ลิขิตฟ้าให้ข้าเป็นจอมเวท

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่าถูกใจข้ายิ่งนักพวกเจ้าตระกูลอี้ ฝีมือการสร้างอาวุธของพวกเจ้าไม่เลวเลยทั้งรูปลักษณ์และความแข็งแกร่งข้าคิดว่าในอนาคตอาณาจักรถังของพวกเราจะต้องแข็งแกร่งที่สุดอย่างแน่นอน”ปรมาจารย์หวังต้าเมื่อเปิดกล่องไม้ออกดูเขาพบว่าอาวุธที่เขาได้รับเป็นดาบระดับทองเล่มหนึ่งซึ่งมันดูงดงามเป็นอย่างมากเขาพลันรีบเก็บมันเอาไว้ทันทีและเดินไปนั่งยังตำแหน่งที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ตั้งแต่แรก

        “เอาหละทีนี้ก็ถึงเวลาของพวกท่านแล้วใครจะเป็นเจ้าของกระบี่ยาวเล่มนี้ อีกไม่นานก็คงได้ทราบกันราคากระบี่ยาวเล่มนี้จะเริ่มต้นที่หนึ่งหมื่นเหรียญทอง”

        “สามหมื่นเหรียญทอง”

        “สามหมื่นห้าพันเหรียญทอง”

        “สี่หมื่นเหรียญทอง”

        “หนึ่งแสนเหรียญทอง” เสียงดังออกมาจากห้องพิเศษหมายเลขสี่ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้นทุกคนต่างหันมามองด้วยความสนใจ

        “หนึ่งแสนสองหมื่นเหรียญทอง”เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากห้องพิเศษหมายเลขเจ็ด

        “สองแสนเหรียญทอง”ห้องพิเศษหมายเลขสี่ให้ราคาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

        “สองแสนสี่หมื่นเหรียญทอง”ห้องพิเศษหมายเลขเจ็ดกล่าวออกมา

        “ห้าแสนเหรียญทอง” ห้องพิเศษหมายเลขเก้าเอ่ยขึ้นมาขัดจังหวะของทั้งสองคน

        “หนึ่งล้านเหรียญทอง”ห้องพิเศษหมายเลขสามเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจ

        เจ้าเมืองเจินหมิงถึงกับกลืนน้ำลายเลยทีเดียวเพียงแค่อาวุธระดับเงินยังราคาสูงถึงหนึ่งล้านเหรียญทองแล้วแล้วอาวุธระดับทองจะราคาสูงมากเท่าไหร่เงินที่ได้จากการประมูลในครั้งนี้ที่เมืองเจินหมิงจะได้รับจะได้มากเพียงไหนกันเจ้าเมืองเจินหมิงและเลขาต่างนั่งลุ้นตัวโกงกันเลยทีเดียว

        “หนึ่งล้านเหรียญทองครั้งที่หนึ่ง”

        “หนึ่งล้านเหรียญทองครั้งที่สอง”

        “หนึ่งล้านเหรียญทองครั้งที่สาม”

        “ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่นั่งอยู่ในห้องพิเศษที่สามที่ได้รับดาบยาวเล่มนี้ไป”อี้หนิงกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม ตอนนี้ในใจของอี้หนิงเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นเขาไม่คาดคิดว่าอาวุธของตระกูลอี้ของเขาจะขายได้ในราคาสูงมากถึงเพียงนี้

        การประมูลอาวุธระดับเงินผ่านพ้นไปด้วยความตื่นเต้นอาวุธแต่ละชิ้นได้รับการเสนอราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านเหรียญทองทุกชิ้นเจ้าเมืองเจินหมิงถึงกับยิ้มแก้มปริ แต่ที่มีความสุขมากที่สุดคือคนของตระกูลอี้และคนของตระกูลซานส่วนทางด้านของเฟยหลงตอนนี้เขากำลังยุ่งอยู่กับสุราและอาหารที่อยู่ตรงหน้าเช่นเดียวกับหวังจื่อ พวกเขาแทบไม่สนใจการประมูลในครั้งนี้เลยแม้ตัวเลขนั้นจะมากเพียงใดแต่เมื่อเทียบกับทรัพยากรบ่มเพาะของพวกเขาแล้วนับเป็นอะไรที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงแต่ก็นับว่าเป็นเรื่องดีที่พวกเขาจะสามารถนำเงินพวกนี้ไปแลกเปลี่ยนกับสมุนไพรระดับสูงได้

