ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        เมื่อได้ยินมู่อวี่เซิงกล่าวเช่นนั้นเหยาซีจึงค่อยๆ คลายความกังวลในใจลง

        ทว่าดวงตางามดุจสายนทีคู่นั้นยังคงทอดมองออกไปยังนอกแผ่นน้ำแข็ง

        ครืน!!!

        ทันทีที่มู่เสินฉวนปลดปล่อยจิตสังหารกายาทองคำอมตะที่สถิตกลางหว่างคิ้วก็เผยรูปกายเทพแท้จริงแล้วพลันอ้าปากส่งลำแสงเซียนเจิดจ้าและน่ากลัวพุ่งทะยานออกไป!

        "ฉัวะ——"

        บรรพชนเซียนแห่งตระกูลหวังถูกโจมตีราวกับถูกอสนีบาตฟาดใส่ร่างครึ่งซีกถูกบดขยี้หายไป เหลือเพียงรอยเลือดที่ชุ่มโชก

        "แสงเซียนเป่ยจี๋!!"

        "เขาถึงกับซุกซ่อนแสงเซียนเป่ยจี๋ไว้ในทะเลจิตสำนึก!"

        เซียนผู้หนึ่งหวาดผวาและร้องเสียงตระหนกออกมา

        ในเวลาเดียวกันนิมิตโบราณก็ปรากฏขึ้นรอบกายมู่เสินฉวน ห้อมล้อมไปด้วยลมปราณโกลาหลภูผาธาราอันงดงามลอยคว้าง ราชันย์เซียนประทับบนฟ้าเก้าชั้น มีบัวแห่งวิถีผลิบาน

        ทะเลพลังศักดิ์สิทธิ์สีทองเชี่ยวกรากอยู่ใต้ฝ่าเท้าคลื่นซัดสาดเก้าชั้นฟ้า ภาพสลักวัฏจักรหยินหยางปรากฏขึ้นเบื้องหลังพลังวัฏจักรและหยินหยางไหลวนไม่หยุด

        ตูม!!!

        เมื่อนิมิตทั้งสี่ปรากฏมู่เสินฉวนก็ทะยานขึ้นทันใด ดุจกงล้อสีทองบดขยี้ฟ้าส่งพลังกระแทกไปยังบรรพชนตระกูลหวังอย่างแรง!

        ‘ตูม!’ การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวจากเหล่าเซียนถูกเขาบดขยี้ในชั่วพริบตา

        กฎแห่งวิถีศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขีดจำกัดแตกเป็นรอยร้าวประหนึ่งใยแมงมุมจากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นละอองเทพกระจัดกระจายไปทั่วสวรรค์และปฐพี

        บรรพชนตระกูลหวังที่ถูกโจมตีเป็นคนแรกร้องออกมาอย่างน่าสังเวช

        ร่างของเขาถูกฝ่ามือสีทองตบใส่ระเบิดกลายเป็นโลหิตกระเซ็นสาด

        ตูม!!!

        มู่เสินฉวนยังคงสำแดงพลังต่อไปกลิ่นอายท่วมท้นประหนึ่งดาวดวงใหญ่ร่วงหล่นลงมาห้วงอากาศบิดเบี้ยวรุนแรงจนปรากฏรอยร้าวของห้วงมิติเงามังกรสวรรค์โผทะยานลงมาทันใด

        เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วทุกสารทิศแผ่นน้ำแข็งและผืนดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

        เงามังกรสวรรค์เก้าสิบเก้าตัวแต่ละตัวราวกับราชันย์เซียนจุติลงมาสง่างามและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน

        ตูมๆ!!!

        เซียนแห่งเป่ยหยวนที่เหลือกระอักเลือดและถูกซัดกระเด็นไปหลายร้อยจั้ง

        ในดวงตาฉายแววตระหนกยิ่ง

        กายาศักดิ์สิทธิ์โกลาหลแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

        ต่อกรได้สิบกว่าคนทั้งยังกดข่มได้ทุกสารทิศโดยไม่แสดงอาการอ่อนล้าแม้แต่น้อย!

