เมื่อภรรยาขอหย่า ข้าจึงหวนคืนสู่เทพสงคราม!

บทที่ 33 รีบไสหัวไปซะ

เย่เทียนและอาเดรียต่อสู้อย่างดุเดือด ทั้งสองสู้กันอย่างดุร้าย

ในขณะนั้น อาเดรียก็ชกไปที่หน้าอกของเย่เทียน เย่เทียนรีบยกแขนซ้ายขึ้นมาป้องกันหมัดของอาเดรีย

ปัง!

เย่เทียนป้องกันหมัดของอาเดรียได้ ในขณะเดียวกัน อาเดรียก็รู้สึกว่าหมัดของเขาถูกกำแพงขวางไว้ ไม่สามารถพุ่งไปข้างหน้าได้อีก ทำให้เขาตกใจมาก และรู้สึกตกตะลึง เขาไม่คิดว่าพลังของเย่เทียนจะแข็งแกร่งขนาดนี้ หมัดเมื่อกี้ เขาใช้พลังไปเจ็ดส่วน และเขายังใช้พลังแห่งห้วงมิติ ต้องการใช้พลังมหาศาลนั้นเอาชนะเย่เทียน แต่ไม่คิดว่ายังเอาชนะเย่เทียนไม่ได้

"เย่เทียน แกก็มีพลังแห่งห้วงมิติด้วย น่าประหลาดใจจริงๆ!" อาเดรียพูดด้วยความตกใจ

เย่เทียนหัวเราะเยาะ "พลังแห่งห้วงมิติแล้วไง? ต่อหน้าพลังที่แท้จริง กลเม็ดแพรวพราวทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์ แกมันขยะ ต่อให้พลังของแกถึงระดับนักบุญ แกก็ยังเป็นขยะ"

"แกกล้าด่าว่าฉันเป็นขยะ?" อาเดรียคำรามด้วยความโกรธ เขาไม่เคยมีใครกล้าด่าว่าเขาเป็นขยะ

เย่เทียนหัวเราะเสียงดัง แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา "แกถามว่าใครเป็นขยะ ก็แปลว่าแกนั่นแหละ! ฉันบอกแกแล้ว ถ้าแกไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวไป อย่าให้ฉันลงมือฆ่าแก"

"แก... แก... ดี ดีมาก ดูเหมือนว่าฉันจะปล่อยแกไว้ไม่ได้ ไม่งั้นพวกเราทั้งแก๊งมังกร หรือแม้แต่ทั้งจักรวรรดิคงต้องอับอายขายขี้หน้า" อาเดรียคำรามแล้วชกไปที่เย่เทียน

เย่เทียนหัวเราะเยาะ ร่างของเขาก็กลายเป็นร่างเงาจำนวนนับไม่ถ้วน อาเดรียเห็นร่างของเย่เทียนเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ก็ตกใจมาก เขาต้องการไล่ตามเย่เทียน แต่ความเร็วของเย่เทียนเร็วเกินไป เขาจับร่องรอยของเย่เทียนไม่ได้เลย แม้ว่าความเร็วของเขาจะเร็วมาก แต่ความเร็วของเย่เทียนก็ไม่ช้าเช่นกัน

เย่เทียนวิ่งไปพลางเยาะเย้ยไปพลาง "แกไล่ตามฉันไม่ทันหรอก แกทำได้แค่ยืนมองตาปริบๆ ไม่พอใจเหรอ? งั้นแกก็ไล่ตามฉันต่อไปสิ!"