        “ต่อไปเป็นสองรายการสุดท้ายของเดือนนี้แล้วอาวุธระดับทองที่ตระกูลอี้ภาคภูมิใจ และสามารถผลิตออกมาได้ ความสวยงามความแข็งแกร่งของมันไม่ต้องกล่าวถึงทุกคนคงได้เห็นแล้วว่าเพียงแค่อาวุธระดับเงินยังสามารถทำให้อาวุธระดับทองของอาณาจักรถังเกิดความเสียหายได้แล้วอาวุธระดับทองของเราที่ทำจากเหล็กหลินลู่จะแข็งแกร่งเพียงใด”อี้หนิงเอ่ยชื่อเหล็กที่ใช้ผลิตออกมาอย่างไม่ปิดบังเพราะยังไงเสียก็ไม่มีใครที่สามารถถลุงเหล็กหลินลู่ได้ดีไปกว่าคนที่ได้รับการชี้แนะจากเฟยหลง  แต่ถึงพวกเขาจะถลุงได้ดีเพียงใดแต่สุดท้ายก็ต้องพึ่งเคล็ดลับของเฟยหลงในการชุบด้วยของเหลวซึ่งตอนนี้มีเพียงตระกูลอี้ของพวกเขาเท่านั้นที่รู้วิธีการผสมของเหลวนี้ขึ้นมา

        ทั่วทั้งโรงประมูลต่างตกอยู่ในความวุ่นวายในทันทีพวกเขารีบส่งคนไปสืบว่าเหล็กหลินลู่นั้นมีอยู่ที่ใดซานเหมาและซานฉีทั้งสองคนต่างเกิดรอยยิ้มขึ้นมาในทันทีพวกเขาพลันเข้าใจความหมายที่อี้หนิงเอ่ยขึ้นมาหากไม่ใช่เฟยหลงสั่งให้อี้หนิงพูดคงไม่มีใครทราบว่าอาวุธพวกนี้ตีขึ้นมาจากเหล็กหลินลู่อย่างแน่นอน

        นี่นับได้ว่าเป็นผลประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่ายอีกทั้งตอนนี้เหมืองแร่เหล็กหลินลู่ของพวกเขามีเพียงแห่งเดียวในดินแดนแห่งนี้และคงเป็นไปได้ยากที่จะขุดหาเหมืองแร่หลินลู่ได้ภายในปีสองปีนี้อย่างแน่นอนดังนั้นราคาเหล็กหลินลู่จะพุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน รายได้ของตระกูลซานของพวกเขาจะมากขึ้นถึงเพียงไหนพวกเขาไม่อยากจะคิดเลยหนำซ้ำเฟยหลงยังขอให้กองกำลังของเมืองเจินหมิงมาดูแลเหมืองแร่ของพวกเขาอีกด้วยหากใครคิดจะมาแย่งชิงก็คงต้องคิดหนักเพราะเหมืองแร่นี้เปรียบเสมือนอยู่ภายใต้การดูแลของอาณาจักรถังเลยก็ว่าได้

        “เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา อาวุธระดับทองชิ้นนี้เป็นอาวุธระดับทองชิ้นแรกที่ตระกูลอี้ของพวกเราได้รับการชี้แนะจากท่านปรมาจารย์ท่านหนึ่งจนสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ มันเหมาะสำหรับนักรบและผู้ฝึกยุทธ์ที่ใช้ดาบเป็นอาวุธราคาเริ่มต้นสำหรับดาบระดับทองเล่มนี้จะเริ่มต้นที่หนึ่งล้านเหรียญทอง”

