หนูจะฝ่า...ทะลุตะวัน 2

    บทที่ 34

                บทที่ 34        อูมามองผ่านกล้องติดปืนเห็นเงาตะคุ่มของเอวากำลังราดน้ำคาวปลาลงบนพื้นถนน เธอถึงกับยิ้มออกมา กระซิบบอกราตรี ทั้งสองกำลังโฟกัสไปที่ขบวนเบนซ์        “ระยะห้าร้อยหกสิบเมตร ไหวมั๊ยอูมา”        “ฮิ ฮิ แกดูถูกฝีมือฉันเหรอราตรี...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