อาเดรียมองแผ่นหลังของเย่เทียนที่วิ่งหนีไป เขาก็โกรธจนแทบกัดฟันตัวเอง เขาอยากจะไล่ตามไปฆ่าเย่เทียนจริงๆ แต่ความเร็วของเย่เทียนเร็วเกินไป เขาไล่ตามเย่เทียนไม่ทันเลย เขานึกถึงตรงนี้แล้วกัดฟันพูดว่า "เย่เทียน แกคอยดูเถอะ สักวันฉันจะทำให้แกคุกเข่าขอร้องฉัน"

เย่เทียนได้ยินคำพูดของอาเดรีย ก็หัวเราะเยาะ "หึ ถึงตอนนั้นแกจะมาหาฉันเอง ฉันเชื่อว่าแกจะต้องมา"

อาเดรียได้ยินคำพูดของเย่เทียนก็ชะงัก ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี เย่เทียนเห็นอาเดรียอึ้งไป ก็หัวเราะเยาะ แล้ววิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

หลงเฟยหยางมองดูการต่อสู้ของเย่เทียนและอาเดรีย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่น เขารู้ว่าพลังของอาเดรียแข็งแกร่งมาก ตอนนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอาเดรีย พลังของเย่เทียนแข็งแกร่งกว่าพลังของอาเดรียหลายเท่า แต่ถึงแม้พลังของเย่เทียนจะเหนือกว่าอาเดรีย การจะเอาชนะก็ยังยาก ท้ายที่สุดแล้วพลังของอาเดรียแข็งแกร่งเกินไป พลังของเขาแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก

หลงเฟยหยางมองดูเย่เทียนและอาเดรียต่อสู้กันอย่างดุเดือด ก็รู้สึกกังวลในใจ เขากลัวว่าอาเดรียจะแพ้ให้กับเย่เทียนจริงๆ

เย่เทียนและอาเดรียต่อสู้กันอย่างดุเดือด ทั้งสองคนใช้เกราะทองคำและเกราะเหล็ก ท่าต่อสู้ต่างๆ ก็ออกมาไม่หยุด ทั้งสองคนใช้ท่าต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ท่าต่อสู้ของทั้งสองคนก็ไม่สามารถทำร้ายอาเดรียได้ ทำได้แค่ต่อสู้กับอาเดรียไปก่อน

อาเดรียเห็นเย่เทียนต่อสู้กับเขา ก็รู้สึกหงุดหงิดในใจ เขารู้สึกว่าความเร็วของเย่เทียนเร็วเกินไป เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียนเลย เขารู้สึกร้อนใจมาก พลังของเขาเทียบไม่ได้กับเย่เทียนเลย การโจมตีของเย่เทียนแต่ละครั้งแข็งแกร่งมาก เขาป้องกันไม่ได้เลย เขาอยากจะหนี แต่ความเร็วของเย่เทียนเร็วเกินไป ไม่ให้โอกาสเขาเลยสักนิด เขาอยากจะหนี แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถสลัดเย่เทียนได้ ทำได้แค่ถูกเย่เทียนดึงไว้ตลอดเวลา

เมื่อเห็นว่าตัวเองและอาเดรียต่อสู้อย่างดุเดือด หลงเฟยหยางก็ร้อนใจ แต่เขาไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม เพราะพลังของเย่เทียนในตอนนี้แข็งแกร่งมาก หากเย่เทียนต้องการฆ่าพวกเขา ก็เป็นเรื่องง่ายๆ เขาไม่กล้าทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า ทำได้แค่เฝ้าดูสถานการณ์ เขาหวังว่าเย่เทียนจะชนะ แต่เขาก็กลัวว่าเย่เทียนจะแพ้ ท้ายที่สุดแล้วเย่เทียนก็ได้รับบาดเจ็บ หากแพ้ขึ้นมา เรื่องคงจะยุ่ง ในตอนนั้นแก๊งมังกรและจักรวรรดิจีน คงต้องเจอกับวันที่ยากลำบากยิ่งกว่าเดิม หากเย่เทียนแพ้ จะต้องสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับทั้งแก๊งมังกรอย่างแน่นอน

หลงเฟยหยางยืนอยู่ข้างๆ มองดูเย่เทียนและอาเดรียที่ต่อสู้อย่างดุเดือด เขาก็กระวนกระวายใจมากเช่นกัน เขาไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรถึงจะกอบกู้สถานการณ์ได้