        “หนึ่งล้านสองแสนเหรียญทอง”ห้องพิเศษที่เจ็ดเอ่ยขึ้นมา

        “หนึ่งล้านสามแสนเหรียญทอง”ห้องพิเศษที่ห้าเอ่ยออกมา

        “หนึ่งล้านห้าแสนเหรียญทอง”คนของตระกูลซ่งเอ่ยขึ้นมาพวกเขาต้องการจะรู้ว่าอาวุธระดับทองของตระกูลอี้นั้นผลิตออกมาได้อย่างไรและสามารถใช้เหล็กหลินลู่สร้างขึ้นมาโดยวิธีการใดพวกเขาสามารถลองทดลองจำลองและย้อนกลับวิธีการหลอมได้นั่นคือข้อได้เปรียบของตระกูลซ่งที่ทำให้พวกเขาสามารถสร้างความพึงพอใจให้กับปรมาจารย์หวังต้าได้นั่นเอง

        “สองล้านเหรียญทอง”

        “สองล้านสามแสนเหรียญทอง”

        การเสนอราคายังเป็นไปด้วยความดุเดือดจนกระทั่งห้องพิเศษหมายเลขสองเอ่ยขึ้นมา

        “ห้าล้านเหรียญทอง”ทุกคนต่างพากันตกตะลึงเพราะราคาที่ห้องพิเศษหมายเลขสองเอ่ยขึ้นมานั้นเรียกได้ว่าสูงที่สุดในการประมูลอาวุธระดับทองที่เคยมีมาเลยก็ว่าได้

        “ห้าล้านเหรียญทองครั้งที่หนึ่ง”

        “ห้าล้านเหรียญทองครั้งที่สอง”เสียงของอี้หนิงที่สดใส และดึงดูดความสนใจของผู้คนค่อย ๆ เอ่ยขึ้นช้า  ๆ

        “ห้าล้านเหรีญทองครั้งที่สามยินดีด้วยกับห้องพิเศษที่สองที่ได้รับดาบระดับทองเล่มนี้ไปครอบครอง”

        ทางด้านห้องพิเศษหมายเลขสอง

        “องค์ชายเก้าท่านแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าอาวุธชิ้นนี้เหมาะสมกับราคานี้ นี่คือเงินเก็บเกือบครึ่งปีของท่านเลยนะ”

        “ท่านไม่ต้องเป็นห่วงท่านไม่เห็นสีหน้าของหวังต้าเช่นนั้นหรือ เขาเองก็ได้อาวุธระดับทองเช่นเดียวกันข้าคิดว่าอาวุธชิ้นนี้จะไม่ทำให้พวกเราผิดหวังอย่างแน่นอนอีกอย่างหากพวกเราต้องรอประมูลชิ้นที่สองข้าคิดว่าราคามันจะไม่ได้หยุดอยู่ที่ห้าล้านเหรียญทองอย่างแน่นอน”

        “ข้าน้อยเข้าใจแล้วขอรับองค์ชาย”

        หลังจากนั้นก็เป็นดังที่องค์ชายเก้ากล่าวราคาของอาวุธระดับทองของเมืองเจินหมิงนั้นพุ่งทะยานจนราคาไปหยุดอยู่ที่เจ็ดล้านแปดแสนเหรียญทองเลยทีเดียว  และผู้ที่ประมูลมันได้ไปนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนของตระกูลซ่งนั่นเองพวกเขาต้องการใช้เทคนิคที่ได้รับการสืบทอดมาเพื่อให้พวกเขาสามารถสร้างอาวุธระดับทองขึ้นมาให้ได้ และยิ่งเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งเช่นนี้มีหรือที่พวกเขาจะปล่อยให้มันตกไปเป็นของคนอื่นได้