        "ฆ่า!"

        เสียงตะโกนอันเย็นเยือกปะทุขึ้นเซียนทั้งหลายในบริเวณนั้นต่างรู้ดี

        พวกเขาไม่มีทางให้ถอยอีกแล้ว!

        จากนิสัยของมู่เสินฉวนหากเขาบรรลุวิถีในวันหน้า ย่อมต้องชำระแค้นทุกคน

        เช่นนั้นสู้จบสิ้นตำนานของเขา ณที่แห่งนี้เสียเลย!

        ตูม!!!

        ฟ้าดินเหนือแดนเป่ยหยวนพลิกผันแผ่นน้ำแข็งถูกทำลายไปมากมาย ภูเขากำลังล้มครืน ฟ้าเบื้องบนกำลังแตกสลาย

        ที่แห่งนี้กลายเป็นดินแดนแห่งความพินาศมองไม่เห็นแม้สิ่งใด นอกจากแสงที่ไหลวนและห้วงอากาศบิดเบี้ยว!

        เพลิงสงครามโหมกระหน่ำลุกลามไปทั่วอาณาบริเวณ

        เซียนทยอยร้องออกมาด้วยความน่าเวทนาวิถีแตกสลาย ถูกฝังอยู่ในที่ราบสีเลือดแห่งนี้ชั่วนิรันดร์

        และในขณะนั้นเองแรงกระเพื่อมอันแผ่วเบาพลันแผ่ซ่านกลางอากาศ

        เซียนจากราชวงศ์นักฆ่าแดนมนุษย์และแดนโลกันตร์ฉวยโอกาสจู่โจมพร้อมกัน!

        หนึ่งในนั้นคือชายชราที่ผ่ายผอมและเหี่ยวแห้งราวกิ่งไม้

        แม้เขาจะดูชราภาพแต่กลับกระตุ้นพลังโลหิตอันไร้ขีดจำกัดออกมา สำแดงเคล็ดวิชาอักษรลับปลายกระบี่อันเย็นเยือกเปล่งพลังสังหารครั้งใหญ่จากราชวงศ์สังหารรุ่นหนึ่ง!

        อีกคนหนึ่งคือชายวัยกลางคนสวมหมวกป่านตลอดร่างรายล้อมไปด้วยจิตสังหาร เพียงลมปราณก็พร้อมบดขยี้จักรวาลและทำลายห้วงอากาศดุจเทพสังหารไร้เทียมทานที่เดินออกมาจากภูเขาโลหิตและทะเลศพอันมากมายน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก!

        ฉัวะๆ!

        การโจมน่ากลัวยิ่งสองสายปะทุขึ้นในชั่วพริบตามาถึงตัว พุ่งแทงเข้าสู่ร่างของมู่เสินฉวยโดยตรง

        แม้จะมีร่างที่แข็งแกร่งกว่าเซียนก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินจินตนาการ!

        โลหิตศักดิ์สิทธิ์สีทองจำนวนมหาศาลสาดกระจายจนเห็นบาดแผลสยดสยอง

        "แดนมนุษย์!"

        "แดนโลกันตร์!"

        "เป็นคนจากราชวงศ์นักฆ่าทั้งสอง!!!"

        เซียนแห่งแดนเหนือทั้งหลายร้องออกมาเสียงดังจากนั้นในดวงเนตรก็ปรากฏความยินดีอย่างยิ่ง

        แม้ราชวงศ์นักฆ่าที่ผู้ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดจะเป็นดั่งหนูสกปรกและผู้คนต่างรังเกียจ

        แต่ในตอนนี้ ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร!

        เพียงแค่สังหารมู่เสินฉวนและแย่งชิงผลแห่งวิถีมาได้ทุกอย่างหาได้สำคัญไม่!