อาเดรียเห็นว่าเขาต่อสู้กับเย่เทียนมาตั้งนาน แต่ก็ยังทำอะไรเย่เทียนไม่ได้ เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้น เขาตะโกนว่า "เย่เทียน แกอย่าคิดว่าพลังของแกแข็งแกร่งมาก แล้วแกจะชนะฉันได้ ฉันจะบอกแกให้ วันนี้เป็นวันตายของแก วันตายของแกมาถึงแล้ว"

เย่เทียนได้ยินคำพูดของอาเดรีย ก็หัวเราะเยาะ "จริงเหรอ? ถ้าฉันเดาไม่ผิด แกคงเอาชนะฉันไม่ได้ แกคงไม่กล้าสู้กับฉันตรงๆ ถึงได้พูดแบบนี้ใช่ไหม? แกอยากจะถ่วงเวลา แล้วหาโอกาสจัดการฉันใช่ไหม? หึ แกดูตัวเองก่อนว่าแกมีความสามารถนั้นหรือเปล่า ฉันแนะนำให้แกล้มเลิกซะ! ฉันแนะนำให้แกรีบยอมแพ้ แล้วมาโค้งคำนับให้ฉันสามร้อยครั้ง บางทีฉันอาจจะไว้ชีวิตแกก็ได้ แต่ถ้าแกกล้าขัดขืนอีก ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจแก"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน สีหน้าของอาเดรียก็มืดมนลงทันที เขาไม่คิดว่าความคิดของเขาจะถูกเย่เทียนมองออก เขามีความคิดแบบนั้นจริงๆ เพราะพลังของเขาเทียบไม่ได้กับเย่เทียน และความเร็วของเย่เทียนก็เร็วเกินไป เขาไล่ตามไม่ทันเลย วิธีเดียวที่เขาทำได้ตอนนี้คือถ่วงเวลา แล้วหาทางฆ่าเย่เทียน

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เย่เทียน แกอย่าพูดจาไร้สาระ ฉันจะบอกแกให้ แกอย่าประเมินฉันต่ำเกินไป ด้วยพลังกระจอกๆ ของแก แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก"

เย่เทียนได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะเยาะ "แกจะเป็นคู่ต่อสู้ของฉันหรือเปล่า อีกไม่นานแกก็จะรู้เอง แกไม่ต้องพูดไร้สาระกับฉัน ตอนนี้ฉันจะฆ่าแกก่อน"

หลังจากพูดจบ เย่เทียนก็สะบัดฝ่ามือออกไป ตบไปที่อาเดรีย อาเดรียรีบหลบ แต่เย่เทียนก็คาดการณ์เส้นทางการหลบหลีกของเขาไว้แล้ว แขนของเขาตบไปที่อาเดรียทันที ทำให้อาเดรียกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร

"พ่น!"

เลือดสดๆ พุ่งออกมาจากปากของอาเดรีย เขาไม่คิดว่าพลังของเย่เทียนจะเพิ่มขึ้นจนน่ากลัวขนาดนี้ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียนเลย

อาเดรียเช็ดเลือดที่มุมปาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอาฆาต เขาหัวเราะเยาะ "เย่เทียน ไม่คิดว่าแกจะเก่งขนาดนี้ ดูเหมือนว่าฉันจะต้องใช้พลังทั้งหมดเพื่อจัดการแกแล้ว"

"ฮ่าๆ..."

เย่เทียนหัวเราะเสียงดัง แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา "พลังของแกแข็งแกร่งก็จริง แต่ในสายตาของฉันมันอ่อนแอมาก ฉันขี้เกียจจะต่อสู้กับแกต่อแล้ว แกรีบยอมแพ้ซะ! แบบนั้นยังมีทางรอด แต่ถ้าแกยังดื้อดึง ฉันก็ไม่สนหรอกว่าแกจะเป็นลูกใคร"

อาเดรียคำรามด้วยความโกรธ "เย่เทียน แกอย่าทะนงตัว รอให้พลังของฉันฟื้นฟู แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันแน่"

"จริงเหรอ งั้นแกก็ลองดูสิ"

"หึ เย่เทียน แกตายซะ!"

