ผมมีระบบเจ้าเมือง

บทที่ 150 

เผ่ามนุษย์

ชายชราหัวเราะคิกคัก “ที่นี่ครึกครื้นเสียจริง”

เขามองไปที่ลั่วสุ่ยหานและกล่าวว่า “นักบุญหญิง ท่านไม่สนใจแผนการใหญ่ในเผ่า แล้วจากไปโดยพลการ ท่านคิดจะทรยศต่อตระกูลอย่างนั้นหรือ?”

ลั่วสุ่ยหานพูดเสียงเรียบว่า “มิกล้า ข้าเพียงออกมาทำธุระส่วนตัวให้สำเร็จก่อนข้าจึงจะไปทำภารกิจภายในตระกูลให้สำเร็จ”

“ธุระส่วนตัวที่เจ้าว่าก็คือการปลดปล่อยเจ้าเด็กนี้ใช่หรือไม่?”

ชายชราหัวเราะอย่างเย็นชา “น่าเสียดาย หัวใจแห่งความโกลาหลต้องการปลุกพลังและตอนนี้ขาดพลังงานอยู่เล็กน้อย คนเหล่านี้มีระดับการบ่มเพาะที่ดี พวกเขาถือว่าเป็นเครื่องสังเวย!”

เมื่อ หลิวเฉิน ได้ยินเช่นนั้นเขาก็หัวเราะและกล่าวว่า “เจ้าคงไม่ลืมสินะว่าพวกเราก็อยู่ที่นี่ด้วย?”

ชายชราหัวเราะและกล่าวว่า “ ทุกท่านแข็งแกร่งมาก ชายชราผู้นี้ย่อมไม่มีความสามารถที่จะต่อกร แต่ถ้าหากเพิ่มมันเข้าไปล่ะ?”

ทันทีที่เขาพูดจบทุกคนก็รู้สึกว่าพื้นดินกำลังสั่นสะเทือนและรอยแตกขนาดใหญ่ก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ได้ปีนขึ้นมาจากรอยแยก!

สัตว์ประหลาดตัวนี้สูงเกือบ 10 เมตร กล้ามเนื้อทั่วร่างนูนขึ้นมา ในมือถือขวานผ่าภูเขา ดูน่ากลัวมาก

“หุ่นเชิดอสูรทองแดงโบราณ!”

 ลั่วสุ่ยหาน ตกใจและรีบดึงให้ หลี่มู่ฟาน ถอยหลัง

“สิ่งนี้ไม่สามารถต่อกรได้ รีบถอยก่อนเถอะ!”

“อยากจะไปมันก็สายเสียแล้ว!”

ชายชราตะโกนและเผ่ามารที่อยู่ด้านหลังของเขาก็กระโจนใส่พวกเขาทันที หุ่นเชิดทองแดงเหวี่ยงขวานเหล็กขนาดใหญ่เพื่อฟันเข้าไปเผ่ามนุษย์ที่อยู่ตรงหน้า

ดวงตาของ หลิวชิงหาน ทอประกายแสง บินขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้งและปะทะกับขวานยักษ์

“บึ้ม!” เสียงดังฝุ่นฟุ้งกระจาย  หลิวชิงหาน ถอยหลังไป 3ก้าวสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

ในเวลาเดียวกันเผ่ามารก็เริ่มกระโจนใส่พวกเขา

“ หลี่มู่ฟาน  วันนี้เป็นวันตายของเจ้า!”

หอกยาวในมือของ โม่หยิน พุ่งใส่ หลี่มู่ฟาน ส่วน       หลี่มู่ฟาน เองก็ดึงดาบแสงออกมาปะทะกับหอกยาว

ได้ยินเพียง “ตุ้ม!” เสียงระเบิดดังกึกก้อง พลังมหาศาลแผ่กระจายออกไป ดาบแสงของ หลี่มู่ฟาน สั่นจนแทบจะจับไม่อยู่

“หลอมรวมร่างกายระดับ 8!”

 หลี่มู่ฟาน ขมวดคิ้วในขณะที่ โม่หยิน ตกใจเช่นกัน

-เผ่ามนุษย์ผู้นี้อยู่เพียงระดับ 5 ของเขตแดนหลอมรวมร่างกายแต่กลับรับการโจมตีจากข้าได้ หากเขาเติบโตไปมากกว่านี้คงจะต้องเป็นปัญหาตามมา-

ทันใดนั้นจิตสังหารของ โม่หยิน ก็ระเบิดออกมาอย่างรวดเร็วหอกยาวพุ่งเข้าใส่ หลี่มู่ฟาน  แม้ว่าระดับพลังของทั้งสองจะแตกต่างกันมากแต่ หลี่มู่ฟาน ก็ไม่ยอมถอย  และกล้าที่จะเผชิญหน้าโดยตรง

ในเวลาเดียวกันคนอื่นๆก็ต่อสู้กับเผ่ามารคนอื่นๆด้วยเช่นกันในสนามรบตอนนี้เดือดพล่านและมีเสียงคำรามไม่หยุด

เผ่าจิ้งจอกสวรรค์ต่อสู้กับหงส์สวรรค์และเผ่ามารอีก 3-4 คน การต่อสู้ยิ่งทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น

 หลิวเฉิน ถือดาบยาวเพื่อปกป้อง หวังเมิ่งอวี่ และคนอื่นๆ เขาถูกรุมล้อมด้วยเผ่ามารถึง 6 คน ดาบยาวของเขากวาดแกว่งไปมาอย่างสบายๆโดยไม่เสียเปรียบในตอนนี้!

ทันใดนั้นข้อมือของ หลิวเฉิน ก็สั่นและแสงสีขาวก็สว่างขึ้นบนดาบยาวของเขา จากนั้นฟันชายหนุ่มเผ่ามารลงไปกองกับพื้น

“เขตแดนหลอมรวมร่างกายขั้นสมบูรณ์อย่างงั้นหรอ?”

ด้านนอกสนามรบชายชรามองไปที่ หลิวเฉิน และขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้ว่าคนกลุ่มนี้รับมือยากแต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นนี้

หญิงสาวจากเผ่ามนุษย์สามารถต้านทานหุ่นเชิดทองแดงด้วยการต่อสู้เพียงคนเดียว และชายหนุ่มที่ชื่อ หลิวเฉิน สามารถจัดการกับชนชั้นสูงได้ถึง 6 คน และที่แปลกประหลาดที่สุดก็คือ หลี่มู่ฟาน

 เผ่ามารมีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดาและแทบจะหาคู่ต่อสู้ได้ยาก แต่การที่ชายหนุ่มผู้นี้มีระดับพลังเพียงแค่ขั้น 5 แต่สามารถต่อต้าน โม่หยิน ที่อยู่ในขั้น 8 ได้ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ

เขาถอนหายใจเบาๆ “เผ่ามนุษย์ สุดท้ายก็ยังคงเป็นเผามนุษย์อยู่ดี…”