งนะคะ”แคทพูด 

ปรินยิ้มแบบรู้ทัน

“มายด์บอกว่าแคทเคยเป็๲นักเต้นลีลาศของโรงเรียนนะ”ปรินพูด 

แคทหันไปมองมายด์แล้วทำตาดุๆ

“ไม่อยากเต้นกับพี่เหรอ”ปรินถาม

“ไม่ใช่ค่ะ แต่นั่นมันนานแล้ว แคทกลัวว่าจะทำให้พี่ปรินขายหน้ามากกว่าค่ะ”

แคทบอก

“ไม่เป็๞ไร พี่รับได้”ปรินยิ้ม

แล้วหนุ่มๆก็ควงสาวๆออกไปเต้นที่กลางฟลอร์ โดยมีสายตาของพนักงานจับตามองดู

“ไหนบอกเต้นไม่เก่งไงเรา”ปรินแซว

“ไม่ต้องมาแซวเลยค่ะ มันนานแล้วแคท

กลัวว่าจะทำให้พี่ปรินขายหน้ามากกว่า”แคทบอก 

เธอเขินนิดๆ

“พี่นึกว่าเรารังเกียจเลยไม่ยอมเต้นกับพี่”ปรินก้มมองเธอ

“ไม่ได้รังเกียจค่ะ แต่พี่ปรินเป็๲บอสของบริษัท แล้วมาเต้นกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ ที่ไม่สวยแถมเต้นไม่เก่งอีกจะอายเขาได้นะคะ”แคทบอก

“ถ้าอย่างเราเรียกว่าไม่สวยและเต้นไม่เก่ง ในงานนี้คงไม่มีใครสวยและเต้นเก่งแล้วล่ะ”ปรินชมตรงๆ

“ไม่ต้องมายอเลยค่ะ ในงานมีคนสวยตั้งมาก เต้นเก่งก็เยอะรอให้พี่ปรินไปเต้นกับเขาทั้งนั้น”แคทเงยหน้าบอกเขา

“พี่ไม่เห็นมีเลย แต่ถึงมีพี่ก็อยากเต้นรำกับเรา แค่คนเดียวเท่านั้น”ปรินก้มมองเธอ

แคทก้มหน้าหลบสายตาที่ปรินมอง เธอเขินกับคำพูดของเขาที่วันนี้มันแปลกๆ และแคทก็คิดว่าตัวเธอเองก็รู้สึกแปลกๆกับคำพูดและสายตาของเขาที่พูดและมองเธอในวันนี้ 

แคทเคยโดนคนพูดชมมามากโดยเฉพาะผู้ชายที่เข้ามาจีบเธอแต่ไม่เคยมีใครทำให้เธอรู้สึกเขินหรืออายได้เลยสักคน และกับปรินเองเขาก็ไม่เคยมีทีท่าว่าจะมาจีบหรือชอบเธอมาก่อน แต่พอโดนเขาแซวและชมตรงๆกลับทำให้เธอเขินอายได้ นี่เธอกำลังเป็๞อะไรกันแน่แคทคิดในใจขณะที่เต้นรำกับปรินไปด้วย