        อึดใจถัดมาเหล่าเซียนทั้งหมดก็พากันกรูกันเข้ามา ไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป!

        ส่วนมู่เสินฉวนที่อยู่ใจกลางสนามรบในยามนี้ผมเผ้าสยาย ดวงตาฉายแววเย็นชาที่เปี่ยมด้วยความเย้ยหยันออกมา

        เขากางมือออกทั้งสองข้าง แล้วประสานวิชา

        สำแดงเคล็ดวิชาคืนชีพวิหคสวรรค์ในชั่วพริบตาบาดแผลสมานกันด้วยความเร็วอันน่าตกใจ

        "หึ แดนมนุษย์ แดนโลกันตร์รึ!"

        "ข้าจะสังหารพวกเจ้าหนูสกปรกที่ซ่อนตัวอยู่ในคูเมือง ข้าจะทำลายให้สิ้น!"

        ตูม!!!

        กลิ่นอายอันบ้าคลั่งปะทุขึ้นในชั่วพริบตาอำนาจน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทำลายทุกสิ่งในรัศมีหมื่นลี้!

        มู่เสินฉวนกำหมัดเทพ พลังดุจห้วงนรกคว้าดวงอาทิตย์สีทองขนาดใหญ่สองดวง ซัดไปด้านหน้า!

        ตู้มๆ!!!

        เซียนจากราชวงศ์นักฆ่าทั้งสองถูกซัดกระเด็นออกไปสำรอกโลหิต กระดูกหักดังกร๊อบ แตกหักไปนับไม่ถ้วน!

        ยังมีเซียนจากเป่ยหยวนอีกหลายคนที่ถูกแรงระเบิดจากอานุภาพอันแข็งแกร่งนี้ซัดกระเด็นออกไป 

        ปราณโกลาหลท่วมท้นดั่งห้วงสมุทรโกรธเกรี้ยวทิ้งตัวลงมาจากฟ้าเก้าชั้นขวางกั้นร่างของทุกคนไว้ภายนอก

        ในเวลาเดียวกัน

        ลำแสงที่พาดผ่านจากขอบฟ้าอันไกลโพ้นก็ส่องลงมายังที่แห่งนี้

        นั่นคือเสามารสีทองเข้มด้านบนสลักอักขระเทพและเพลิงมาร อำนาจมหาศาลแผ่กระจายออกมา

        เสามารสะกดฟ้าปรากฏกาย!

        มู่เสินฉวนกำเสามารสะกดฟ้าแล้วเหวี่ยงอย่างบ้าคลั่งคลื่นพลังน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทุกสารทิศ

        อาวุธหรือกฎแห่งวิถีศักดิ์สิทธิ์เมื่ออยู่ต่อหน้าอาวุธจักรพรรดิ ล้วนแต่ไร้ประโยชน์!

        นี่คือแผนที่แยบยลและหาญกล้าที่สุดของมู่เสินฉวนจงใจเผยช่องโหว่ และล่อให้คนจากราชวงศ์นักฆ่าปรากฏตัว!

        จากนั้นก็เรียกอาวุธจักรพรรดิออกมากวาดล้างพวกมันให้สิ้น!

        "นะ…นั่นมันอาวุธจักรพรรดิของตระกูลมู่!!"

        เหล่าเซียนที่อยู่ในเหตุการณ์หวาดผวาอย่างยิ่งในใจต่างผุดความคิดเดียวกันขึ้นมา!

        มู่เสินฉวนเสียสติไปแล้ว!

        คลั่งการสังหารอะไรถึงเพียงนี้!

        ไม่สนใจความเป็นตายร้ายดีของตระกูลในแดนใต้หรือถึงได้เรียกอาวุธจักรพรรดิมาที่นี่ เพียงเพื่อจะจัดการพวกเขาทั้งหมด!