        หลังจากจบการประมูลในครั้งนี้รายได้ที่เฟยหลงได้รับจากการประมูลในครั้งนี้มากถึงสามสิบเจ็ดล้านเหรียญทองเลยทีเดียวเขาจัดการชำระหนี้สินทั้งหมดให้กับเมืองเจินหมิงจำนวนสองล้านเหรียญทองและจ่ายเงินอีกจำนวนสามล้านเจ็ดแสนเหรียญทองเป็นค่าตอบแทนหนึ่งส่วนตระกูลอี้ได้รับเงินในงวดแรกสำหรับการสร้างอาวุธในครั้งนี้ไปเกือบสิบล้านเหรียญทองนั่นทำให้ตระกูลอี้ทั้งหมดต่างตื่นเต้นกับเงินก้อนแรกนี้เป็นอย่างยิ่งเพราะในอดีตกว่าที่พวกเขาจะทำเงินได้เพียงแค่ปีละไม่กี่แสนเหรียญทองเท่านั้น

        หลังจากการประมูลเสร็จสิ้นไปเพียงสองวัน  ตระกูลซานได้รับการติดต่อจากตระกูลใหญ่ทั่วอาณาจักรถังแห่งนี้  พวกเขาต้องการซื้อเหล็กหลินลู่เป็นจำนวนมากพวกเขาจึงได้เข้าปรึกษากับเฟยหลงในทันทีเฟยหลงกำหนดราคาเหล็กหลินลู่ไว้ที่กิโลกรัมละสองหมื่นห้าพันเหรียญทองแต่ความต้องการเหล็กหลินลู่ของพวกเขานั้นกลับมีมากดังนั้นราคาสองหมื่นห้าพันเหรียญทองจึงเป็นราคาต่ำสุด เมื่อเหล็กหลินลู่ออกนอกอาณาจักรถังไปมันกลับมีราคาเพิ่มอีกสองเท่าตัวเลยทีเดียว

        “ท่านผู้นำตระกูลอี้ข้าอยากให้ท่านขายวิธีการถลุงเหล็กหลินลู่และวิธีทำของเหลวให้กับตระกูลใหญ่ทั้งสี่ พวกเขาจะได้ผลิตอาวุธให้กับทางราชสำนักได้อีกอย่างแร่เหล็กของพวกเราจะขายได้ในราคาที่สูงหากพวกเขาสามารถถลุงเหล็กหลินลู่ได้“เฟยหลงเอ่ยขึ้นมา

        “นายน้อย แต่หากทำเช่นนั้นพวกเราจะไม่เสียเปรียบพวกเขาเช่นนั้นหรือ?”

        “ท่านคิดว่าข้าจะให้พวกท่านหยุดอยู่ที่สร้างอาวุธระดับทองเช่นนั้นหรือ? พวกเราพึ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ที่สำคัญเรื่องนี้พวกท่านต้องให้ปรมาจารย์หวังต้าเป็นผู้จัดการให้”

        “ข้าน้อยเข้าใจแล้วขอรับนายน้อยผลประโยชน์ทั้งหมดจะต้องอยู่ในอาณาจักรถังของพวกเราข้าคิดว่าคงไม่มีใครกล้านำความรู้ที่ได้รับไปขายต่อให้กับอาณาจักรอื่นอย่างแน่นอนหากท่านปรมาจารย์หวังต้าเป็นคนออกตัว”

            อี้หวังเถา ได้จัดการเรื่องนี้ในทันทีหลังจากที่ผู้นำตระกูลอี้ได้เข้าไปปรึกษาเขายอมรับความคิดอันชาญฉลาดของเฟยหลงทันที เพราะหากตระกูลอี้ทำเช่นนี้พวกเขาเองก็ไม่ต้องเป็นศัตรูกับตระกูลใหญ่พวกนั้นอีกทั้งผู้ที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุดนั่นคืออาณาจักรถัง อีกทั้งพวกเขายังสามารถสร้างอาวุธระดับสูงกว่าระดับทองได้ด้วยคำแนะนำของเฟยหลงอย่างแน่นอน และนี่จะเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของตระกูลอี้ของพวกเขาอย่างแน่นอน

            เมื่อปรมาจารย์หวังต้าได้คคุยกับผู้อาวุโสอี้หวังเถาเขาพึงพอใจเป็นอย่างมาก  เขารีบนำเรื่องนี้รายงานให้กับกษัตริย์อาณาจักรถังถังจู้เหว่ยทันที