อาเดรียคำราม แล้วพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเย่เทียน ชกไปที่หน้าอกของเย่เทียนอย่างแรง ต้องการเอาชนะเย่เทียน

เย่เทียนเห็นอาเดรียพุ่งเข้ามา เขาก็รีบเข้าไปรับ เขาจะใช้โอกาสนี้ฆ่าอาเดรีย เขาไม่กลัวว่าอาเดรียจะทำร้ายเขา เขามียาอายุวัฒนะวิเศษ แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ เขาก็สามารถฟื้นตัวได้เร็ว

แม้ว่าพลังของอาเดรียจะแข็งแกร่ง แต่พลังของเย่เทียนก็ไม่ด้อยกว่า เขาก็มียาอายุวัฒนะเช่นกัน ดังนั้นทั้งสองคนจึงไม่มีใครได้เปรียบ

"ปัง!"

"ปัง!"

อาเดรียชกไปที่เย่เทียนทีละหมัด เย่เทียนก็ตอบโต้ไม่หยุด ทั้งสองคนต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่ไม่นานทั้งสองก็รู้ผลแพ้ชนะ

"เย่เทียน พลังของแกแข็งแกร่งจริงๆ ฉันแพ้แกแล้ว แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด วันนี้ฉันจะฆ่าแกให้ได้" อาเดรียคำรามเสียงดัง

"ฮึๆ อาเดรีย แกคิดว่าแกชนะแล้วเหรอ? ฉันจะบอกแกให้ ฉันฟื้นฟูพลังได้บ้างแล้ว ถ้าแกยอมแพ้ตอนนี้ ฉันจะปล่อยแกไป ถ้าแกไม่ยอมแพ้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ" เย่เทียนพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา ขณะที่พูด ร่างของเขาก็พุ่งไปที่อาเดรียอย่างรวดเร็ว

"วูบๆๆ..."

ร่างของเย่เทียนเร่งความเร็วทันที พุ่งไปที่อาเดรียในพริบตา อาเดรียเห็นดังนั้นก็รีบหลบ และในขณะเดียวกันก็ใช้พลังงานในร่างกายโจมตีเย่เทียน

เย่เทียนเห็นดังนั้นก็หัวเราะเยาะ ร่างกายหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็โบกมือขวา ตบไปที่อาเดรีย ฝ่ามือขวาของเขาเปล่งหมอกดำเข้มข้น พุ่งไปที่อาเดรีย ปกคลุมทั่วร่างของอาเดรีย ในขณะเดียวกัน ฝ่ามือขวาของเขาก็พุ่งพลังงานมหาศาลตบไปที่ศีรษะของอาเดรีย

อาเดรียเห็นดังนั้นก็ตกใจมาก เขาต้องการหลบ แต่พบว่าเขาหลบไม่ได้เลย ทำได้แค่เฝ้าดูฝ่ามือของเย่เทียนตกลงมา

เย่เทียนเห็นว่าอาเดรียไม่หลบก็หัวเราะเสียงดัง "ฮ่าๆ อาเดรีย แกไม่คิดเลยใช่ไหม? ว่าแกจะมีวันนี้ ฮ่าๆ..."

อาเดรียได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเย่เทียนก็โกรธจัด เขาไม่คิดว่าเขาที่เป็นถึงเจ้าของแก๊งมังกรและเสือในเมืองตงหยางจะต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ช่างน่าอับอายจริงๆ

"เย่เทียน แกอย่าได้ใจไป ฉันจะไม่ปล่อยให้แกมีชีวิตที่ดี วันนี้ฉันจะฆ่าแกก่อน" อาเดรียจ้องมองเย่เทียนด้วยความโกรธ ตะโกนเสียงดัง ร่างกายพุ่งเข้ามาทันที โจมตีเย่เทียนอย่างบ้าคลั่ง

………………………….